Δευτέρα, 24 Απριλίου 2017

ΣΤΙΣ ΓΑΛΛΙΚΕΣ ΠΡΟΕΔΡΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΥΝΕΤΡΙΒΗ ΤΟ ΠΑΛΑΙΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

   Οι πρόσφατες γαλλικές προεδρικές εκλογές υπήρξαν πανωλεθρία για το παλαιό κομματικό σύστημα που επί δεκαετίες κυβερνούσε την χώρα, καθώς για πρώτη φορά στην σύγχρονη γαλλική ιστορία, κανένα από τα δύο παραδοσιακά μεγάλα κόμματα δεν κατόρθωσε να έχει υποψήφιο στον 2ο γύρο.
   Το σοσιαλιστικό κόμμα, το οποίο με υποψήφιο τον μετέπειτα πρόεδρο Ολλάντ είχε λάβει στον αντίστοιχο 1ο  γύρο των προηγούμενων προεδρικών εκλογών 2012 ποσοστό 28,63 % , στον 1ο γύρο των χθεσινών εκλογών έλαβε ποσοστό μόλις 6,35%, ενώ το δεξιό κόμμα, το οποίο δια του υποψηφίου πρώην προέδρου Σαρκοζί είχε λάβει στον αντίστοιχο 1ο γύρο των προεδρικών εκλογών 2012 ποσοστό 27,18 %   , χθες έλαβε δια του υποψηφίου του Φιγιόν ποσοστό 19,94 %.
    Απεναντίας ο κεντρώος ανεξάρτητος υποψήφιος Μακρόν κατετάγη πρώτος με ποσοστό 23,86% , ενώ η υποψήφια της άκρας δεξιάς Λεπέν κατετάγη δεύτερη με ποσοστό 21,43%.
    Αξιοσημείωτη ήταν και η άνοδος του υποψηφίου του αριστερού μετώπου Μελανσόν , ο οποίος από ποσοστό 11,10 % που είχε λάβει στις προηγούμενες προεδρικές εκλογές , περίπου διπλασίασε την δύναμή του φθάνοντας ποσοστό 19,62%  . Ο Μελανσόν υπήρξε ο υποψήφιος που έθεσε ως προτεραιότητα τις δημοκρατικές θεσμικές αλλαγές στην χώρα μέσω της δημιουργίας ενός νέου Συντάγματος  το οποίο θα θεσπιστεί , όχι από την βουλή αλλά με την συμμετοχή των πολιτών.
  Τα πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν το μήνυμα των γαλλικών προεδρικών εκλογών. Το ΠΑΣΟΚ δεν είπε κουβέντα, ενώ μεγάλο ήταν το θράσος της ΝΔ , της οποίας ο πρόεδρος ξέχασε την ταύτιση με το κεντροδεξιό κόμμα του Φιγιόν και έσπευσε να πανηγυρίσει για την νίκη του Μακρόν!
    Την "πάτησε" και ο ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος , ενώ παλαιότερα βρισκόταν κοντά με τον Μελανσόν, μετά το 2015 τον ξέχασε και αναγκάσθηκε να προσδεθεί στο καράβι των σοσιαλιστών του Ολλάντ που βυθίστηκε αύτανδρο .

Τετάρτη, 19 Απριλίου 2017

ΤΟ ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΚΑΙ Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΕΝΘΕΝ ΚΑΚΕΙΘΕΝ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ

   Με το πρόσφατο τουρκικό συνταγματικό δημοψήφισμα εγκαθιδρύθηκε στην χώρα πολίτευμα που αυτοαποκαλείται μεν προεδρική δημοκρατία, αλλά στην πραγματικότητα ουδεμία σχέση έχει ούτε με μία τυπική προεδρική δημοκρατία δυτικού τύπου, ούτε με δημοκρατικό πολίτευμα. Και τούτο διότι κυρίαρχο στοιχείο της προεδρικής δημοκρατίας είναι η διάκριση και η ανεξαρτησία των εξουσιών (εκτελεστικής, νομοθετικής και δικαστικής), ενώ το νέο σύνταγμα της Τουρκίας προβλέπει ότι ο Πρόεδρος που θα ηγείται της εκτελεστικής εξουσίας θα δικαιούται να επεμβαίνει στις άλλες δύο εξουσίες, είτε διαλύοντας την βουλή, είτε διορίζοντας την πλειονότητα των μελών του Συνταγματικού δικαστηρίου και τα 4 από τα 13 μέλη της δικαστικής αρχής που είναι αρμόδια για τις προαγωγές των δικαστών.
  Τα ελληνικά μμε , τα οποία διακατέχονται ως γνωστόν από μεγάλη δημοκρατική ευαισθησία, έσπευσαν να διαρρήξουν τα ιμάτιά τους με την υποκρισία του Ερντογάν, ο οποίος, από την μία αποκαλεί το πολίτευμα δημοκρατία και, από την άλλη, φρόντισε να θεσπιστούν συνταγματικές διατάξεις που του επιτρέπουν να είναι αρχηγός του κυβερνώντος κόμματος και της κυβέρνησης,  να ελέγχει την βουλή και να διορίζει την ηγεσία της δικαστικής εξουσίας. Αλλά αποσιώπησαν (ή μάλλον αποσιωπούν συνεχώς επί 42 έτη) ότι και σύμφωνα με το ελληνικό σύνταγμα της αυτοαποκαλούμενης "προεδρευομένης κοινοβουλευτικής δημοκρατίας" ο πρωθυπουργός είναι ταυτόχρονα ο αρχηγός του κόμματος και της κυβέρνησης , όποτε θέλει διαλύει την βουλή και προκηρύσσονται εκλογές και,  σύμφωνα με το άρ. 90 , διορίζει μέσω της κυβέρνησης την ηγεσία των ανωτάτων δικαστηρίων και της εισαγγελίας του Αρείου Πάγου.