Σάββατο, 28 Ιανουαρίου 2017

Η ΕΚΘΕΣΗ ΤΟΥ ΔΝΤ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ ΠΟΤΕ ΘΑ ΕΛΘΕΙ Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ ΚΑΙ ΠΟΙΟΙ ΘΑ ΕΥΘΥΝΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΑΥΤΗΝ

   Το 2010, όταν η Ελλάδα αναγκάσθηκε να εισέλθει στο μνημόνιο, το δημόσιο χρέος της ανερχόταν στο 148,3% του ΑΕΠ της, ενώ το 2014, παρά τα μνημόνια, ανήλθε στο 188,9% και το 2015 στο 176,9% του ΑΕΠ .
  Σύμφωνα με την αναθεωρημένη έκθεση βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, το ελληνικό χρέος αναμένεται να φτάσει στο 170% του ΑΕΠ μέχρι το 2020 και στο 164% του ΑΕΠ μέχρι το 2022, αλλά εν συνεχεία θα αυξηθεί, φτάνοντας περίπου στο 275% του ΑΕΠ μέχρι το 2060, καθώς το κόστος του χρέους θα αυξάνεται με την πάροδο του χρόνου διότι ο δανεισμός από τις αγορές θα αντικαθιστά τα χαμηλότοκα δάνεια των σημερινών δανειστών της χώρας. Ακολούθως, αναμένεται πως οι ακαθάριστες χρηματοδοτικές ανάγκες της Ελλάδος θα ανέλθουν στο 15% του ΑΕΠ ήδη από το 2024 και στο 20% του ΑΕΠ μέχρι το 2031, φθάνοντας περίπου το 33% από το 2040 και περίπου το 62% του ΑΕΠ μέχρι το 2060.Η έκθεση του ΔΝΤ σημειώνει πως οποιαδήποτε λύση για την αναδιάρθρωση του χρέους θα πρέπει να επιτύχει δύο βασικούς στόχους. Κατ 'αρχάς, θα πρέπει να διατηρήσει τις ακαθάριστες χρηματοδοτικές ανάγκες εντός του εύρους του 15 -20 τοις εκατό του ΑΕΠ. Δεύτερον θα πρέπει να διασφαλίσει ότι το χρέος θα βρίσκεται σε μια σταθερή καθοδική πορεία. «Λύσεις που παρέχουν μόνο προσωρινή ανακούφιση, αλλά δεν οδηγούν σε μια πτωτική πορεία του χρέους στο χρονικό ορίζοντα έως το 2060, δεν είναι συνεπής με τη βιωσιμότητα», τονίζεται στην ανάλυση.
   Από τα παραπάνω είναι προφανές ότι εάν τα πράγματα συνεχισθούν με τον τρόπο που πορεύονται σήμερα, η Ελλάδα θα έχει χρεοκοπήσει και πάλι το πιθανότερο μέχρι το 2040 .
     Για την επόμενη χρεοκοπία δεν θα ευθύνονται οι κυβερνήσεις της εποχής. Θα ευθύνεται και πάλι το άθλιο καθεστώς της μεταπολίτευσης. Θα ευθύνονται επίσης και οι σημερινοί δανειστές της χώρας, οι οποίοι δηλώνουν ότι επιδιώκουν να θέσουν την οικονομία της χώρας σε υγιείς βάσεις.
   Οι Έλληνες πολίτες έχουμε τεράστια ευθύνη απέναντι στις επόμενες γενεές. Όποιος συνεχίζει να σιωπά ενδιαφερόμενος μόνο για τα μικροσυμφέροντά του , τον μισθό, την σύνταξη και την συναλλαγή με το καθεστώς που κατέστρεψε την χώρα, θα πρέπει να γνωρίζει ότι η ενοχή του ισοδυναμεί με έγκλημα προδοσίας της χώρας.
     Η μόνη ελπίδα της χώρας είναι οι πολίτες της, οι οποίοι καλούνται να αποτινάξουν την βδέλλα της μεταπολίτευσης, να διαμορφώσουν ένα νέο πολιτικό σύστημα το οποίο θα έχει την ευθύνη να συντάξει εθνικό σχέδιο (παραγωγικής, εκπαιδευτικής και διοικητικής) ανασυγκρότησης της χώρας και διαγραφής μεγάλου μέρους του δημοσίου χρέους.  

Τετάρτη, 18 Ιανουαρίου 2017

ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΑ ΠΟΛΕΜΙΟΣ ΤΗΣ ΔΙΑΠΛΟΚΗΣ - ΜΕΤΕΚΛΟΓΙΚΑ ΣΩΤΗΡΑΣ ΤΗΣ

  Στην πρώτη του θητεία ο ΣΥΡΙΖΑ εξαπάτησε τους πολίτες υποσχόμενος προεκλογικά να καταργήσει τα μνημόνια. Το αποτέλεσμα είναι γνωστό και καταστροφικό.
  Στην δεύτερη θητεία του κατέκτησε την εξουσία με σημαία την μάχη κατά της διαπλοκής και της διαφθοράς και την αλλαγή του πολιτικού συστήματος. Κατά την περυσινή επέτειο της μεταπολίτευσης ο  κ. Τσίπρας υποσχέθηκε μεγάλη συνταγματική μεταρρύθμιση μέσω διαδικασίας κατά την οποία θα εδίδετο  ο λόγος και στους πολίτες. Αλλά μέχρι τώρα η επιτροπή διαλόγου για την αναθεώρηση του Συντάγματος, την οποία ο ίδιος διόρισε τον περασμένο Οκτώβριο, κοιμάται τον ύπνο του δικαίου.  Ομοίως και το ΕΣΡ που συγκρότησαν τα κόμματα της βουλής ύστερα από το φιάσκο του διαγωνισμού αδειοδότησης των καναλιών, δεν ασχολείται με την προκήρυξη διαγωνισμού αδειοδότησης των καναλιών και προτιμά να τα αφήνει να λειτουργούν παράνομα και να χρησιμοποιούν δωρεάν τις κρατικές συχνότητες, όπως συνέβαινε επί 28 ολόκληρα χρόνια
  Αντί των προεκλογικών διακηρύξεων ότι θα πολεμήσει ενάντια στην διαπλοκή και την διαφθορά και θα αναμορφώσει το πολιτικό σύστημα, αντί να σταθεί στο πλευρό των πολιτών, ο ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται ότι διάλεξε να σταθεί στην άλλη πλευρά. Αντί να πολεμήσει την διαπλοκή, επιστρατεύει τα στελέχη του στην διάσωση του χρεοκοπημένου ΔΟΛ, ο οποίος επί πολλά έτη επιβιώνει ζώντας παρασιτικά με  τα δανεικά και αγύριστα των τραπεζών με αντάλλαγμα  στήριξη στην πολιτική εξουσία.
   Ο ΣΥΡΙΖΑ διάλεξε στρατόπεδο. Αντίστοιχα πρέπει να λάβει την απάντηση που του αξίζει.

Δευτέρα, 9 Ιανουαρίου 2017

ΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ ΖΗΤΗΜΑ ΚΑΙ Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΑΔΥΝΑΜΟΣ ΚΡΙΚΟΣ

   Κυπριακό ζήτημα καλείται η διευθέτηση της τύχης της νήσου Κύπρου ύστερα από την διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, στο έδαφος της οποίας ανήκε.
   Θα μπορούσε να υποστηρίξει κανείς ότι το Κυπριακό διέβη μέχρι σήμερα τρία μεγάλα στάδια: Το στάδιο της ένταξης της Κύπρου στην κυριαρχία του Ηνωμένου Βασιλείου, το στάδιο της δημιουργίας του ανεξάρτητου κυπριακού κράτους και το στάδιο της στρατιωτικής κατοχής του 37% περίπου της Δημοκρατίας της Κύπρου από την Τουρκία.
    Το στάδιο της κυριαρχίας της Αγγλίας οφείλεται στην παρακμή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και στην αδυναμία της να ελέγξει  εδάφη που βρίσκονταν υπό την εξουσία της. Περιλαμβάνει δε δύο επιμέρους στάδια: Κατά το πρώτο, δυνάμει της από 23-5/4-6 1878 αμυντικής συμφωνίας Αγγλίας - Τουρκίας, η Αγγλία, εκμεταλλευόμενη την αδυναμία της Τουρκίας και την ήττα της στον ρωσοτουρκικό πόλεμο, έπεισε την Τουρκία να της παραχωρήσει την Κύπρο, όχι για κυριαρχία, αλλά για "κατοχή και διοίκηση", με αντάλλαγμα στρατιωτική υποστήριξη σε περίπτωση ρωσικής απειλής. Κατά το δεύτερο επιμέρους στάδιο η Αγγλία , με την κήρυξη του Ά παγκοσμίου πολέμου προχώρησε σε πλήρη προσάρτηση του νησιού. Μάλιστα , το 1915 πρότεινε στην Ελλάδα να της παραχωρήσει την Κύπρο με αντάλλαγμα την είσοδό της  στον πόλεμο. Η εν λόγω πρόταση ανακλήθηκε λόγω της ουδετερότητας της Ελλάδας και δεν επανήλθε όταν η Ελλάδα , εισήλθε τελικώς στον πόλεμο στο πλευρό της Αντάντ.  Από τον Ά μέχρι τον β΄παγκόσμιο πόλεμο η Αγγλία άσκησε κυριαρχία στο νησί αρνούμενη κάθε αίτημα των  Κυπρίων για ένωση με την Ελλάδα. 
   Το στάδιο της δημιουργίας της ανεξάρτητης κυπριακής Δημοκρατίας επήλθε εξαιτίας της παρακμής της αγγλικής αυτοκρατορίας  μετά το τέλος του β΄παγκοσμίου πολέμου και της αδυναμίας της να αποκρούσει πειστικά τα αιτήματα περί αυτοδιάθεσης των λαών των κτήσεών της. Κατά το στάδιο αυτό  σημαντικά είναι τα εξής γεγονότα: (α) Η θέσπιση του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών που καθιέρωνε την αρχή της αυτοδιάθεσης των λαών.  (β) Η άρνηση της Βρετανικής κυβέρνησης να συμμορφωθεί με την αρχή της αυτοδιάθεσης παρά το αίτημα των Κυπρίων.(γ) Η εκ μέρους της Συνόδου της Κυπριακής Εκκλησίας απόφαση το 1948 περί δημιουργία "Εθναρχικού Συμβουλίου" για την προώθηση του ενωτικού αγώνα.(δ) Η διενέργεια δημοψηφίσματος στις 15-1-1950 στο οποίο το 95,7% όσων είχαν δικαίωμα ψήφου απαίτησε την ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα.(ε) Οι αποτυχημένες αρχικές απόπειρες σε συνεργασία με την ελληνική κυβέρνηση να συζητηθεί το ζήτημα σε συνεδριάσεις της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ .(Στ) Η έναρξη του ενόπλου αγώνα στην Κύπρο με την ίδρυση του ΕΟΚΑ (1-4-1955). Ως απάντηση οι Βρετανοί , οι οποίοι αντιλαμβάνονταν ότι δεν μπορούσαν να διατηρήσουν την κυριαρχία της Κύπρου,  κάλεσαν στις 30-6-1955 τριμερή διάσκεψη για το Κυπριακό μεταξύ Αγγλίας, Ελλάδας και Τουρκίας εμπλέκοντας για πρώτη φορά την Τουρκία, η οποία μέχρι τότε δεν διαδραμάτιζε κανέναν ρόλο, ώστε να μετατρέψουν το ζήτημα σε διμερές και να παραμείνουν στην Κύπρο με ρόλο επιδιαιτητή. Η εμπλοκή της Τουρκίας είχε ως αποτέλεσμα την ματαίωση της ένωσης της Κύπρου με την Ελλάδα και τις συμφωνίες Ζυρίχης - Λονδίνου με τις οποίες αποφασίστηκε η ίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας.  
   Το στάδιο της Τουρκικής κατοχής επήλθε εξαιτίας της ανικανότητας των ελληνικών και κυπριακών παραγόντων  να χαράξουν νέα κοινή στρατηγική απαλλαγμένη από διχαστικές τάσεις, και της προδοτικής στάσης της χούντας, η οποία , αφού το 1967 ανακάλεσε την ελληνική μεραρχία 8.000 ανδρών που είχε φθάσει μυστικά στην Κύπρο τον Απρίλιο 1964 , επιχείρησε την συστηματική υπονόμευση και δολοφονία του Μακαρίου και την ανατροπή της νόμιμης κυβέρνησης της Κύπρου , παρέχοντας την ευκαιρία στην Τουρκία να επέμβει δήθεν ως εγγυήτρια δύναμη και να καταλάβει χωρίς καμία σοβαρή αντίσταση του 37% περίπου του νησιού.
    Μετά τον Αττίλα, η ελεύθερη Κύπρος κατόρθωσε να σταθεί στα πόδια της και να γιατρέψει τις πληγές της. Οι Κύπριοι Έλληνες οργάνωσαν το κράτος, πρόκοψαν και εισήλθαν στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στην ζώνη του Ευρώ.
  Απεναντίας, οι Τουρκοκύπριοι απομονώθηκαν. Ουδείς αναγνωρίζει την κατοχή και το ψευδοκράτος που τους έστησε η Τουρκία. Χιλιάδες έποικοι προστέθηκαν στον πληθυσμό των κατεχομένων. Η εξωστρέφεια της ελεύθερης Κύπρου και η ελευθερία κινήσεώς τους σε ολόκληρη την Ε.Ε είναι μακρινό όνειρο για τους Τουρκοκύπριους.
   Οι Τουρκοκύπριοι έχουν κατά κεφαλήν εισόδημα ίσο με το 1/3 εκείνου των Ελληνοκυπρίων. Αντιλαμβάνονται ότι μέσα στα θύματα της τουρκικής πολιτικής και της παράνομης κατοχής του νησιού δεν συμπεριλαμβάνονται μόνο οι Ελληνοκύπριοι αλλά και οι ίδιοι. Αποτελούν τον τελευταίο αδύναμο κρίκο στην πορεία του κυπριακού ζητήματος.