Πέμπτη, 7 Δεκεμβρίου 2017

ΓΕΛΟΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ BREXIT ΕΝΑΝΤΙ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΔΙΑΜΕΛΙΣΜΟΥ ΤΟ ΔΙΑΚΥΒΕΥΜΑ ΤΩΝ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΒΡΕΤΑΝΙΑ

  Η κυβέρνηση της Τερέζα Μέι , η οποία εξελέγη για να θέσει σε εφαρμογή την απόφαση του Βρετανικού λαού περί  αποχώρησης της Βρετανίας από την ΕΕ, επέδειξε από την πρώτη στιγμή αμηχανία περί του πρακτέου, αλλά τελικά δεν είχε άλλο δρόμο παρά να προσέλθει στις διαπραγματεύσεις.
   Ωστόσο, οι ειδήσεις δείχνουν ότι τα πράγματα εξελίσσονται μάλλον εφιαλτικά: Η Βόρεια Ιρλανδία, οι πολίτες της οποίας στο δημοψήφισμα είχαν ψηφίσει κατά του brexit, εκβιάζει δια των εκπροσώπων της ζητώντας να μην υπάρξουν ποτέ ξανά "σκληρά σύνορα"με την Δημοκρατία της Ιρλανδίας. Η Ε.Ε δια του Προέδρου της Ντόναλντ Τούσκ δήλωσε ότι θα συμφωνήσει σε χαλαρά σύνορα Δημοκρατίας της Ιρλανδίας με Βόρεια Ιρλανδία μόνο εάν το δεχθεί η Δημοκρατία της Ιρλανδίας, η οποία μέχρι στιγμής αρνείται.   
  Η Βρετανία βρίσκεται σε πολύ δύσκολη θέση: 
 Εάν δεχθεί τον εκβιασμό της Β.Ιρλανδίας και παρακάμψει την άρνηση της Δημοκρατίας της Ιρλανδίας υιοθετώντας "χαλαρά σύνορα", ήδη περιμένουν στην σειρά η Σκωτία και η πόλη του Λονδίνου δηλώνοντας ότι προτίθενται να υποβάλουν και εκείνοι ανάλογα αιτήματα, οπότε η βούληση του Βρετανικού λαού περί Brexit γελοιοποιείται εντελώς. 
   Εάν για οποιοδήποτε λόγο δεν πραγματοποιηθεί το αίτημα της Β. Ιρλανδίας, οι εκπρόσωποί της δηλώνουν ότι είναι έτοιμοι να ενεργοποιήσουν την λεγόμενη Συμφωνία της Μεγάλης Παρασκευής του Απριλίου 1998 , η οποία προέβλεπε δυνατότητα ένωσης της Β. Ιρλανδίας με την Δημοκρατία της Ιρλανδίας εάν το αποφάσιζε το κοινοβούλιο της Β.Ιρλανδίας. Στην περίπτωση αυτή η Βόρεια Ιρλανδία οδηγείται σε απόσχιση από την Βρετανία. 

Κυριακή, 3 Δεκεμβρίου 2017

ΤΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΣΤΗΝ ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΠΟΙΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΙΜΩΡΙΑ ΤΟΥΣ

   Γιουγκοσλαβία (χώρα των νοτίων Σλάβων) ονομαζόταν το κράτος το οποίο εκτεινόταν στα δυτικά και κεντρικά εδάφη της βαλκανικής χερσονήσου.
  Η Γιουγκοσλαβία ιδρύθηκε το 1929 ως αποτέλεσμα των βαλκανικών πολέμων 1912-13 και του Α΄παγκοσμίου πολέμου  και αρχικώς είχε την μορφή πολυεθνικού Βασιλείου εκτάσεως 247.542 τ.χιλ.  
  Μετά τον β΄παγκόσμιο πόλεμο η Γιουγκοσλαβία προσέθεσε στην προηγούμενη έκτασή της εδάφη της Ίστριας και της Δαλματίας που αποσπάσθηκαν από την Ιταλία και έλαβε την μορφή ομοσπονδιακού σοσιαλιστικού κράτους, το οποίο αποτελείτο από έξι ομόσπονδα κρατίδια (Σλοβενία, Κροατία, Βοσνία- Ερζεγοβίνη, Σερβία, Μαυροβούνιο και την αποκαλούμενη Μακεδονία) και δύο αυτόνομες επαρχίες , το Κοσσυφοπέδιο και την Βοϊβοδίνα. 
    Η Σοσιαλιστική Γιουγκοσλαβία , παρά την ρήξη με την Σοβιετική Ένωση το 1948, ακολούθησε σε γενικές γραμμές την πεπατημένη του κομουνισμού με ισχυρή αντιδημοκρατική κεντρική εξουσία ελεγχόμενη από το κόμμα. Όταν ο κομουνισμός κατέπεσε διεθνώς στα τέλη της δεκαετίας του 1980, τα εθνικά μίση , πάθη και διαφορές ξύπνησαν και η σοσιαλιστική Γιουγκοσλαβία άρχισε  να διαλύεται βίαια στα εξ ων συνετέθη.
    Εάν η απόσχιση της Σλοβενίας στις 25 Ιουνίου 1991 συντελέστηκε σχεδόν αναίμακτα εξαιτίας του ομοιογενούς εθνολογικά πληθυσμού της και της μη ύπαρξης κοινών συνόρων της με την Σερβία, η ταυτόχρονη διακήρυξη της ανεξαρτησίας της Κροατίας, στο έδαφος της οποίας ζούσε σημαντικός αριθμός Σέρβων, υπήρξε αιματηρή. Ακόμη δε πιο φοβερές συνέπειες είχε το 1992 η διακήρυξη της ανεξαρτησίας της Βοσνίας- Ερζεγοβίνης όπου η σύνθεση του πληθυσμού αποτελείτο κατά 43,5% από Μουσουλμάνους, 31,2 % από Σέρβους και 17,4% από Κροάτες. 
   Στα εδάφη της Κροατίας ξέσπασε πόλεμος μεταξύ  της κροατικής κοινότητας που επεδίωκε την ανεξαρτησία και της σερβικής που επιζητούσε την συνέχεια της ομοσπονδίας ή την δημιουργία σερβικού θύλακα, ενώ στην Βοσνία - Ερζεγοβίνη δημιουργήθηκαν τρεις αντιμαχόμενοι στρατοί (μουσουλμανικός, σερβικός και κροατικός ) και μάχοντο όλοι εναντίον όλων.
  Οι φρικαλεότητες υπήρξαν ασύλληπτες. Συντελέστηκαν με ιδιαίτερη σκληρότητα κάθε είδους ομαδικά εγκλήματα, όχι μόνο κατά εμπολέμων, αλλά και εις βάρος αμάχων, όπως ομαδικές εκτελέσεις,  ωμότητες, βίαιες εκτοπίσεις, καταστροφές πόλεων, μνημείων και ιδιωτικών περιουσιών, εξευτελισμοί, χιλιάδες βιασμοί  και ομαδικοί βιασμοί.
   Όσο ο στρατός των Σέρβων είχε την συνδρομή του κράτους της Γιουγκοσλαβίας και οι λοιποί δεν είχαν καμία υποστήριξη, οι Σέρβοι κυριαρχούσαν. Αλλά τα πράγματα άλλαξαν άρδην όταν η Δύση αποφάσισε να βοηθήσει τους Κροάτες και τους Μουσουλμάνους.  
  Η Δύση δεν έδειξε μόνο την προτίμησή της αναγνωρίζοντας αμέσως την Σλοβενία και την Κροατία, αλλά , βλέποντας ότι ο πόλεμος γέρνει προς την άλλη πλευρά, άσκησε διεθνείς πιέσεις προς την Γιουγκοσλαβία, παρείχε στρατιωτική εκπαίδευση και υλικό σε Κροάτες και Μουσουλμάνους, πρωταγωνίστησε στην σύναψη συμμαχίας μεταξύ Κροατών και Μουσουλμάνων στην Βοσνία το 1994 και προέβη ακόμη και σε βομβαρδισμούς μέσω του ΝΑΤΟ ακόμη και σε κατοικημένες περιοχές, γεγονός που αποτελεί επίσης έγκλημα πολέμου και έγκλημα κατά της ανθρωπότητας.
   Η παρέμβαση της Δύσης υπήρξε καθοριστική, τόσο στην Κροατία και στην Βοσνία, όσο και αργότερα , το 1998 στον πόλεμο για την απόσχιση του Κοσσυφοπεδίου όπου συνέβησαν ανάλογα εγκλήματα.  Η Κροατία απέκτησε την ανεξαρτησία της, η Βοσνία-Ερζεγοβίνη αναγνωρίστηκε το 1995 ως ανεξάρτητο ομοσπονδιακό κράτος αποτελούμενο από δύο ομόσπονδα κρατίδια, την Σερβική Δημοκρατία και την Ομοσπονδία Βοσνίας Ερζεγοβίνης (των Κροατών και των Μουσουλμάνων - Βοσνίων) , το Μαυροβούνιο κατέστη ανεξάρτητο κράτος το 2006, γεγονός που σήμανε το οριστικό τέλος της Γιουγκοσλαβίας η οποία ήδη είχε μετονομαστεί σε Σερβία -Μαυροβούνιο, ενώ ήδη 112 κράτη έχουν αναγνωρίσει την ανεξαρτησία του Κοσσυφοπεδίου. 
   Αλλά η Δύση δεν σταμάτησε εκεί: Με την υπ' αρ. 827/1993 απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, της οποίας η νομιμότητα αμφισβητήθηκε, για πρώτη φορά μετά τα διεθνή στρατιωτικά Δικαστήρια της Νυρεμβέργης και του Τόκυο, τα οποία δίκασαν εγκληματίες του β΄παγκοσμίου πολέμου, ιδρύθηκε  έκτακτο (ad hoc) Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για τα εγκλήματα που διαπράχθηκαν στην πρώην Γιουγκοσλαβία (ΔΠΔΠΓ - ICTY ).
   Εντός της δικαιοδοσίας του, η οποία περιλαμβάνει εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, εγκλήματα πολέμου και το διεθνές έγκλημα της γενοκτονίας, το Δικαστήριο άσκησε ποινική δίωξη εναντίον 161 προσώπων. 20 κατηγορούμενοι υπέγραψαν δήλωση ενοχής. 83 καταδικάστηκαν. 19 απαλλάχθηκαν. 17 απεβίωσαν πριν την έκδοση απόφασης, μεταξύ των οποίων και ο Σέρβος πρώην πρόεδρος της Γιουγκοσλαβίας Slobodan Milocevic . 13 παραπέμφθηκαν σε δικαιοδοσία εθνικών δικαστηρίων . 
  Στα 14 έτη της λειτουργίας του το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για τα εγκλήματα της πρώην Γιουγκοσλαβίας δεν δίστασε να στρέψει την έρευνά του εναντίον κάθε αντιμαχόμενης πλευράς. Έστω και εάν η πλειονότητα των υποθέσεων εμφανίζεται να αφορά εγκλήματα που διέπραξαν οι Σέρβοι , μεταξύ των καταδικασθέντων υπάρχουν επίσης  Κροάτες, Μουσουλμάνοι Βόσνιοι και Αλβανοί του Κοσόβου. Ωστόσο, η ανεξαρτησία του δεν έφθασε στο σημείο να διερευνήσει και πιθανά εγκλήματα από τον βομβαρδισμό του Βελιγραδίου που διέπραξαν οι δυνάμεις του ΝΑΤΟ. 
   Το άγος της πρόσφατης αυτοκτονίας του Κροάτη καταδικασθέντος Slobondan Praljak, μπροστά στις τηλεοπτικές κάμερες, εντός συνεδριάσεως του δικαστηρίου, μετά την έκδοση απόφασης απόρριψης της έφεσής του με την φράση "εγώ δεν είμαι εγκληματίας πολέμου" θα αποτελεί κηλίδα για το ad hoc Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο των εγκλημάτων που διαπράχθηκαν στην πρώην Γιουγκοσλαβία.
    Αντίστοιχο ad hoc διεθνές ποινικό δικαστήριο με αυτό της Γιουγκοσλαβίας έχει ιδρυθεί και για τα απαίσια εγκλήματα που διεπράχθησαν στον εμφύλιο πόλεμο της Ρουάντα το 1994. Αλλά, όσο και εάν τα φρικαλέα εγκλήματα καθιστούν αναγκαία την τιμωρία τους , η ίδρυση εκτάκτων δικαστηρίων προς τον σκοπό αυτόν θα ενέχει πάντοτε δυσπιστία, τόσο ως προς την ανεξαρτησία τους, όσο και σε ό,τι αφορά τα κίνητρα της ίδρυσής τους.
   Το 1998,  η διεθνής κοινότητα δια του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών προέβη σε ένα σημαντικό βήμα προόδου: Για πρώτη φορά στην ιστορία του ίδρυσε ένα μη έκτακτο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο με αρμοδιότητα να δικάζει γενικώς τα εγκλήματα της γενοκτονίας, της επίθεσης ,εγκλήματα πολέμου και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Η Ελλάδα κύρωσε την Διεθνή Σύμβαση ίδρυσης του ΔΠΔ με τον ν. 3003/2002. Οι ΗΠΑ δεν  έχουν ακόμη κυρώσει την εν λόγω Σύμβαση.   
  
     ΠΗΓΕΣ: 
    Φανή Δασκαλοπούλου - Λιβαδά , Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο 2013, εκδ. Νομική Βιβλιοθήκη.     
     www.icty.org
     Βικιπέδια.
     Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα

Σάββατο, 21 Οκτωβρίου 2017

ΠΟΙΟΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΛΕΓΧΕΙ ΤΟ ΠΟΘΕΝ ΕΣΧΕΣ ΤΩΝ ΔΙΚΑΣΤΩΝ;

    Σύμφωνα με το άρ. 3 ν.3213\2003, όπως αυτό αντικαταστάθηκε δια του ν. 4281/2014, η δήλωση "ΠΟΘΕΝ ΕΣΧΕΣ" που υποχρεούνται να υποβάλλουν οι δικαστικοί και εισαγγελικοί λειτουργοί σύμφωνα με την περ. 1β του της παρ. 1 άρ. 1 του ιδίου νόμου, ελέγχεται  από την "Γ' Μονάδα Ελέγχου των Δηλώσεων Περιουσιακής Κατάστασης της Αρχής Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες και της Χρηματοδότησης της Τρομοκρατίας και Ελέγχου των Δηλώσεων Περιουσιακής Κατάστασης. "
  Ωστόσο, οι Ενώσεις των δικαστών αντέδρασαν και προσέφυγαν στην Δικαιοσύνη. Ακολούθως, εκδόθηκε η υπ' αρ. 2649/2017 απόφαση της Ολομελείας του Συμβουλίου της Επικρατείας, η οποία έκρινε ότι το εν λόγω εδάφιο του  άρ.3 ν. 3213\2003  αντίκειται στις διατάξεις των άρ. 87 και 26 του Συντάγματος περί ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης και διάκρισης των εξουσιών με την αιτιολογία ότι, επειδή ο έλεγχος της περιουσιακής κατάστασης των δικαστών συνδέεται άμεσα με την εκπλήρωση του υπηρεσιακού τους καθήκοντος και συνεπώς πρέπει να διενεργείται με τρόπο που να διασφαλίζεται η συνταγματικώς κατοχυρωμένη ανεξαρτησία τους έναντι των οργάνων των δύο άλλων λειτουργιών, το επιφορτισμένο με τον έλεγχο όργανο πρέπει να συγκροτείται τουλάχιστον κατά πλειοψηφία από ανώτατους τακτικούς δικαστές μέλη των τριών ανωτάτων δικαστηρίων. 
   Επίσης, το ΣτΕ ασχολήθηκε και με το περιεχόμενο της ίδιας της  δήλωσης ΠΟΘΕΝ ΕΣΧΕΣ κρίνοντας ότι η υπουργική απόφαση που καθιέρωνε υποχρεωτικό και όχι δειγματολογικό έλεγχο των δηλώσεων των ανώτατων δικαστών σε αντίθεση με τους λοιπούς δικαστές " αποτελεί μέσο απρόσφορο προς επίτευξη του επιδιωκόμενου σκοπού." Ακόμη περαιτέρω κρίθηκε αντισυνταγματική και η πρόβλεψη του άρ. 2 του ως άνω νόμου στο σημείο που ορίζει ότι οι υπόχρεοι οφείλουν να συμπεριλαμβάνουν στην δήλωση ΠΟΘΕΝ ΕΣΧΕΣ και τα μετρητά άνω των 15.000 ευρώ που φυλάσσονται εκτός πιστωτικών ιδρυμάτων ή εντός θυρίδων διότι αυτό αντίκειται στο άρ. 5 παρ. 1 (δικαίωμα ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητας) , 9 παρ.1 (δικαίωμα προστασίας της ιδιωτικής ζωής) , 9Α (δικαίωμα προστασίας προσωπικών δεδομένων) καθώς και στην αρχή της αναλογικότητας.
    Είναι ωραίο πράγμα η ανεξαρτησία και ακόμη ευγενής ο αγώνας για την προστασία των συνταγματικών δικαιωμάτων της ελευθερίας, της ιδιωτικής ζωής και της προστασίας των προσωπικών δεδομένων.
  Κατόπιν της παραπάνω απόφασης του ΣτΕ θα μπορούσε να αναμένει κανείς ότι και οι άλλες δύο εξουσίες, η νομοθετική και η εκτελεστική, θα προσέφευγαν επικαλούμενες την ανεξαρτησία τους και θα ζητούσαν να ελέγχουν οι ίδιες έστω και κατά πλειοψηφία τις δηλώσεις ΠΟΘΕΝ ΕΣΧΕΣ  των μελών τους. Αλλά δεν χρειάζεται: Αυτές έχουν φροντίσει να υπάρχει τέτοια ρύθμιση στον ίδιο τον ν. 3215/2003. Το έχουν ήδη νομοθετήσει.

Σημείωση: Στα Συντάγματα κάποιων κρατών , όπως της Γερμανίας, της Ιταλίας ή της Ισπανίας προβλέπεται ο θεσμός του Συνταγματικού Δικαστηρίου, τα μέλη του οποίου κατά πλειοψηφία δεν απαρτίζονται από τακτικούς δικαστές, αλλά από νομικούς (δικηγόρους, ή καθηγητές νομικών σχολών ) και ορίζονται με τρόπο που εγγυάται την ανεξαρτησία του. Αυτό το δικαστήριο είναι το μόνο αρμόδιο να κρίνει την συνταγματικότητα των νόμων. 
 Στην Ελλάδα, οποιαδήποτε πρόταση για ίδρυση ενός τέτοιου δικαστηρίου συναντά την λυσσαλέα αντίδραση ολόκληρου του πολιτικού συστήματος.  
    
   

Κυριακή, 1 Οκτωβρίου 2017

ΤΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ INDEPENDENCIA ΤΗΣ ΚΑΤΑΛΩΝΙΑΣ

   Η Καταλωνία αποτελεί αυτόνομη Περιφέρεια της Ισπανίας, με έκταση 32.114 τ.χ και πληθυσμό περίπου 7.500.000 κατοίκων. Βρίσκεται στο βόρειο-ανατολικό άκρο της Ισπανίας και συνορεύει, βόρεια με την Γαλλία και την Ανδόρα, ανατολικά με την Μεσόγειο θάλασσα, δυτικά με την Περιφέρεια της Αραγώνα και νότια με την Μεσόγειο και τις Περιφέρειες της Αραγώνα και της Βαλένθια. Οι Καταλανοί θεωρούν ότι αποτελούν ιδιαίτερη εθνότητα και ομιλούν, εκτός της επίσημης ισπανικής (καστιλιανική), την καταλανική , η οποία είναι λατινογενής γλώσσα, στενά συνδεδεμένη με την προβηγκιακή και οξιτανική της νότιας Γαλλίας.
   Ιστορικά, η Καταλωνία υπήρξε ο προορισμός πολλών εθνοτήτων που διαμόρφωσαν την πορεία της και την ταυτότητα των κατοίκων της.
   Οι Έλληνες, οι οποίοι αποίκησαν την περιοχή περί το 600 π.Χ. ιδρύοντας τις πόλεις Εμπόριο (σημερινή Αμπούριας) και Ρόδαι (Ρόσας), άσκησαν σημαντική επιρροή στους αυτόχθονες Ίβηρες κατοίκους. 
 Οι Ίβηρες, ερχόμενοι σε επαφή με τους Έλληνες αποίκους, απέκτησαν πολιτικούς θεσμούς, διαμόρφωσαν γραπτή νομοθεσία και προόδευσαν στις τέχνες και στον πολιτισμό. Αλλά το 218 π.Χ αποβιβάστηκαν στο Εμπόριο οι Ρωμαίοι , οι οποίοι σταδιακά κατέκτησαν, όχι μόνο την Καταλωνία, αλλά ολόκληρη την σημερινή Ισπανία.
    Η ρωμαϊκή περίοδος υπήρξε περίοδος ευημερίας που διήρκεσε περίπου 6 αιώνες, μέχρι την έλευση των Βησιγότθων , η κυριαρχία των οποίων, αφού διεκόπη για μία μόνο πεντηκονταετία από τον στρατό του Ιουστινιανού το 554, καταλύθηκε οριστικά από τους Άραβες το 711.
    Οι Άραβες κατέκτησαν ολόκληρη την Ισπανία, εισέβαλαν στην Γαλλία αλλά κατόπιν ηττήθηκαν στο Πουατιέ το 732 και άρχισαν βαθμιαία να υποχωρούν, επιτρέποντας στον Καρλομάγνο της Γαλλίας να ανοίξει από το 785 έως το 811 την "διάβαση της Ισπανίας" από τα Πυρηναία έως τον Έβρο.      
    Μετά την ανάκτηση της ελευθερίας τους από τους Άραβες οι Καταλανοί φαίνεται ότι  επέλεξαν να πορεύονται στην ιστορία συνάπτοντας γάμους. Αλλά, ως γνωστόν πολλές φορές οι γάμοι καταλήγουν σε διάσταση και διαζύγιο.        
   Ο πρώτος γάμος συνήφθη το 1137 και είχε ως αποτέλεσμα την ένωση της  Καταλωνίας με την Αραγώνα. Τα συμφέροντα των Καταλανών κυριάρχησαν έως το 1410, αλλά κατόπιν, τα πράγματα άλλαξαν και υπήρξε αυξανόμενη δυσαρέσκεια, η οποία οδήγησε σε αποτυχημένη καταλανική εξέγερση εναντίον του Βασιλέα Ιωάννη Β΄ (1462-1472).
  Ο δεύτερος γάμος, ο οποίος συνήφθη το 1469 μεταξύ του βασιλέα της Αραγώνα Φερδινάρδου (υιού του Ιωάννη Β΄) και της Ισαβέλλα της Καστίλλης και  οδήγησε στην ένωση ολόκληρης της Ισπανίας,  πραγματοποιήθηκε υπό την προϋπόθεση ότι η κεντρική βασιλική εξουσία θα ήταν σημαντικά περιορισμένη έναντι των εξουσιών των τοπικών φεουδαρχών της Αραγωνίας και της Καταλωνίας. Μέσω του γάμου αυτού η Ισπανία κατέστη παγκόσμια δύναμη. Ο Φερδινάρδος ουδέποτε επιχείρησε να μεταβάλει την κατάσταση ενισχύοντας τις εξουσίες του στέμματος. Αλλά όταν μετά από δύο περίπου αιώνες η Καταλωνία αντιλήφθηκε ότι περιήλθε σε δευτερεύουσα θέση δεν δίστασε να διακηρύξει πάλι την ανεξαρτησία της μεταξύ 1640 και 1653 και επανεντάχθηκε μόνο μετά από εγγυήσεις για την αυτονομία της.
  Η καταλανική αυτονομία καταργήθηκε το 1716 και είχε ως αποτέλεσμα την ανάπτυξη νέου αυτονομιστικού κινήματος.
    Ο καταλανικός εθνικισμός υπήρξε ισχυρός και στις αρχές του 20ου αι. και είχε ως αποκορύφωμα την ανακήρυξη της Καταλανικής Δημοκρατίας το 1931. Αλλά ο Φράνκο κατήργησε την ανεξαρτησία της Καταλωνίας το 1938 και επέβαλε στην Ισπανία δικτατορία, η οποία διήρκεσε από το 1939 μέχρι το 1975.
  Ο τελευταίος γάμος της Καταλωνίας δεν ήταν στην κυριολεξία αλλά έμμεσος μέσω του Συντάγματος 1978, δια του οποίου εξασφάλισε καθεστώς αυτονομίας ως μία από τις αυτόνομες περιοχές της Ισπανίας. Το καθεστώς της αυτονομίας προβλέπει τοπική κυβέρνηση και κοινοβούλιο με εκτεταμένες εξουσίες σε 33 τομείς, καθώς και οικονομική ανεξαρτησία. Ωστόσο, ούτε οι εξουσίες αυτές φαίνεται ότι υπήρξαν αρκετές για να απαλύνουν για τους Καταλανούς το αίσθημα ότι αδικούνται από την κεντρική εξουσία .
   Το 2014 διενεργήθηκε στην Καταλωνία συμβουλευτικό δημοψήφισμα δια του οποίου το 80,8% των ψηφισάντων απεφάνθη ότι επιθυμεί την ίδρυση ανεξάρτητου καταλανικού κράτους και το 2017 προκηρύχθηκε αποφασιστικό δημοψήφισμα απόσχισης.
    Η κυβέρνηση της Ισπανίας προσέφυγε στο Συνταγματικό Δικαστήριο (το οποίο αποτελείται από 12 μέλη επιλεγόμενα, 4 από την βουλή (με πλειοψηφία 3/5), 4 από την Γερουσία (με πλειοψηφία 3/5), 2 από την κυβέρνηση και 2 από το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο. Το Συνταγματικό Δικαστήριο απαγόρευσε την διενέργεια του δημοψηφίσματος μέχρι να αποφανθεί οριστικά περί της συνταγματικότητάς του.
   Η κυβέρνηση του Ραχόι, αντλώντας θάρρος από την προσωρινή απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου επέλεξε να αντιμετωπίσει τους Καταλανούς με πυγμή. Συνελήφθησαν μέλη της διοόικησης, κατασχέθηκε εκλογικό υλικό , επεβλήθη οικονομική ασφυξία , εστάλησαν μεγάλες αστυνομικές δυνάμεις, κατελήφθησαν εκλογικά τμήματα, εκτοξεύθηκαν απειλές. Αλλά όλα αυτά μάλλον επέφεραν το αντίθετο αποτέλεσμα.
   Οι Καταλανοί απάντησαν: " Votarem"(θα ψηφίσουμε). Το δημοψήφισμα εξελίχθηκε σε θλιβερή μάχη με εκατοντάδες τραυματίες. Οι κάμερες δείχνουν την αστυνομία να σέρνει από τα μαλλιά γυναίκες και να χτυπάει ηλικιωμένους για να τους βγάλει από τα εκλογικά τμήματα και να τους εμποδίσει να ψηφίσουν. Η διεθνής κοινότητα ερωτάται βουβή και μουδιασμένη μέχρι που εκτείνεται το δικαίωμα της κεντρικής εξουσίας να εμποδίζει μία συνταγματικώς κατοχυρωμένη αυτόνομη περιοχή της χώρας να αποφασίζει την αυτοδιάθεσή της. 
  Ισπανική παράδοση του 16ου αι. αναφέρει ότι όταν ο βασιλιάς της Ισπανίας ερχόταν στην  Αραγώνα και στην Καταλωνία, ο ανώτατος δικαστής τον έστεφε γονυπετή  και δινόταν ο εξής όρκος: "Εμείς που είμαστε ίσοι με εσένα, ορκιζόμαστε σε εσένα που δεν είσαι καλύτερός μας ότι σε αποδεχόμαστε ως βασιλιά και ηγεμόνα μας , υπό τον όρο ότι αποδέχεσαι όλους τους νόμους και τις ελευθερίες μας, αλλά αν όχι, όχι (δηλαδή ούτε και εμείς σε δεχόμαστε!)". Είναι πολύ αμφίβολο εάν ο Μαριάνο Ραχόι, μπορεί να αντιληφθεί  την συμβολική δύναμη αυτής της παράδοσης.

(Κυριότερες πηγές: Πάπυρος Λαρούς  Μπριτάνικα, Βικιπέδια)

Τρίτη, 26 Σεπτεμβρίου 2017

ΤΟ ΚΟΥΡΔΙΚΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΣ ΟΔΗΓΕΙ ΤΟΥΣ ΚΟΥΡΔΟΥΣ ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟΥΣ

"Οι δε στρατηγοί πάλιν συνήλθον και συναγαγόντες τους εαλωκότας ήλεγχον την κύκλον πάσαν χώραν τις εκάστη είη. Οι δε έλεγον  ότι τα προς μεσημβρίαν της επί Βαβυλώναν είη και Μηδίαν ... , η δε δια των ορέων και προς άρκτον τετραμμένην ότι εις Καρδούχους άγοι. Τούτους δε έφασαν οικείν ανά τα όρη και πολεμικούς είναι και βασιλέως ουκ ακούειν , αλλά και εμβαλείν ποτε εις αυτούς βασιλικήν στρατιάν δώδεκα μυριάδας. Τούτων δ' ουδέν' απονοστήσαι δια την δυσχωρίαν." (μετ.:Οι στρατηγοί έκαναν δεύτερη σύσκεψη και αφού συγκέντρωσαν τους αιχμαλώτους ρωτούσαν για την περιοχή ολόγυρα ποιο είναι το κάθε μέρος. Και αυτοί απαντούσαν ότι νότια ήταν η Βαβυλώνα και η Μηδία .... , ενώ ο δρόμος προς τα όρη και προς τον βορρά οδηγεί στην χώρα των Καρδούχων. Πληροφορούσαν ακόμη ότι οι Καρδούχοι κατοικούν διασπαρμένοι στα όρη , είναι πολεμικότατος λαός, δεν υπακούουν στον Πέρση Βασιλιά και γι' αυτό κάποτε εξεστράτευσε εναντίον τους βασιλική στρατιά εκατόν είκοσι χιλιάδων ανδρών. Από αυτούς δεν επέστρεψε κανένας λόγω των δύσκολων συνθηκών." Ξενοφών , Κύρου Ανάβασις, βιβλίο ΙΙΙ, μετ. Γ. Ράπτης)  
   Οι Καρδούχοι όπως αναφέρονται από τον Ξενοφώντα , ή αλλιώς Κούρδοι , ονομασία που έλαβαν μετά την προσχώρησή τους στο Ισλάμ, είναι φυλή 30-35 εκατομμυρίων η οποία σήμερα βρίσκεται διασπαρμένη κατά ποσοστό περίπου 50% στην νότια Τουρκία, 25 % στο δυτικό Ιράν , 20 % στο βόρειο Ιράκ και 5% στην Συρία , στην Υπερκαυκασία και στον Λίβανο. Η γλώσσα τους ("Κερμαντζή" ) φέρεται να αποτελεί κλάδο αρχαίας περσικής διαλέκτου , ενώ στο θρήσκευμα είναι κατά πλειονότητα  Μουσουλμάνοι Σουνίτες (υπάρχουν επίσης Σιίτες, Γεζίντ και Χριστιανοί) .
   Εκ παραδόσεως οι Κούρδοι εμφανίζονται λαός ορεσίβιος, σκληρός, με πολεμικές ικανότητες. Μολονότι τις τελευταίες δεκαετίες η αστικοποίηση τους υπήρξε ραγδαία, μέχρι τις αρχές του περασμένου αιώνα διοικούντο από φυλάρχους και διήγαν βίο νομαδικό όπου, από την μία πλευρά η ληστεία ήταν ελάχιστα επιλήψιμη , από την άλλη όμως θεωρείτο έθιμο ιερό η φιλοξενία και η περίθαλψη των ασθενών.
   Η ιστορία διδάσκει ότι οι Κούρδοι, παρά το γεγονός ότι δεν ευτύχησαν μέχρι σήμερα να ζήσουν ως ανεξάρτητο κράτος, αλλά, απεναντίας, έγιναν στόχος συστηματικής απόπειρας στερήσεως της εθνικής ή θρησκευτικής τους ταυτότητας δεν έπαυσαν ποτέ να αγωνίζονται για την εθνική τους ελευθερία.
   Στο Ιράν αγωνίστηκαν για τα δικαιώματά τους παρά τους θρησκευτικούς διωγμούς που υπέστησαν από την σιιτική μουσουλμανική πλειονότητα.  
  Στην Τουρκία βρίσκονται σε συνεχή ένοπλη πάλη ενάντια στο Τουρκικό κράτος που επιχειρεί την εθνολογική καταπίεση και εξαφάνισή τους.
  Αλλά η μεγάλη πρόοδος έγινε στο Ιράκ, όπου ύστερα από αγώνες δεκαετιών, μετά την πτώση του καθεστώτος του Σαντάμ Χουσεϊν κατόρθωσαν να αναγνωριστεί δια του Συντάγματος 2005 ότι το Ιρακινό Κουρδιστάν αποτελεί αυτόνομο  ομοσπονδιακό τμήμα του Ιράκ.
  Ωστόσο, φαίνεται ότι οι Κούρδοι του Ιράκ δεν αρκούνται στο συνταγματικό καθεστώς της αυτονομίας. Εκμεταλλευόμενοι την μεγάλη πολεμική συνεισφορά τους στον αγώνα κατά του ISIS, προκήρυξαν και τελικά πραγματοποίησαν στις 25 Σεπτεμβρίου 2017 δημοψήφισμα για την απόσχιση από το Ιράκ και την πλήρη ανεξαρτησία τους.
   Η διεθνής κοινότητα εξέφρασε την αντίθεσή της και χλιαρά ζήτησε από τους Κούρδους να μεταθέσουν την διενέργεια του δημοψηφίσματος στο μέλλον προκειμένου να μην διαταραχθεί ο αγώνας κατά του Ισλαμικού Κράτους. Αλλά δεν εισακούστηκε.
    Το Ιρακινό κράτος , μετά τις αρχικές απειλές, δήλωσε δια του Προέδρου του ότι η ανεξαρτησία των Κούρδων μπορεί να έλθει μέσα από διάλογο , επιχειρώντας προφανώς να διασώσει την πόλη του Κιρκούκ, γνωστή για τα κοιτάσματα πετρελαίου, την οποία ανακατέλαβαν οι Κούρδοι από τον ISIS.
    Οι Κούρδοι της Συρίας , οι οποίοι έχουν επίσης κηρύξει de facto αυτόνομη περιοχή, έσπευσαν να πανηγυρίσουν.
   Απέμειναν οι απειλές των Τούρκων , οι οποίοι , φοβούμενοι ότι στο μέλλον μπορεί να διαμελιστούν και αυτοί όπως  το Ιράκ, δεν αναγνωρίζουν το δημοψήφισμα και απειλούν τους Κούρδους με εισβολή και πόλεμο.
    Βεβαίως , πριν η Τουρκία  αποτολμήσει εισβολή (κάτι μάλλον εξαιρετικά δύσκολο χωρίς την έγκριση των ΗΠΑ και των συμμάχων τους), θα χρειαστεί να ρίξει μια ματιά στον χάρτη για να καταλάβει ότι ο στρατός της κατά την είσοδο στο Κουρδιστάν θα έχει στα νότα του τους Κούρδους της νότιας Τουρκίας.
     Επίσης καλό θα ήταν οι Τούρκοι να διαβάσουν τον Ξενοφώντα. Διότι μπορεί οι Έλληνες να κατόρθωσαν να διέλθουν δια πυρός και σιδήρου από την χώρα των Καρδούχων, αλλά από την στρατιά των 120.000 ανδρών του Πέρση Βασιλέα δεν γύρισε πίσω κανένας.

Σάββατο, 16 Σεπτεμβρίου 2017

ΟΙ ΠΟΙΝΙΚΕΣ ΚΥΡΩΣΕΙΣ ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ

    Με τις διατάξεις των άρθρων 2 έως 9 του ν. 4042/2012 εναρμονίστηκε το εθνικό δίκαιο προς τις διατάξεις της Οδηγίας 2008/99/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 17ης Νοεμβρίου 2008 «σχετικά με την προστασία του περιβάλλοντος μέσω ποινικού δικαίου» (Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L328/28/6.12.2008) και θεσπίστηκαν κυρώσεις, μέσω του ποινικού δικαίου, για τις περιπτώσεις που προκαλείται ή ενδέχεται να προκληθεί ρύπανση ή υποβάθμιση του περιβάλλοντος. Προς τον σκοπό αυτόν το άρ. 7 του ν.4042/2012 τροποποίησε επί το αυστηρότερο τις κυρώσεις που προβλέπονταν στο άρ. 28 ν. 1650/1986. 
    Σύμφωνα με το άρ. 3 του νόμου 4042/2012, ποινικά αδικήματα τα οποία τιμωρούνται κατά τα ανωτέρω είναι τα εξής:
  "α) Η απόρριψη, εκπομπή ή εισαγωγή ποσότητας υλικών ή ιοντίζουσας ακτινοβολίας στον αέρα, το έδαφος ή το νερό, που προκαλεί ή ενδέχεται να προκαλέσει το θάνατο ή σοβαρές σωματικές βλάβες, σε πρόσωπα, ή ουσιαστικές βλάβες, στην ποιότητα του αέρα, την ποιότητα του εδάφους, την ποιότητα του νερού ή στα ζώα ή τα φυτά.
   β) Η συλλογή, μεταφορά, ανάκτηση ή διάθεση αποβλήτων, συμπεριλαμβανομένης της επιχειρησιακής εποπτείας των πράξεων αυτών και της επακόλουθης συντήρησης των εγκαταστάσεων διάθεσης, και συμπεριλαμβανομένων δράσεων που εκτελούνται από εμπόρους ή μεσίτες (διαχείριση των αποβλήτων), που προκαλούν ή ενδέχεται να προκαλέσουν το θάνατο ή σοβαρές σωματικές βλάβες σε πρόσωπα ή ουσιαστικές βλάβες στην ποιότητα του αέρα, στην ποιότητα του εδάφους ή στην ποιότητα του νερού ή στα ζώα ή τα φυτά.
' γ) Η αποστολή αποβλήτων, οσάκις η δραστηριότητα αυτή εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 2 παράγραφος 35 του Κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1013/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 14ης Ιουνίου 2006, για τις μεταφορές αποβλήτων και διενεργείται σε μη αμελητέα ποσότητα, ανεξάρτητα από το εάν εκτελείται ως ενιαία μεταφορά ή ως πολλαπλές μεταφορές που φαίνονται αλληλένδετες
  δ) Η λειτουργία μονάδας, η οποία εκτελεί επικίνδυνες δραστηριότητες ή στην οποία αποθηκεύονται ή χρησιμοποιούνται επικίνδυνες ουσίες ή παρασκευάσματα και η οποία προκαλεί ή ενδέχεται να προκαλέσει, εκτός της μονάδας, το θάνατο ή σοβαρές σωματικές βλάβες, σε πρόσωπα ή ουσιαστικές βλάβες στην ποιότητα του αέρα, την ποιότητα του εδάφους ή την ποιότητα του νερού ή στα ζώα ή τα φυτά.
' ε) Η παραγωγή, η επεξεργασία, η διαχείριση, η χρήση, η κατοχή, η αποθήκευση, η μεταφορά, η εισαγωγή, η εξαγωγή ή η διάθεση πυρηνικών υλικών ή άλλων επικίνδυνων ραδιενεργών ουσιών που προκαλούν ή ενδέχεται να προκαλέσουν θάνατο ή σοβαρή σωματική βλάβη σε πρόσωπα ή ουσιαστική βλάβη στην ποιότητα του αέρα, την ποιότητα του εδάφους ή την ποιότητα του νερού ή στα ζώα ή τα φυτά.
 στ) Η θανάτωση, ο αφανισμός, η κατοχή ή η σύλληψη προστατευόμενων ειδών της άγριας χλωρίδας ή πανίδας, εξαιρουμένων των περιπτώσεων που η συμπεριφορά αφορά αμελητέα ποσότητα αυτών των ειδών και έχει αμελητέο αντίκτυπο στο καθεστώς διατήρησης των ειδών.
 ζ) Η εμπορία με προστατευόμενα είδη άγριας πανίδας ή χλωρίδας ή μερών ή παραγώγων αυτών, εξαιρουμένων των περιπτώσεων που η συμπεριφορά αφορά αμελητέα ποσότητα των ειδών αυτών και έχει αμελητέο αντίκτυπο στο καθεστώς διατήρησης των ειδών
  η) Κάθε συμπεριφορά που προκαλεί την ουσιαστική υποβάθμιση του οικότοπου/ ενδιαιτήματος μέσα σε προστατευόμενη περιοχή.
  θ)Η παραγωγή, εισαγωγή, εξαγωγή, διάθεση στην αγορά ή η χρήση ουσιών που καταστρέφουν τη στιβάδα του όζοντος."
    Ο ν. 1650/1986, στον οποίο παραπέμπει ως προς την τιμωρία των δραστών ρύπανσης του περιβάλλοντος ο ν. 4042/2012  τροποποιώντας μάλιστα τις σχετικές διατάξεις του ,περιλαμβάνει αρχικώς την γενική διάταξη του άρ. 28 παρ.2 σύμφωνα με την οποία "όποιος προκαλεί ρύπανση ή υποβαθμίζει το περιβάλλον με πράξη ή παράλειψη που αντιβαίνει στις διατάξεις του νόμου αυτού ή των κανονιστικών πράξεων που εκδίδονται κατ' εξουσιοδότηση του, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους ή και χρηματική ποινή 3.000,00 έως 60.000,00 ευρώ. Αν η πράξη του προηγούμενου εδαφίου τελέστηκε από αμέλεια, επιβάλλεται φυλάκιση μέχρι ενός έτους ή και χρηματική ποινή. Αν οι αρνητικές επιπτώσεις της ρύπανσης ή της υποβάθμισης του περιβάλλοντος είναι, με βάση το είδος ή την ποσότητα των ρύπων ή την έκταση ή τη σημασία της υποβάθμισης, περιορισμένες επιβάλλεται φυλάκιση μέχρι ενός έτους ή και χρηματική ποινή." 
   Ωστόσο,σύμφωνα με την ειδικότερη  διάταξη του άρ. 28 παρ. 3 εδ. (ε)  του ν. 1650/1986, αν η πράξη ρύπανσης ή υποβάθμισης του περιβάλλοντος με πράξη ή παράλειψη "είχε ως επακόλουθο σοβαρή ή ευρεία ρύπανση ή υποβάθμιση ή σοβαρή ή ευρεία οικολογική και περιβαλλοντική διατάραξη ή καταστροφή, με βάση το είδος ή την ποσότητα των ρύπων ή την έκταση ή τη σημασία της υποβάθμισης ή το θάνατο εμβρύου ή ανθρώπου ή την εμφάνιση βαριάς σωματικής ή διανοητικής πάθησης σε νεογνό ή τη βαριά σωματική ή διανοητική πάθηση ανθρώπου, επιβάλλεται κάθειρξη ή και χρηματική ποινή 150.000,00 έως 500.000,00 ευρώ. Αν οι πράξεις των στοιχείων γ', δ' και ε' της παραγράφου αυτής τελέστηκαν από αμέλεια, επιβάλλεται φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους ή και χρηματική ποινή 60.000,00 έως 150.000,00 ευρώ." 
       Σύμφωνα με την παρ. 4 του ιδίου άρθρου, "αν η ρύπανση ή άλλη υποβάθμιση του περιβάλλοντος προέρχεται από τη δραστηριότητα νομικού προσώπου, το δικαστήριο κηρύσσει αστικώς υπεύθυνο εις ολόκληρον για την καταβολή της χρηματικής ποινής και το νομικό πρόσωπο.
     Επίσης, σύμφωνα με την παρ. 7 του άρ. 28 ν. 1650/1986 " στις περιπτώσεις εγκλημάτων του κεφαλαίου αυτού ως πολιτικώς ενάγων μπορεί να παρίσταται το Δημόσιο, καθώς και οι Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης στην περιφέρεια των οποίων τελέσθηκε το έγκλημα, το Τεχνικό Επιμελητήριο της Ελλάδος, το Γεωτεχνικό Επιμελητήριο της Ελλάδος, πανεπιστήμια, άλλοι επιστημονικοί φορείς, δικηγορικοί σύλλογοι, φορείς διαχείρισης προστατευόμενων περιοχών, μη κυβερνητικές οργανώσεις και φυσικά πρόσωπα, ανεξάρτητα αν έχουν υποστεί περιουσιακή ζημία, προς υποστήριξη της κατηγορίας και μόνο και με αίτημα ιδίως την αποκατάσταση των πραγμάτων, στο μέτρο που είναι δυνατή. Έγγραφη προδικασία δεν απαιτείται."
    Με αυτές τις διατάξεις αναμένεται να αντιμετωπιστεί ποινικά η τεράστια καταστροφή του περιβάλλοντος που προκάλεσε η βύθιση του πλοίου Αγία Ζώνη ΙΙ το οποίο βυθίστηκε υπό μέχρι στιγμής αδιευκρίνιστες συνθήκες.

Παρασκευή, 8 Σεπτεμβρίου 2017

Η ΟΜΙΛΙΑ ΜΑΚΡΟΝ ΑΝΕΔΕΙΞΕ ΤΗΝ ΠΝΥΚΑ ΣΥΜΒΟΛΟ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΟΡΑΜΑΤΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

   Εάν το όραμα της ενωμένης Ευρώπης ξεπήδησε μέσα από την φρίκη του β΄παγκοσμίου πολέμου, οι ρίζες επί των οποίων όφειλε να στηριχθεί ώστε να εμπνεύσει τους πολίτες του είναι βαθιές και ανάγονται στην δημοκρατία και στον πολιτισμό με επίκεντρο τον άνθρωπο. 
     Η δημοκρατία γεννήθηκε στην Αγορά και στην Πνύκα της αρχαίας Αθήνας ,εξαφανίστηκε μαζί με τις πόλεις κράτη κατά την ελληνιστική και ρωμαϊκή περίοδο και επιχειρήθηκε η εν μέρει αναβίωσή της στην Ευρώπη μετά τον 17ο αιώνα. 
   Ο πολιτισμός με επίκεντρο των άνθρωπο ανέτειλε στα νερά του Αιγαίου Πελάγους, βαπτίστηκε στον Παρθενώνα και στο θέατρο του Διονύσου, ταξίδεψε στην Μεσόγειο, διασώθηκε στην Ρώμη και στην Κωνσταντινούπολη, κοιμήθηκε κατά τον Μεσαίωνα και ξύπνησε κατά την Aναγέννηση και τον Διαφωτισμό.   
   Πολιτισμός και δημοκρατία δύνανται να εμπνεύσουν, διότι έχουν ως επίκεντρο τον κάθε πολίτη ξεχωριστά. Οι αρχαίοι Έλληνες γνώριζαν ότι δημοκρατία και πολιτισμός προϋποθέτουν την ύπαρξη της "πόλης", η οποία αναγνώριζε ισχύ και αναδείκνυε την αξία κάθε πολίτη της. Αλλά οι Ευρωπαίοι ηγέτες που ανέλαβαν να δημιουργήσουν την ενωμένη Ευρώπη δεν έδωσαν σημασία.
   Παρά τις διακηρύξεις, ούτε η ΕΟΚ και , ακόμη περισσότερο, ούτε η μετεξέλιξή της σε Ευρωπαϊκή Ένωση και η Ευρωζώνη, έθεσαν ως επίκεντρο τον άνθρωπο. Απεναντίας, δημιουργήθηκε ένας μηχανισμός γραφειοκρατίας, όλο και περισσότερο μακριά από δημοκρατική νομιμοποίηση, λογοδοσία και δημόσιο έλεγχο, ο οποίος έστρεψε μονοδιάστατα το ενδιαφέρον στην οικονομία και στο νόμισμα, παραμελώντας την παιδεία, τον πολιτισμό και τους πολίτες.
    Τα μηνύματα των δημοψηφισμάτων, με βάση τα οποία οι Ευρωπαίοι πολίτες απέρριψαν το σχέδιο Συντάγματος της Ε.Ε., δεν έφθασαν ποτέ στα αυτιά των ιθυνόντων των Βρυξελλών. Η Ευρώπη, ζητούσε από τους πολίτες να την εμπιστευθούν, ενώ την ίδια στιγμή τους άφηνε όλο και περισσότερο στο περιθώριο.
  Είναι φανερό ότι η Ε.Ε δεν μπορεί να εμπνεύσει κανέναν στηριζόμενη σε τραπεζίτες, λογιστές και χρηματιστές . Απαιτείται ένα νέο όραμα της Ευρώπης με βάση την δημοκρατία και τον πολιτισμό, όπως αυτό που περιέγραψε ο Πρόεδρος Μακρόν από το βήμα της Πνύκας.
   Εάν οι Βρυξέλλες και η Φραγκφούρτη είναι τα σύμβολα της Ευρώπης  των γραφειοκρατών και των τραπεζιτών , η Πνύκα θα πρέπει να αποτελέσει το σύμβολο της Ευρώπης των πολιτών της. 

Πέμπτη, 17 Αυγούστου 2017

Ο ΝΟΜΟΣ 4469/2017 ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΞΩΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟ ΡΥΘΜΙΣΗΣ ΟΦΕΙΛΩΝ

  Ο ν. 4469/2017 περί εξωδικαστικού μηχανισμού ρύθμισης οφειλών επιχειρήσεων και άλλες διατάξεις παρέχει την δυνατότητα να ρυθμιστούν εξωδικαστικά και κατόπιν συμφωνίας οι οφειλές φυσικών και νομικών προσώπων. Για να συμβεί αυτό τρία είναι τα καίρια σημεία: (α) Η πλήρωση των τυπικών προϋποθέσεων για την υπαγωγή στις διατάξεις του νόμου, (β) η υποβολή της αίτησης και (γ) η διαπραγμάτευση με τους πιστωτές.

(Α) Οι τυπικές προϋποθέσεις  υπαγωγής στον  ν. 4469/2017:
  Σύμφωνα με το άρ. 2 του νόμου η δυνατότητα ρύθμισης οφειλών δεν παρέχεται σε όλους  αλλά σε κάθε φυσικό πρόσωπο με πτωχευτική ικανότητα, ήτοι εμπορική ιδιότητα και κάθε νομικό πρόσωπο το οποίο αποκτά εισόδημα από επιχειρηματική δραστηριότητα και έχει φορολογική κατοικία στην Ελλάδα , εφόσον:
   α) κατά την 31η Δεκεμβρίου 2016 είχε οφειλή προς χρηματοδοτικό φορέα από δάνειο ή πίστωση σε καθυστέρηση τουλάχιστον ενενήντα (90) ημερών ή οφειλή που ρυθμίστηκε μετά την 1η Ιουλίου 2016 ή είχε ληξιπρόθεσμες οφειλές προς τη Φορολογική Διοίκηση ή προς Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης ή προς άλλο νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου, περιλαμβανομένων των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης, ή είχε βεβαιωθεί η μη πληρωμή επιταγών εκδόσεώς του λόγω μη επαρκούς υπολοίπου κατά το άρθρο 40 του ν. 5960/1933 (Α' 401) ή είχαν εκδοθεί διαταγές πληρωμής ή δικαστικές αποφάσεις λόγω ληξιπρόθεσμων απαιτήσεων εις βάρος του,
   β) οι συνολικές προς ρύθμιση οφειλές του ξεπερνούν το ποσό των είκοσι χιλιάδων (20.000) ευρώ και
   γ) πληροί τα κριτήρια επιλεξιμότητας του άρθρου 3, ήτοι εφόσον, σε μία τουλάχιστον από τις τελευταίες τρεις χρήσεις πριν από την υποβολή της αίτησης έχει θετικό καθαρό αποτέλεσμα προ φόρων, τόκων και αποσβέσεων εάν τηρεί απλογραφικό λογιστικό σύστημα ή ( α) έχει θετικά αποτελέσματα προ τόκων, φόρων και αποσβέσεων ή  ( β) έχει θετική καθαρή θέση (equity),εάν τηρεί το διπλογραφικό λογιστικό σύστημα.
      Εξάλλου, δεν έχουν δικαίωμα υπαγωγής στη διαδικασία εξωδικαστικής ρύθμισης οφειλών:
   α) τα πιστωτικά και χρηματοδοτικά ιδρύματα, καθώς και τα υποκαταστήματα αλλοδαπών πιστωτικών ή χρηματοδοτικών ιδρυμάτων που λειτουργούν στην Ελλάδα,
   β) οι πάροχοι επενδυτικών υπηρεσιών, καθώς και τα υποκαταστήματα αλλοδαπών παρόχων επενδυτικών υπηρεσιών που λειτουργούν στην Ελλάδα,
  γ) οι Οργανισμοί Συλλογικών Επενδύσεων σε Κινητές Αξίες (ΟΣΕΚΑ), καθώς και οι Οργανισμοί Εναλλακτικών Επενδύσεων (ΟΕΕ), καθώς και οι διαχειριστές αυτών,
   δ) οι ασφαλιστικές εταιρίες.
   Επίσης , πρόσωπο που έχει υποβάλει αίτηση υπαγωγής, ή έχει ήδη υπαχθεί στις διατάξεις του πτωχευτικού κώδικα, ή έχει διακόψει την δραστηριότητά του , ή έχει καταδικαστεί για την διάπραξη συγκεκριμένων αδικημάτων  (φοροδιαφυγής, νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, υπεξαίρεσης, εκβίασης, πλαστογραφίας, δωροδοκίας, δωροληψίας, λαθρεμπορίας, καταδολίευσης δανειστών, χρεοκοπίας, ή απάτης), δεν μπορεί να υπαχθεί στις διατάξεις του νόμου αυτού.

   (Β) Η υποβολή της αιτήσεως
   Η αίτηση , η οποία σύμφωνα με το άρ 4 του νόμου, μαζί με τα προβλεπόμενα στο άρ. 5 δικαιολογητικά, μπορεί να υποβληθεί ηλεκτρονικά έως την 31-12-2018  στην Ειδική Γραμματεία Διαχείρισης Ιδιωτικού Χρέους (Ε.Γ.Δ.Ι.Χ.) με τη χρήση ειδικής ηλεκτρονικής πλατφόρμας, η οποία τηρείται στην ιστοσελίδα της Ε.Γ.Δ.Ι.Χ., δεν αποτελεί απλώς ένα τυπικό στάδιο της διαδικασίας . Απεναντίας, η ορθή συμπλήρωσή της  έχει πολύ μεγάλη σημασία για την πορεία της διαπραγμάτευσης στην συνέχεια, όχι μόνο διότι μπορεί να απορριφθεί ως μη νόμιμη, αλλά κυρίως διότι πρέπει να περιλαμβάνει εκτός των τυπικών στοιχείων (στοιχεία οφειλέτη, στοιχεία πιστωτών, ύψος απαιτησεων, δικαιολογητικά έγγραφα κλπ), αφενός την πρότασή του αιτούντος για τον τρόπο ρύθμισης των οφειλών του στην οποία να αναφέρει τουλάχιστον το ποσό που είναι σε θέση να καταβάλει σε μηνιαία ή ετήσια βάση για την αποπληρωμή των οφειλών του βασιζόμενος στα εκτιμώμενα έσοδα και έξοδα του οφειλέτη κατά τις επόμενες τρεις (3) τουλάχιστον χρήσεις και , αφετέρου, κατάλογο των περιουσιακών στοιχείων του οφειλέτη με αναφορά στην εκτιμώμενη εμπορική αξία τους, έτσι ώστε να μπορεί να προσδιορισθεί η αξία ρευστοποίησης της περιουσίας του. Συνεπώς, στο σημείο αυτό θα ήταν χρήσιμη η συνδρομή ενός εμπειρογνώμονα και ενός εκτιμητή  ακινήτων ομοίων τυπικών προσόντων με τα πρόσωπα στα οποία θα προσφύγουν  κατά την πορεία της διαπραγμάτευσης και οι πιστωτές. Σύμφωνα με το άρ. 1 του νόμου «ως «εμπειρογνώμονας» νοείται κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο που προσφέρει κατ' επάγγελμα υπηρεσίες παροχής χρηματοοικονομικών συμβουλών και ως «εκτιμητής ακινήτων» νοείται ο πιστοποιημένος εκτιμητής ακινήτων που έχει καταχωριστεί στο Μητρώο Πιστοποιημένων Εκτιμητών του Υπουργείου Οικονομικών, σύμφωνα με την παρ. Γ' του άρθρου πρώτου του ν. 4152/2013 (Α' 107).
   Η κατάθεση της αίτησης επιφέρει ως  συνέπεια τον διορισμό συντονιστή, ο οποίος, αφού ελέγξει την τυπική πληρότητα της αίτησης, την κοινοποιεί στους πιστωτές και, εφόσον διαπιστωθεί απαρτία, άρχεται η διαδικασία διαπραγμάτευσης (άρ. 6-8). Σύμφωνα με το άρ. 1 του νόμου «απαρτία συμμετεχόντων πιστωτών» υπάρχει όταν συμμετέχουν στη διαδικασία πιστωτές που είναι δικαιούχοι τουλάχιστον του πενήντα τοις εκατό (50%) του συνόλου των απαιτήσεων κατά του οφειλέτη. Δεν λαμβάνονται υπόψη για το σχηματισμό απαρτίας απαιτήσεις προσώπων συνδεδεμένων με τον οφειλέτη και απαιτήσεις πιστωτών που δεν δεσμεύονται από τη σύμβαση αναδιάρθρωσης οφειλών σύμφωνα με τις παραγράφους 4, 6 και 7 του άρθρου 2 και το έκτο εδάφιο της παραγράφου 3 του άρθρου 4.
  Με την αίτηση υπαγωγής στη διαδικασία παρέχεται από τον οφειλέτη άδεια για κοινοποίηση στον συντονιστή, τον εμπειρογνώμονα και τους συμμετέχοντες πιστωτές, επεξεργασία και διασταύρωση από αυτούς των δεδομένων του, τα οποία περιλαμβάνονται στην αίτηση και τα συνοδευτικά έγγραφα, όσο και άλλων δεδομένων του που βρίσκονται στην κατοχή των συμμετεχόντων πιστωτών για τους σκοπούς της διαδικασίας εξωδικαστικής ρύθμισης οφειλών. Η άδεια του προηγούμενου εδαφίου συνεπάγεται την άρση του απορρήτου των τραπεζικών καταθέσεων και του φορολογικού απορρήτου του άρθρου 17 του ν. 4174/2013 . Επίσης, με την αίτηση υπαγωγής παρέχεται από τον οφειλέτη άδεια για κοινοποίηση σε όλους τους πιστωτές των στοιχείων που περιλαμβάνονται στο απόσπασμα της αίτησης, σύμφωνα με την παράγραφο 2 του άρθρου 7.

    (γ) Το στάδιο της διαπραγμάτευσης
   Για την έγκριση πρότασης αναδιάρθρωσης οφειλών απαιτείται συμφωνία του οφειλέτη και πλειοψηφία τριών πέμπτων (3/5) των συμμετεχόντων πιστωτών, στους οποίους συμπεριλαμβάνεται ποσοστό δύο πέμπτων (2/5) των συμμετεχόντων πιστωτών με ειδικό προνόμιο. Αν εγκριθεί η πρόταση αναδιάρθρωσης οφειλών, υπογράφεται με επιμέλεια του συντονιστή μεταξύ των συναινούντων πιστωτών και του οφειλέτη η σύμβαση αναδιάρθρωσης οφειλών. Η υπογραφή της σύμβασης αναδιάρθρωσης με μηχανικό μέσο ή ηλεκτρονικό τρόπο είναι επαρκής. Ο συντονιστής αποστέλλει αντίγραφο της υπογεγραμμένης σύμβασης αναδιάρθρωσης σε όλους τους συμμετέχοντες πιστωτές και στον οφειλέτη. Αν δεν επιτευχθεί συμφωνία μετά το πέρας των ψηφοφοριών της παραγράφου 6, η διαδικασία θεωρείται περαιωθείσα ως άκαρπη και ο συντονιστής συντάσσει πρακτικό αποτυχίας της διαδικασίας, το οποίο αποστέλλει ηλεκτρονικά στον αιτούντα και στους πιστωτές.
   Σύμφωνα με το άρ. 9 με την επιφύλαξη του άρθρου 15, οι πιστωτές και ο οφειλέτης μπορούν να διαμορφώσουν ελεύθερα το περιεχόμενο της σύμβασης αναδιάρθρωσης οφειλών. Ορίζεται ωστόσο ότι:
  α) η συμφωνία δεν επιτρέπεται να φέρει οποιονδήποτε πιστωτή σε χειρότερη οικονομική θέση από αυτήν στην οποία θα βρισκόταν σε περίπτωση ρευστοποίησης των περιουσιακών στοιχείων του οφειλέτη, στο πλαίσιο διαδικασίας αναγκαστικής εκτέλεσης
 β) ποσά και άλλα ανταλλάγματα που απομένουν προς διανομή μετά την κατά προτεραιότητα διανομή ποσών και άλλων ανταλλαγμάτων, σύμφωνα με τις περιπτώσεις α' και β', διανέμονται σε όλους τους πιστωτές συμμέτρως κατά το μέρος των απαιτήσεών τους που απομένει ανεξόφλητο μετά την εφαρμογή των περιπτώσεων α' και β',
γ) με την επιφύλαξη της περίπτωσης α', για τον υπολογισμό των ποσών και των τυχόν άλλων ανταλλαγμάτων διανομής μεταξύ των πιστωτών, από τις απαιτήσεις των πιστωτών αφαιρούνται προηγουμένως:
   αα) το σύνολο των τόκων υπερημερίας των πιστωτών του ιδιωτικού τομέα,
  ββ) ποσοστό ενενήντα πέντε τοις εκατό (95%) των απαιτήσεων του Δημοσίου από πρόστιμα που έχουν επιβληθεί από τη φορολογική διοίκηση και ποσοστό ογδόντα πέντε τοις εκατό (85%) των απαιτήσεων του Δημοσίου και των Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης από προσαυξήσεις ή τόκους εκπρόθεσμης καταβολής.
   Τα αναφερόμενα στις υποπεριπτώσεις αα' και ββ' ποσά συνυπολογίζονται στη διανομή μόνο στην περίπτωση και κατά την έκταση που το επιτρέπει η ικανότητα αποπληρωμής του οφειλέτη και αποπληρώνονται, εν όλω ή εν μέρει, μόνο εφόσον έχουν αποπληρωθεί πλήρως οι λοιπές απαιτήσεις των πιστωτών.
   Σε αντίθετη περίπτωση τα ανωτέρω ποσά διαγράφονται μετά την ολοσχερή εξόφληση όλων των οφειλών με βάση τη σύμβαση αναδιάρθρωσης.
   Σύμφωνα με το άρ. 15 ειδικώς στις περιπτώσεις οφειλετών με συνολικό ποσό βασικής οφειλής προς το Δημόσιο έως είκοσι χιλιάδες (20.000) ευρώ, , εφαρμόζονται οι εξής κανόνες:
   α) για βασικές οφειλές έως τρεις χιλιάδες (3.000) ευρώ, η αποπληρωμή αυτών και των επ' αυτών προσαυξήσεων ή τόκων εκπρόθεσμης καταβολής γίνεται τμηματικά σε τριάντα έξι (36) μηνιαίες δόσεις κατ' ανώτατο όριο, με ελάχιστη μηνιαία δόση πενήντα (50) ευρώ, χωρίς δυνατότητα διαγραφής κανενός ποσού,
   β) για βασικές οφειλές άνω των τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ, η αποπληρωμή αυτών και των επ' αυτών προσαυξήσεων ή τόκων εκπρόθεσμης καταβολής γίνεται τμηματικά σε εκατόν είκοσι (120) μηνιαίες δόσεις κατ' ανώτατο όριο, με ελάχιστη μηνιαία δόση πενήντα (50) ευρώ, χωρίς δυνατότητα διαγραφής βασικής οφειλής.
   Στις περιπτώσεις της παρούσας παραγράφου, το Δημόσιο δεν συμμετέχει στις διαπραγματεύσεις, ούτε υποβάλλει πρόταση αναδιάρθρωσης οφειλών και οι οφειλές προς αυτό προσμετρώνται στις θετικές ψήφους των συμμετεχόντων πιστωτών, εφόσον στο τελικό σχέδιο αναδιάρθρωσης έχουν τηρηθεί οι κανόνες του εν λόγω άρθρου και οι λοιποί υποχρεωτικοί κανόνες του άρθρου 9, στο βαθμό που συμβιβάζονται με τους ανωτέρω κανόνες.

  Ο νόμος παρέχει την δυνατότητα επικύρωσης της συμφωνίας από το δικαστήριο (άρ.12). Σε περίπτωση μη τήρησης της συμφωνίας, η συμφωνία ακυρώνεται ή ανατρέπεται (αρ. 14).
 Ο νόμος ορίζει ότι η εκπροσώπηση του οφειλέτη ή κάθε συμμετέχοντος πιστωτή από δικηγόρο είναι προαιρετική (άρ. 8 παρ.15).

   

Παρασκευή, 11 Αυγούστου 2017

ΤΟ 22ο ΠΟΡΤΡΑΙΤΟ ΤΗΣ ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗΣ ΚΑΛΛΟΝΩΝ ΤΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ


KaterinaRosaBotzaris.jpg
   Η Αικατερίνη Μπότσαρη υπήρξε η κόρη του Μάρκου Μπότσαρη, ενός εκ των ευγενεστέρων μορφών της ελληνικής επανάστασης.
   Ο Μάρκος Μπότσαρης γεννήθηκε στο Σούλι το 1790 και με την έναρξη της επανάστασης πρωταγωνίστησε, μεταξύ άλλων, στις νικηφόρες μάχες στην Πλάκα και στο Κομπότι της Άρτας.  Αλλά παγκόσμια φήμη απέκτησε εξαιτίας της δράσης του ως ηγέτης των υπερασπιστών του Μεσολογγίου κατά την πρώτη πολιορκία του, η οποία κατέληξε σε πανωλεθρία των Τούρκων τα Χριστούγεννα του 1822.
    Ο Μάρκος Μπότσαρης σκοτώθηκε στην νικηφόρο μάχη του Κεφαλόβρυσου τον Αύγουστο του 1823 και ετάφη στο Μεσσολόγγι σε μία πρωτοφανή ατμόσφαιρα θρήνου και ρωμαϊκού θριάμβου, εν μέσω φοβερής πομπής λαφύρων και αιχμαλώτων. Έκτοτε, άφησε αυτή την ζωή και μετέβη στην αιωνιότητα δια της ιστορίας, αλλά και μέσω της ποίησης, της ζωγραφικής, της γλυπτικής, της όπερας και της δημοτικής  μνήμης και παράδοσης.
    Η Αικατερίνη Μπότσαρη, η οποία γεννήθηκε το 1818 ή 1820 και κατά την έναρξη της επανάστασης βρέθηκε όμηρος των Τούρκων στα Ιωάννινα, εμφανίστηκε στο νεοσύστατο ελληνικό κράτος ως η πανέμορφη θυγατέρα ενός ήρωα.   
     Η βασίλισσα Αμαλία την έθεσε αμέσως υπό την προστασία της. Έλαβε τον τίτλο της πρώτης «κυρίας επί των τιμών» της βασιλικής αυλής και  συμμετείχε  ως ακόλουθος της Αμαλίας στις επίσημες επισκέψεις της στις βασιλικές αυλές των διαφόρων κρατών της Ευρώπης.
    Η Αικατερίνη, θυγατέρα Μάρκου Μπότσαρη τίμησε την θέση της και το όνομά της. Στο παλάτι απέκτησε το προσωνύμιο «Ρόζα» επειδή ήταν όμορφη σαν τριαντάφυλλο. Ταυτόχρονα όμως ήταν μία γυναίκα με καθαρό βλέμμα και αγέρωχο χαρακτήρα.
   Το 1844, κατά την διάρκεια επίσημης επίσκεψης στην Βαυαρία τιμήθηκε από τον βασιλιά της Λουδοβίκο Α΄ με χρυσό σταυρό και κατά την παραμονή της εκεί απέσπασε τέτοιον  θαυμασμό της κοινής γνώμης για την ομορφιά της και την φήμη της ως κόρης του Μάρκου Μπότσαρη, ώστε η βασίλισσα Θηρεσία ανέθεσε στον ζωγράφο Γιόζεφ Καρλ Στίλερ να φιλοτεχνήσει το πορτραίτο της.
    Το πορτραίτο της Αικατερίνης Μπότσαρη είναι το 22ο κατά σειρά πορτραίτο που εκτίθεται στην «πινακοθήκη καλλονών» (Schonenheitgalerie)  του υπέροχου παλατιού των Νυμφών (παλάτι Νύμφενμπουργκ) του Μονάχου.
  Οι επισκέπτες μπορούν ακόμη και σήμερα να το θαυμάσουν μαζί με τα υπόλοιπα πορτραίτα στον χώρο της πρώην τραπεζαρίας του παλατιού και κατόπιν να απολαύσουν συναυλίες όπερας ή κλασσικής μουσικής που διοργανώνονται και φέτος μετά θεσπέσιου δείπνου.

  Το πορτραίτο της Αικατερίνης Μπότσαρη αφιερώνεται στην Ελληνίδα με τον καθαρό χαρακτήρα, το υπέροχο χαμόγελο, τα ζεστά χείλη και το σπινθηροβόλο πρόσωπο με τις χίλιες εκφράσεις.  

Κυριακή, 6 Αυγούστου 2017

ΝΑ ΣΕ ΜΙΣΟΥΝ ΝΑ ΣΕ ΦΘΟΝΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΣΕ ΘΑΥΜΑΖΟΥΝ

   "Ούτε εσκέφθητε ποτέ ποίου είδους άνθρωποι είναι οι Αθηναίοι, προς τους οποίους θ' αναγκασθήτε να πολεμήσετε, και πόσον πολύ, ή μάλλον πόσον εντελώς διαφορετικοί είναι από σας.  Εκείνοι τωόντι είναι νεωτερισταί, ικανοί και εις ταχείαν σύλληψιν νέων σχεδίων και εις ταχείαν εκτέλεσιν των άπαξ αποφασισθέντων. Ενώ η ιδική σας ικανότης περιορίζεται εις την διατήρησιν των κεκτημένων, χωρίς τίποτε νέον να επινοήτε και χωρίς καν να φέρετε εις πέρας το απολύτως αναγκαίον.  Επί πλέον, εκείνοι μεν και τολμούν υπέρ την δύναμίν των, και διακινδυνεύουν παρά τας υπαγορεύσεις της φρονήσεως, και διατηρούν την αισιοδοξίαν των εν μέσω των κινδύνων. Η ιδική σας αντιθέτως συνήθεια είναι να επιχειρήτε κατώτερα της δυνάμεως σας, και να δυσπιστήτε και προς εκείνα ακόμη, τα οποία η σκέψις παρουσιάζει ως βέβαια, και όταν περιπέσετε εις κινδύνους, να νομίζετε ότι ουδέποτε θ' απαλλαγήτε απ' αυτούς. Αλλά και περαιτέρω, εκείνοι είναι ακαταπονήτως δραστήριοι, σεις είσθε αναβλητικοί, εκείνοι φίλοι των ταξειδίων, σεις αποστρέφεστε τας αποδημίας. Διότι εκείνοι μεν θεωρούν τα ταξείδια ως μέσον αυξήσεως του πλούτου των, ενώ σεις φοβείσθε, ότι δια νέων επιχειρήσεων ημπορείτε να διακινδυνεύσετε και τα ήδη υπάρχοντα.  Οσάκις νικήσουν τους εχθρούς των, ωθούν την εκμετάλλευσιν μέχρι του ακροτάτου δυνατού σημείου και οσάκις νικηθούν, υποχωρούν όσον το δυνατόν ολιγώτερον.  Μεταχειρίζονται τα σώματά των εις την υπηρεσίαν της πατρίδος, ως να ήσαν εντελώς ξένα και όχι ιδικά των, το πνεύμα των όμως θεωρούν ως το ασφαλέστερον εις την διάθεσίν των όργανον, όπως κατορθώσουν να επιτύχουν κάτι τι άξιον λόγου υπέρ αυτής.  Και αν μεν δεν επιτύχουν όσα εσχεδίασαν, θεωρούν ότι έχασαν κάτι τι, το οποίον είχαν ήδη. Εάν όμως η επιχείρησίς των στεφθή υπό επιτυχίας, θεωρούν το επιτευχθέν μικρόν, εν συγκρίσει προς ό,τι υπολείπεται ακόμη να πραχθή. Αλλ' εάν τυχόν αποτύχη καμμία των επιχείρησις, αναπληρώνουν το έλλειμμα δια της συλλήψεως νέων αμέσως ελπίδων. Διότι εις μόνους αυτούς συμβαίνει ώστε πραγματοποίησις και επιθυμία, οσάκις συλλαμβάνουν εν σχέδιον, να συμπίπτουν εις εν και το αυτό, ως εκ της ταχύτητος, με την οποίαν επιχειρούν τ' αποφασισθέντα.  Αυτός είναι ο πλήρης μόχθων και κινδύνων σκοπός, υπέρ του οποίου αγωνίζονται καθ' όλην των την ζωήν. Και απολαμβάνουν ελάχιστα τα υπάρχοντα, διότι διαρκώς επιζητούν ν' αποκτήσουν περισσότερα. Η εκτέλεσις του καθήκοντος αποτελεί δι' αυτούς την μόνην εορτήν, και θεωρούν την ησυχίαν της απραξίας ως μεγαλητέραν συμφοράν παρά την επίπονον δράσιν.Ώστε την αλήθειαν θα έλεγε κανείς, εάν συγκεφαλαιώνων ήθελεν ειπεί περί αυτών, ότι εγεννήθησαν, όπως ούτε οι ίδιοι μένουν ήσυχοι, ούτε τους άλλους αφίνουν ησύχους." (Θουκυδίδη, Ιστορίαι, 1.70.1 - 1.70.9, Δημηγορία Κορινθίων, μετ. Ελ. Βενιζέλου).
   Ανέκαθεν με εντυπωσίαζε το συγκεκριμένο απόσπασμα. Όχι μόνο διότι περιγράφει με εξαιρετικό τρόπο τον χαρακτήρα ενός εκπληκτικού και δαιμόνιου λαού , των Αθηναίων του 5ου αι., αλλά και διότι, ως λόγος που εκφέρεται από αντίπαλο και μάλιστα με σκοπό να πείσει άλλες πόλεις να κηρύξουν τον πόλεμο εναντίον του, εκπέμπει έναν μοναδικό συνδυασμό μίσους, φθόνου και θαυμασμού.
   Είναι φοβερό να σε μισούν , να σε  φθονούν , αλλά συγχρόνως να είναι αναγκασμένοι να σε θαυμάζουν. Οι Αθηναίοι με τον δυναμισμό, την επινοητικότητα και την φοβερή εξωστρέφεια και αυτοπεποίθησή τους προκάλεσαν τελικά τον φθόνο, το μίσος και τον συνασπισμό όλων των άλλων εναντίον τους. Ουδέποτε ωστόσο εκείνοι που τους φθονούσαν και τους μισούσαν δεν έπαψαν ταυτόχρονα να τους θαυμάζουν.
   Άραγε  ήταν η περίφημη εξωστρέφεια,  αυτοπεποίθηση,  επινοητικότητα,  τόλμη , επιμονή στους στόχους και  ταχύτητα σύλληψης και δράσης των Αθηναίων, η οποίαν περιγράφεται τόσο γλαφυρά και σε αντιδιαστολή με τον χαρακτήρα των Λακεδαιμονίων στο παραπάνω χωρίο του Θουκυδίδη, εκείνη που οδήγησε στην δημιουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος, ή μήπως υπήρξε η ίδια το αποτέλεσμα της εγκαθίδρυσης του πολιτεύματος της δημοκρατίας, το οποίο έδωσε δύναμη και αξία στον πολίτη και απελευθέρωσε όλες τις δυνάμεις της κοινωνίας; Πιθανότατα συνέβησαν αμφότερα.
  Η δημιουργική αθηναϊκή κοινωνία , η οποία εκ του μηδενός και δίχως κανένα ιστορικό προηγούμενο επινόησε το δημοκρατικό πολίτευμα, αφού έλυσε τα δικά της ζητήματα, και ένιωσε δικαιωμένη μετά τον θρίαμβο των περσικών πολέμων, εν συνεχεία στράφηκε προς τον κόσμο. Δεν δίστασε να επινοήσει και να υιοθετήσει κάθε καινοτομία. Δεν φοβήθηκε να οραματιστεί, να ταξιδέψει και να ξενιτευθεί. Δεν σταμάτησε να σχεδιάζει, να ονειρεύεται και να ελπίζει ακόμη και στις πιο δύσκολες στιγμές. Θεώρησε ότι δεν υπάρχει τίποτε που να μην είναι ικανή να πραγματοποιήσει. Αλλά δεν υπολόγισε καλά τον φθόνο και το μίσος εκείνων που την παρατηρούσαν έκθαμβοι και την θαύμαζαν. 
  Ο Περικλής ξεκαθαρίζει καλύτερα πώς νοείτο η παροιμιώδης τόλμη και αισιοδοξία των Αθηνών : "Γιατί μας διακρίνει κάτι το ξεχωριστό και ως προς αυτό, ώστε και να τολμούμε εμείς οι ίδιοι πάρα πολύ και να υπολογίζουμε με πολύ μεγάλη ακρίβεια τις συνέπειες, για όσα επιχειρήσουμε. Ενώ αντίθετα τους άλλους η άγνοια τους οδηγεί σε αλόγιστο θάρρος, η σκέψη όμως σε δισταγμό." (Θουκυδίδης, Ιστορίαι, Επιτάφιος, μετ. Αλεξανδρίδη).
   Είναι Θαυμαστή η τήρηση του μέτρου: Τολμηροί και αισιοδόξοι, αλλά όχι ανόητοι.
    «Ίσως είμαι εκ φύσεως αισιόδοξος» είπα αυτές τις ημέρες σε κάποιο αγαπημένο μου πρόσωπο, "αλλά βασίζω την αισιοδοξία μου σε συγκεκριμένα δεδομένα", και τότε θυμήθηκα αυτό το απόσπασμα του Θουκυδίδη για τον χαρακτήρα των Αθηναίων.
     Είναι υπέροχο να αγαπάς και να σε αγαπούν. Αλλά εάν είναι να σε φθονούν και να σε μισούν, αξίζει τον κόπο μόνο όταν ταυτόχρονα σε θαυμάζουν.    



     
    
   
      

Σάββατο, 29 Ιουλίου 2017

ΠΟΡΕΙΑ ΣΕ ΑΝΟΙΚΤΟ ΠΕΛΑΓΟΣ: ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΕΡΙΚΛΗ ΣΤΟΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟ ΒΕΝΙΖΕΛΟ

  Ο Περικλής, μία από τις πιο χαρισματικές πολιτικές προσωπικότητες της παγκόσμιας ιστορίας, υπήρξε το πιο λαμπρό παράδειγμα πολίτη της αθηναϊκής δημοκρατίας. Χαρακτηριζόταν από εξαιρετική πολιτική οξυδέρκεια, μεγάλες ηγετικές ικανότητες, υψηλότατη καλλιέργεια και ρητορική δεινότητα. Καταγόταν από αριστοκρατική οικογένεια των Αθηνών, αλλά ο ιδιωτικός βίος του περιγράφεται λιτός.
   Ο Περικλής δεν έδρασε ποτέ εξωθεσμικά. Απεναντίας, αξιοποίησε απόλυτα την περίφημη ισηγορία της αθηναϊκής δημοκρατίας ώστε να απευθυνθεί στους συμπολίτες του και να προωθήσει το όραμά του , το οποίο συνοπτικά έγκειτο σε τρία σημεία: Αθήνα της δημοκρατίας, Αθήνα κυρίαρχη, Αθήνα του πολιτισμού.
 Επί των ημερών του η δημοκρατία ενισχύθηκε. Αφαιρέθηκαν οι πλείστες αρμοδιότητες από το αριστοκρατικό σώμα του Αρείου Πάγου και ανατέθηκαν στο κληρωτό δικαστήριο της Ηλιαίας. Ενισχύθηκε η μισθοδοσία των πολιτών που συμμετείχαν στις συνεδριάσεις των δικαστηρίων και της Εκκλησίας του Δήμου και διαμορφώθηκαν εκπληκτικοί θεσμοί χορηγιών. Η Αθήνα, κυριάρχησε πολιτικά, οικονομικά και στρατιωτικά σε ολόκληρη την Μεσόγειο, αλλά αυτό δεν θα ήταν αρκετό εάν ταυτόχρονα δεν σημειωνόταν και μία ανεπανάληπτη στην ιστορία άνθηση του πολιτισμού. Δημόσια έργα απαράμιλλης ομορφιάς κόσμησαν την πόλη, η φιλοσοφία, οι επιστήμες και οι τέχνες έφθασαν σχεδόν στο απόγειο τους, η αγορά της Αθήνας εξελίχθηκε σε ένα διαρκές κέντρο παιδείας των πολιτών της και ακόμη και ο άπορος πολίτης μπορούσε με τον θεσμό των θεωρικών να παρακολουθήσει δωρεάν τις υπέροχες τραγωδίες του Αισχύλου, του Ευριπίδη και του Σοφοκλή.
  Ο Θουκυδίδης γράφει ότι ο Περικλής, ήταν ο ηγέτης της αθηναϊκής δημοκρατίας, εκείνος , ο οποίος, με τις συμβουλές του, άλλοτε ενίσχυε το φρόνημα των Αθηναίων όταν αυτό ήταν χαμηλό και άλλοτε τους  συγκρατούσε, όταν διαπίστωνε ότι από την υπέρμετρη αισιοδοξία μπορεί αποφάσιζαν παράτολμες ενέργειες. Σύμφωνα με τον Θουκυδίδη ο Περικλής είχε την πεποίθηση ότι η Αθήνα μπορούσε να επικρατήσει στον πελοποννησιακό πόλεμο, χάρη στην οικονομική ισχύ και τον στόλο της,  εάν δεν αναλάμβανε μεγάλους κινδύνους. Αλλά ο Περικλής πέθανε από τον λοιμό στο τρίτο έτος του πολέμου και η απώλειά του, όπως αναφέρει και ο Θουκυδίδης, υπήρξε μεγάλη. Οι διάδοχοί του υπήρξαν κατώτεροι των περιστάσεων, οι Αθηναίοι έπραξαν ακριβώς τα αντίθετα απ' όσα εκείνος, όσο ζούσε, τους συμβούλευε και η Αθήνα συνετρίβη χάρη στα δικά της σφάλματα, χωρίς έκτοτε να ξαναβρεί την παλαιά της αίγλη και ισχύ.

  Ο Ελευθέριος Βενιζέλος, ο οποίος γεννήθηκε στην Κρήτη και αναδείχθηκε πολιτικά μέσα από τις φλόγες του κρητικού αγώνα για ελευθερία και ένωση με την Ελλάδα, δεν αρκέσθηκε στις νομικές σπουδές και στο επάγγελμα του δικηγόρου, αλλά έλαβε ευρεία μόρφωση, υπήρξε μελετητής του Θουκυδίδη και , προφανώς, θαυμαστής του Περικλή.
   Προσκλήθηκε στην Ελλάδα το 1909, σε μία περίοδο που η χώρα παρέπαιε, από τον Στρατιωτικό Σύνδεσμο που λίγους μήνες νωρίτερα είχε επιχειρήσει το κίνημα στο Γουδί.. Ο Βενιζέλος, δεινός διαπραγματευτής, μεσολάβησε μεταξύ του στέμματος και των κινηματιών και πέτυχε την συγκατάθεση του Βασιλιά  σε αναθεώρηση του Συντάγματος, με αντάλλαγμα την διάλυση του Στρατιωτικού Συνδέσμου. Στις  εκλογές που ακολούθησαν  το παλαιό πολιτικό σύστημα συνετρίβη , νέα πρόσωπα αναδείχθηκαν, ο ίδιος εξελέγη βουλευτής με μεγάλη πλειοψηφία, ίδρυσε το κόμμα των Φιλελευθέρων και κατόπιν έλαβε εντολή σχηματισμού κυβέρνησης ως πρωθυπουργός. Μέσα σε ελάχιστο χρόνο οι αλλαγές υπήρξαν κοσμογονικές: Ευρεία συνταγματική αναθεώρηση, ριζικές τομές στην νομοθεσία και στην διοίκηση, αναδιοργάνωση του στρατεύματος, θρίαμβος στους βαλκανικούς πολέμους 1912-13 και διπλασιασμός των εδαφών της χώρας. Αλλά μετά την δολοφονία του βασιλέα Γεωργίου Α΄στην Θεσσαλονίκη το 1913 και την άνοδο στον θρόνο του Κωνσταντίνου Α,΄επήλθε ο εθνικός διχασμός. Ο Βενιζέλος, ο οποίος υποστήριζε ότι η Ελλάδα έπρεπε να εισέλθει στον ά παγκόσμιο πόλεμο στο πλευρό της Αντάντ, εξήλθε νικητής από τον εμφύλιο σπαραγμό , αλλά τα τραύματα του διχασμού δεν επουλώθηκαν ποτέ. Η Ελλάδα εμφανίστηκε στον πόλεμο το 1917 στο πλευρό των νικητών , ο ελληνικός στρατός έφθασε μέχρι την Σμύρνη, αλλά αμέσως μετά την υπογραφή της συνθήκης των Σεβρών το 1920, αντιβενιζελικοί επιχείρησαν να δολοφονήσουν τον Βενιζέλο στο σταθμό της Λυών και βενιζελικοί δολοφόνησαν στην Αθήνα τον Ίωνα Δραγούμη. Στις εκλογές του Νοεμβρίου 1920 οι αντιβενιζελικοί νίκησαν και ο Βενιζέλος, αντιμετωπίζοντας τις απειλές και την χλεύη των πολιτικών του αντιπάλων, αποχώρησε από την Ελλάδα μαζί με την σύζυγό του. Ταξίδεψαν ως την Αμερική φθάνοντας μέχρι το Μάτσου Πίτσου των Ίνκας στο Περού, ενώ ταυτόχρονα, βαθιά απογοητευμένος και ανήσυχος για την πορεία των πραγμάτων αποφάσισε να μεταφράσει τον Θουκυδίδη αντιλαμβανόμενος πόσο ορθά ο Θουκυδίδης ανέφερε ότι  προέβη στην καταγραφή των γεγονότων για να παραμείνουν για την ανθρωπότητα "κτήμα ες αεί". Επέστρεψε μετά την μικρασιατική καταστροφή όταν κλήθηκε να διαπραγματευτεί την Συνθήκη της Λωζάνης του 1923. Ανέλαβε  για λίγο την κυβέρνηση το 1924, παραιτήθηκε και, τελικώς, επανεξελέγη πρωθυπουργός το 1928. Στην τετραετία 1928-1932 επιχείρησε νέες σημαντικές τομές στο εσωτερικό της χώρας , το 1933 ανέλαβε τα ηνία νέας κυβέρνησης που κατέπεσε, και διέπραξε μέγα σφάλμα επιχειρώντας -αποτυχημένο- πραξικόπημα. Ακολούθησε νέα απόπειρα δολοφονίας του και οριστική αποχώρησή του από την Ελλάδα.
  Ο Βενιζέλος πέθανε στο Παρίσι το 1936 έχοντας προλάβει να ολοκληρώσει μία εξαιρετική μετάφραση του Θουκυδίδη η οποία εκδόθηκε το 1940 στην Βρετανία από τις εκδόσεις Oxford University Press. Έκτοτε και μέχρι σήμερα οι διάδοχοί του στην πολιτική ζωή του τόπου υπήρξαν όλοι ανεξαιρέτως, από κατώτεροι των περιστάσεων ,έως διεφθαρμένοι και ασήμαντοι.  
 
    Προ ολίγων ημερών περιδιάβηκα την αρχαία Αθήνα του Περικλή έχοντας στα αυτιά μου υπέροχες μουσικές. Έκλεισα τα μάτια μου για να τις νιώσω καλύτερα. Και τότε νόμισα πως τον είδα να εκφωνεί τον Επιτάφιο  για τους νεκρούς του πρώτου έτους του πελοποννησιακού πολέμου μιλώντας στους συμπολίτες του, για τα ιδανικά και τα οράματα για τα οποία αξίζει να δώσουν ακόμη και την ζωή τους, για την υπέροχη πόλη που μαζί δημιούργησαν, για τους θεσμούς της, για τις αξίες που πρέπει να τους ενώνουν και όχι για τα μικρά που τους χωρίζουν.
   Έπειτα κατέβηκα στον Πειραιά χωρίς να δω ούτε ίχνος από τα μακρά τείχη.
   Ένα πλοίο με οδήγησε στο ανοικτό πέλαγος και με μετέφερε στην Κρήτη. Επισκέφθηκα την οικία Βενιζέλου στην Χαλέπα των Χανίων. Είδα το γραφείο του με την βιβλιοθήκη που φιλοξενούσε 25.000 τόμους βιβλίων μέχρι το μεγαλύτερο μέρος της να καεί από τους Γερμανούς το 1941. Σε άλλο δωμάτιο στάθηκα στο χειρόγραφο μετάφρασης του Θουκυδίδη, σε κάποιο άλλο στα ματωμένα ρούχα του, μετά την απόπειρα δολοφονίας του στον σιδηροδρομικό σταθμό της Λυών, ενώ σε άλλο χώρο φωτογράφισα το τρυπημένο από τις σφαίρες αυτοκίνητο που τον μετέφερε κατά την δεύτερη απόπειρα δολοφονίας του το 1933.
   Έφερα στον νου μου τον Βενιζέλο το 1909 να παίρνει τον αντίθετο από εμένα δρόμο, από την Κρήτη προς στην Αθήνα. Να εκφωνεί τον περίφημο λόγο στην Πλατεία Συντάγματος τον Σεπτέμβριο 1910, όπου μίλησε στους Έλληνες , όχι με συνθήματα και υποσχέσεις παροχών, αλλά με επιχειρήματα, για το όραμα μιας άλλης Ελλάδας και τις μεγάλες θεσμικές αλλαγές που είχε ανάγκη η χώρα, στο Σύνταγμα, στην παιδεία, στην δικαιοσύνη, στην διοίκηση, στην εμπορική νομοθεσία. Τον αναλογίστηκα να θριαμβεύει, να συγκρούεται με το στέμμα , να επιτυγχάνει την αναμόρφωση της χώρας και την Ελλάδα των δύο ηπείρων και των πέντε θαλασσών. Τον φαντάστηκα να ητττάται, να λοιδορείται, να εγκαταλείπει την Ελλάδα με την σύζυγό του και να γυρίζει τον κόσμο και ένιωσα την καυτή επιθυμία να ταξιδέψω και εγώ το ίδιο ταξίδι ως το Μάτσου Πίτσου με την γυναίκα της ζωής μου. Θυμήθηκα ότι έχω στην βιβλιοθήκη μου την δική του μετάφραση του Θουκυδίδη ως  " κτῆμά τε ἐς ἀεὶ μᾶλλον ἤ ἀγώνισμα ἐς τὸ παραχρῆμα ἀκούειν ".
     Αξίζει να ζει και να αγωνίζεται κανείς για υπέροχα συναισθήματα και ανώτερα οράματα. Αλλά ποιος είπε ότι τα υπέροχα πράγματα δεν έχουν κόπο και πόνο; 
      

Πέμπτη, 20 Ιουλίου 2017

ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΗΡΙΑΝΝΑ: ΠΟΤΕ ΧΟΡΗΓΕΙΤΑΙ ΑΝΑΣΤΟΛΗ ΕΚΤΕΛΕΣΕΩΣ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΙΚΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΕΦΕΣΕΩΣ;

  Επειδή με αφορμή την συζήτηση της αίτησης αναστολής εκτελέσεως της καταδικαστικής απόφασης της κατηγορουμένης για συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση πολλοί έσπευσαν να τοποθετηθούν χωρίς καν να γνωρίζουν τι ορίζει ο νόμος, παραθέτω τις σχετικές παρ.7 και 8 του άρ. 497 ΚΠΔ προκειμένου ο καθένας να βγάλει ασφαλέστερα τα συμπεράσματά του: 
  "7.Σε περίπτωση που ο κατηγορούμενος καταδικάστηκε με απόφαση του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου σε ποινή στερητική της ελευθερίας και άσκησε έφεση, η οποία όμως δεν έχει ανασταλτική δύναμη, μπορεί να ζητηθεί με αίτηση του ίδιου ή του εισαγγελέα η αναστολή της εκτέλεσης της πρωτόδικης απόφασης, μέχρις ότου εκδοθεί η απόφαση του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου. Η αίτηση απευθύνεται στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο και αν πρόκειται για το μικτό ορκωτό εφετείο και αυτό δεν συνεδριάζει, στο πενταμελές εφετείο. Στον κατηγορούμενο μπορεί να επιβληθούν περιοριστικοί όροι. Εάν η αίτηση απορριφθεί, νέα αίτηση δεν μπορεί να υποβληθεί πριν παρέλθει ένας μήνας από τη δημοσίευση της απόφασης με την οποία απορρίφθηκε η προηγούμενη. «Εάν στον κατηγορούμενο επιβληθεί ο περιοριστικός όρος του κατ' οίκον περιορισμού με ηλεκτρονική επιτήρηση, εφαρμόζονται αντίστοιχα και τα οριζόμενα στο άρθρο 283Α , με την εξαίρεση της παραγράφου 2 του εν λόγω άρθρου.»
8. Τότε μόνο δεν χορηγείται ανασταλτικό αποτέλεσμα, κατά την παράγραφο 4 του παρόντος, στην έφεση ή απορρίπτεται η αίτηση αναστολής εκτέλεσης της πρωτόδικης απόφασης, όταν κρίνεται αιτιολογημένα ότι οι περιοριστικοί όροι δεν αρκούν και ότι ο κατηγορούμενος δεν έχει γνωστή και μόνιμη διαμονή στη χώρα ή έχει κάνει προπαρασκευαστικές ενέργειες για να διευκολύνει τη φυγή του ή κατά το παρελθόν υπήρξε φυγόποινος ή φυγόδικος ή κρίθηκε ένοχος για απόδραση κρατουμένου ή παραβίαση περιορισμών διαμονής, εφόσον από τη συνδρομή των παραπάνω στοιχείων προκύπτει σκοπός φυγής ή κρίνεται αιτιολογημένα ότι αν αφεθεί ελεύθερος είναι πολύ πιθανό, όπως προκύπτει από προηγούμενες καταδίκες του για αξιόποινες πράξεις ή από τα συγκεκριμένα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της πράξης, να διαπράξει και άλλα εγκλήματα. Το δικαστήριο σε κάθε περίπτωση χορηγεί ανασταλτικό αποτέλεσμα ή αναστολή εκτελέσεως, αν αιτιολογημένα κρίνει ότι η άμεση έκτιση ή συνέχιση έκτισης της ποινής θα έχει ως συνέπεια υπέρμετρη και ανεπανόρθωτη βλάβη για τον ίδιο ή για την οικογένειά του. Αν παραβιαστούν οι όροι που τέθηκαν το αρμόδιο δικαστήριο αποφαίνεται, ύστερα από αίτηση του εισαγγελέα, για την άρση ή όχι της χορηγηθείσας αναστολής εκτελέσεως."
   Συνεπώς, κριτήρια για την χορήγηση της αναστολής εκτέλεσης της καταδικαστικής απόφασης είναι (α) ότι δεν αρκούν οι περιοριστικοί όροι και (β) ότι ο κατηγορούμενος δεν έχει γνωστή και μόνιμη διαμονή στη χώρα ή έχει κάνει προπαρασκευαστικές ενέργειες για να διευκολύνει τη φυγή του ή κατά το παρελθόν υπήρξε φυγόποινος ή φυγόδικος ή κρίθηκε ένοχος για απόδραση κρατουμένου ή παραβίαση περιορισμών διαμονής και (γ) εάν διαπιστωθούν τα παραπάνω, διαπιστωθεί επιπλέον ότι ο κατηγορούμενος αν αφεθεί ελεύθερος είναι πολύ πιθανό, όπως προκύπτει από προηγούμενες καταδίκες του για αξιόποινες πράξεις ή από τα συγκεκριμένα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της πράξης, να διαπράξει και άλλα εγκλήματα. 
  Ορίζεται ωστόσο, ότι το δικαστήριο υποχρεούται " σε κάθε περίπτωση" να χορηγήσει ανασταλτική δύναμη στην έφεση, αν αιτιολογημένα κρίνει ότι η άμεση έκτιση ή συνέχιση έκτισης της ποινής θα έχει ως συνέπεια υπέρμετρη και ανεπανόρθωτη βλάβη για τον ίδιο  τον κατηγορούμενο ή για την οικογένειά του. 
   Με απλά λόγια , κριτήρια χορήγησης της ανασταλτικής δύναμης της εφέσεως σύμφωνα με το άρ. 497 είναι η αναγκαιότητά της , η εξασφάλιση ότι θα βρίσκεται ο κατηγορούμενος στην διάθεση της δικαιοσύνης, η σοβαρή πιθανότητα εάν αφεθεί ελεύθερος να διαπράξει αξιόποινες πράξεις και πάνω απ' όλα εάν προκύπτει υπέρμετρη βλάβη την οποία  θα υποστεί από την άμεση έκτιση της ποινής ή την συνέχισή της .

Τετάρτη, 12 Ιουλίου 2017

ΥΠΟΚΡΙΤΙΚΗ ΕΠΙΚΛΗΣΗ ΔΗΘΕΝ ΔΙΑΚΡΙΣΗΣ ΤΩΝ ΕΞΟΥΣΙΩΝ Ή ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ:

"Αλίμονο ξεδιάντροπε και συμφεροντολόγε,
πώς κάποιος από τους Αχαιούς πρόθυμα θα σ' ακούσει,
να κάνει δρόμο ή γερά μ' άνδρες να πολεμήσει;"
(Όμηρος, Ιλιάδα, Ραψωδία Α΄ , στ. 149-151 , Αχιλλέας προς Αγαμέμνονα, μετ. Θ. Μαυρόπουλος)

  Ο διορισμός της πρώην Προέδρου του Αρείου Πάγου ως προϊσταμένης του νομικού γραφείου της γενικής γραμματείας του Πρωθυπουργού υπήρξε η αφορμή εκατέρωθεν ανακοινώσεων από κυβέρνηση και αντιπολίτευση. Και οι δύο πλευρές επικαλέσθηκαν τις αρχές της διάκρισης των εξουσιών και της ανεξαρτησίας της δικαιοσύνης και κατηγόρησαν η μία την άλλη ότι επιχειρεί να υποτάξει την δικαιοσύνη και τους δικαστές. Στις ανακοινώσεις αναφέρθηκαν πλην της κ. Θάνου πλείστες περιπτώσεις δικαστών οι οποίοι στο παρελθόν αναμίχθηκαν με τα κόμματα και την εκτελεστική εξουσία, προήχθησαν στην ηγεσία της δικαιοσύνης και έλαβαν πολιτικές θέσεις.
   Είναι. όλοι υποκριτές. Ανεξαρτησία της δικαιοσύνης και πραγματική διάκριση των εξουσιών δεν πρόκειται να υπάρξει όσο υφίστανται οι διατάξεις του Συντάγματος που ορίζουν ότι η ηγεσία των Ανωτάτων δικαστηρίων και της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου διορίζεται από το Υπουργικό Συμβούλιο,  που δεν προβλέπουν αντικειμενικά κριτήρια προαγωγών των δικαστών και δεν ορίζουν πλήρες ασυμβίβαστο μεταξύ της θέσης του δικαστή και οποιασδήποτε άλλης θέσης ή τοποθέτησης. 
   
  

Δευτέρα, 12 Ιουνίου 2017

ΧΟΡΗΓΟΙ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΧΟΡΗΓΟΙ ΤΟΥ ATHENS PRIDE

   Ο θεσμός της χορηγίας ο οποίος εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην Αθηναϊκή Δημοκρατία στα τέλη του 6ου αιώνα π.Χ. και άκμασε ακόμη περισσότερο κατά τον  5ο αιώνα π.Χ., σε συνδυασμό και με τον θεσμό των θεωρικών που εισήγαγε ο Περικλής, αποτέλεσε παγκόσμιο υπόδειγμα ευφυούς φορολογικού συστήματος δια της οποίου εύποροι πολίτες εισέφεραν πόρους, όχι γενικώς προς το κράτος, αλλά εξειδικευμένα, προκειμένου  να αναδειχθούν και να προσφερθούν στους συμπολίτες τους έργα του πολιτισμού . Με αυτόν τον τρόπο, τα χρήματα δεν χάνονταν στην γραφειοκρατία αλλά διοχετεύονταν σε συγκεκριμένα έργα με απήχηση στο κοινωνικό σύνολο και κατ' αυτόν τον τρόπο οι χορηγοί απολάμβαναν μεγάλων τιμών .
  Ο χορηγός ήταν «ιερό» πρόσωπο καθ’ όλη τη δωδεκάμηνη διάρκεια της χορηγίας του. Αυτή η τιμή της πολιτείας και των υπόλοιπων πολιτών προς το πρόσωπό του ήταν και το μοναδικό αντιστάθμισμα της πολιτείας προς τον χορηγό για την προσφορά του. Ιδιαιτέρως δε όσον αφορά τις παραστάσεις η άμιλλα μεταξύ των χορηγών για την παρουσίαση της λαμπρότερης εκδήλωσης, αντανακλούσε στην δυνατότητά τους να αφιερώσουν χρυσό τρίποδα σε περίπτωση νίκης τους. Οι τρίποδες αυτοί βρίσκονταν στην σημερινή οδό Τριπόδων στην Πλάκα και είναι γνωστό σε όλους το μνημείο του χορηγού Λυσικράτη. 
  Οι χορηγίες πλουσίων Αθηναίων κατέστησαν δυνατή την παραγωγή παραστάσεων όπου παρουσιάστηκαν -δωρεάν για τους άπορους πολίτες- τα αριστουργήματα του Αισχύλου του Σοφοκλή ,του Ευριπίδη και του Αριστοφάνη.
    Τον 5ο αι. π.Χ. στην Αθήνα οι τέχνες τα γράμματα ανήλθαν σε επίπεδο που, έκτοτε, ουδέποτε ξαναγνώρισε η ανθρωπότητα.
  Ο θεσμός της χορηγίας εξαπλώθηκε προοδευτικά από την Αθήνα στην Αίγινα, τη Θήβα, τον Ορχομενό και άλλες ελληνικές πόλεις, καθώς και στα παράλια της Μικράς Ασίας. Μετά όμως τον 4ο αιώνα π.Χ. άρχισε να εκφυλίζεται.
  Κατά την αρχαιότητα η χορηγία ταύτισε την πορεία της με τα ευγενέστερα δείγματα του ανθρώπινου πολιτισμού. Αλλά καθώς η τραγωδία εξαφανίστηκε μαζί με την αθηναϊκή δημοκρατία , οι χορηγοί έπαυσαν να έχουν αντικείμενο και οδηγήθηκαν σε άλλους δρόμους.  Ο τελευταίος δρόμος είναι η Πλατεία Συντάγματος, όπου διάφοροι φορείς όπως η ΕΡΤ, η Vodafone, διάφορες Πρεσβείες, αλλά και ο ίδιος ο Δήμος Αθηναίων εμφανίστηκαν ως περήφανοι χορηγοί του Athens Pride που διοργάνωσε η κοινότητα ΛΟΑΤΚΙ (λεσβίες ομοφυλόφιλοι αμφιφυλόφιλοι και τρανς).

Κυριακή, 4 Ιουνίου 2017

ΠΟΙΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΩΝ ΚΑΤΑΛΗΨΕΩΝ ΣΧΟΛΙΚΩΝ ΚΤΙΡΙΩΝ;

   Σύμφωνα με το άρ. 126 ΠΚ «1. Η αξιόποινη πράξη που τελέστηκε από ανήλικο οκτώ έως δεκαπέντε ετών δεν καταλογίζεται σε αυτόν.»
«2. Σε ανήλικο που τέλεσε αξιόποινη πράξη χωρίς να έχει συμπληρώσει το δέκατο πέμπτο έτος της ηλικίας του επιβάλλονται μόνο αναμορφωτικά ή θεραπευτικά μέτρα.
«3. Σε ανήλικο που τέλεσε αξιόποινη πράξη και έχει συμπληρώσει το δέκατο πέμπτο (15ο) έτος της ηλικίας του επιβάλλονται αναμορφωτικά ή θεραπευτικά μέτρα, εκτός αν κρίνεται αναγκαίο να επιβληθεί ποινικός σωφρονισμός κατά το επόμενο άρθρο. Ειδικά το αναμορφωτικό μέτρο του άρθρου 122 παράγραφος 1 περίπτωση ιβ' επιβάλλεται μόνο για πράξη, την οποία αν τελούσε ενήλικος θα ήταν κακούργημα
   Σύμφωνα με το άρ. 122 ΠΚ "1. Αναμορφωτικά μέτρα είναι: α) η επίπληξη του ανηλίκου, β) η ανάθεση της υπεύθυνης επιμέλειας του ανηλίκου στους γονείς ή στους επιτρόπους του, γ) η ανάθεση της υπεύθυνης επιμέλειας του ανηλίκου σε ανάδοχη οικογένεια, δ) η ανάθεση της επιμέλειας του ανηλίκου σε προστατευτικές εταιρείες ή σε ιδρύματα ανηλίκων ή σε επιμελητές ανηλίκων, ε) η συνδιαλλαγή μεταξύ ανήλικου δράστη και θύματος για έκφραση συγγνώμης και εν γένει για εξώδικη διευθέτηση των συνεπειών της πράξης, στ) η αποζημίωση του θύματος ή η κατ' άλλον τρόπο άρση ή μείωση των συνεπειών της πράξης από τον ανήλικο, ζ) η παροχή κοινωφελούς εργασίας από τον ανήλικο, η) η παρακολούθηση από τον ανήλικο κοινωνικών και ψυχολογικών προγραμμάτων σε κρατικούς, δημοτικούς, κοινοτικούς ή ιδιωτικούς φορείς, θ) η φοίτηση του ανηλίκου σε σχολές επαγγελματικής ή άλλης εκπαίδευσης ή κατάρτισης, ι) η παρακολούθηση από τον ανήλικο ειδικών προγραμμάτων κυκλοφοριακής αγωγής, ία) η ανάθεση της εντατικής επιμέλειας και επιτήρησης του ανηλίκου σε προστατευτικές εταιρείες ή σε επιμελητές ανηλίκων και ιβ) η τοποθέτηση του ανηλίκου σε κατάλληλο κρατικό, δημοτικό, κοινοτικό ή ιδιωτικό ίδρυμα αγωγής.
2. Σε κάθε περίπτωση ως πρόσθετο αναμορφωτικό μέτρο μπορεί να επιβληθούν επιπλέον υποχρεώσεις που αφορούν τον τρόπο ζωής του ανηλίκου ή τη διαπαιδαγώγησή του. Σε εξαιρετικές περιπτώσεις μπορεί να επιβληθούν δύο ή περισσότερα από τα μέτρα που προβλέπονται στις περιπτώσεις α' έως και ία' της προηγούμενης παραγράφου.
3. Στην απόφαση του δικαστηρίου ορίζεται η μέγιστη διάρκεια του αναμορφωτικού μέτρου."
    Προ ολίγων ημερών το δικαστήριο ανηλίκων Ρεθύμνου επέβαλε ως αναμορφωτικό μέτρο σε μαθητές που συμμετείχαν σε κατάληψη βάζοντας λουκέτο στο σχολείο 80 ώρες κοινωφελούς εργασίας στον Δήμο υπό την επίβλεψη κοινωνικής λειτουργού. Κατηγορήθηκαν και οι γονείς τους για το αδίκημα της  παραμέλησης εποπτείας ανηλίκων αλλά απαλλάχθηκαν.
     Ολόκληρο το πολιτικό σύστημα που εξέθρεψε τις αθλιότητες των καταλήψεων σχολικών κτιρίων (συνδικαλιστές εκπαιδευτικοί, κόμματα, μμε , υπουργείο Παιδείας) φρόντισαν να στραφούν εναντίον της απόφασης  και εναντίον του Διευθυντή του σχολείου που παρέπεμψε το θέμα στην δικαιοσύνη. Μαζί τους τάχθηκε και η Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου. 

Παρασκευή, 2 Ιουνίου 2017

Ο Χρήστος Λυντέρης προσκεκλημένος ομιλητής στην συνδιάσκεψη των Πρασίνων - Αλληλεγγύη: Η κρίση της πολιτικής και η πολιτική των Πολιτών: Δημοκρατία, Σύνταγμα, Κόμματα, Κοινωνία Πολιτών

Στις 3-6-2017 ώρα 14.30 -20.30 στο Μπάγκειο Ομόνοιας διοργανώνεται ανοικτή συνδιάσκεψη που διοργανώνεται με πρωτοβουλία των **ΠΡΑΣΙΝΩΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ με θέμα:Επιστροφή στο μέλλον, πράσινες πολιτικές για την ουσιαστική έξοδο από την πολύπλευρη κρίση
Τίτλος του 1ου Πάνελ (14.30-15.45) είναι : "Η κρίση της πολιτικής και η πολιτική των Πολιτών:
Δημοκρατία, Σύνταγμα, Κόμματα, Κοινωνία Πολιτών"
*Μερικά από τα ερωτήματα που θα συζητηθούν:
-Ποια μπορεί να είναι η πολιτική απάντηση απέναντι στην κρίση της πολιτικής
και την αποτυχία του ελληνικού πολιτικού συστήματος;
-Είναι η «περισσότερη δημοκρατία» ακόμα ζητούμενο/αίτημα στη σημερινή εποχή;
-Ποια είναι η σχέση της κοινωνίας των πολιτών με την πολιτική των πολιτών
και με την πολιτική των (αποτυχημένων) επαγγελματιών της πολιτικής;
-Μπορεί οι πολίτες να έχουν λόγο για το Σύνταγμα και την αλλαγή του
Συντάγματος;
-Μπορεί η πολιτική να γίνει κινητήρια δύναμη των εξελίξεων την εποχή της
παγκοσμιοποίησης και των τεχνολογικών εξελίξεων;
- *Γιώργος Οικονόμου*, καθηγητής, συγγραφέας του βιβλίου "Η αποτυχία του
ελληνικού πολιτικού συστήματος"
- *Χρήστος Λυντέρης, *δικηγόρος, διδάκτωρ νομικής, μέλος της ομάδας
"Πρωτοβουλία για ριζική Συνταγματική Αλλαγή"
- *Γιάννης Παρασκευόπουλος*, ιδρυτικό μέλος των Οικολόγων Πράσινων και
του Οικολογικού Δικτύου
- *Στράτος* *Φαναράς*, METRON ANALYSIS
- *Θανάσης Οικονόμου*, πρώην βουλευτής Ιωαννίνων
- *Θράσος Φωτεινός*, κίνηση Δίκτυο Ανανεωτικής Αριστεράς
*Συντονίζει: Νίκος Χρυσόγελος*