Πέμπτη, 17 Αυγούστου 2017

Ο ΝΟΜΟΣ 4469/2017 ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΞΩΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟ ΡΥΘΜΙΣΗΣ ΟΦΕΙΛΩΝ

  Ο ν. 4469/2017 περί εξωδικαστικού μηχανισμού ρύθμισης οφειλών επιχειρήσεων και άλλες διατάξεις παρέχει την δυνατότητα να ρυθμιστούν εξωδικαστικά και κατόπιν συμφωνίας οι οφειλές φυσικών και νομικών προσώπων. Για να συμβεί αυτό τρία είναι τα καίρια σημεία: (α) Η πλήρωση των τυπικών προϋποθέσεων για την υπαγωγή στις διατάξεις του νόμου, (β) η υποβολή της αίτησης και (γ) η διαπραγμάτευση με τους πιστωτές.

(Α) Οι τυπικές προϋποθέσεις  υπαγωγής στον  ν. 4469/2017:
  Σύμφωνα με το άρ. 2 του νόμου η δυνατότητα ρύθμισης οφειλών δεν παρέχεται σε όλους  αλλά σε κάθε φυσικό πρόσωπο με πτωχευτική ικανότητα, ήτοι εμπορική ιδιότητα και κάθε νομικό πρόσωπο το οποίο αποκτά εισόδημα από επιχειρηματική δραστηριότητα και έχει φορολογική κατοικία στην Ελλάδα , εφόσον:
   α) κατά την 31η Δεκεμβρίου 2016 είχε οφειλή προς χρηματοδοτικό φορέα από δάνειο ή πίστωση σε καθυστέρηση τουλάχιστον ενενήντα (90) ημερών ή οφειλή που ρυθμίστηκε μετά την 1η Ιουλίου 2016 ή είχε ληξιπρόθεσμες οφειλές προς τη Φορολογική Διοίκηση ή προς Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης ή προς άλλο νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου, περιλαμβανομένων των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης, ή είχε βεβαιωθεί η μη πληρωμή επιταγών εκδόσεώς του λόγω μη επαρκούς υπολοίπου κατά το άρθρο 40 του ν. 5960/1933 (Α' 401) ή είχαν εκδοθεί διαταγές πληρωμής ή δικαστικές αποφάσεις λόγω ληξιπρόθεσμων απαιτήσεων εις βάρος του,
   β) οι συνολικές προς ρύθμιση οφειλές του ξεπερνούν το ποσό των είκοσι χιλιάδων (20.000) ευρώ και
   γ) πληροί τα κριτήρια επιλεξιμότητας του άρθρου 3, ήτοι εφόσον, σε μία τουλάχιστον από τις τελευταίες τρεις χρήσεις πριν από την υποβολή της αίτησης έχει θετικό καθαρό αποτέλεσμα προ φόρων, τόκων και αποσβέσεων εάν τηρεί απλογραφικό λογιστικό σύστημα ή ( α) έχει θετικά αποτελέσματα προ τόκων, φόρων και αποσβέσεων ή  ( β) έχει θετική καθαρή θέση (equity),εάν τηρεί το διπλογραφικό λογιστικό σύστημα.
      Εξάλλου, δεν έχουν δικαίωμα υπαγωγής στη διαδικασία εξωδικαστικής ρύθμισης οφειλών:
   α) τα πιστωτικά και χρηματοδοτικά ιδρύματα, καθώς και τα υποκαταστήματα αλλοδαπών πιστωτικών ή χρηματοδοτικών ιδρυμάτων που λειτουργούν στην Ελλάδα,
   β) οι πάροχοι επενδυτικών υπηρεσιών, καθώς και τα υποκαταστήματα αλλοδαπών παρόχων επενδυτικών υπηρεσιών που λειτουργούν στην Ελλάδα,
  γ) οι Οργανισμοί Συλλογικών Επενδύσεων σε Κινητές Αξίες (ΟΣΕΚΑ), καθώς και οι Οργανισμοί Εναλλακτικών Επενδύσεων (ΟΕΕ), καθώς και οι διαχειριστές αυτών,
   δ) οι ασφαλιστικές εταιρίες.
   Επίσης , πρόσωπο που έχει υποβάλει αίτηση υπαγωγής, ή έχει ήδη υπαχθεί στις διατάξεις του πτωχευτικού κώδικα, ή έχει διακόψει την δραστηριότητά του , ή έχει καταδικαστεί για την διάπραξη συγκεκριμένων αδικημάτων  (φοροδιαφυγής, νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, υπεξαίρεσης, εκβίασης, πλαστογραφίας, δωροδοκίας, δωροληψίας, λαθρεμπορίας, καταδολίευσης δανειστών, χρεοκοπίας, ή απάτης), δεν μπορεί να υπαχθεί στις διατάξεις του νόμου αυτού.

   (Β) Η υποβολή της αιτήσεως
   Η αίτηση , η οποία σύμφωνα με το άρ 4 του νόμου, μαζί με τα προβλεπόμενα στο άρ. 5 δικαιολογητικά, μπορεί να υποβληθεί ηλεκτρονικά έως την 31-12-2018  στην Ειδική Γραμματεία Διαχείρισης Ιδιωτικού Χρέους (Ε.Γ.Δ.Ι.Χ.) με τη χρήση ειδικής ηλεκτρονικής πλατφόρμας, η οποία τηρείται στην ιστοσελίδα της Ε.Γ.Δ.Ι.Χ., δεν αποτελεί απλώς ένα τυπικό στάδιο της διαδικασίας . Απεναντίας, η ορθή συμπλήρωσή της  έχει πολύ μεγάλη σημασία για την πορεία της διαπραγμάτευσης στην συνέχεια, όχι μόνο διότι μπορεί να απορριφθεί ως μη νόμιμη, αλλά κυρίως διότι πρέπει να περιλαμβάνει εκτός των τυπικών στοιχείων (στοιχεία οφειλέτη, στοιχεία πιστωτών, ύψος απαιτησεων, δικαιολογητικά έγγραφα κλπ), αφενός την πρότασή του αιτούντος για τον τρόπο ρύθμισης των οφειλών του στην οποία να αναφέρει τουλάχιστον το ποσό που είναι σε θέση να καταβάλει σε μηνιαία ή ετήσια βάση για την αποπληρωμή των οφειλών του βασιζόμενος στα εκτιμώμενα έσοδα και έξοδα του οφειλέτη κατά τις επόμενες τρεις (3) τουλάχιστον χρήσεις και , αφετέρου, κατάλογο των περιουσιακών στοιχείων του οφειλέτη με αναφορά στην εκτιμώμενη εμπορική αξία τους, έτσι ώστε να μπορεί να προσδιορισθεί η αξία ρευστοποίησης της περιουσίας του. Συνεπώς, στο σημείο αυτό θα ήταν χρήσιμη η συνδρομή ενός εμπειρογνώμονα και ενός εκτιμητή  ακινήτων ομοίων τυπικών προσόντων με τα πρόσωπα στα οποία θα προσφύγουν  κατά την πορεία της διαπραγμάτευσης και οι πιστωτές. Σύμφωνα με το άρ. 1 του νόμου «ως «εμπειρογνώμονας» νοείται κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο που προσφέρει κατ' επάγγελμα υπηρεσίες παροχής χρηματοοικονομικών συμβουλών και ως «εκτιμητής ακινήτων» νοείται ο πιστοποιημένος εκτιμητής ακινήτων που έχει καταχωριστεί στο Μητρώο Πιστοποιημένων Εκτιμητών του Υπουργείου Οικονομικών, σύμφωνα με την παρ. Γ' του άρθρου πρώτου του ν. 4152/2013 (Α' 107).
   Η κατάθεση της αίτησης επιφέρει ως  συνέπεια τον διορισμό συντονιστή, ο οποίος, αφού ελέγξει την τυπική πληρότητα της αίτησης, την κοινοποιεί στους πιστωτές και, εφόσον διαπιστωθεί απαρτία, άρχεται η διαδικασία διαπραγμάτευσης (άρ. 6-8). Σύμφωνα με το άρ. 1 του νόμου «απαρτία συμμετεχόντων πιστωτών» υπάρχει όταν συμμετέχουν στη διαδικασία πιστωτές που είναι δικαιούχοι τουλάχιστον του πενήντα τοις εκατό (50%) του συνόλου των απαιτήσεων κατά του οφειλέτη. Δεν λαμβάνονται υπόψη για το σχηματισμό απαρτίας απαιτήσεις προσώπων συνδεδεμένων με τον οφειλέτη και απαιτήσεις πιστωτών που δεν δεσμεύονται από τη σύμβαση αναδιάρθρωσης οφειλών σύμφωνα με τις παραγράφους 4, 6 και 7 του άρθρου 2 και το έκτο εδάφιο της παραγράφου 3 του άρθρου 4.
  Με την αίτηση υπαγωγής στη διαδικασία παρέχεται από τον οφειλέτη άδεια για κοινοποίηση στον συντονιστή, τον εμπειρογνώμονα και τους συμμετέχοντες πιστωτές, επεξεργασία και διασταύρωση από αυτούς των δεδομένων του, τα οποία περιλαμβάνονται στην αίτηση και τα συνοδευτικά έγγραφα, όσο και άλλων δεδομένων του που βρίσκονται στην κατοχή των συμμετεχόντων πιστωτών για τους σκοπούς της διαδικασίας εξωδικαστικής ρύθμισης οφειλών. Η άδεια του προηγούμενου εδαφίου συνεπάγεται την άρση του απορρήτου των τραπεζικών καταθέσεων και του φορολογικού απορρήτου του άρθρου 17 του ν. 4174/2013 . Επίσης, με την αίτηση υπαγωγής παρέχεται από τον οφειλέτη άδεια για κοινοποίηση σε όλους τους πιστωτές των στοιχείων που περιλαμβάνονται στο απόσπασμα της αίτησης, σύμφωνα με την παράγραφο 2 του άρθρου 7.

    (γ) Το στάδιο της διαπραγμάτευσης
   Για την έγκριση πρότασης αναδιάρθρωσης οφειλών απαιτείται συμφωνία του οφειλέτη και πλειοψηφία τριών πέμπτων (3/5) των συμμετεχόντων πιστωτών, στους οποίους συμπεριλαμβάνεται ποσοστό δύο πέμπτων (2/5) των συμμετεχόντων πιστωτών με ειδικό προνόμιο. Αν εγκριθεί η πρόταση αναδιάρθρωσης οφειλών, υπογράφεται με επιμέλεια του συντονιστή μεταξύ των συναινούντων πιστωτών και του οφειλέτη η σύμβαση αναδιάρθρωσης οφειλών. Η υπογραφή της σύμβασης αναδιάρθρωσης με μηχανικό μέσο ή ηλεκτρονικό τρόπο είναι επαρκής. Ο συντονιστής αποστέλλει αντίγραφο της υπογεγραμμένης σύμβασης αναδιάρθρωσης σε όλους τους συμμετέχοντες πιστωτές και στον οφειλέτη. Αν δεν επιτευχθεί συμφωνία μετά το πέρας των ψηφοφοριών της παραγράφου 6, η διαδικασία θεωρείται περαιωθείσα ως άκαρπη και ο συντονιστής συντάσσει πρακτικό αποτυχίας της διαδικασίας, το οποίο αποστέλλει ηλεκτρονικά στον αιτούντα και στους πιστωτές.
   Σύμφωνα με το άρ. 9 με την επιφύλαξη του άρθρου 15, οι πιστωτές και ο οφειλέτης μπορούν να διαμορφώσουν ελεύθερα το περιεχόμενο της σύμβασης αναδιάρθρωσης οφειλών. Ορίζεται ωστόσο ότι:
  α) η συμφωνία δεν επιτρέπεται να φέρει οποιονδήποτε πιστωτή σε χειρότερη οικονομική θέση από αυτήν στην οποία θα βρισκόταν σε περίπτωση ρευστοποίησης των περιουσιακών στοιχείων του οφειλέτη, στο πλαίσιο διαδικασίας αναγκαστικής εκτέλεσης
 β) ποσά και άλλα ανταλλάγματα που απομένουν προς διανομή μετά την κατά προτεραιότητα διανομή ποσών και άλλων ανταλλαγμάτων, σύμφωνα με τις περιπτώσεις α' και β', διανέμονται σε όλους τους πιστωτές συμμέτρως κατά το μέρος των απαιτήσεών τους που απομένει ανεξόφλητο μετά την εφαρμογή των περιπτώσεων α' και β',
γ) με την επιφύλαξη της περίπτωσης α', για τον υπολογισμό των ποσών και των τυχόν άλλων ανταλλαγμάτων διανομής μεταξύ των πιστωτών, από τις απαιτήσεις των πιστωτών αφαιρούνται προηγουμένως:
   αα) το σύνολο των τόκων υπερημερίας των πιστωτών του ιδιωτικού τομέα,
  ββ) ποσοστό ενενήντα πέντε τοις εκατό (95%) των απαιτήσεων του Δημοσίου από πρόστιμα που έχουν επιβληθεί από τη φορολογική διοίκηση και ποσοστό ογδόντα πέντε τοις εκατό (85%) των απαιτήσεων του Δημοσίου και των Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης από προσαυξήσεις ή τόκους εκπρόθεσμης καταβολής.
   Τα αναφερόμενα στις υποπεριπτώσεις αα' και ββ' ποσά συνυπολογίζονται στη διανομή μόνο στην περίπτωση και κατά την έκταση που το επιτρέπει η ικανότητα αποπληρωμής του οφειλέτη και αποπληρώνονται, εν όλω ή εν μέρει, μόνο εφόσον έχουν αποπληρωθεί πλήρως οι λοιπές απαιτήσεις των πιστωτών.
   Σε αντίθετη περίπτωση τα ανωτέρω ποσά διαγράφονται μετά την ολοσχερή εξόφληση όλων των οφειλών με βάση τη σύμβαση αναδιάρθρωσης.
   Σύμφωνα με το άρ. 15 ειδικώς στις περιπτώσεις οφειλετών με συνολικό ποσό βασικής οφειλής προς το Δημόσιο έως είκοσι χιλιάδες (20.000) ευρώ, , εφαρμόζονται οι εξής κανόνες:
   α) για βασικές οφειλές έως τρεις χιλιάδες (3.000) ευρώ, η αποπληρωμή αυτών και των επ' αυτών προσαυξήσεων ή τόκων εκπρόθεσμης καταβολής γίνεται τμηματικά σε τριάντα έξι (36) μηνιαίες δόσεις κατ' ανώτατο όριο, με ελάχιστη μηνιαία δόση πενήντα (50) ευρώ, χωρίς δυνατότητα διαγραφής κανενός ποσού,
   β) για βασικές οφειλές άνω των τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ, η αποπληρωμή αυτών και των επ' αυτών προσαυξήσεων ή τόκων εκπρόθεσμης καταβολής γίνεται τμηματικά σε εκατόν είκοσι (120) μηνιαίες δόσεις κατ' ανώτατο όριο, με ελάχιστη μηνιαία δόση πενήντα (50) ευρώ, χωρίς δυνατότητα διαγραφής βασικής οφειλής.
   Στις περιπτώσεις της παρούσας παραγράφου, το Δημόσιο δεν συμμετέχει στις διαπραγματεύσεις, ούτε υποβάλλει πρόταση αναδιάρθρωσης οφειλών και οι οφειλές προς αυτό προσμετρώνται στις θετικές ψήφους των συμμετεχόντων πιστωτών, εφόσον στο τελικό σχέδιο αναδιάρθρωσης έχουν τηρηθεί οι κανόνες του εν λόγω άρθρου και οι λοιποί υποχρεωτικοί κανόνες του άρθρου 9, στο βαθμό που συμβιβάζονται με τους ανωτέρω κανόνες.

  Ο νόμος παρέχει την δυνατότητα επικύρωσης της συμφωνίας από το δικαστήριο (άρ.12). Σε περίπτωση μη τήρησης της συμφωνίας, η συμφωνία ακυρώνεται ή ανατρέπεται (αρ. 14).
 Ο νόμος ορίζει ότι η εκπροσώπηση του οφειλέτη ή κάθε συμμετέχοντος πιστωτή από δικηγόρο είναι προαιρετική (άρ. 8 παρ.15).

   

Παρασκευή, 11 Αυγούστου 2017

ΤΟ 22ο ΠΟΡΤΡΑΙΤΟ ΤΗΣ ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗΣ ΚΑΛΛΟΝΩΝ ΤΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ


KaterinaRosaBotzaris.jpg
   Η Αικατερίνη Μπότσαρη υπήρξε η κόρη του Μάρκου Μπότσαρη, ενός εκ των ευγενεστέρων μορφών της ελληνικής επανάστασης.
   Ο Μάρκος Μπότσαρης γεννήθηκε στο Σούλι το 1790 και με την έναρξη της επανάστασης πρωταγωνίστησε, μεταξύ άλλων, στις νικηφόρες μάχες στην Πλάκα και στο Κομπότι της Άρτας.  Αλλά παγκόσμια φήμη απέκτησε εξαιτίας της δράσης του ως ηγέτης των υπερασπιστών του Μεσολογγίου κατά την πρώτη πολιορκία του, η οποία κατέληξε σε πανωλεθρία των Τούρκων τα Χριστούγεννα του 1822.
    Ο Μάρκος Μπότσαρης σκοτώθηκε στην νικηφόρο μάχη του Κεφαλόβρυσου τον Αύγουστο του 1823 και ετάφη στο Μεσσολόγγι σε μία πρωτοφανή ατμόσφαιρα θρήνου και ρωμαϊκού θριάμβου, εν μέσω φοβερής πομπής λαφύρων και αιχμαλώτων. Έκτοτε, άφησε αυτή την ζωή και μετέβη στην αιωνιότητα δια της ιστορίας, αλλά και μέσω της ποίησης, της ζωγραφικής, της γλυπτικής, της όπερας και της δημοτικής  μνήμης και παράδοσης.
    Η Αικατερίνη Μπότσαρη, η οποία γεννήθηκε το 1818 ή 1820 και κατά την έναρξη της επανάστασης βρέθηκε όμηρος των Τούρκων στα Ιωάννινα, εμφανίστηκε στο νεοσύστατο ελληνικό κράτος ως η πανέμορφη θυγατέρα ενός ήρωα.   
     Η βασίλισσα Αμαλία την έθεσε αμέσως υπό την προστασία της. Έλαβε τον τίτλο της πρώτης «κυρίας επί των τιμών» της βασιλικής αυλής και  συμμετείχε  ως ακόλουθος της Αμαλίας στις επίσημες επισκέψεις της στις βασιλικές αυλές των διαφόρων κρατών της Ευρώπης.
    Η Αικατερίνη, θυγατέρα Μάρκου Μπότσαρη τίμησε την θέση της και το όνομά της. Στο παλάτι απέκτησε το προσωνύμιο «Ρόζα» επειδή ήταν όμορφη σαν τριαντάφυλλο. Ταυτόχρονα όμως ήταν μία γυναίκα με καθαρό βλέμμα και αγέρωχο χαρακτήρα.
   Το 1844, κατά την διάρκεια επίσημης επίσκεψης στην Βαυαρία τιμήθηκε από τον βασιλιά της Λουδοβίκο Α΄ με χρυσό σταυρό και κατά την παραμονή της εκεί απέσπασε τέτοιον  θαυμασμό της κοινής γνώμης για την ομορφιά της και την φήμη της ως κόρης του Μάρκου Μπότσαρη, ώστε η βασίλισσα Θηρεσία ανέθεσε στον ζωγράφο Γιόζεφ Καρλ Στίλερ να φιλοτεχνήσει το πορτραίτο της.
    Το πορτραίτο της Αικατερίνης Μπότσαρη είναι το 22ο κατά σειρά πορτραίτο που εκτίθεται στην «πινακοθήκη καλλονών» (Schonenheitgalerie)  του υπέροχου παλατιού των Νυμφών (παλάτι Νύμφενμπουργκ) του Μονάχου.
  Οι επισκέπτες μπορούν ακόμη και σήμερα να το θαυμάσουν μαζί με τα υπόλοιπα πορτραίτα στον χώρο της πρώην τραπεζαρίας του παλατιού και κατόπιν να απολαύσουν συναυλίες όπερας ή κλασσικής μουσικής που διοργανώνονται και φέτος μετά θεσπέσιου δείπνου.

  Το πορτραίτο της Αικατερίνης Μπότσαρη αφιερώνεται στην Ελληνίδα με τον καθαρό χαρακτήρα, το υπέροχο χαμόγελο, τα ζεστά χείλη και το σπινθηροβόλο πρόσωπο με τις χίλιες εκφράσεις.  

Κυριακή, 6 Αυγούστου 2017

ΝΑ ΣΕ ΜΙΣΟΥΝ ΝΑ ΣΕ ΦΘΟΝΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΣΕ ΘΑΥΜΑΖΟΥΝ

   "Ούτε εσκέφθητε ποτέ ποίου είδους άνθρωποι είναι οι Αθηναίοι, προς τους οποίους θ' αναγκασθήτε να πολεμήσετε, και πόσον πολύ, ή μάλλον πόσον εντελώς διαφορετικοί είναι από σας.  Εκείνοι τωόντι είναι νεωτερισταί, ικανοί και εις ταχείαν σύλληψιν νέων σχεδίων και εις ταχείαν εκτέλεσιν των άπαξ αποφασισθέντων. Ενώ η ιδική σας ικανότης περιορίζεται εις την διατήρησιν των κεκτημένων, χωρίς τίποτε νέον να επινοήτε και χωρίς καν να φέρετε εις πέρας το απολύτως αναγκαίον.  Επί πλέον, εκείνοι μεν και τολμούν υπέρ την δύναμίν των, και διακινδυνεύουν παρά τας υπαγορεύσεις της φρονήσεως, και διατηρούν την αισιοδοξίαν των εν μέσω των κινδύνων. Η ιδική σας αντιθέτως συνήθεια είναι να επιχειρήτε κατώτερα της δυνάμεως σας, και να δυσπιστήτε και προς εκείνα ακόμη, τα οποία η σκέψις παρουσιάζει ως βέβαια, και όταν περιπέσετε εις κινδύνους, να νομίζετε ότι ουδέποτε θ' απαλλαγήτε απ' αυτούς. Αλλά και περαιτέρω, εκείνοι είναι ακαταπονήτως δραστήριοι, σεις είσθε αναβλητικοί, εκείνοι φίλοι των ταξειδίων, σεις αποστρέφεστε τας αποδημίας. Διότι εκείνοι μεν θεωρούν τα ταξείδια ως μέσον αυξήσεως του πλούτου των, ενώ σεις φοβείσθε, ότι δια νέων επιχειρήσεων ημπορείτε να διακινδυνεύσετε και τα ήδη υπάρχοντα.  Οσάκις νικήσουν τους εχθρούς των, ωθούν την εκμετάλλευσιν μέχρι του ακροτάτου δυνατού σημείου και οσάκις νικηθούν, υποχωρούν όσον το δυνατόν ολιγώτερον.  Μεταχειρίζονται τα σώματά των εις την υπηρεσίαν της πατρίδος, ως να ήσαν εντελώς ξένα και όχι ιδικά των, το πνεύμα των όμως θεωρούν ως το ασφαλέστερον εις την διάθεσίν των όργανον, όπως κατορθώσουν να επιτύχουν κάτι τι άξιον λόγου υπέρ αυτής.  Και αν μεν δεν επιτύχουν όσα εσχεδίασαν, θεωρούν ότι έχασαν κάτι τι, το οποίον είχαν ήδη. Εάν όμως η επιχείρησίς των στεφθή υπό επιτυχίας, θεωρούν το επιτευχθέν μικρόν, εν συγκρίσει προς ό,τι υπολείπεται ακόμη να πραχθή. Αλλ' εάν τυχόν αποτύχη καμμία των επιχείρησις, αναπληρώνουν το έλλειμμα δια της συλλήψεως νέων αμέσως ελπίδων. Διότι εις μόνους αυτούς συμβαίνει ώστε πραγματοποίησις και επιθυμία, οσάκις συλλαμβάνουν εν σχέδιον, να συμπίπτουν εις εν και το αυτό, ως εκ της ταχύτητος, με την οποίαν επιχειρούν τ' αποφασισθέντα.  Αυτός είναι ο πλήρης μόχθων και κινδύνων σκοπός, υπέρ του οποίου αγωνίζονται καθ' όλην των την ζωήν. Και απολαμβάνουν ελάχιστα τα υπάρχοντα, διότι διαρκώς επιζητούν ν' αποκτήσουν περισσότερα. Η εκτέλεσις του καθήκοντος αποτελεί δι' αυτούς την μόνην εορτήν, και θεωρούν την ησυχίαν της απραξίας ως μεγαλητέραν συμφοράν παρά την επίπονον δράσιν.Ώστε την αλήθειαν θα έλεγε κανείς, εάν συγκεφαλαιώνων ήθελεν ειπεί περί αυτών, ότι εγεννήθησαν, όπως ούτε οι ίδιοι μένουν ήσυχοι, ούτε τους άλλους αφίνουν ησύχους." (Θουκυδίδη, Ιστορίαι, 1.70.1 - 1.70.9, Δημηγορία Κορινθίων, μετ. Ελ. Βενιζέλου).
   Ανέκαθεν με εντυπωσίαζε το συγκεκριμένο απόσπασμα. Όχι μόνο διότι περιγράφει με εξαιρετικό τρόπο τον χαρακτήρα ενός εκπληκτικού και δαιμόνιου λαού , των Αθηναίων του 5ου αι., αλλά και διότι, ως λόγος που εκφέρεται από αντίπαλο και μάλιστα με σκοπό να πείσει άλλες πόλεις να κηρύξουν τον πόλεμο εναντίον του, εκπέμπει έναν μοναδικό συνδυασμό μίσους, φθόνου και θαυμασμού.
   Είναι φοβερό να σε μισούν , να σε  φθονούν , αλλά συγχρόνως να είναι αναγκασμένοι να σε θαυμάζουν. Οι Αθηναίοι με τον δυναμισμό, την επινοητικότητα και την φοβερή εξωστρέφεια και αυτοπεποίθησή τους προκάλεσαν τελικά τον φθόνο, το μίσος και τον συνασπισμό όλων των άλλων εναντίον τους. Ουδέποτε ωστόσο εκείνοι που τους φθονούσαν και τους μισούσαν δεν έπαψαν ταυτόχρονα να τους θαυμάζουν.
   Άραγε  ήταν η περίφημη εξωστρέφεια,  αυτοπεποίθηση,  επινοητικότητα,  τόλμη , επιμονή στους στόχους και  ταχύτητα σύλληψης και δράσης των Αθηναίων, η οποίαν περιγράφεται τόσο γλαφυρά και σε αντιδιαστολή με τον χαρακτήρα των Λακεδαιμονίων στο παραπάνω χωρίο του Θουκυδίδη, εκείνη που οδήγησε στην δημιουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος, ή μήπως υπήρξε η ίδια το αποτέλεσμα της εγκαθίδρυσης του πολιτεύματος της δημοκρατίας, το οποίο έδωσε δύναμη και αξία στον πολίτη και απελευθέρωσε όλες τις δυνάμεις της κοινωνίας; Πιθανότατα συνέβησαν αμφότερα.
  Η δημιουργική αθηναϊκή κοινωνία , η οποία εκ του μηδενός και δίχως κανένα ιστορικό προηγούμενο επινόησε το δημοκρατικό πολίτευμα, αφού έλυσε τα δικά της ζητήματα, και ένιωσε δικαιωμένη μετά τον θρίαμβο των περσικών πολέμων, εν συνεχεία στράφηκε προς τον κόσμο. Δεν δίστασε να επινοήσει και να υιοθετήσει κάθε καινοτομία. Δεν φοβήθηκε να οραματιστεί, να ταξιδέψει και να ξενιτευθεί. Δεν σταμάτησε να σχεδιάζει, να ονειρεύεται και να ελπίζει ακόμη και στις πιο δύσκολες στιγμές. Θεώρησε ότι δεν υπάρχει τίποτε που να μην είναι ικανή να πραγματοποιήσει. Αλλά δεν υπολόγισε καλά τον φθόνο και το μίσος εκείνων που την παρατηρούσαν έκθαμβοι και την θαύμαζαν. 
  Ο Περικλής ξεκαθαρίζει καλύτερα πώς νοείτο η παροιμιώδης τόλμη και αισιοδοξία των Αθηνών : "Γιατί μας διακρίνει κάτι το ξεχωριστό και ως προς αυτό, ώστε και να τολμούμε εμείς οι ίδιοι πάρα πολύ και να υπολογίζουμε με πολύ μεγάλη ακρίβεια τις συνέπειες, για όσα επιχειρήσουμε. Ενώ αντίθετα τους άλλους η άγνοια τους οδηγεί σε αλόγιστο θάρρος, η σκέψη όμως σε δισταγμό." (Θουκυδίδης, Ιστορίαι, Επιτάφιος, μετ. Αλεξανδρίδη).
   Είναι Θαυμαστή η τήρηση του μέτρου: Τολμηροί και αισιοδόξοι, αλλά όχι ανόητοι.
    «Ίσως είμαι εκ φύσεως αισιόδοξος» είπα αυτές τις ημέρες σε κάποιο αγαπημένο μου πρόσωπο, "αλλά βασίζω την αισιοδοξία μου σε συγκεκριμένα δεδομένα", και τότε θυμήθηκα αυτό το απόσπασμα του Θουκυδίδη για τον χαρακτήρα των Αθηναίων.
     Είναι υπέροχο να αγαπάς και να σε αγαπούν. Αλλά εάν είναι να σε φθονούν και να σε μισούν, αξίζει τον κόπο μόνο όταν ταυτόχρονα σε θαυμάζουν.    



     
    
   
      

Σάββατο, 29 Ιουλίου 2017

ΠΟΡΕΙΑ ΣΕ ΑΝΟΙΚΤΟ ΠΕΛΑΓΟΣ: ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΕΡΙΚΛΗ ΣΤΟΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟ ΒΕΝΙΖΕΛΟ

  Ο Περικλής, μία από τις πιο χαρισματικές πολιτικές προσωπικότητες της παγκόσμιας ιστορίας, υπήρξε το πιο λαμπρό παράδειγμα πολίτη της αθηναϊκής δημοκρατίας. Χαρακτηριζόταν από εξαιρετική πολιτική οξυδέρκεια, μεγάλες ηγετικές ικανότητες, υψηλότατη καλλιέργεια και ρητορική δεινότητα. Καταγόταν από αριστοκρατική οικογένεια των Αθηνών, αλλά ο ιδιωτικός βίος του περιγράφεται λιτός.
   Ο Περικλής δεν έδρασε ποτέ εξωθεσμικά. Απεναντίας, αξιοποίησε απόλυτα την περίφημη ισηγορία της αθηναϊκής δημοκρατίας ώστε να απευθυνθεί στους συμπολίτες του και να προωθήσει το όραμά του , το οποίο συνοπτικά έγκειτο σε τρία σημεία: Αθήνα της δημοκρατίας, Αθήνα κυρίαρχη, Αθήνα του πολιτισμού.
 Επί των ημερών του η δημοκρατία ενισχύθηκε. Αφαιρέθηκαν οι πλείστες αρμοδιότητες από το αριστοκρατικό σώμα του Αρείου Πάγου και ανατέθηκαν στο κληρωτό δικαστήριο της Ηλιαίας. Ενισχύθηκε η μισθοδοσία των πολιτών που συμμετείχαν στις συνεδριάσεις των δικαστηρίων και της Εκκλησίας του Δήμου και διαμορφώθηκαν εκπληκτικοί θεσμοί χορηγιών. Η Αθήνα, κυριάρχησε πολιτικά, οικονομικά και στρατιωτικά σε ολόκληρη την Μεσόγειο, αλλά αυτό δεν θα ήταν αρκετό εάν ταυτόχρονα δεν σημειωνόταν και μία ανεπανάληπτη στην ιστορία άνθηση του πολιτισμού. Δημόσια έργα απαράμιλλης ομορφιάς κόσμησαν την πόλη, η φιλοσοφία, οι επιστήμες και οι τέχνες έφθασαν σχεδόν στο απόγειο τους, η αγορά της Αθήνας εξελίχθηκε σε ένα διαρκές κέντρο παιδείας των πολιτών της και ακόμη και ο άπορος πολίτης μπορούσε με τον θεσμό των θεωρικών να παρακολουθήσει δωρεάν τις υπέροχες τραγωδίες του Αισχύλου, του Ευριπίδη και του Σοφοκλή.
  Ο Θουκυδίδης γράφει ότι ο Περικλής, ήταν ο ηγέτης της αθηναϊκής δημοκρατίας, εκείνος , ο οποίος, με τις συμβουλές του, άλλοτε ενίσχυε το φρόνημα των Αθηναίων όταν αυτό ήταν χαμηλό και άλλοτε τους  συγκρατούσε, όταν διαπίστωνε ότι από την υπέρμετρη αισιοδοξία μπορεί αποφάσιζαν παράτολμες ενέργειες. Σύμφωνα με τον Θουκυδίδη ο Περικλής είχε την πεποίθηση ότι η Αθήνα μπορούσε να επικρατήσει στον πελοποννησιακό πόλεμο, χάρη στην οικονομική ισχύ και τον στόλο της,  εάν δεν αναλάμβανε μεγάλους κινδύνους. Αλλά ο Περικλής πέθανε από τον λοιμό στο τρίτο έτος του πολέμου και η απώλειά του, όπως αναφέρει και ο Θουκυδίδης, υπήρξε μεγάλη. Οι διάδοχοί του υπήρξαν κατώτεροι των περιστάσεων, οι Αθηναίοι έπραξαν ακριβώς τα αντίθετα απ' όσα εκείνος, όσο ζούσε, τους συμβούλευε και η Αθήνα συνετρίβη χάρη στα δικά της σφάλματα, χωρίς έκτοτε να ξαναβρεί την παλαιά της αίγλη και ισχύ.

  Ο Ελευθέριος Βενιζέλος, ο οποίος γεννήθηκε στην Κρήτη και αναδείχθηκε πολιτικά μέσα από τις φλόγες του κρητικού αγώνα για ελευθερία και ένωση με την Ελλάδα, δεν αρκέσθηκε στις νομικές σπουδές και στο επάγγελμα του δικηγόρου, αλλά έλαβε ευρεία μόρφωση, υπήρξε μελετητής του Θουκυδίδη και , προφανώς, θαυμαστής του Περικλή.
   Προσκλήθηκε στην Ελλάδα το 1909, σε μία περίοδο που η χώρα παρέπαιε, από τον Στρατιωτικό Σύνδεσμο που λίγους μήνες νωρίτερα είχε επιχειρήσει το κίνημα στο Γουδί.. Ο Βενιζέλος, δεινός διαπραγματευτής, μεσολάβησε μεταξύ του στέμματος και των κινηματιών και πέτυχε την συγκατάθεση του Βασιλιά  σε αναθεώρηση του Συντάγματος, με αντάλλαγμα την διάλυση του Στρατιωτικού Συνδέσμου. Στις  εκλογές που ακολούθησαν  το παλαιό πολιτικό σύστημα συνετρίβη , νέα πρόσωπα αναδείχθηκαν, ο ίδιος εξελέγη βουλευτής με μεγάλη πλειοψηφία, ίδρυσε το κόμμα των Φιλελευθέρων και κατόπιν έλαβε εντολή σχηματισμού κυβέρνησης ως πρωθυπουργός. Μέσα σε ελάχιστο χρόνο οι αλλαγές υπήρξαν κοσμογονικές: Ευρεία συνταγματική αναθεώρηση, ριζικές τομές στην νομοθεσία και στην διοίκηση, αναδιοργάνωση του στρατεύματος, θρίαμβος στους βαλκανικούς πολέμους 1912-13 και διπλασιασμός των εδαφών της χώρας. Αλλά μετά την δολοφονία του βασιλέα Γεωργίου Α΄στην Θεσσαλονίκη το 1913 και την άνοδο στον θρόνο του Κωνσταντίνου Α,΄επήλθε ο εθνικός διχασμός. Ο Βενιζέλος, ο οποίος υποστήριζε ότι η Ελλάδα έπρεπε να εισέλθει στον ά παγκόσμιο πόλεμο στο πλευρό της Αντάντ, εξήλθε νικητής από τον εμφύλιο σπαραγμό , αλλά τα τραύματα του διχασμού δεν επουλώθηκαν ποτέ. Η Ελλάδα εμφανίστηκε στον πόλεμο το 1917 στο πλευρό των νικητών , ο ελληνικός στρατός έφθασε μέχρι την Σμύρνη, αλλά αμέσως μετά την υπογραφή της συνθήκης των Σεβρών το 1920, αντιβενιζελικοί επιχείρησαν να δολοφονήσουν τον Βενιζέλο στο σταθμό της Λυών και βενιζελικοί δολοφόνησαν στην Αθήνα τον Ίωνα Δραγούμη. Στις εκλογές του Νοεμβρίου 1920 οι αντιβενιζελικοί νίκησαν και ο Βενιζέλος, αντιμετωπίζοντας τις απειλές και την χλεύη των πολιτικών του αντιπάλων, αποχώρησε από την Ελλάδα μαζί με την σύζυγό του. Ταξίδεψαν ως την Αμερική φθάνοντας μέχρι το Μάτσου Πίτσου των Ίνκας στο Περού, ενώ ταυτόχρονα, βαθιά απογοητευμένος και ανήσυχος για την πορεία των πραγμάτων αποφάσισε να μεταφράσει τον Θουκυδίδη αντιλαμβανόμενος πόσο ορθά ο Θουκυδίδης ανέφερε ότι  προέβη στην καταγραφή των γεγονότων για να παραμείνουν για την ανθρωπότητα "κτήμα ες αεί". Επέστρεψε μετά την μικρασιατική καταστροφή όταν κλήθηκε να διαπραγματευτεί την Συνθήκη της Λωζάνης του 1923. Ανέλαβε  για λίγο την κυβέρνηση το 1924, παραιτήθηκε και, τελικώς, επανεξελέγη πρωθυπουργός το 1928. Στην τετραετία 1928-1932 επιχείρησε νέες σημαντικές τομές στο εσωτερικό της χώρας , το 1933 ανέλαβε τα ηνία νέας κυβέρνησης που κατέπεσε, και διέπραξε μέγα σφάλμα επιχειρώντας -αποτυχημένο- πραξικόπημα. Ακολούθησε νέα απόπειρα δολοφονίας του και οριστική αποχώρησή του από την Ελλάδα.
  Ο Βενιζέλος πέθανε στο Παρίσι το 1936 έχοντας προλάβει να ολοκληρώσει μία εξαιρετική μετάφραση του Θουκυδίδη η οποία εκδόθηκε το 1940 στην Βρετανία από τις εκδόσεις Oxford University Press. Έκτοτε και μέχρι σήμερα οι διάδοχοί του στην πολιτική ζωή του τόπου υπήρξαν όλοι ανεξαιρέτως, από κατώτεροι των περιστάσεων ,έως διεφθαρμένοι και ασήμαντοι.  
 
    Προ ολίγων ημερών περιδιάβηκα την αρχαία Αθήνα του Περικλή έχοντας στα αυτιά μου υπέροχες μουσικές. Έκλεισα τα μάτια μου για να τις νιώσω καλύτερα. Και τότε νόμισα πως τον είδα να εκφωνεί τον Επιτάφιο  για τους νεκρούς του πρώτου έτους του πελοποννησιακού πολέμου μιλώντας στους συμπολίτες του, για τα ιδανικά και τα οράματα για τα οποία αξίζει να δώσουν ακόμη και την ζωή τους, για την υπέροχη πόλη που μαζί δημιούργησαν, για τους θεσμούς της, για τις αξίες που πρέπει να τους ενώνουν και όχι για τα μικρά που τους χωρίζουν.
   Έπειτα κατέβηκα στον Πειραιά χωρίς να δω ούτε ίχνος από τα μακρά τείχη.
   Ένα πλοίο με οδήγησε στο ανοικτό πέλαγος και με μετέφερε στην Κρήτη. Επισκέφθηκα την οικία Βενιζέλου στην Χαλέπα των Χανίων. Είδα το γραφείο του με την βιβλιοθήκη που φιλοξενούσε 25.000 τόμους βιβλίων μέχρι το μεγαλύτερο μέρος της να καεί από τους Γερμανούς το 1941. Σε άλλο δωμάτιο στάθηκα στο χειρόγραφο μετάφρασης του Θουκυδίδη, σε κάποιο άλλο στα ματωμένα ρούχα του, μετά την απόπειρα δολοφονίας του στον σιδηροδρομικό σταθμό της Λυών, ενώ σε άλλο χώρο φωτογράφισα το τρυπημένο από τις σφαίρες αυτοκίνητο που τον μετέφερε κατά την δεύτερη απόπειρα δολοφονίας του το 1933.
   Έφερα στον νου μου τον Βενιζέλο το 1909 να παίρνει τον αντίθετο από εμένα δρόμο, από την Κρήτη προς στην Αθήνα. Να εκφωνεί τον περίφημο λόγο στην Πλατεία Συντάγματος τον Σεπτέμβριο 1910, όπου μίλησε στους Έλληνες , όχι με συνθήματα και υποσχέσεις παροχών, αλλά με επιχειρήματα, για το όραμα μιας άλλης Ελλάδας και τις μεγάλες θεσμικές αλλαγές που είχε ανάγκη η χώρα, στο Σύνταγμα, στην παιδεία, στην δικαιοσύνη, στην διοίκηση, στην εμπορική νομοθεσία. Τον αναλογίστηκα να θριαμβεύει, να συγκρούεται με το στέμμα , να επιτυγχάνει την αναμόρφωση της χώρας και την Ελλάδα των δύο ηπείρων και των πέντε θαλασσών. Τον φαντάστηκα να ητττάται, να λοιδορείται, να εγκαταλείπει την Ελλάδα με την σύζυγό του και να γυρίζει τον κόσμο και ένιωσα την καυτή επιθυμία να ταξιδέψω και εγώ το ίδιο ταξίδι ως το Μάτσου Πίτσου με την γυναίκα της ζωής μου. Θυμήθηκα ότι έχω στην βιβλιοθήκη μου την δική του μετάφραση του Θουκυδίδη ως  " κτῆμά τε ἐς ἀεὶ μᾶλλον ἤ ἀγώνισμα ἐς τὸ παραχρῆμα ἀκούειν ".
     Αξίζει να ζει και να αγωνίζεται κανείς για υπέροχα συναισθήματα και ανώτερα οράματα. Αλλά ποιος είπε ότι τα υπέροχα πράγματα δεν έχουν κόπο και πόνο; 
      

Πέμπτη, 20 Ιουλίου 2017

ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΗΡΙΑΝΝΑ: ΠΟΤΕ ΧΟΡΗΓΕΙΤΑΙ ΑΝΑΣΤΟΛΗ ΕΚΤΕΛΕΣΕΩΣ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΙΚΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΕΦΕΣΕΩΣ;

  Επειδή με αφορμή την συζήτηση της αίτησης αναστολής εκτελέσεως της καταδικαστικής απόφασης της κατηγορουμένης για συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση πολλοί έσπευσαν να τοποθετηθούν χωρίς καν να γνωρίζουν τι ορίζει ο νόμος, παραθέτω τις σχετικές παρ.7 και 8 του άρ. 497 ΚΠΔ προκειμένου ο καθένας να βγάλει ασφαλέστερα τα συμπεράσματά του: 
  "7.Σε περίπτωση που ο κατηγορούμενος καταδικάστηκε με απόφαση του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου σε ποινή στερητική της ελευθερίας και άσκησε έφεση, η οποία όμως δεν έχει ανασταλτική δύναμη, μπορεί να ζητηθεί με αίτηση του ίδιου ή του εισαγγελέα η αναστολή της εκτέλεσης της πρωτόδικης απόφασης, μέχρις ότου εκδοθεί η απόφαση του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου. Η αίτηση απευθύνεται στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο και αν πρόκειται για το μικτό ορκωτό εφετείο και αυτό δεν συνεδριάζει, στο πενταμελές εφετείο. Στον κατηγορούμενο μπορεί να επιβληθούν περιοριστικοί όροι. Εάν η αίτηση απορριφθεί, νέα αίτηση δεν μπορεί να υποβληθεί πριν παρέλθει ένας μήνας από τη δημοσίευση της απόφασης με την οποία απορρίφθηκε η προηγούμενη. «Εάν στον κατηγορούμενο επιβληθεί ο περιοριστικός όρος του κατ' οίκον περιορισμού με ηλεκτρονική επιτήρηση, εφαρμόζονται αντίστοιχα και τα οριζόμενα στο άρθρο 283Α , με την εξαίρεση της παραγράφου 2 του εν λόγω άρθρου.»
8. Τότε μόνο δεν χορηγείται ανασταλτικό αποτέλεσμα, κατά την παράγραφο 4 του παρόντος, στην έφεση ή απορρίπτεται η αίτηση αναστολής εκτέλεσης της πρωτόδικης απόφασης, όταν κρίνεται αιτιολογημένα ότι οι περιοριστικοί όροι δεν αρκούν και ότι ο κατηγορούμενος δεν έχει γνωστή και μόνιμη διαμονή στη χώρα ή έχει κάνει προπαρασκευαστικές ενέργειες για να διευκολύνει τη φυγή του ή κατά το παρελθόν υπήρξε φυγόποινος ή φυγόδικος ή κρίθηκε ένοχος για απόδραση κρατουμένου ή παραβίαση περιορισμών διαμονής, εφόσον από τη συνδρομή των παραπάνω στοιχείων προκύπτει σκοπός φυγής ή κρίνεται αιτιολογημένα ότι αν αφεθεί ελεύθερος είναι πολύ πιθανό, όπως προκύπτει από προηγούμενες καταδίκες του για αξιόποινες πράξεις ή από τα συγκεκριμένα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της πράξης, να διαπράξει και άλλα εγκλήματα. Το δικαστήριο σε κάθε περίπτωση χορηγεί ανασταλτικό αποτέλεσμα ή αναστολή εκτελέσεως, αν αιτιολογημένα κρίνει ότι η άμεση έκτιση ή συνέχιση έκτισης της ποινής θα έχει ως συνέπεια υπέρμετρη και ανεπανόρθωτη βλάβη για τον ίδιο ή για την οικογένειά του. Αν παραβιαστούν οι όροι που τέθηκαν το αρμόδιο δικαστήριο αποφαίνεται, ύστερα από αίτηση του εισαγγελέα, για την άρση ή όχι της χορηγηθείσας αναστολής εκτελέσεως."
   Συνεπώς, κριτήρια για την χορήγηση της αναστολής εκτέλεσης της καταδικαστικής απόφασης είναι (α) ότι δεν αρκούν οι περιοριστικοί όροι και (β) ότι ο κατηγορούμενος δεν έχει γνωστή και μόνιμη διαμονή στη χώρα ή έχει κάνει προπαρασκευαστικές ενέργειες για να διευκολύνει τη φυγή του ή κατά το παρελθόν υπήρξε φυγόποινος ή φυγόδικος ή κρίθηκε ένοχος για απόδραση κρατουμένου ή παραβίαση περιορισμών διαμονής και (γ) εάν διαπιστωθούν τα παραπάνω, διαπιστωθεί επιπλέον ότι ο κατηγορούμενος αν αφεθεί ελεύθερος είναι πολύ πιθανό, όπως προκύπτει από προηγούμενες καταδίκες του για αξιόποινες πράξεις ή από τα συγκεκριμένα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της πράξης, να διαπράξει και άλλα εγκλήματα. 
  Ορίζεται ωστόσο, ότι το δικαστήριο υποχρεούται " σε κάθε περίπτωση" να χορηγήσει ανασταλτική δύναμη στην έφεση, αν αιτιολογημένα κρίνει ότι η άμεση έκτιση ή συνέχιση έκτισης της ποινής θα έχει ως συνέπεια υπέρμετρη και ανεπανόρθωτη βλάβη για τον ίδιο  τον κατηγορούμενο ή για την οικογένειά του. 
   Με απλά λόγια , κριτήρια χορήγησης της ανασταλτικής δύναμης της εφέσεως σύμφωνα με το άρ. 497 είναι η αναγκαιότητά της , η εξασφάλιση ότι θα βρίσκεται ο κατηγορούμενος στην διάθεση της δικαιοσύνης, η σοβαρή πιθανότητα εάν αφεθεί ελεύθερος να διαπράξει αξιόποινες πράξεις και πάνω απ' όλα εάν προκύπτει υπέρμετρη βλάβη την οποία  θα υποστεί από την άμεση έκτιση της ποινής ή την συνέχισή της .

Τετάρτη, 12 Ιουλίου 2017

ΥΠΟΚΡΙΤΙΚΗ ΕΠΙΚΛΗΣΗ ΔΗΘΕΝ ΔΙΑΚΡΙΣΗΣ ΤΩΝ ΕΞΟΥΣΙΩΝ Ή ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ:

"Αλίμονο ξεδιάντροπε και συμφεροντολόγε,
πώς κάποιος από τους Αχαιούς πρόθυμα θα σ' ακούσει,
να κάνει δρόμο ή γερά μ' άνδρες να πολεμήσει;"
(Όμηρος, Ιλιάδα, Ραψωδία Α΄ , στ. 149-151 , Αχιλλέας προς Αγαμέμνονα, μετ. Θ. Μαυρόπουλος)

  Ο διορισμός της πρώην Προέδρου του Αρείου Πάγου ως προϊσταμένης του νομικού γραφείου της γενικής γραμματείας του Πρωθυπουργού υπήρξε η αφορμή εκατέρωθεν ανακοινώσεων από κυβέρνηση και αντιπολίτευση. Και οι δύο πλευρές επικαλέσθηκαν τις αρχές της διάκρισης των εξουσιών και της ανεξαρτησίας της δικαιοσύνης και κατηγόρησαν η μία την άλλη ότι επιχειρεί να υποτάξει την δικαιοσύνη και τους δικαστές. Στις ανακοινώσεις αναφέρθηκαν πλην της κ. Θάνου πλείστες περιπτώσεις δικαστών οι οποίοι στο παρελθόν αναμίχθηκαν με τα κόμματα και την εκτελεστική εξουσία, προήχθησαν στην ηγεσία της δικαιοσύνης και έλαβαν πολιτικές θέσεις.
   Είναι. όλοι υποκριτές. Ανεξαρτησία της δικαιοσύνης και πραγματική διάκριση των εξουσιών δεν πρόκειται να υπάρξει όσο υφίστανται οι διατάξεις του Συντάγματος που ορίζουν ότι η ηγεσία των Ανωτάτων δικαστηρίων και της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου διορίζεται από το Υπουργικό Συμβούλιο,  που δεν προβλέπουν αντικειμενικά κριτήρια προαγωγών των δικαστών και δεν ορίζουν πλήρες ασυμβίβαστο μεταξύ της θέσης του δικαστή και οποιασδήποτε άλλης θέσης ή τοποθέτησης. 
   
  

Δευτέρα, 12 Ιουνίου 2017

ΧΟΡΗΓΟΙ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΧΟΡΗΓΟΙ ΤΟΥ ATHENS PRIDE

   Ο θεσμός της χορηγίας ο οποίος εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην Αθηναϊκή Δημοκρατία στα τέλη του 6ου αιώνα π.Χ. και άκμασε ακόμη περισσότερο κατά τον  5ο αιώνα π.Χ., σε συνδυασμό και με τον θεσμό των θεωρικών που εισήγαγε ο Περικλής, αποτέλεσε παγκόσμιο υπόδειγμα ευφυούς φορολογικού συστήματος δια της οποίου εύποροι πολίτες εισέφεραν πόρους, όχι γενικώς προς το κράτος, αλλά εξειδικευμένα, προκειμένου  να αναδειχθούν και να προσφερθούν στους συμπολίτες τους έργα του πολιτισμού . Με αυτόν τον τρόπο, τα χρήματα δεν χάνονταν στην γραφειοκρατία αλλά διοχετεύονταν σε συγκεκριμένα έργα με απήχηση στο κοινωνικό σύνολο και κατ' αυτόν τον τρόπο οι χορηγοί απολάμβαναν μεγάλων τιμών .
  Ο χορηγός ήταν «ιερό» πρόσωπο καθ’ όλη τη δωδεκάμηνη διάρκεια της χορηγίας του. Αυτή η τιμή της πολιτείας και των υπόλοιπων πολιτών προς το πρόσωπό του ήταν και το μοναδικό αντιστάθμισμα της πολιτείας προς τον χορηγό για την προσφορά του. Ιδιαιτέρως δε όσον αφορά τις παραστάσεις η άμιλλα μεταξύ των χορηγών για την παρουσίαση της λαμπρότερης εκδήλωσης, αντανακλούσε στην δυνατότητά τους να αφιερώσουν χρυσό τρίποδα σε περίπτωση νίκης τους. Οι τρίποδες αυτοί βρίσκονταν στην σημερινή οδό Τριπόδων στην Πλάκα και είναι γνωστό σε όλους το μνημείο του χορηγού Λυσικράτη. 
  Οι χορηγίες πλουσίων Αθηναίων κατέστησαν δυνατή την παραγωγή παραστάσεων όπου παρουσιάστηκαν -δωρεάν για τους άπορους πολίτες- τα αριστουργήματα του Αισχύλου του Σοφοκλή ,του Ευριπίδη και του Αριστοφάνη.
    Τον 5ο αι. π.Χ. στην Αθήνα οι τέχνες τα γράμματα ανήλθαν σε επίπεδο που, έκτοτε, ουδέποτε ξαναγνώρισε η ανθρωπότητα.
  Ο θεσμός της χορηγίας εξαπλώθηκε προοδευτικά από την Αθήνα στην Αίγινα, τη Θήβα, τον Ορχομενό και άλλες ελληνικές πόλεις, καθώς και στα παράλια της Μικράς Ασίας. Μετά όμως τον 4ο αιώνα π.Χ. άρχισε να εκφυλίζεται.
  Κατά την αρχαιότητα η χορηγία ταύτισε την πορεία της με τα ευγενέστερα δείγματα του ανθρώπινου πολιτισμού. Αλλά καθώς η τραγωδία εξαφανίστηκε μαζί με την αθηναϊκή δημοκρατία , οι χορηγοί έπαυσαν να έχουν αντικείμενο και οδηγήθηκαν σε άλλους δρόμους.  Ο τελευταίος δρόμος είναι η Πλατεία Συντάγματος, όπου διάφοροι φορείς όπως η ΕΡΤ, η Vodafone, διάφορες Πρεσβείες, αλλά και ο ίδιος ο Δήμος Αθηναίων εμφανίστηκαν ως περήφανοι χορηγοί του Athens Pride που διοργάνωσε η κοινότητα ΛΟΑΤΚΙ (λεσβίες ομοφυλόφιλοι αμφιφυλόφιλοι και τρανς).

Κυριακή, 4 Ιουνίου 2017

ΠΟΙΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΩΝ ΚΑΤΑΛΗΨΕΩΝ ΣΧΟΛΙΚΩΝ ΚΤΙΡΙΩΝ;

   Σύμφωνα με το άρ. 126 ΠΚ «1. Η αξιόποινη πράξη που τελέστηκε από ανήλικο οκτώ έως δεκαπέντε ετών δεν καταλογίζεται σε αυτόν.»
«2. Σε ανήλικο που τέλεσε αξιόποινη πράξη χωρίς να έχει συμπληρώσει το δέκατο πέμπτο έτος της ηλικίας του επιβάλλονται μόνο αναμορφωτικά ή θεραπευτικά μέτρα.
«3. Σε ανήλικο που τέλεσε αξιόποινη πράξη και έχει συμπληρώσει το δέκατο πέμπτο (15ο) έτος της ηλικίας του επιβάλλονται αναμορφωτικά ή θεραπευτικά μέτρα, εκτός αν κρίνεται αναγκαίο να επιβληθεί ποινικός σωφρονισμός κατά το επόμενο άρθρο. Ειδικά το αναμορφωτικό μέτρο του άρθρου 122 παράγραφος 1 περίπτωση ιβ' επιβάλλεται μόνο για πράξη, την οποία αν τελούσε ενήλικος θα ήταν κακούργημα
   Σύμφωνα με το άρ. 122 ΠΚ "1. Αναμορφωτικά μέτρα είναι: α) η επίπληξη του ανηλίκου, β) η ανάθεση της υπεύθυνης επιμέλειας του ανηλίκου στους γονείς ή στους επιτρόπους του, γ) η ανάθεση της υπεύθυνης επιμέλειας του ανηλίκου σε ανάδοχη οικογένεια, δ) η ανάθεση της επιμέλειας του ανηλίκου σε προστατευτικές εταιρείες ή σε ιδρύματα ανηλίκων ή σε επιμελητές ανηλίκων, ε) η συνδιαλλαγή μεταξύ ανήλικου δράστη και θύματος για έκφραση συγγνώμης και εν γένει για εξώδικη διευθέτηση των συνεπειών της πράξης, στ) η αποζημίωση του θύματος ή η κατ' άλλον τρόπο άρση ή μείωση των συνεπειών της πράξης από τον ανήλικο, ζ) η παροχή κοινωφελούς εργασίας από τον ανήλικο, η) η παρακολούθηση από τον ανήλικο κοινωνικών και ψυχολογικών προγραμμάτων σε κρατικούς, δημοτικούς, κοινοτικούς ή ιδιωτικούς φορείς, θ) η φοίτηση του ανηλίκου σε σχολές επαγγελματικής ή άλλης εκπαίδευσης ή κατάρτισης, ι) η παρακολούθηση από τον ανήλικο ειδικών προγραμμάτων κυκλοφοριακής αγωγής, ία) η ανάθεση της εντατικής επιμέλειας και επιτήρησης του ανηλίκου σε προστατευτικές εταιρείες ή σε επιμελητές ανηλίκων και ιβ) η τοποθέτηση του ανηλίκου σε κατάλληλο κρατικό, δημοτικό, κοινοτικό ή ιδιωτικό ίδρυμα αγωγής.
2. Σε κάθε περίπτωση ως πρόσθετο αναμορφωτικό μέτρο μπορεί να επιβληθούν επιπλέον υποχρεώσεις που αφορούν τον τρόπο ζωής του ανηλίκου ή τη διαπαιδαγώγησή του. Σε εξαιρετικές περιπτώσεις μπορεί να επιβληθούν δύο ή περισσότερα από τα μέτρα που προβλέπονται στις περιπτώσεις α' έως και ία' της προηγούμενης παραγράφου.
3. Στην απόφαση του δικαστηρίου ορίζεται η μέγιστη διάρκεια του αναμορφωτικού μέτρου."
    Προ ολίγων ημερών το δικαστήριο ανηλίκων Ρεθύμνου επέβαλε ως αναμορφωτικό μέτρο σε μαθητές που συμμετείχαν σε κατάληψη βάζοντας λουκέτο στο σχολείο 80 ώρες κοινωφελούς εργασίας στον Δήμο υπό την επίβλεψη κοινωνικής λειτουργού. Κατηγορήθηκαν και οι γονείς τους για το αδίκημα της  παραμέλησης εποπτείας ανηλίκων αλλά απαλλάχθηκαν.
     Ολόκληρο το πολιτικό σύστημα που εξέθρεψε τις αθλιότητες των καταλήψεων σχολικών κτιρίων (συνδικαλιστές εκπαιδευτικοί, κόμματα, μμε , υπουργείο Παιδείας) φρόντισαν να στραφούν εναντίον της απόφασης  και εναντίον του Διευθυντή του σχολείου που παρέπεμψε το θέμα στην δικαιοσύνη. Μαζί τους τάχθηκε και η Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου. 

Παρασκευή, 2 Ιουνίου 2017

Ο Χρήστος Λυντέρης προσκεκλημένος ομιλητής στην συνδιάσκεψη των Πρασίνων - Αλληλεγγύη: Η κρίση της πολιτικής και η πολιτική των Πολιτών: Δημοκρατία, Σύνταγμα, Κόμματα, Κοινωνία Πολιτών

Στις 3-6-2017 ώρα 14.30 -20.30 στο Μπάγκειο Ομόνοιας διοργανώνεται ανοικτή συνδιάσκεψη που διοργανώνεται με πρωτοβουλία των **ΠΡΑΣΙΝΩΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ με θέμα:Επιστροφή στο μέλλον, πράσινες πολιτικές για την ουσιαστική έξοδο από την πολύπλευρη κρίση
Τίτλος του 1ου Πάνελ (14.30-15.45) είναι : "Η κρίση της πολιτικής και η πολιτική των Πολιτών:
Δημοκρατία, Σύνταγμα, Κόμματα, Κοινωνία Πολιτών"
*Μερικά από τα ερωτήματα που θα συζητηθούν:
-Ποια μπορεί να είναι η πολιτική απάντηση απέναντι στην κρίση της πολιτικής
και την αποτυχία του ελληνικού πολιτικού συστήματος;
-Είναι η «περισσότερη δημοκρατία» ακόμα ζητούμενο/αίτημα στη σημερινή εποχή;
-Ποια είναι η σχέση της κοινωνίας των πολιτών με την πολιτική των πολιτών
και με την πολιτική των (αποτυχημένων) επαγγελματιών της πολιτικής;
-Μπορεί οι πολίτες να έχουν λόγο για το Σύνταγμα και την αλλαγή του
Συντάγματος;
-Μπορεί η πολιτική να γίνει κινητήρια δύναμη των εξελίξεων την εποχή της
παγκοσμιοποίησης και των τεχνολογικών εξελίξεων;
- *Γιώργος Οικονόμου*, καθηγητής, συγγραφέας του βιβλίου "Η αποτυχία του
ελληνικού πολιτικού συστήματος"
- *Χρήστος Λυντέρης, *δικηγόρος, διδάκτωρ νομικής, μέλος της ομάδας
"Πρωτοβουλία για ριζική Συνταγματική Αλλαγή"
- *Γιάννης Παρασκευόπουλος*, ιδρυτικό μέλος των Οικολόγων Πράσινων και
του Οικολογικού Δικτύου
- *Στράτος* *Φαναράς*, METRON ANALYSIS
- *Θανάσης Οικονόμου*, πρώην βουλευτής Ιωαννίνων
- *Θράσος Φωτεινός*, κίνηση Δίκτυο Ανανεωτικής Αριστεράς
*Συντονίζει: Νίκος Χρυσόγελος*

Κυριακή, 21 Μαΐου 2017

Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΑΠΟΠΟΜΠΗΣ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΣΤΙΣ ΗΠΑ ΚΑΙ Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΝΤΟΝΑΛΝΤ ΤΡΑΜΠ

  Η διαδικασία του "inpeachment" , επιτρέπει την αποπομπή του Προέδρου  των Ηνωμένων Πολιτειών σύμφωνα με την διάταξη του άρ. 1 section 4 του Συντάγματος των ΗΠΑ, το οποίο ορίζει ότι " Ο Πρόεδρος, ο Αντιπρόεδρος και όλοι οι δημόσιοι αξιωματούχοι των ΗΠΑ μπορεί να αποπεμφθούν από τα καθήκοντά τους μετά από κατηγορία (inpeachment) και καταδίκη για προδοσία , δωροδοκία, ή άλλα βαριά εγκλήματα και παραβάσεις." 
  Η διαδικασία άρχεται εντός του νομοθετικού σώματος της Βουλής των Αντιπροσώπων και καταλήγει εντός του έτερου νομοθετικού σώματος, της Γερουσίας: Εάν η Βουλή των αντιπροσώπων, κατόπιν καταγγελίας, πρότασης περί κατηγορίας και έρευνας, λάβει την απόφαση να απαγγείλει κατηγορία, η υπόθεση οδηγείται στην Γερουσία, η οποία εξετάζει την υπόθεση. Για να υπάρξει αποπομπή απαιτείται απόφαση των 2\3 των μελών της Γερουσίας. Αξίζει να επισημανθεί ότι η εν λόγω απόφαση αποτελεί μόνο πολιτική πράξη αποπομπής και όχι ποινική καταδίκη. Για το ποινικό αδίκημα αποφαίνονται τα δικαστήρια.
   Μέχρι σήμερα στην ιστορία των ΗΠΑ η Βουλή των Αντιπροσώπων έχει αποφασίσει να απαγγείλει κατηγορία εναντίον δύο Προέδρων, του Άντριου Τζόνσον του 1862 , για παραβίαση του χρόνου θητείας , και του Μπιλ Κλίντον το 1993 για ψευδορκία και παρακώλυση της δικαιοσύνης (υπόθεση Λιουίνσκι). Και στις δύο περιπτώσεις, οι κατηγορούμενοι απαλλάχθηκαν από την Γερουσία. Ιδιαίτερη περίπτωση αποτελεί η υπόθεση  του "watergate" , η οποία κατέληξε στην παραίτηση του προέδρου Νίξον το 1974, ενώ ήδη είχε ξεκινήσει η διαδικασία, αλλά πριν ακόμη λάβει απόφαση περί κατηγορίας η Βουλή των Αντιπροσώπων.  
    Ήδη πληθαίνουν και οι κατηγορίες και κατά του εν ενεργεία Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος βάλλεται ότι κατά την προεκλογική εκστρατεία ήλθε σε συνεννόηση και έλαβε βοήθεια από την Ρωσία και στην συνέχεια επιχείρησε να παρακωλύσει την δικαιοσύνη ζητώντας από τον Διευθυντή του FBI Τζέιμς Κόουμι να μην προχωρήσει σε σχετική έρευνα κατά του συνεργάτη του και πρώην Συμβούλου Εθνικής Ασφαλείας Μάικλ Φλιν. Ακόμη χειρότερα έγιναν τα πράγματα όταν ο Πρόεδρος Τραμπ αποφάσισε την απομάκρυνση του Τζέιμς Κοουμι από την Διεύθυνση του FBI .
   Την περασμένη Τετάρτη, ο πρόεδρος Τραμπ , παρόλο που έκανε λόγο για "κυνήγι μαγισσών", αναγκάσθηκε να δεχθεί τον διορισμό του Ρόμπερτ Μίλερ, επί έτη διευθυντή του FBI,  ως ειδικού ανακριτή για τις ενδεχόμενες σχέσεις των συνεργατών του με την Ρωσία. Ο χρόνος θα δείξει εάν θα γίνει ο επόμενος Πρόεδρος κατά του οποίου θα κινηθεί διαδικασία αποπομπής. 

Τρίτη, 9 Μαΐου 2017

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΤΗΝ Π. ΒΟΥΛΗ ΜΕ ΘΕΜΑ" ΤΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΛΛΑΓΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ : ΚΟΡΥΦΑΙΑ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ"

   Το Σύνταγμα του 1927 υπήρξε το μοναδικό (μαζί με το σύνταγμα του 1925 που ουδέποτε εφαρμόστηκε) το οποίο προέβλεπε, έστω και δυνητικά, την δυνατότητα διενέργειας δημοψηφίσματος για την αναθεώρησή του. 
  Ενενήντα έτη μετά , το Σάββατο 13 Μαίου 2017, ώρα 11.00 στην αίθουσα της Παλαιάς Βουλής, εκεί όπου θεσπίστηκε το προοδευτικό Σύνταγμα του 1927,  οι κινήσεις πολιτών «ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΡΙΖΙΚΗ ΣΥΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ», «ΠΟΛΙΤΕΙΑ 2.0», «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ & ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ» και «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΕΙΑ»,θα θέσουμε εκ νέου το αίτημα να αλλάζει το Σύνταγμα , όχι από την Βουλή, αλλά από τους πολίτες. 
  Η εκδήλωση φέρει τον τίτλο:
ΤΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΛΛΑΓΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ : ΚΟΡΥΦΑΙΑ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ
ΟΜΙΛΗΤΕΣ:
               Ανδρέας  Δημητρόπουλος , ομ. Καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου Νομικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών  , μέλος της επιτροπής διαλόγου για το Σύνταγμα: Το δημοψήφισμα με πρωτοβουλία των πολιτών ως κορυφαία πρόταση αναθεώρησης του Συντάγματος.
Χρήστος Λυντέρης , δικηγόρος, διδάκτωρ νομικής, μέλος της ομάδας «Πρωτοβουλία για ριζική συνταγματική αλλαγή»: Αλλάζοντας το Σύνταγμα, αλλάζουμε το πολιτικό σύστημα: Το δημοψήφισμα ως εγγύηση ότι οι αλλαγές στο σύνταγμα θα είναι προς το συμφέρον της κοινωνίας.
Πέτρος Βουρλής, μέλος της ομάδας «Δημοκρατία & δημοψήφισμα»: Δημοψηφίσματα  πρωτοβουλίας πολιτών και κρίσιμες λεπτομέρειες όσον αφορά τον σχεδιασμό τους.
Εβίκα Καραμαγκιώλη, νομικός, διδάκτωρ κοινωνικών επιστημών, επιστημονική συνεργάτης ΕΚΠΑ, μέλος της ομάδας «Πολιτεία 2.0»:  Συνταγματικές μεταρρυθμίσεις, νέες τεχνολογίες  και συμμετοχή των πολιτών.
Την συζήτηση θα συντονίσει ο Πέτρος Χασάπης, δικηγόρος- οικονομολόγος, μέλος της Πρωτοβουλίας για ριζική συνταγματική αλλαγή .

Η εκδήλωση πραγματοποιείται στο πλαίσιο του δημοσίου διαλόγου γα την αλλαγή του Συντάγματος
Φωτογραφία του χρήστη Παρατηρητήριο Πολιτών για την αλλαγή του Συντάγματος.

Δευτέρα, 1 Μαΐου 2017

Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΤΟΥ ΣΩΛΗΝΑ

  Το κράτος με την προσωρινή ονομασία "Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας" είναι μία χώρα της νότιας βαλκανικής χερσονήσου, εκτάσεως 25.713 τ.χιλ. και πληθυσμού περίπου 2 εκατομμυρίων κατοίκων, η οποία συνορεύει, βόρεια με την Σερβία, ανατολικά με την Βουλγαρία, δυτικά με την Αλβανία και νότια με την Ελλάδα. Πρωτεύουσα της χώρας είναι τα Σκόπια με πληθυσμό περίπου 500.000 κατοίκων και πιθανότατα δεύτερη μεγαλύτερη πόλη το Μοναστήρι (Μπίτολα) με πληθυσμό άνω των 100.000 κατοίκων.
   Η ιστορία της  περιοχής της Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας ανάγεται στους αρχαίους και κυρίως στους ρωμαϊκούς και βυζαντινούς χρόνους.
   Στον τόπο των Σκοπίων κατά την αρχαιότητα βρισκόταν η αρχαία πόλη  "Σκουποί", η οποία κατά τους ρωμαϊκούς χρόνους γνώρισε σημαντική άνθηση, όπως μαρτυρούν και τα μνημεία της (υδραγωγεία, γέφυρες, επιγραφές κλπ). Ομοίως ακμαία πόλη υπήρξαν οι Σκουποί και κατά την βυζαντινή περίοδο. Περί το 520 καταστράφηκαν από σεισμό αλλά ο Ιουστινιανός, ο οποίος είχε γεννηθεί στα Σκόπια ανόρθωσε εκ νέου την πόλη και της έδωσε την ονομασία Πρώτη Ιουστινιανή. Αργότερα οι Σκουποί περιήλθαν στο κράτος του Δεσπότη της Ηπείρου Θεοδώρου Αγγέλου Κομνηνού και περί το 1246 καταλήφθηκαν από τον βασιλέα της Νίκαιας Ιωάννη Βατάτζη. Περί τα μέσα του 13ου αι. καταλαμβάνονται από τους Σέρβους και κατόπιν από τους Τούρκους. 
  Το Μοναστήρι  βρίσκεται στην θέση της αρχαίας πόλης Ηράκλειας, της οποίας σώζονται ερείπια. Έλαβε την ονομασία Μπιτώλια όταν κατά τους βυζαντινούς χρόνους καταλήφθηκε από τους Βουλγάρους . Γρήγορα όμως κυριεύθηκε εκ νέου από τον Βασίλειο τον Βουλγαροκτόνο το 1014 . Η ονομασία Μοναστήρι απαντάται οπωσδήποτε από την εποχή της τουρκοκρατίας.
    Μέχρι το πέρας της Τουρκοκρατίας τα Σκόπια αναφέρονται με μεικτό πληθυσμό, αποτελούμενο από Σέρβους, Βούλγαρους, Έλληνες Τούρκους, Ιουδαίους και Αθίγγανους, ενώ το Μοναστήρι με πληθυσμό 45. 000 κατοίκων εκ των οποίων οι μισοί ήταν Έλληνες και οι υπόλοιποι Σλάβοι, Ιουδαίοι και Αλβανοί.
    Το τέλος της Τουρκοκρατίας επήλθε με τον Βαλκανικό Πόλεμο 1912, όταν η Τουρκική Αυτοκρατορία ηττήθηκε από τις ενωμένες δυνάμεις Ελλάδος, Σερβίας , Μαυροβουνίου και Βουλγαρίας και η περιοχή περιήλθε στην Σερβία.
     Οι Σέρβοι εφήρμοσαν πολιτική βίαιου εκσερβισμού που είχε ως αποτέλεσμα αρκετοί Έλληνες να εγκαταλείψουν το Μοναστήρι για την ελεύθερη Ελλάδα. 
   Τακτική βίαιου εκβουλγαρισμού εφήρμοσαν και οι Βούλγαροι όταν κατέκτησαν την περιοχή, τόσο κατά την περίοδο του ά παγκοσμίου πολέμου 1915-18 όσο και κατά τον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο, όταν πλέον η περιοχή υπήγετο στο Βασίλειο της ενιαίας Γιουγκοσλαβίας.
   Αλλά ακόμη πιο άθλια τακτική εφάρμοσε το κομουνιστικό καθεστώς της Γιουγκοσλαβίας που, προέκυψε μετά τον β΄ παγκόσμιο πόλεμο, το οποίο , για πρώτη φορά στην ιστορία της περιοχής, όχι μόνο προσπάθησε να εξαφανίσει άλλες εθνότητες, αλλά επιχείρησε να δημιουργήσει και μία "εθνότητα του σωλήνα", τους "Μακεδόνες".
  Οι Μακεδόνες ήταν βεβαίως ελληνικό φύλο αλλά ως έθνος δεν υπήρχαν μέχρι τότε πουθενά στα βιβλία της ιστορίας. Στους πολέμους για την απελευθέρωση της περιοχής από τους Τούρκους είχαν εμπλακεί πληθυσμοί Ελλήνων, Βουλγάρων , Σέρβων, Μαυροβουνίων. Αλλά μέχρι την στιγμή της  εμφάνισής του μέσω του δοκιμαστικού σωλήνα της πολιτικής προπαγάνδας, ουδέποτε είχε εμφανιστεί στην περιοχή έθνος  το οποίο να αγωνιζόταν για την εθνική του χειραφέτηση και να έφερε το όνομα "Μακεδονία".
   Ο Τίτο και το κομουνιστικό καθεστώς της Γιουγκοσλαβίας, με την απόφασή του να αναγνωρίσει Μακεδονική εθνική ταυτότητα στο αντιφασιστικό Συμβούλιο Εθνικής Απελευθέρωσης της Μακεδονίας της 2 Αυγούστου 1944, δεν στόχευε μόνο στην δημιουργία ενός ομοσπονδιακού Κράτους στο οποίο ένα  εκ των ομόσπονδων κρατιδίων θα ήταν η Μακεδονία. Επεδίωκε μετά το τέλος του β΄παγκοσμίου πολέμου την απόσπαση εδαφών της Μακεδονίας από την Ελλάδα.
  Η κομουνιστική Γιουγκοσλαβία του Τίτο εφάρμοσε σκληρή προπαγάνδα ενώ η Ελλάδα δεν αντέδρασε στην δημιουργία του ομοσπονδιακού κρατιδίου της Μακεδονίας η οποία είχε επεκτατικούς στόχους, διότι δεν ήθελε να στενοχωρήσει τους δυτικούς συμμάχους που υποστήριζαν τον Τίτο έναντι του Στάλιν. Αλλά όταν  διαλύθηκε η Γιουγκοσλαβία, το έθνος του σωλήνα , από επεκτατικούς σκοπούς χρησίμευσε ως το μοναδικό μέσο επιβίωσης του νεοσύστατου κράτους της  Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας.
  Εάν διαβάσει κάποιος την επίσημη δημογραφική σύνθεση του κράτους θα διαπιστώσει ότι απουσιάζουν πληθυσμοί όπως Έλληνες , Βούλγαροι, Σέρβοι και στις θέση τους αναγράφονται οι όροι Μακεδόνες, Βλάχοι κλπ.
      Το κράτος της φερόμενης ως Μακεδονίας εμφανίζεται τώρα να ξεχνάει τις παλαιές εθνότητες σαν να μην υπήρξαν ποτέ  και να αποτελείται από "Μακεδόνες " κατά ποσοστό περίπου 60% , Αλβανούς κατά 20 % , Τούρκους κατά 8%, Βλάχους κατά ποσοστό 5% κλπ.
      Αλλά η ιστορία διδάσκει ότι τα έθνη δεν εξαφανίζονται μέσω της προπαγάνδας. Απεναντίας, όσο τα καταπιέζει η προπαγάνδα , τόσο αυτά ενδυναμώνονται , οι δε διώξεις αντί να οδηγούν στην εξαφάνιση των εθνών καταλήγουν σε διάλυση των κρατών.

ΚΥΡΙΕΣ ΠΗΓΕΣ: ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΔΑΚΗ, ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑ ΠΑΠΥΡΟΣ ΛΑΡΟΥΣ ΜΠΡΙΤΑΝΙΚΑ

Δευτέρα, 24 Απριλίου 2017

ΣΤΙΣ ΓΑΛΛΙΚΕΣ ΠΡΟΕΔΡΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΥΝΕΤΡΙΒΗ ΤΟ ΠΑΛΑΙΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

   Οι πρόσφατες γαλλικές προεδρικές εκλογές υπήρξαν πανωλεθρία για το παλαιό κομματικό σύστημα που επί δεκαετίες κυβερνούσε την χώρα, καθώς για πρώτη φορά στην σύγχρονη γαλλική ιστορία, κανένα από τα δύο παραδοσιακά μεγάλα κόμματα δεν κατόρθωσε να έχει υποψήφιο στον 2ο γύρο.
   Το σοσιαλιστικό κόμμα, το οποίο με υποψήφιο τον μετέπειτα πρόεδρο Ολλάντ είχε λάβει στον αντίστοιχο 1ο  γύρο των προηγούμενων προεδρικών εκλογών 2012 ποσοστό 28,63 % , στον 1ο γύρο των χθεσινών εκλογών έλαβε ποσοστό μόλις 6,35%, ενώ το δεξιό κόμμα, το οποίο δια του υποψηφίου πρώην προέδρου Σαρκοζί είχε λάβει στον αντίστοιχο 1ο γύρο των προεδρικών εκλογών 2012 ποσοστό 27,18 %   , χθες έλαβε δια του υποψηφίου του Φιγιόν ποσοστό 19,94 %.
    Απεναντίας ο κεντρώος ανεξάρτητος υποψήφιος Μακρόν κατετάγη πρώτος με ποσοστό 23,86% , ενώ η υποψήφια της άκρας δεξιάς Λεπέν κατετάγη δεύτερη με ποσοστό 21,43%.
    Αξιοσημείωτη ήταν και η άνοδος του υποψηφίου του αριστερού μετώπου Μελανσόν , ο οποίος από ποσοστό 11,10 % που είχε λάβει στις προηγούμενες προεδρικές εκλογές , περίπου διπλασίασε την δύναμή του φθάνοντας ποσοστό 19,62%  . Ο Μελανσόν υπήρξε ο υποψήφιος που έθεσε ως προτεραιότητα τις δημοκρατικές θεσμικές αλλαγές στην χώρα μέσω της δημιουργίας ενός νέου Συντάγματος  το οποίο θα θεσπιστεί , όχι από την βουλή αλλά με την συμμετοχή των πολιτών.
  Τα πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν το μήνυμα των γαλλικών προεδρικών εκλογών. Το ΠΑΣΟΚ δεν είπε κουβέντα, ενώ μεγάλο ήταν το θράσος της ΝΔ , της οποίας ο πρόεδρος ξέχασε την ταύτιση με το κεντροδεξιό κόμμα του Φιγιόν και έσπευσε να πανηγυρίσει για την νίκη του Μακρόν!
    Την "πάτησε" και ο ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος , ενώ παλαιότερα βρισκόταν κοντά με τον Μελανσόν, μετά το 2015 τον ξέχασε και αναγκάσθηκε να προσδεθεί στο καράβι των σοσιαλιστών του Ολλάντ που βυθίστηκε αύτανδρο .

Τετάρτη, 19 Απριλίου 2017

ΤΟ ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΚΑΙ Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΕΝΘΕΝ ΚΑΚΕΙΘΕΝ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ

   Με το πρόσφατο τουρκικό συνταγματικό δημοψήφισμα εγκαθιδρύθηκε στην χώρα πολίτευμα που αυτοαποκαλείται μεν προεδρική δημοκρατία, αλλά στην πραγματικότητα ουδεμία σχέση έχει ούτε με μία τυπική προεδρική δημοκρατία δυτικού τύπου, ούτε με δημοκρατικό πολίτευμα. Και τούτο διότι κυρίαρχο στοιχείο της προεδρικής δημοκρατίας είναι η διάκριση και η ανεξαρτησία των εξουσιών (εκτελεστικής, νομοθετικής και δικαστικής), ενώ το νέο σύνταγμα της Τουρκίας προβλέπει ότι ο Πρόεδρος που θα ηγείται της εκτελεστικής εξουσίας θα δικαιούται να επεμβαίνει στις άλλες δύο εξουσίες, είτε διαλύοντας την βουλή, είτε διορίζοντας την πλειονότητα των μελών του Συνταγματικού δικαστηρίου και τα 4 από τα 13 μέλη της δικαστικής αρχής που είναι αρμόδια για τις προαγωγές των δικαστών.
  Τα ελληνικά μμε , τα οποία διακατέχονται ως γνωστόν από μεγάλη δημοκρατική ευαισθησία, έσπευσαν να διαρρήξουν τα ιμάτιά τους με την υποκρισία του Ερντογάν, ο οποίος, από την μία αποκαλεί το πολίτευμα δημοκρατία και, από την άλλη, φρόντισε να θεσπιστούν συνταγματικές διατάξεις που του επιτρέπουν να είναι αρχηγός του κυβερνώντος κόμματος και της κυβέρνησης,  να ελέγχει την βουλή και να διορίζει την ηγεσία της δικαστικής εξουσίας. Αλλά αποσιώπησαν (ή μάλλον αποσιωπούν συνεχώς επί 42 έτη) ότι και σύμφωνα με το ελληνικό σύνταγμα της αυτοαποκαλούμενης "προεδρευομένης κοινοβουλευτικής δημοκρατίας" ο πρωθυπουργός είναι ταυτόχρονα ο αρχηγός του κόμματος και της κυβέρνησης , όποτε θέλει διαλύει την βουλή και προκηρύσσονται εκλογές και,  σύμφωνα με το άρ. 90 , διορίζει μέσω της κυβέρνησης την ηγεσία των ανωτάτων δικαστηρίων και της εισαγγελίας του Αρείου Πάγου. 

Τρίτη, 21 Μαρτίου 2017

ΜΕΘΟΔΕΥΕΤΑΙ Η ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΟΡΤΗΣ ΤΟΥ "ΟΧΙ" ΜΕ ΕΟΡΤΑΣΜΟ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ

  Εάν το "ΟΧΙ" της 28ης Οκτωβρίου 1940, αποτελεί για τους απλούς Έλληνες ορόσημο τιμής διότι ο πόλεμος του 1940 και η νίκη στα βουνά της Ηπείρου και της Αλβανίας  υπήρξαν η τελευταία μεγάλη εποποιία των Ελλήνων και την τελευταία μεγάλη προσφορά τους στην ανθρωπότητα, για το πολιτικό σύστημα και τους εκπροσώπους του τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι.
   Ο αποκαλούμενος "εθνάρχης" και ιδρυτής της μεταπολίτευσης Κωνσταντίνος Καραμανλής γεννήθηκε το 1907 και το 1930 υπηρέτησε στρατιωτική θητεία μόλις 4 μηνών ως "προστάτης οικογένειας". Όταν ξέσπασε ο ελληνοϊταλικός πόλεμος του 1940 παρουσιάσθηκε στο Σιδηρόκαστρο, αλλά κρίθηκε ανίκανος λόγω βαρηκοϊας . Στην διάρκεια της κατοχής , αντί της αντίστασης κατά του κατακτητή ο Κωνσταντίνος Καραμανλής  μάλλον δεν άκουγε καλά τι συνέβαινε και ασχολείτο με την δικηγορία. Τον χαρακτηρισμό του εθνάρχη αποφάσισε να τον λάβει αφού τελείωσε ο πόλεμος, η κατοχή και αντίσταση, τα οποία άφησε στα χέρια άλλων.
  Ο Ανδρέας Παπανδρέου, το έτερον ήμισυ της μεταπολίτευσης, υιός του Γεωργίου Παπανδρέου και της Σοφίας Μινέικο της οποίας ο πατέρας (παππούς του) υπήρξε αρχαιοκάπηλος των  αρχαιοτήτων της Δωδώνης, γεννήθηκε στην Χίο το 1919, σπούδασε στο  Αμερικανικό Κολλέγιο Ψυχικού και εισήχθη στην Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Αλλά δεν τελείωσε τις σπουδές του, διότι συνελήφθη ως μέλος αντικαθεστωτικής - τροτσκιστικής οργάνωσης και, αφού φυλακίσθηκε για ένα διάστημα, μετά την απελευθέρωσή του μετέβη στις ΗΠΑ. Ουδέποτε υπηρέτησε στρατιωτική θητεία στις ελληνικές ένοπλες δυνάμεις. Στον β΄παγκόσμιο πόλεμο υπηρέτησε στο πολεμικό ναυτικό των ΗΠΑ.  
  Αλλά και η ηγεσία του ΚΚΕ, δέσμια των επιλογών της Σοβιετικής Ένωσης. η οποία τότε είχε υπογράψει σύμφωνο μη επίθεσης με τον Χίτλερ, δεν τόλμησε να πάρει καθαρή θέση το 1940, ανάγκασε τον Ζαχαριάδη να ανασκευάσει την αρχική επιστολή που είχε στείλει από την φυλακή και προτιμούσε να ζητάει την μεσολάβηση της ΕΣΣΔ για την ειρήνη καταδικάζοντας τον βρετανικό ιμπεριαλισμό. 
     Ο ελληνικός λαός υπήρξε βεβαίως πολύ ανώτερος όλων αυτών.  Αγωνίστηκε για την ελευθερία της πατρίδας ενώ οι άλλοι παραδίδονταν και με την νίκη του άφησε άφωνη ολόκληρη την ανθρωπότητα. Έτσι, όταν τελείωσε ο πόλεμος, δικαιωματικά η επέτειος του αγώνα του 1940 έλαβε τον χαρακτήρα εθνικής εορτής.
   Το πολιτικό σύστημα της μεταπολίτευσης,δεδομένου ότι, όπως είναι φυσικό , δεν αισθάνεται και πολύ βολικά με μία εθνική επέτειο κατά την οποία μπορεί να ερευνηθεί τι στάση τήρησαν  οι εκπρόσωποί του, σταδιακά και μεθοδευμένα υποβάθμιζε την εορτή του ΟΧΙ της 28ης Οκτωβρίου, είτε επιχειρώντας να δώσει έμφαση αντί του πολέμου, στην αντίσταση κατά της κατοχής, είτε εκπέμποντας αλλοπρόσαλλα πολιτικό μηνύματα, είτε  αποπροσανατολίζοντας με ασήμαντα ερωτήματα όπως εάν αλλοδαποί μαθητές θα πρέπει να είναι σημαιοφόροι στις σχολικές παρελάσεις τα τελευταία χρόνια. Αλλά όσο ζούσαν οι πολεμιστές του 1940 δεν τολμούσε να επιχειρήσει κατάργηση της εορτής.
    Τώρα που οι πολεμιστές του 1940 έχουν σχεδόν φύγει,  το πολιτικό σύστημα αποφάσισε να κάνει το επόμενο βήμα της λήθης. Τα τελευταία χρόνια, δολίως, άρχισαν να στρέφουν το ενδιαφέρον της δημοσιότητας από την επέτειο του "ΟΧΙ" στην ημέρα απελευθέρωσης της  Αθήνας. Χθες  προχώρησαν ακόμη περισσότερο: Με υπογραφή πρωτοκόλλου , το Ίδρυμα της Βουλής των Ελλήνων, η Περιφέρεια Αττικής, ο Δήμος Αθηναίων, τα Γενικά Αρχεία του Κράτους και η ΕΡΤ ζητούν να καθιερωθεί η εορτή της απελευθέρωσης της Αθήνας. 
  Η απελευθέρωση της Αθήνας, δεν ενέχει τίποτε το ηρωικό αλλά, απεναντίας, κατέληξε στα θλιβερά γεγονότα των Δεκεμβριανών και του Εμφυλίου πολέμου. Σε αντίθεση με το ηρωικό "ΟΧΙ" των Ελλήνων ,την εθνική ενότητα και την υπέρβαση του 1940, η απελευθέρωση της Αθήνας έγινε από τους ξένους , κατέληξε στον διχασμό και η επέτειός της  δεν μπορεί να αποτελέσει πηγή έμπνευσης για κανέναν Έλληνα.
     Μετά την καθιέρωση της εορτής της απελευθέρωσης της Αθήνας, το πολιτικό σύστημα θα επιχειρήσει να καταργήσει τον εορτασμό του ΟΧΙ της 28ης Οκτωβρίου. Αφού το επιτύχει αυτό ξέρει τον δρόμο: θα έλθει η ώρα της ελληνικής επανάστασης την οποία επί πολλά έτη συστηματικά υποβαθμίζει. Θα  καταργήσει την επέτειο της 25ης Μαρτίου και θα την αντικαταστήσει με την επέτειο υπογραφής του Πρωτοκόλλου ανεξαρτησίας του ελληνικού κράτους!  
    

Τετάρτη, 15 Μαρτίου 2017

ΜΜΕ ΚΑΙ ΚΟΜΜΑΤΑ ΕΠΙΧΕΙΡΟΥΝ ΝΑ ΕΞΑΦΑΝΙΣΟΥΝ ΑΠΌ ΤΗΝ ΕΠΙΚΑΙΡΌΤΗΤΑ ΤΟΝ ΔΙΑΛΟΓΟ ΓΙΑ ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ

    Την 31η Μαρτίου 2017 εκπνέει η προθεσμία των πολιτών να συμπληρώσουν το ερωτηματολόγιο 52 ερωτημάτων στην ιστοσελίδα της Επιτροπής διαλόγου για το Σύνταγμα ( www.syntagma-dialogos.gov.gr  ), καταθέτοντας για πρώτη φορά τις δικές τους θέσεις και προτάσεις όσον αφορά το πολιτικό σύστημα και την θεσμική αναμόρφωσή του. Αλλά αυτό ελάχιστοι το γνωρίζουν.
  Δεκάδες διαπλεκόμενα τηλεοπτικά κανάλια, ραδιοφωνικοί σταθμοί , εφημερίδες και διαδικτυακά μέσα ασχολούνται καθημερινά με οτιδήποτε άλλο πλην του διαλόγου για το Σύνταγμα και, εάν κάποια στιγμή ασχοληθούν, θα είναι ως επί το πλείστον για να τον δυσφημίσουν, να τον λοιδορήσουν και να επιχειρηματολογήσουν με ύφος ότι οι πολίτες δεν έχουν καμία αρμοδιότητα για την αλλαγή του Συντάγματος. Απαράδεκτη είναι και η στάση της κρατικής ραδιοφωνίας και τηλεόρασης, η οποία αρκέσθηκε να προβάλει μόνο την είδηση περιορισμένα και χωρίς μέχρι σήμερα να υπάρξει ούτε μία εκπομπή συζήτησης και ενημέρωσης των πολιτών.
 Ομοίως ένοχη στάση τηρούν και τα πολιτικά κόμματα της βουλής τα οποία, όχι μόνο δεν προτρέπουν τους πολίτες να λάβουν θέση στον δημόσιο διάλογο, αλλά τα περισσότερα εξ αυτών δηλώνουν ότι οι πολίτες δεν έχουν αρμοδιότητα και μόνη αρμόδια είναι η βουλή.
   Είναι φανερό ότι το πολιτικό σύστημα δεν επιθυμεί την ενεργό συμμετοχή των πολιτών, ούτε στην αλλαγή του Συντάγματος, ούτε γενικά στην άσκηση της εξουσίας. Άλλωστε γι' αυτό και ο πολίτης βρίσκεται στο περιθώριο της πολιτικής ζωής καθ΄όλη την περίοδο της μεταπολίτευσης.
     Το πολιτικό σύστημα δεν θέλει τον πολίτη ενεργό, στο επίκεντρο της πολιτικής ζωής. Τον προτιμά χωρίς ουσιαστικές εξουσίες, κακομοίρη, να εκλιπαρεί για διορισμούς και άλλες χάρες ή, έστω, να διαδηλώνει για ψίχουλα και να τον ξυλοφορτώνουν τα ΜΑΤ.
     Εάν ο πολίτης αποκτήσει πραγματικά πολιτικά δικαιώματα, τότε οι διαπλεκόμενοι θα χάσουν την ευκαιρία να κερδοσκοπούν σε βάρος της κοινωνίας και να ληστεύουν το δημόσιο χρήμα. Αλλά , μοναδική οδός για να αποκτήσει ο πολίτης πολιτικά δικαιώματα αποτελεί η αλλαγή του Συντάγματος ώστε να καθιερωθούν νέοι θεσμοί, όπως τα δημοψηφίσματα και οι προτάσεις νόμων με λαϊκή πρωτοβουλία, η δημόσια λογοδοσία όσων ασκούν δημόσια εξουσία, η κατάργηση των ασυλιών και των προνομίων, η διάκριση των εξουσιών, ή θεσμοί εσωκομματικής δημοκρατίας. 
    Αυτά ακριβώς φοβάται το πολιτικό σύστημα ότι θα ζητήσουν οι πολίτες εάν τους επιτραπεί να συμμετάσχουν αποφασιστικά στον διάλογο για το Σύνταγμα. Γι' αυτό δολίως επιχειρεί να τον εξαφανίσει από την επικαιρότητα.   
    

Τρίτη, 7 Μαρτίου 2017

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΔΙΑΛΟΓΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΓΙΑ ΡΙΖΙΚΗ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΙΑΛΟΓΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ

Η πρωτοβουλία μας με την 2η ανοικτή επιστολή για ένα νέο Σύνταγμα, (#Σύνταγμα πολιτών ) την οποία εξέδωσε μαζί με άλλες οργανώσεις πολιτών, είχε προειδοποιήσει από τον Δεκέμβριο 2016 μεταξύ άλλων ότι « η διενέργεια δημόσιου διαλόγου για το Σύνταγμα θα είναι προσχηματική εάν δεν πληροί τις στοιχειώδεις αρχές της ελεύθερης συμμετοχής των ενημερωμένων πολιτών, της ισηγορίας, του μη περιορισμού των συνταγματικών θεμάτων προς συζήτηση, της δημόσιας πρόσβασης στα δεδομένα, της διαφάνειας, της αντικειμενικής καταγραφής των απόψεων από ανεξάρτητη αρχή και της λογοδοσίας.»
Ήδη ο διάλογος  μέσα από την  ιστοσελίδα της Επιτροπής διαλόγου για το Σύνταγμα (http://www.syntagma-dialogos.gov.gr ), που ξεκίνησε πρόσφατα :
Α. Διενεργείται χωρίς καμία προηγούμενη ενημέρωση των πολιτών εντός ασφυκτικής προθεσμίας που λήγει την 1η Απριλίου 2017 με αποτέλεσμα οι πολίτες να μην γνωρίζουν καν ότι καλούνται να καταθέσουν τις προτάσεις τους για την αναθεώρηση του Συντάγματος.
Β. Ακόμη και εάν θεωρηθεί υπό τις παραπάνω συνθήκες μη ενημέρωσης ότι πληρούται το κριτήριο της ελεύθερης συμμετοχής, είναι προβληματική η ύπαρξη του κριτηρίου της ισηγορίας, όχι μόνο διότι στην ιστοσελίδα υπάρχει μέχρι στιγμής επιλεκτική ανάρτηση συνταγματικών προτάσεων, άρθρων και βιβλίων, αλλά και διότι στα σχετικά ερωτηματολόγια υπάρχει κλειστός αριθμός απαντήσεων χωρίς δυνατότητα να προσθέσει ο πολίτης άλλη πρόταση εάν δεν τον εκφράζουν οι προβλεπόμενες παρά μόνο ως σχόλιο στο τέλος κάθε ενότητας.
Γ. Ερωτηματικά γεννά επίσης και η απουσία από τα ερωτηματολόγια σοβαρών ζητημάτων που απασχολούν τους πολίτες, όπως τα προνόμια των βουλευτών, ο έλεγχος των ΠΟΘΕΝ ΕΣΧΕΣ, η δημοκρατική λειτουργία των κομμάτων, ο έλεγχος των οικονομικών τους αλλά και το ίδιο το πολίτευμα της προεδρευομένης κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. Ακόμη περισσότερο εντυπωσιάζει το γεγονός ότι, ενώ εξαγγέλλεται η ανάγκη συμμετοχής των πολιτών στην αλλαγή του Συντάγματος, δεν περιλαμβάνεται στις ενότητες του διαλόγου η αλλαγή του άρ. 110 που αποκλείει τους πολίτες από την αναθεώρηση του Συντάγματος και ορίζει ότι η αναθεώρηση είναι προνόμιο της Βουλής.
Η Πρωτοβουλία  θεωρεί ότι μόνον οι πολίτες μπορούν να εγγυηθούν την αναμόρφωση του πολιτικού συστήματος και γι’ αυτό επιμένει να τους καλεί να συμμετάσχουν μαζικά στον δημόσιο διάλογο. Προειδοποιεί ωστόσο, ότι δεν θα διστάσει να καταγγείλει κάθε απόπειρα να χρησιμοποιηθεί προς ίδιον πολιτικό όφελος η συμμετοχή ή η απουσία των πολιτών.
 ΠΗΓΗ: www.neosyntagma.net

Παρασκευή, 24 Φεβρουαρίου 2017

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΗΣ Α΄ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΠΑΡΑΠΟΙΕΙ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΑΘΗΝΑΪΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

  Δεν ξέρω εάν υπάρχει παγκοσμίως βιβλίο, τόσο ασυνάρτητο, το οποίο να παραποιεί περισσότερο τους θεσμούς και την έννοια της αρχαίας αθηναϊκής δημοκρατίας, από το σχολικό βιβλίο της Ά Γυμνασίου.
  Στο 5ο μέρος του 4ου κεφαλαίου υπό τον τίτλο " Αθήνα πορεία προς την δημοκρατία" και ειδικότερα στην σελίδα 53, αναφερόμενο στην μεταρρύθμιση του Κλεισθένη που θεμελίωσε το δημοκρατικό πολίτευμα αναγράφει: "Σημαντικό μέτρο ήταν η δημιουργία δέκα φυλών, των οποίων τα μέλη προέρχονταν από διαφορετικές  περιοχές της Αθήνας. Έτσι έπαψαν η συγγένεια και η καταγωγή να παίζουν ρόλο στην πολιτική ζωή της Αθήνας. Με το μέτρο αυτό ο Κλεισθένης "έδωσε την εξουσία στον λαό" όπως έγραψε αργότερα ο Αριστοτέλης. Ένα άλλο μέτρο ήταν η αύξηση της βουλής κατά 100 μέλη (Βουλή των Πεντακοσίων). Για να προστατεύσει τους πολίτες από τον κίνδυνο αύξησης της δύναμης του πολέμαρχου στρατηγού , αύξησε τον αριθμό των στρατηγών σε δέκα. Κυρίαρχο σώμα έγινε πλέον η Εκκλησία του Δήμου, στην οποία λαμβάνονταν οι πιο σοβαρές αποφάσεις." Με την παραπάνω παράγραφο οι συγγραφείς του βιβλίου ζητούν από τους μαθητές να πιστέψουν ότι εάν κάποιος δημιουργήσει δέκα φυλές, αυξήσει κατά 100 τα μέλη της βουλής και αυξήσει τον αριθμό των στρατηγών από έναν σε δέκα, θεμελιώνει δημοκρατικό πολίτευμα! Βεβαίως , τα στοιχεία της δημοκρατίας ουδεμία σχέση έχουν με  τα αναφερόμενα στο συγκεκριμένο χωρίο του βιβλίου, η δε τελευταία φράση περί Εκκλησίας του Δήμου , η οποία προστίθεται δολίως, ως "τσόντα", για να παράσχει άσυλο στους συγγραφείς, όχι μόνο δεν αρκεί για να ξεκαθαρίσει τα πράγματα, αλλά τα συσκοτίζει περισσότερο. Η αλήθεια είναι απλή: Τα βασικά στοιχεία της αθηναϊκής δημοκρατίας, η οποία θεμελιώθηκε με την μεταρρύθμιση του Κλεισθένη, δεν είναι και δεν θα μπορούσαν να είναι ούτε οι δέκα φυλές, ούτε η αύξηση των μελών της βουλής και των στρατηγών. Τα στοιχεία της αθηναϊκής δημοκρατίας είναι τέσσερα: (α) Η κυριαρχία της Εκκλησίας του Δήμου, ήτοι της συνέλευσης των πολιτών, η οποία συνεδρίαζε 4 φορές κάθε μήνα και είχε αρμοδιότητα να νομοθετεί, να συνάπτει διεθνείς συνθήκες, να κηρύσσει πόλεμο, να λαμβάνει αποφάσεις εξωτερικής πολιτικής και να ελέγχει όλους όσοι ασκούσαν δημόσια εξουσία. (β) Το κληρωτό όλων των αρχών, πλην των ταμιών και των 10 στρατηγών. (γ) Η εναλλαγή στα αξιώματα, ήτοι η μη δυνατότητα άσκησης του ιδίου αξιώματος (πλην εκείνου του στρατηγού) για  περισσότερες από μία θητεία  και (δ) η άνευ εξαιρέσεως υποχρέωση δημόσιας δοκιμασίας πριν την άσκηση των καθηκόντων και  δημόσιας λογοδοσίας, τόσο κατά την διάρκεια όσο και μετά το πέρας τους, όλων όσοι διαχειρίζονταν το δημόσιο χρήμα και ασκούσαν δημόσιο αξίωμα.
  Στο 3ο μέρος του 5ου κεφαλαίου του βιβλίου υπό τον τίτλο "η λειτουργία του πολιτεύματος" διαβάζουμε ότι (σελ.73) " η Εκκλησία όπως καθόριζε η μεταρρύθμιση του Κλεισθένη, εκλέγει με θητεία ενός έτους τα μέλη της Βουλής των πεντακοσίων... ". Αλλά τα μέλη της βουλής των Πεντακοσίων (πενήντα πολίτες από κάθε φυλή) δεν εκλέγονταν όπως αναφέρει το βιβλίο, αλλά ορίζονταν με κλήρωση, με θητεία ενός έτους μη ανανεώσιμη (Αριστοτέλης, Αθηναίων Πολιτεία, 43 επ.).
    Απίστευτη διαστρέβλωση αποτελεί η διαπίστωση στην ίδια σελίδα του βιβλίου ότι οι Εννέα Άρχοντες "δεν εκλέγονταν πια , αλλά κληρώνονταν, έτσι το αξίωμά τους είχε καταλήξει να είναι καθαρά διακοσμητικό." Δυστυχώς οι ανεκδιήγητοι συγγραφείς του βιβλίου δεν γνωρίζουν ότι στην αρχαία αθηναϊκή δημοκρατία όλα σχεδόν τα αξιώματα ήταν κληρωτά ("τας δε αρχάς τας περί την εγκύκλιον διοίκησιν απάσας ποιούσιν κληρωτάς  πλην ταμίου στρατιωτικών και των επί θεωρικόν και του των κρηνών επιμελητου, ταύτας δε χειροτονούσιν", Αριστοτέλης, Αθηναίων Πολιτεία, 43). Η δε άποψή τους ότι επειδή ήταν  κληρωτά τα αξιώματα των Εννέα Αρχόντων είχαν καταλήξει διακοσμητικά είναι εντελώς ανιστόρητη, όχι μόνο για τον παραπάνω λόγο, αλλά και διότι δεν ήταν διακοσμητικά: Ο Επώνυμος Άρχοντας μεταξύ άλλων είχε αρμοδιότητες ανάκρισης και παραπομπής σε δίκη υποθέσεων κακομεταχείρισης γονέων,ή ορφανών, κληρονομιών, ή άλλων δικών αστικής ή δημοσίας φύσεως (Αριστοτέλης, ό.π. 56). Ο Άρχοντας Βασιλέας  ασχολείτο μεταξύ άλλων με καταγγελίες για ασέβεια και θρησκευτικές διαφορές (Αριστοτέλης, όπ, 57). Ο Πολέμαρχος είχε μεταξύ άλλων αρμοδιότητα να εισάγει τις δίκες εναντίον απελευθερωμένων δούλων ή μετοίκων (Αριστοτέλης, ό.π. 58). Ακόμη σημαντικότερες των υπολοίπων όμως ήταν οι αρμοδιότητες των έξι θεσμοθετών, οι οποίοι διαμόρφωναν το πρόγραμμα των δικαστηρίων, παρουσίαζαν ενώπιον της Εκκλησίας του Δήμου καταγγελίες για δημόσια αδικήματα και υπέβαλαν καταγγελίες, μεταξύ άλλων, για σφετερισμό πολιτικών δικαιωμάτων, δωροδοκία, εξαγορά, πλαστοπροσωπία μάρτυρα, ή συκοφαντία (Αριστοτέλης, , ό.π. 59).
    Πλήρη παραποίηση του πολιτεύματος αποτελεί εξάλλου η διαπίστωση ότι οι δικαστές της Ηλιαίας εκλέγονταν από την Εκκλησία του Δήμου , ενώ η αλήθεια είναι ότι δεν εκλέγονταν , αλλά ήταν κληρωτοί. Εάν μάλιστα οι συγγραφείς έκαναν τον κόπο πριν γράψουν το βιβλίο να επισκεφθούν το μουσείο της αρχαίας αγοράς , θα μπορούσαν να δουν με τα μάτια τους μία κληρωτίδα, κλήρωσης των δικαστών και θα διαπίστωναν ίσως πόσο περίπλοκο ήταν το σύστημα της κλήρωσης για να είναι αδιάβλητο.
   Η κωμωδία δεν θα μπορούσε βεβαίως να ολοκληρωθεί εάν δεν υπήρχε και μία χροιά δήθεν σοσιαλιστική, και πάντως εντελώς άσχετη με την δημοκρατία της Αθήνας: Οι συγγραφείς, στην σελ. 72 , διατείνονται ότι μεταξύ των έργων σταθεροποίησης του πολιτεύματος, στα οποία προέβη ο Περικλής περιλαμβανόταν και το σχέδιο ανοικοδόμησης μεγάλων δημοσίων έργων "τα οποία θα προσφέρουν εργασία σε πολλούς".Ίσως το σημερινό πολιτικό σύστημα να έχει μάθει ότι το πολίτευμα σταθεροποιείται εάν με τα δημόσια έργα δώσεις δουλειές και προσλάβεις εργάτες, αλλά οι συγγραφείς πρέπει να θυμηθούν ότι στην αρχαία Αθήνα, εργάτες ήταν οι δούλοι και συνεπώς τα δημόσια έργα δεν παρείχαν μισθό.     
   Δεν ξέρω εάν οι συγγραφείς του βιβλίου είναι απλώς άσχετοι ή επιδιώκουν εκ προθέσεως να παραποιήσουν την αρχαία αθηναϊκή Δημοκρατία ώστε να μην μάθουν ποτέ οι μαθητές τι είναι αληθινή δημοκρατία και εάν το σημερινό καθεστώς έχει καμία σχέση με δημοκρατικό πολίτευμα . Πάντως το βιβλίο γράφτηκε από τον Θεόδωρο Κατσουλάκο, τον Βασίλειο Σκουλάκο και την Γεωργία Κοκκορού - Αλευρά. Στο εξώφυλλο παρουσιάζεται μία κότα (ή κόκορας) πάνω σε έναν σπασμένο κίονα.