Κυριακή, 28 Φεβρουαρίου 2016

ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ -ΜΕΛΩΝ ΤΗΣ ΣΥΝΘΗΚΗΣ ΣΕΓΚΕΝ ΝΑ ΕΠΑΝΑΦΕΡΟΥΝ ΤΑ ΕΣΩΤΕΡΙΚΑ ΣΥΝΟΡΑ

 Η Συνθήκη Σέγκεν η οποία ισχύει ως νομοθεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης δυνάμει του Κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 562/2006 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑÏΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 15ης Μαρτίου 2006 για τη θέσπιση του κοινοτικού κώδικα σχετικά με το καθεστώς διέλευσης προσώπων από τα σύνορα (κώδικας συνόρων του Σένγκεν), θέσπισε την κατάργηση του ελέγχου στα εσωτερικά σύνορα των κρατών που συμμετέχουν στην Συνθήκη ανεξαρτήτως ιθαγενείας των προσώπων. με αντίστοιχο έλεγχο και επιτήρηση των εξωτερικών συνόρων. Προβλέπει μάλιστα  στο άρ.14 και την υποχρέωση των κρατών μελών να διαθέτουν κατάλληλο και επαρκές σε αριθμό προσωπικό και μέσα (πόρους) για την άσκηση του ελέγχου των εξωτερικών συνόρων,  ώστε να εξασφαλίζεται αποτελεσματικό, υψηλό και ενιαίο επίπεδο ελέγχου στα εξωτερικά σύνορά τους. Παρά ταύτα , υπό ορισμένες συνθήκες προβλέπεται η κατ' εξαίρεση προσωρινή επαναφορά του ελέγχου των εσωτερικών συνόρων. 
Συγκεκριμένα, σύμφωνα μετο άρ. 23 περί "προσωρινής επαναφοράς του ελέγχου των εσωτερικών συνόρων" "  1. Όταν υφίσταται σοβαρή απειλή για τη δημόσια τάξη ή την εσωτερική ασφάλεια, ένα κράτος μέλος μπορεί εκτάκτως να επαναφέρει τον έλεγχο στα εσωτερικά του σύνορα, για περιορισμένη περίοδο ανώτατης διάρκειας 30 ημερών ή για την προβλεπόμενη διάρκεια της απειλής εφόσον αυτή υπερβαίνει τις 30 ημέρες, σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 24 ή σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 25, σε περίπτωση επείγοντος. Η έκταση και η διάρκεια της προσωρινής επαναφοράς του ελέγχου στα εσωτερικά σύνορα δεν πρέπει να υπερβαίνουν το απολύτως αναγκαίο για να αντιμετωπισθεί η σοβαρή απειλή. 2. Όταν η σοβαρή απειλή για τη δημόσια τάξη ή την εσωτερική ασφάλεια συνεχίζει να υφίσταται πέραν της περιόδου που προβλέπεται στην παράγραφο 1, το κράτος μέλος μπορεί με τη διαδικασία του άρθρου 26 να παρατείνει τον έλεγχο των συνόρων για τους ίδιους λόγους με εκείνους που αναφέρονται στην παράγραφο 1 και λαμβάνοντας υπόψη ενδεχόμενα νέα στοιχεία, για ανανεώσιμες περιόδους που δεν υπερβαίνουν τις 30 ημέρες."
  Εξάλλου, σύμφωνα με το άρ.24 "Διαδικασία στις προβλέψιμες περιπτώσεις" " 1. Όταν κράτος μέλος προτίθεται να επαναφέρει τον έλεγχο των εσωτερικών του συνόρων δυνάμει του άρθρου 23 παράγραφος 1, ενημερώνει το συντομότερο δυνατόν τα άλλα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Συμβουλίου και την Επιτροπή και παρέχει, μόλις μπορέσει, τις ακόλουθες πληροφορίες: α) τους λόγους της προβλεπόμενης επαναφοράς, προσδιορίζοντας τα γεγονότα που αποτελούν σοβαρή απειλή για τη δημόσια τάξη ή την εσωτερική ασφάλεια∙ β) την έκταση της προβλεπόμενης επαναφοράς, προσδιορίζοντας τα σημεία στα οποία θα επαναφέρει τον έλεγχο των συνόρων∙ γ) τις ονομασίες των επιτρεπόμενων σημείων διέλευσης∙ δ) την ημερομηνία και τη διάρκεια της προβλεπόμενης επαναφοράς∙ ε) ενδεχομένως, τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν από τα άλλα κράτη μέλη. 2. Μετά την κοινοποίηση εκ μέρους του συγκεκριμένου κράτους μέλους και ενόψει της κατά την παράγραφο 3 διαβούλευσης, η Επι τροπή μπορεί να διατυπώσει γνώμη με την επιφύλαξη του άρθρου 64 παράγραφος 1 της συνθήκης. 3. Οι πληροφορίες περί των οποίων η παράγραφος 1, καθώς και η γνώμη που μπορεί να διατυπώσει η Επιτροπή σύμφωνα με την παράγραφο 2, αποτελούν το αντικείμενο διαβούλευσης μεταξύ του αιτούντος κράτους μέλους, των άλλων κρατών μελών και της Επιτροπής με σκοπό να διοργανωθεί, ενδεχομένως, η αμοιβαία συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών και να εξετασθεί αν τα μέτρα είναι ανάλογα με τα γεγονότα που ώθησαν στην  επαναφορά του ελέγχου των συνόρων καθώς και με τους κινδύνους για τη δημόσια τάξη ή την εσωτερική ασφάλεια. 4. Η διαβούλευση της παραγράφου 3 πραγματοποιείται τουλάχιστον δεκαπέντε ημέρες πριν από την προβλεπόμενη ημερομηνία επαναφοράς του ελέγχου." 
 Αλλά προβλέπεται και διαδικασία για επείγουσες περιπτώσεις: Έτσι σύμφωνα με το άρ. 25( "Διαδικασία για περιπτώσεις που επιβάλλουν επείγουσα δράση") " 1. Όταν η δημόσια τάξη ή η εσωτερική ασφάλεια κράτους μέλους επιβάλλουν επείγουσα δράση, το οικείο κράτος μέλος μπορεί εκτάκτως να επαναφέρει αμέσως τον έλεγχο στα εσωτερικά του σύνορα. 2. Το κράτος μέλος που σχεδιάζει να επαναφέρει τον έλεγχο των εσωτερικών του συνόρων ενημερώνει αμέσως σχετικά τα άλλα κράτη μέλη και την Επιτροπή και παρέχει τις πληροφορίες που αναφέρονται στο άρθρο 24 παράγραφος 1 και τους λόγους που δικαιολογούν την προσφυγή στη διαδικασία αυτή." 
  Σύμφωνα με το άρ. 26 "1. Τα κράτη μέλη μπορούν να παρατείνουν τον έλεγχο των εσωτερικών τους συνόρων, δυνάμει του άρθρου 23 παράγραφος 2, μόνο αφού ενημερώσουν τα άλλα κράτη μέλη και την Επιτροπή. 2. Το κράτος μέλος που σχεδιάζει να παρατείνει τον έλεγχο των εσωτερικών του συνόρων παρέχει στα άλλα κράτη μέλη και στην Επιτροπή όλα τα απαραίτητα στοιχεία για τους λόγους της παράτασης."  
 Σύμφωνα με το άρ. 27 "το οικείο κράτος μέλος ή, όπου ενδείκνυται, το Συμβούλιο ενημερώνει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο το συντομότερο δυνατόν για τα μέτρα που λαμβάνονται δυνάμει των άρθρων 24, 25 και 26.Αν κράτος μέλος παρατείνει για τρίτη διαδοχική φορά τον έλεγχο των εσωτερικών του συνόρων σύμφωνα με το άρθρο 26, θα πρέπει, εφόσον κληθεί, να υποβάλει έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σχετικά με την ανάγκη διεξαγωγής του ελέγχου αυτού." Αλλά στην πραγματικότητα ούτε η Επιτροπή , ούτε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχουν αρμοδιότητες να εμποδίσουν ή να επιβάλλουν κυρώσεις για την επαναφορά των εσωτερικών συνόρων.

Τρίτη, 16 Φεβρουαρίου 2016

Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΞΕΘΑΒΕΙ ΤΑ ΚΟΥΦΑΡΙΑ ΤΩΝ ΣΥΝΘΗΚΩΝ ΠΕΡΙ ΑΠΟΣΤΡΑΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗΣ

  Η αποστρατικοποίηση, ήτοι η υποχρέωση ενός κράτους να μην διατηρεί ένοπλες δυνάμεις σε ορισμένο τμήμα ή σε ολόκληρο το έδαφός του , αποτελεί περίπτωση περιορισμού της εδαφικής κρατικής κυριαρχίας (Ρούκουνας, Διεθνές Δίκαιο, τ.ΙΙ, 1982, σελ.56).
   Η αποστρατικοποίηση καθορίζεται με διεθνή συνθήκη. Αλλά, η θεωρία του διεθνούς δικαίου αναφέρει ότι σε ένα κατεξοχήν μεταβαλλόμενο στρατηγικό και πολιτικό περιβάλλον δεν αρκεί να επικαλεσθεί κανείς κάποια συνθήκη που συνήφθη πριν από 50, ή 70, ή 80  ή 100 έτη για να θεμελιώσει ύπαρξη καθεστώτος αποστρατικοποίησης. Χαρακτηριστικό παράδειγμα συντομότατης απαλλαγής από τα βάρη της αποστρατικοποιήσεως αποτελεί η περίπτωση της Ιταλίας, η οποία το 1951 διακήρυξε ότι απαλλάσσεται από τα βάρη της αποστρατικοποιήσεως που της είχε επιβληθεί μόλις το 1947 για τα νησιά Σαρδηνία, Σικελία, Παντελέρια και Πελαγόσα (Ρούκουνας, ό.π., σελ.57).
    Η Ελλάδα έχει παρελθόν επιβολής αποστρατικοποιήσεων. Η πρώτη επιβλήθηκε στα Επτάνησα μετά την ένωσή τους με την Ελλάδα, κατόπιν απαίτησης της Αυστρίας η οποία αγωνιούσε να μην διαταραχθεί η τουρκική κατοχή στην περιοχή της Ηπείρου. Ο Χαρίλαος Τρικούπης κατόρθωσε το 1866 να περιορίσει την αποστρατικοποίηση στην Κέρκυρα και τους Παξούς. Τελικά , μετά την προσάρτηση της Θεσσαλίας και της Ηπείρου στην Ελλάδα μεταβλήθηκε πλήρως το πολιτικό και στρατηγικό περιβάλλον και συνεπώς η υποχρέωση αποστατικοποίησης έπαψε να ισχύει εκ των πραγμάτων.
    Άλλη αποστρατικοποίηση επιβλήθηκε στα νησιά του Αιγαίου με την Συνθήκη της Λωζάννης του 1923. Αυτή, ως προς τα νησιά της Λήμνου και της Σαμοθράκης (όπως αντίστοιχα και για τα στενά του Βοσπόρου και τα νησιά της Ίμβρου, της Τενέδου και των Λαγουσών από την πλευρά της Τουρκίας) έχει καταργηθεί με την Συνθήκη του Μοντρέ του 1936. Ως προς τα νησιά Λέσβο, Χίο, Σάμο και Ικαρία απαγορεύθηκε η ανέγερση οχυρωματικών έργων και η εγκατάσταση ναυτικών βάσεων και προβλέφθηκε περιορισμός των στρατιωτικών δυνάμεων στον "συνηθισμένο αριθμό" και απαγόρευση στην  ελληνική πολεμική αεροπορία να υπερίπταται του εδάφους της "Ανατολίας" (βλ. Ρούκουνα, ό.π. σελ.60 , πρβλ. Ζωτιάδη, Πολιτική και διπλωματική ιστορία των νεωτέρων χρόνων, 1970, σελ.247).
    Τρίτη αποστρατικοποίηση επιβλήθηκε με την συνθήκη ειρήνης της 10 Φεβρουαρίου 1947 που συνήψαν οι Σύμμαχοι και οι Συνασπισμένες Δυνάμεις με την Ιταλία. Σύμφωνα με το άρ. 14 της εν λόγω συνθήκης μολονότι εκχωρήθηκε στην Ελλάδα η πλήρης κυριαρχία στα νησιά της Δωδεκανήσου, υποχρεώθηκε, αν και νικήτρια του πολέμου, να αποστρατικοποιήσει την Δωδεκάνησο (Βλ. ό.π.).        
   Την περασμένη εβδομάδα , προκειμένου να μεταβεί ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας στο Ιράν, κατέθεσε σχέδιο πτήσης, το οποίο προέβλεπε ανεφοδιασμό στην Ρόδο και κατόπιν συνέχιση της πτήσης μέσω Τουρκίας και Συρία. Αλλά η Τουρκία αρνήθηκε το σχέδιο πτήσης ισχυριζόμενη ότι με δεδομένο ότι το αεροσκάφος του Πρωθυπουργού είναι στρατιωτικό και οι κυβερνήτες του είναι αξιωματικοί των ενόπλων Δυνάμεων, δεν δικαιούται να προσγειωθεί στην Ρόδο διότι το νησί είναι αποστρατικοποιημένο. Κατόπιν αυτών το αεροσκάφος του Πρωθυπουργού αναγκάστηκε να επιλέξει άλλη διαδρομή μέσω Αιγύπτου.
    Είναι προφανές ότι η Τουρκία ξεθάβει τα κουφάρια των συνθηκών περί αποστρατικοποίησης του Αιγαίου. Αλλά αυτές δεν μπορεί να ισχύουν 50 ή 100 έτη μετά την σύναψή τους δεδομένου μάλιστα ότι με ευθύνη της Τουρκίας έχουν μεταβληθεί άρδην το πολιτικό και στρατηγικό περιβάλλον που ίσχυε κατά την σύναψή τους. 
     

Φωτεινή Μαστρογιάννη: Χρήστος Λυντέρης – «Οι πολιτικοί νομίζουν ότι η εξ...

Φωτεινή Μαστρογιάννη: Χρήστος Λυντέρης – «Οι πολιτικοί νομίζουν ότι η εξ...: Ο δικηγόρος Χρήστος Λυντέρης, μέλος της Πρωτοβουλίας για Ριζική Συνταγματική Αλλαγή, ήταν προσκεκλημένος της Φωτεινής Μαστρογιάννη στην ε...

Πέμπτη, 4 Φεβρουαρίου 2016

ΜΕΓΑΛΗ ΠΕΜΠΤΗ

   Η σημερινή κινητοποίηση ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ και επιστημόνων κατά του ασφαλιστικού προσχεδίου παρέχει την εντύπωση  μίας ακόμη ήττας του συνδικαλισμού, ο οποίος συνεχίζει να πολιτεύεται σαν να μην έχουν ενσκήψει η χρεοκοπία, τα μνημόνια αλλά και η κατάρρευση του συνολικού μοντέλου πάνω στο οποίο θεμελιώθηκε το κράτος της μεταπολίτευσης. 
  Εάν μέχρι και πριν από 6 χρόνια είχε κάποια αξία η απλή διαδήλωση διότι όποιος διαμαρτυρόταν έπαιρνε έστω και ένα ξεροκόμματο, σήμερα αντίστοιχες εκδηλώσεις θυμίζουν βρέφος που κλαίει. Ο αντίλογος μόνος, όχι μόνο δεν αρκεί αλλά φαίνεται ανόητος χωρίς σοβαρή πρόταση, η οποία μάλιστα δεν μπορεί να τοποθετείται μεμονωμένα για το ασφαλιστικό αλλά πρέπει να το εξετάζει στον διάλογο για την γενικότερη ριζική μεταρρύθμιση του κράτους. 
 Δεν ξέρω εάν οι διοργανωτές επέλεξαν συνειδητά ως κέντρο της εκδήλωσης την Πλατεία Κλαυθμώνος. Αλλά εκτός από τους πατέρες του συνδικαλισμού με τις ντουντούκες και λίγους ανόητους που γελούσαν και τραγουδούσαν συνθήματα προερχόμενα από το ποδόσφαιρο νομίζοντας ότι βρίσκονται σε πανηγύρι, οι υπόλοιποι είχαν στόματα σφιγμένα και βλέμματα απλανή.
  Άφησα την πορεία των δικηγόρων και προχώρησα πιο γρήγορα βαδίζοντας την Σταδίου.Έφθασα μέχρι την Πλατεία Συντάγματος, όπου το ΠΑΜΕ είχε την δική του διαδήλωση. 
   Η μέρα συννεφιασμένη και μελαγχολική όπως εκείνες της Μεγάλης εβδομάδας.
  Μεγάλη Πέμπτη. Ακολουθεί η Μεγάλη Παρασκευή με την περιφορά του Επιταφίου. Αλλά η Ανάσταση δεν έρχεται ακόμη. Θα έλθει όταν μία κρίσιμη μάζα της κοινωνίας μπορέσει να αρθρώσει πειστικό λόγο ο οποίος να περιλαμβάνει την ρήξη με το παρελθόν, την δίκαιη διαχείριση του παρόντος και την επαγγελία του μέλλοντος.