Παρασκευή, 29 Ιανουαρίου 2016

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΧΡΗΣΤΟΥ ΛΥΝΤΕΡΗ ΣΤΟ ΟΔΥΣΣΕΙΑ WEB TV

Στις 28-1-2016 ο Χρήστος Λυντέρης είχε την ευκαιρία να συνομιλήσει με τον δημοσιογράφο Γιάννη Διαβάτη στο πλαίσιο της εκπομπής "ΣΤΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ" , η οποία προβάλλεται από το διαδικτυακό κανάλι"ΟΔΥΣΣΕΙΑ WEB TV", για την πολιτική κατάσταση της χώρας και την ανάγκη ριζικών θεσμικών αλλαγών προκειμένου να εξέλθει από την μεγάλη κρίση.



Πέμπτη, 28 Ιανουαρίου 2016

Η ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΚΥΚΛΩΠΩΝ ΚΑΙ Η ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ

 Υπάρχει η χώρα των Κυκλώπων. Σε αυτήν οι Κύκλωπες έχουν ένα στρογγυλό μάτι στο κούτελο. Ζουν σε σπηλιές, δεν διστάζουν να καταβροχθίζουν ανθρώπους και να πετούν βράχια ο ένας στον άλλο. Οι Κύκλωπες δεν έχουν πολιτικά δικαιώματα, παρά μόνο να εκλέγουν την κυβέρνησή τους. Εάν η κυβέρνηση των Κυκλώπων θεσπίσει κάποιον νόμο,  όσοι δεν συμφωνούν, βγαίνουν στους δρόμους, κάνουν μπλόκα, κάνουν πορείες, καίνε , καταστρέφουν , καταλαμβάνουν κτίρια, συμπλέκονται με τα ΜΑΤ και τρώνε ξύλο και χημικά. Ο πιο δυνατός κερδίζει.
 Υπάρχει και η χώρα των πολιτών. Σε αυτήν, όσοι δεν συμφωνούν με την ψήφιση κάποιου νόμου μαζεύουν υπογραφές. Εάν καταφέρουν να μαζέψουν 50.000 υπογραφές, η τύχη του νόμου κρίνεται με δημοψήφισμα. Εάν δεν μαζέψουν τις απαιτούμενες υπογραφές, ούτε καταλαμβάνουν, ούτε καίνε, ούτε πλακώνονται στο ξύλο. Απλά , ο νόμος ισχύει. 
  Τελευταίο δημοψήφισμα που προκηρύχθηκε στην Ελβετία με την συλλογή 50.000 υπογραφών αφορά την κατάργηση του νόμου που προβλέπει δυνατότητα παρακολούθησης των τηλεφωνικών συνδιαλέξεων ακόμη και χωρίς την έγκριση της δικαστικής εξουσίας. 

Τετάρτη, 27 Ιανουαρίου 2016

ΤΑ ΚΑΚΟΜΑΘΗΜΕΝΑ ΠΑΙΔΙΑ

  Οι αγρότες, ζώντας έξω από τα αστικά κέντρα, δεν έδωσαν ποτέ σημασία στις φωνές που ζητούσαν πολιτικές αλλαγές. Προτιμούσαν να ψηφίζουν παραδοσιακά και να ακούνε μόνο εκείνους που είχαν κάτι να τους δώσουν. Από αυτή την άποψη ανέκαθεν στήριζαν το πολιτικό σύστημα, τουλάχιστον όσο αυτό μπορούσε να τους τάζει και να τους δίνει. 
  Προτιμούσαν να λαμβάνουν επιδοτήσεις για να καταστρέφουν τις καλλιέργειές τους, ή επιδοτήσεις για καλλιέργειες που δεν είχαν ποτέ. Έλαβαν φορολογική ασυλία, φθηνό ρεύμα, πετρέλαιο, συντάξεις χωρίς εισφορές, αποζημιώσεις για την παράνομη καταβολή των οποίων η χώρα τιμωρείτο με βαριά πρόστιμα από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο.
   Επί 40 έτη προσέφεραν εύκολα την ψήφο τους σε διεφθαρμένα κόμματα και πολιτικούς με αντάλλαγμα , όχι την αληθινή ανάπτυξη της γεωργίας, αλλά παροχές. Τώρα όμως ήλθε η ώρα της κρίσεως και του λογαριασμού.
    Τα κακομαθημένα παιδιά του πολιτικού συστήματος που δεν είχαν μάθει να πληρώνουν λογαριασμό, τώρα βγήκαν στους δρόμους ελπίζοντας ότι , όπως είχε συμβεί και στο παρελθόν , με τα μπλόκα θα πετύχουν την υποχώρηση των πολιτικών.Είναι τέτοια η διάστασή τους με την πραγματικότητα, ώστε έφθασαν να ζητούν οικογενειακό αφορολόγητο ύψους 30.000 ευρώ προσαυξημένο κατά 5.000 ευρώ για κάθε παιδί, ενώ την ίδια στιγμή οι ελεύθεροι επαγγελματίες φορολογούνται με ποσοστό 26%  χωρίς αφορολόγητο από το πρώτο ευρώ.
   Όταν ο πληθυσμός των πόλεων υπέφερε από την κρίση, οι αγρότες ήταν οι πιο πιστοί υποστηρικτές του πολιτικού συστήματος. Τώρα ήλθε η ώρα να συνειδητοποιήσουν και οι ίδιοι της οδυνηρές συνέπειες της χρεοκοπίας.  
   

Δευτέρα, 25 Ιανουαρίου 2016

ΘΕΣΗ - ΑΝΤΙΘΕΣΗ - ΣΥΝΘΕΣΗ: ΘΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΕΙ ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΘΕΣΜΙΚΩΝ ΑΛΛΑΓΩΝ;

    Καθ' όλη αυτή την σκληρή περίοδο της χρεοκοπίας  και των μνημονίων δεν μπορεί να διακρίνει κανείς παρά μόνο από την μία πλευρά εκείνους που εφαρμόζουν τα μνημόνια και από την άλλη εκείνους που αντιδρούν στην εφαρμογή τους. Αλλά οι αντιδράσεις είναι άγονες, διότι όσοι αντιδρούν απλώς αρνούνται χωρίς να προτείνουν καμία εναλλακτική λύση. 
    Είναι προφανές ότι η απλή άρνηση, τα μπλόκα, οι διαδηλώσεις, οι αποχές και οι απεργίες δεν προσφέρουν τίποτε όσο δεν παρουσιάζουν μία αξιόπιστη νέα οδό για την έξοδο από την κρίση. Από αυτή την άποψη έχει ιδιαίτερη σημασία η δημιουργία ενός κινήματος μεγάλων θεσμικών αλλαγών ως αντίβαρο στα μνημόνια και ως γόνιμη εξέλιξη των αντιδράσεων σε αυτά. 
 Η κίνηση Πολιτών ” Πρωτοβουλία για Ριζική Συνταγματική Αλλαγή”, με αφορμή την κυκλοφορία του νέου βιβλίου του μέλους της Πρωτοβουλίας Δημήτρη Ράπτη υπό τον τίτλο “Η διαλεκτική στην γνώση και τη ζωή”, εκδ. Σκαραβαίος και ιδιαίτερα με αφορμή την ενότητα του βιβλίου περί πολιτικής ηθικής και πολιτεύματος, προσκαλεί τα μέλη και τους φίλους της στην πρώτη Ολομέλεια- εκδήλωση – συζήτηση για το 2016, η οποία θα διεξαχθεί την Δευτέρα 25 Ιανουαρίου 2016 ώρα 18.00 στο “Sq” , Πλατεία ιερού λόχου, Πραξιτέλους 43 και Αγ. Μάρκου , Αθήνα, (τηλ. 2103210460 ,www.sqbar.gr)με θέμα:
“Πώς η επικείμενη συνταγματική αλλαγή δεν θα είναι μία ακόμη χαμένη ευκαιρία”.
Ομιλητές της εκδήλωσης:
- Δημήτρης Ράπτης, πολιτικός – συγγραφέας.
- Πέτρος Χασάπης, δικηγόρος – οικονομολόγος.
- Μετά τις σύντομες εισηγήσεις θα ακολουθήσει συζήτηση.

Παρασκευή, 22 Ιανουαρίου 2016

ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ - ΘΛΙΨΗ - ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ

     Το 406 π.Χ.κατά την διάρκεια του Πελοποννησιακού πολέμου, ο Καλλικρατίδας, αρχηγός του στόλου των Λακεδαιμονίων , προκειμένου να βρει τα απαραίτητα κονδύλια για να δώσει στους ναύτες τον μισθό τους και να συνεχίσει τον πόλεμο εναντίον των Αθηναίων, κατ' εντολή της Σπάρτης προσέφυγε στους Πέρσες και  πήγε να βρει τον Κύρο . Αλλά ο Κύρος, βλέποντας την ανάγκη του, τον ενέπαιζε  και τον άφηνε να περιμένει για να τον ταπεινώσει. Τότε ο Καλλικρατίδας, ο οποίος ήταν αξιοπρεπής άνθρωπος, δεν άντεξε  και, θυμωμένος που τον άφηναν να περιμένει στους προθαλάμους, είπε ότι οι Έλληνες  είχαν καταντήσει αξιολύπητοι, να κολακεύουν τους βαρβάρους για χρήματα. Κατόπιν έφυγε για τη Μίλητο, δηλώνοντας ότι αν έφτανε ζωντανός στην πατρίδα του θα ᾽κανε ό,τι περνούσε από το χέρι του για να συμφιλιώσει τους Αθηναίους με τους Λακεδαιμονίους.( " Καλλικρατίδας δὲ ἀχθεσθεὶς τῇ ἀναβολῇ καὶ ταῖς ἐπὶ τὰς θύρας φοιτήσεσιν ὀργισθεὶς καὶ εἰπὼν ἀθλιωτάτους εἶναι τοὺς Ἕλληνας, ὅτι βαρβάρους κολακεύουσιν ἕνεκα ἀργυρίου, φάσκων τε, ἂν σωθῇ οἴκαδε, κατά γε τὸ αὑτοῦ δυνατὸν διαλλάξειν Ἀθηναίους καὶ Λακεδαιμονίους, ἀπέπλευσεν εἰς Μίλητον."  Ξενοφών, Ελληνικά, 1.6.8).
     Αλλά ο  Καλλικρατίδας δεν γύρισε ποτέ ζωντανός στην Σπάρτη για να θέσει σε εφαρμογή το σχέδιό του. Λίγο αργότερα σκοτώθηκε στην ναυμαχία στις Αργινούσες και ουδείς βρέθηκε για να συνεχίσει το όραμά του. Μέχρι να έλθει ο Αλέξανδρος και να καταλύσει την Περσική Αυτοκρατορία,  οι Έλληνες οι οποίοι παλαιότερα είχαν κατανικήσει τους Πέρσες στους Περσικούς Πολέμους, έρχονταν επαίτες σε αυτούς και τους παρακαλούσαν να τους δώσουν χρήματα για να βλάπτουν ο ένας τον άλλο. 
     Αιώνες αργότερα, μετά την επανάσταση και την δημιουργία του σύγχρονου ελληνικού κράτους, οι  Έλληνες  έχουμε γνωρίσει πολλές φορές την ταπείνωση που γεννά η χρεοκοπία και η  ανάγκη για δανεικά. Χθες στο Νταβός ο Έλληνας Πρωθυπουργός ήταν υποχρεωμένος να ακούει τα αστεία του Αντιπροέδρου των ΗΠΑ και να υπομένει το μίσος του κομπλεξικού Υπουργού Οικονομικών της Γερμανίας.  Αλλά  για τον Έλληνα Πρωθυπουργό τα παραπάνω είναι ασήμαντα μπροστά στους εξευτελισμούς που υπέστη πέρυσι, όταν αποφάσισε να ακολουθήσει την αλλοπρόσαλλη πορεία που του είχε προτείνει  ο δικός του Υπουργός Οικονομικών και υποσχέθηκε ανοησίες και ψέματα στους πολίτες υπολογίζοντας ότι με εκβιασμούς επιπέδου μικροαπατεώνα θα σχίσει τα μνημόνια, θα σβήσει το χρέος και επιπλέον θα λάβει και δανεικά.
     Ακούγοντας τον πρώην Υπουργό Οικονομικών να διηγείται σε συνέντευξη την περίοδο της περυσινής διαπραγμάτευσης , αλλά και βλέποντας τις παραπάνω εικόνες από το Νταβός της Ελβετίας, η θλίψη για την ταπείνωση της χώρας ανεβαίνει σαν κόμπος στον λαιμό. Αλλά δεν αρκεί η θλίψη , ούτε η αγανάκτηση. 
    Το πολιτικό σύστημα που κυβέρνησε την Ελλάδα από την μεταπολίτευση μέχρι σήμερα και , μέσα από καταλήστευση του δημοσίου χρήματος, την οδήγησε στην χρεοκοπία και στον διεθνή εξευτελισμό, δεν έχει το ηθικό και πολιτικό ανάστημα  να οδηγήσει την χώρα στην έξοδο από την κρίση χωρίς την συμμετοχή ολόκληρης της κοινωνίας. Για τον σκοπό αυτό χρειάζεται να καταθέσει την εξουσία στους πολίτες  ξεκινώντας αμέσως έναν ευρύ δημόσιο διάλογο για τις αναγκαίες μεγάλες και ριζικές αλλαγές που θα οδηγήσουν στην ανασυγκρότηση και τελικά στην αναγέννηση.  
     


Δευτέρα, 18 Ιανουαρίου 2016

ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ Η ΠΑΤΑΞΗ ΤΗΣ ΔΙΑΦΘΟΡΑΣ ΜΕ ΠΑΡΑΝΟΜΑ ΑΠΟΔΕΙΚΤΙΚΑ ΜΕΣΑ;


    Το ποινικό δίκαιο είναι το δίκαιο των εγκλημάτων και των ποινών. Διακρίνεται δε, αφενός σε  ουσιαστικό ποινικό δίκαιο, το οποίο καθορίζει ποια είναι τα εγκλήματα και τι ποινές επιβάλλονται γι’ αυτά  και, αφετέρου, σε δικονομικό ποινικό δίκαιο , το οποίο προβλέπει την διαδικασία σύμφωνα με την οποία κρίνεται εάν διαπράχθηκε έγκλημα, εάν συγκεκριμένο πρόσωπο είναι ένοχος διάπραξης εγκλήματος και ποια ποινή πρέπει να του επιβληθεί.
   Προκειμένου να αποδώσει πραγματική δικαιοσύνη, το δικονομικό ποινικό δίκαιο μίας δημοκρατικής πολιτείας οφείλει να διαμορφώσει τέτοια διαδικασία ώστε οι μεν ένοχοι να τιμωρούνται, οι δε αθώοι να μην πέφτουν θύματα αδίκων διώξεων και καταχρήσεων. Καίριο ζήτημα στο σημείο αυτό αποτελεί η διαδικασία της απόδειξης και ιδίως το  ζήτημα των αποδεικτικών μέσων τα οποία δύνανται να χρησιμοποιηθούν για την διακρίβωση της τελέσεως εγκλήματος και την  απόδειξη της ενοχής ή της αθωότητας κατηγορουμένου.
    Μέχρι το 1996 το ελληνικό δικονομικό ποινικό δίκαιο όριζε ότι στην ποινική διαδικασία επιτρέπεται κάθε είδους αποδεικτικό μέσο, προβλέποντας ωστόσο ειδικές εξαιρέσεις, είτε βασιζόμενες στο σύνταγμα και στο άρ. 171 παρ.1δ ΚΠΔ που προέβλεπε απόλυτη ακυρότητα σε περίπτωση παραβίασης των δικαιωμάτων του κατηγορουμένου (λ.χ. απαγόρευση λήψης υπόψη ομολογίας του κατηγορουμένου με βασανιστήρια, ή αξιοποίησης άλλων αποδεικτικών μέσων κατά παράβαση άλλων άρθρων του Συντάγματος), είτε βασιζόμενες σε ρητές ειδικές διατάξεις (όπως λ.χ. η απαγόρευση επί ποινή ακυρότητας της διαδικασίας της εξέτασης ως μαρτύρων προσώπων που δεσμεύονται από επαγγελματικό απόρρητο (ιερείς, συνήγοροι, ιατροί, δημόσιοι υπάλληλοι κλπ).  Γενική απαγόρευση λήψης υπόψη αποδεικτικών μέσων προβλέφθηκε για πρώτη φορά με τον νόμο 2408 /1996, ο οποίος τροποποίησε το άρ. 177 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας (ΚΠΔ) ορίζοντας ότι « αποδεικτικά μέσα, που έχουν αποκτηθεί με αξιόποινες πράξεις ή μέσω αυτών, δεν λαμβάνονται υπόψη για την κήρυξη της ενοχής , την επιβολή ποινής ή την λήψη μέτρων καταναγκασμού εκτός εάν πρόκειται για κακουργήματα που απειλούνται με ποινή ισόβιας κάθειρξης και εκδοθεί για το ζήτημα αυτό ειδικά αιτιολογημένη απόφαση του δικαστηρίου.» Με αυτόν τον τρόπο η δικονομική απαγόρευση συνδέθηκε με το ουσιαστικό ποινικό δίκαιο ούτως ώστε, εάν αποδεικτικό μέσο είχε ληφθεί με αξιόποινη πράξη , έστω και ήσσονος σημασίας (λ.χ. με παράβαση του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας) δεν μπορούσε ένα ληφθεί υπόψη στην ποινική δίκη παρά μόνο σε περιπτώσεις κακουργημάτων που απειλούνταν με ποινή ισόβιας κάθειρξης.
  Με την συνταγματική αναθεώρηση του 2001 προστέθηκε στο κείμενο του Συντάγματος το άρ. 9Α σύμφωνα με το οποίο « καθένας έχει δικαίωμα προστασίας από την συλλογή, επεξεργασία και χρήση, ιδίως με ηλεκτρονικά μέσα, των προσωπικών του δεδομένων, όπως νόμος ορίζει. Η προστασία των προσωπικών δεδομένων διασφαλίζεται από ανεξάρτητη αρχή, που συγκροτείται και λειτουργεί, όπως νόμος ορίζει" (περί προσωπικών δεδομένων είχε ήδη θεσπιστεί ο ν. 2472/1997), ενώ για πρώτη φορά προβλέφθηκε  ρητά στο άρ. 19 παρ.3  απαγόρευση χρήσεως «των αποδεικτικών μέσων που έχουν αποκτηθεί κατά παράβαση του άρθρου αυτού και των άρθρων 9 και 9Α", δηλαδή κατά παραβίαση του απορρήτου της επικοινωνίας, του ασύλου της κατοικίας και της ιδιωτικής και οικογενειακής ζωής και των διατάξεων περί προσωπικών δεδομένων. Ακολούθως, με την συνταγματική αναθεώρηση του 2001 απαγορεύτηκε η ενώπιον κάθε δικαστηρίου και κάθε δημόσιας αρχής  χρήση κάθε αποδεικτικού μέσου που αποκτήθηκε κατά παράβαση των παραπάνω διατάξεων. Σημειωτέον ότι οι διατάξεις του Συντάγματος έχουν υπέρτερη τυπική δύναμη και υπερισχύουν κάθε αντίθετης διάταξης απλού νόμου.
     Η υπερβολή της σύνδεσης των δικονομικών απαγορεύσεων χρήσεως αποδεικτικών μέσων με το ουσιαστικό ποινικό δίκαιο μεγεθύνθηκε ακόμη περισσότερο το έτος 2008 όταν με τον ν. 3674/2008 το άρ. 177 παρ.2 ΚΠΔ τροποποιήθηκε στην σημερινή του μορφή σύμφωνα με την οποία « αποδεικτικά μέσα, που έχουν αποκτηθεί με αξιόποινες πράξεις ή μέσω αυτών, δεν λαμβάνονται υπόψη στην ποινική διαδικασία", αποκλείοντας με αυτό τον τρόπο την λήψη υπόψη κάθε αποδεικτικού μέσου που αποκτήθηκε έστω και εμμέσως με αξιόποινη πράξη ακόμη και για κακουργήματα που απειλούνταν με ποινή ισόβιας κάθειρξης. Έτσι, λ.χ. τα αποδεικτικά στοιχεία για την ύπαρξη εκτεταμένης διαφθοράς και καταλήστευσης του δημοσίου χρήματος τα οποία αποκτά δημοσιογράφος δωροδοκώντας κάποιον υπάλληλο δεν θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν σε ποινική δίκη, διότι θα αποτελούσαν προϊόντα αξιόποινης πράξης (δωροδοκίας υπαλλήλου).
   Μετά την χρεοκοπία της χώρας  για την οποία καθοριστικός παράγων υπήρξε η καταλήστευση και κατασπατάληση του δημοσίου χρήματος, και με δεδομένο το διάχυτο και επιτακτικό  αίτημα για κάθαρση του δημοσίου βίου από την διαφθορά, το πολιτικό σύστημα, για να δείξει ότι κάτι κάνει προς αυτή την κατεύθυνση, θέσπισε θέσεις εισαγγελέως οικονομικού εγκλήματος και εισαγγελέως εγκλημάτων διαφθοράς υπό την εποπτεία αντιεισαγγελέα του Αρείου Πάγου (ο οποίος ορίζεται από τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου που ως γνωστόν βάσει του Συντάγματος διορίζεται από την Κυβέρνηση), στους οποίους ανέθεσε  την διακρίβωση τελέσεως, αφενός των κάθε είδους φορολογικών και οικονομικών εγκλημάτων σε βάρος του Ελληνικού Δημοσίου και, αφετέρου, των κακουργημάτων βουλευτών (όχι μελών κυβέρνησης) και ανωτέρων κρατικών αξιωματούχων και άλλων κακουργημάτων ιδιαίτερα μεγάλου κοινωνικού ενδιαφέροντος ή μείζονος δημοσίου συμφέροντος. Σύμφωνα μάλιστα με τις σχετικές διατάξεις των άρ. 17Α παρ.8 ν.2523/1997 (όπως αυτό τέθηκε με τον ν. 3943/2011 και τροποποιήθηκε με τον ν.4305/2014 ) και του άρ. 2 παρ. 5 ν. 4022/2011, (όπως τροποποιήθηκε με τον ν. 4205/2013), ο Εισαγγελέας Οικονομικού εγκλήματος, ο Ανακριτής και ο Εισαγγελέας Εγκλημάτων Διαφθοράς  απέκτησαν δικαίωμα πρόσβασης σε κάθε πληροφορία ή στοιχείο που αφορά ή είναι χρήσιμο για την άσκηση του έργου τους, μη υποκείμενοι στους περιορισμούς της νομοθεσίας περί φορολογικού, τραπεζικού, χρηματιστηριακού και κάθε άλλου είδους απορρήτου και σε κάθε μορφής αρχείο Δημόσιας Αρχής ή Οργανισμού που τηρεί και επεξεργάζεται δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα.
    Αλλά υπήρχαν και οι διάφορες λίστες (Λαγκάρντ, Λουξεμβούργου κλπ), οι οποίες περιλαμβάνουν μεγάλους φοροφυγάδες και άλλους καταχραστές του δημοσίου. Αυτές παραδόθηκαν στο ελληνικό δημόσιο, αλλά φαίνεται ότι είχαν αποκτηθεί με αξιόποινες πράξεις. Για την αξιοποίηση αυτών των λιστών η βουλή θέσπισε πρόσφατα το άρ. 65 ν. 4356/2015 σύμφωνα με το οποίο:  «1. Στις περιπτώσεις πράξεων κακουργηματικού χαρακτήρα, που υπάγονται στην αρμοδιότητα του Εισαγγελέα Οικονομικού Εγκλήματος ή του Εισαγγελέα Εγκλημάτων Διαφθοράς, δεν εφαρμόζεται η παράγραφος 2 του άρθρου 177 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, εφόσον το αποδεικτικό μέσο αφορά πληροφορίες ή στοιχεία, στα οποία οι ανωτέρω εισαγγελείς έχουν δικαίωμα πρόσβασης κατά τις διατάξεις του άρθρου 17Α παρ. 8 εδάφιο α' του ν. 2523/1997 και του άρθρου 2 παρ. 5 εδάφιο α' του ν. 4022/2011.   2. Η χρήση του παραπάνω αποδεικτικού μέσου κατά την παραπομπή και τη δίκη γίνεται δεκτή εφόσον κριθεί αιτιολογημένα ότι: α) η βλάβη που προκαλείται με την κτήση του είναι σημαντικά κατώτερη κατά το είδος, τη σπουδαιότητα και την έκταση από τη βλάβη ή τον κίνδυνο που προκάλεσε η ερευνώμενη πράξη, β) η απόδειξη της αλήθειας θα ήταν διαφορετικά αδύνατη και γ) η πράξη με την οποία το αποδεικτικό μέσο αποκτήθηκε δεν προσβάλλει την ανθρώπινη αξία.»
     Μετά την θέσπιση του ανωτέρω άρθρου , εάν το αποδεικτικό μέσο αφορά πληροφορίες ή στοιχεία αρμοδιότητας εισαγγελέως οικονομικού εγκλήματος ή εισαγγελέως διαφθοράς που είναι χρήσιμα για την άσκηση του έργου τους, χωρίς να ενδιαφέρει εάν υπόκεινται στους περιορισμούς της νομοθεσίας περί φορολογικού, τραπεζικού, χρηματιστηριακού και κάθε άλλου είδους απορρήτου και σε κάθε μορφής αρχείο Δημόσιας Αρχής ή Οργανισμού που τηρεί και επεξεργάζεται δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα ή εάν ελήφθησαν με αξιόποινη πράξη , θα μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην ποινική διαδικασία.  
    Με μία εξαίρεση: Η αξιόποινη πράξη με την οποία αποκτήθηκαν τα εν λόγω αποδεικτικά στοιχεία να μην θεωρείται ταυτόχρονα και παραβίαση των άρ.9 , 9Α ή 19 του Συντάγματος, διότι, όπως προαναφέραμε οι διατάξεις του Συντάγματος έχουν υπέρτερη τυπική δύναμη και υπερισχύουν κάθε αντίθετης διάταξης απλού νόμου.
    Μία τρύπα στο νερό;



Παρασκευή, 1 Ιανουαρίου 2016

ΟI ΕΘΝΙΚΟI ΕΥΕΡΓΕΤΕΣ ΣΤΕΡΓΙΟΣ ΔΟΥΜΠΑΣ ΚΑΙ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΔΟΥΜΠΑΣ ΚΑΙ Η ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΟΥΣ ΣΤΗΝ ΑΝΕΓΕΡΣΗ ΤΟΥ ΜΕΓΑΡΟΥ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΤΗΣ ΒΙΕΝΝΗΣ

  Ο Στέργιος Δούμπας, ο οποίος γεννήθηκε στην Δυτική Μακεδονία το 1794 και απεβίωσε στην Βιέννη το 1870, υπήρξε εθνικός ευεργέτης. Η οικογἐνειά του ήταν εγκατεστημένη στην Μοσχόπολη της Β. Ηπείρου. Από εκεί, ο πατέρας του Μιχαήλ, ο οποίος ήταν αργυροχόος, το 1817 τον βοήθησε να φύγει για την Βιέννη μαζί τους αδελφούς του Θεόδωρο και Νικόλαο.
   Στην Βιέννη ο Στέργιος Δούμπας,  ξεκινώντας αρχικά ως απλός υπηρέτης σε εμπορικό κατάστημα, δεν άργησε να στραφεί στο εμπόριο του βάμβακος και σύντομα να μορφωθεί και να πλουτίσει. Αλλά όταν ξέσπασε η ελληνική επανάσταση προσέφερε σχεδόν όλη την περιουσία του στον αγώνα. Παρόλα αυτά κατάφερε και πάλι, όχι μόνο να αναδημιουργηθεί  οικονομικά, αλλά και να ανέλθει και κοινωνικά λαμβάνοντας τον τίτλο του Βαρόνου. Μετά το 1833 προσέφερε σημαντικές δωρεές σε ελληνικά σχολεία και στο ελληνικό Πανεπιστήμιο.
    Ο Νικόλαος Δούμπας, ο οποίος γεννήθηκε στην Βιέννη το 1830, ήταν υιός του Στεργίου Δούμπα και της Μαρίας Κούρτη. Ο Νικόλαος Δούμπας, έμπορος και αυτός, υπήρξε επίσης προσωπικότητα με πολιτική δράση και σημαντικές αγαθοεργίες. Κυρίως όμως υπήρξε ένας μεγάλος φιλότεχνος. Το παλάτι της οικογένειας Δούμπα στην Ριγκστράσσε της Βιέννης ήταν τόπος συνάντησης του καλλιτεχνικού και πνευματικού κόσμου της αυτοκρατορίας, ενώ στην εξοχική του κατοικία ο Στράους, προσωπικός φίλος του Δούμπα, συνέθεσε τον "Γαλάζιο Δούναβη".
   Ο Νικόλαος Δούμπας συνέχισε ο έργο του πατέρα του προσφέροντας επιχορηγήσεις στα ελληνικά σχολεία Βλάστης και Σερρών και σημαντικές δωρεές στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ταυτόχρονα συνεισέφερε σημαντικά ποσά για την ανέγερση αυστριακού κοινοβουλίου (το οποίο ομοιάζει με αρχαιοελληνικό , έχει έμπροσθεν την θεά Αθηνά και στο πλάι τον Μ. Αλέξανδρο με τον Βουκεφάλα), του Πανεπιστημίου, της Ακαδημίας των Τεχνών και του Δημαρχείου της Βιέννης καθώς και του καθεδρικού Ναού του Αγ. Στεφάνου της Βιέννης.
   Μεγαλύτερη όμως συμβολή του Νικολάου Δούμπα στην πόλη της Βιέννης και στον παγκόσμιο πολιτισμό, υπήρξε η ανέγερση με σχεδόν αποκλειστικά δική του συμβολή (και του πατρός του) του εκπληκτικής ομορφιάς Μεγάρου της "Εταιρείας των φίλων της Μουσικής" της Βιέννης ( Musikverein). Στο μέγαρο αυτό πραγματοποιείται κάθε Πρωτοχρονιά η περίφημη συναυλία της Φιλαρμονικής της Βιέννης, την οποία παρακολουθούν  και τηλεοπτικά εκατομμύρια τηλεθεατές από όλο τον κόσμο (και την Ελλάδα).
    Ο Νικόλαος Δούμπας απεβίωσε το 1900. Πέντε ημέρες μετά τον θάνατό του, ο Δήμος της Βιέννης αποφάσισε να μετονομάσει τον μεγάλο κεντρικό δρόμο μπροστά από το Musikverein σε Dumbastrasse.
    Στην Αθήνα, τα ονόματα του Στεργίου και του Νικολάου Δούμπα είναι χαραγμένα στην μαρμάρινη πλάκα των ευεργετών στα Προπύλαια του Πανεπιστημίου Αθηνών.
    
Πηγές: Πάπυρος - Λαρούς-  Μπριτάνικα, Ελευθερουδάκης, thulebooks.blogspot.gr