Πέμπτη, 10 Δεκεμβρίου 2015

ΠΟΙΟΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΕΙ ΓΙΑ ΤΑ ΧΡΕΗ ΤΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ;

  Σύμφωνα με δηλώσεις του Προέδρου της Βουλής, κατά την πρόσφατη ψήφιση του προϋπολογισμού οι βουλευτές φαίνεται ότι έκαναν λάθος και, αντί να εγκρίνουν κονδύλιο 15 εκ ευρώ για την χρηματοδότηση των κομμάτων, ενέκριναν κονδύλιο 5 εκ. ευρώ.
 Τώρα, λέει ο πρόεδρος της Βουλής , το λάθος διορθώνεται μόνο με αναθεώρηση του προϋπολογισμού. Αλλιώς τα κόμματα της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ  (τα οποία χρωστούν περί τα 500 εκ ευρώ) οδηγούνται σε χρεοκοπία. 
  Η χρεοκοπία νομίζω ότι δεν αποτρέπεται ούτως ή άλλως. Γι' αυτό και, προ ημερών, ο υποψήφιος πρόεδρος της ΝΔ Άδωνις Γεωργιάδης δεν ντράπηκε να ισχυριστεί δημοσίως ότι, αφού το χρέος της ΝΔ ύψους 200 εκ. ευρώ σε τράπεζες, ασφαλιστικά ταμεία κλπ είναι απολύτως αδύνατο να αποπληρωθεί ποτέ , ο ίδιος θα εισηγηθεί να θεσπιστεί νόμος περί διαγραφής του.
   Το πολιτικό σύστημα θεωρεί τους πολίτες υποζύγια και ,είτε με κρατική χρηματοδότηση, είτε με διαγραφή των χρεών, ψάχνει να φορτώσει σε αυτούς τα υπέρογκα χρέη που δημιούργησαν τα κόμματα εξαιτίας της διαπλοκής , της διαφθοράς και της κακοδιοίκησής τους.
    Αλλά υπάρχει και ο σωστός δρόμος: Για τα χρέη των κομμάτων να πληρώσουν τα μέλη τους, δεδομένου μάλιστα ότι, όπως ορίζει ο νόμος, τα κόμματα είναι ενώσεις προσώπων.    
    

Τετάρτη, 9 Δεκεμβρίου 2015

ΟΙ ΠΡΟΝΟΜΙΟΥΧΟΙ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ

  Σύμφωνα με την επίσημη μηνιαία έκθεση του Υπουργείου εργασίας κοινωνικής ασφάλισης και πρόνοιας  για τον Ιανουάριο 2015 ("ενιαίο σύστημα ελέγχου και πληρωμών ΗΛΙΟΣ"), στην Ελλάδα υπάρχουν 2.654.198 συνταξιούχοι στους οποίους καταβάλλονται κάθε μήνα συντάξεις συνολικού ποσού 2.338.764.679,54 ευρώ, ήτοι ετησίως κάτι περισσότερο από 28 δις (28.065.176.154,48) ευρώ. Εξ αυτών οι 431.842 είναι συνταξιούχοι ηλικίας μέχρι 60 ετών.
   Όσον αφορά ειδικά τις συντάξεις γήρατος, εμφανίζονται 2.023.616 συνταξιούχοι εκ των οποίων οι 249.443 είναι μέχρι 60 ετών. Συγκεκριμένα, υπάρχουν 24.594 συνταξιούχοι ηλικίας 26-50 ετών, 68.160 συνταξιούχοι ηλικίας 51-55 ετών και 156.689 συνταξιούχοι γήρατος, ηλικίας 56-60 ετών. Για  όλες αυτές τις πρόωρες συντάξεις γήρατος δαπανώνται ετησίως κάτι περισσότερο από 3,5 δις (3.652.406.517,72) ευρώ.
    Εξάλλου, δεν λαμβάνουν όλοι οι συνταξιούχοι μόνο μία σύνταξη, ούτε καν δύο ή τρεις. Υπάρχουν 59.188 οι οποίοι λαμβάνουν 4 συντάξεις, 14.016, οι οποίοι λαμβάνουν 5 συντάξεις, 4.504 οι οποίοι λαμβάνουν 6 συντάξεις , 351, οι οποίοι λαμβάνουν 7 συντάξεις, 47 οι οποίοι λαμβάνουν 8 συντάξεις, 7 οι οποίοι λαμβάνουν 9 συντάξεις και 4 οι οποίοι λαμβάνουν 10 συντάξεις!
   Επίσης, μολονότι το μέσο μηνιαίο εισόδημα από συντάξεις τον Ιανουάριο 2015 κυμάνθηκε στα 956,53 ευρώ, υπήρχαν 233.055 συνταξιούχοι των οποίων η σύνταξη γήρατος δεν ξεπερνάει τα 400 ευρώ μηνιαίως, ενώ την ίδια στιγμή υπήρχαν και 979 συνταξιούχοι με μηνιαίες συντάξεις γήρατος μεγαλύτερες των 3.500 ευρώ. 
    Κάθε χρόνο το κράτος δανείζεται περί τα 12 δις ευρώ για να συντηρήσει το ασφαλιστικό σύστημα των ανισοτήτων και των προνομίων των ευνοημένων και των πελατών του, τους οποίους δεν θέλει να στενοχωρήσει.
    

Τρίτη, 24 Νοεμβρίου 2015

ΟΙ ΙΠΠΟΤΕΣ ΤΗΣ ΕΛΕΕΙΝΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ

  Η Νέα Δημοκρατία είναι η παράταξη των πολιτικών τζακιών , των φεουδαρχών της πολιτικής και των βαρόνων. Μεγαλύτερα πολιτικά τζάκια της ΝΔ , τα οποία ανταγωνίζονται επί 40 και πλέον έτη για τον έλεγχο του κόμματος, υπήρξαν οι οικογένειες, αφενός του ιδρυτή της Κωνσταντίνου Καραμανλή , δεξιού, πρώην αρχηγού της Ε.Ρ.Ε.  και, αφετέρου, του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, φιλελεύθερου, προερχόμενου από την Ένωση Κέντρου. 
  Η ΝΔ μαζί με το ΠΑΣΟΚ είναι τα κόμματα που είναι υπεύθυνα για το έκτρωμα της μεταπολίτευσης. Πρόκειται για κόμματα αρχηγικού τύπου, με διάτρητα καταστατικά και μέλη αφισοκολλητές και κλακαδόρους, τα οποία απέχουν παρασάγγες από τις δημοκρατικές αρχές αντίστοιχων ευρωπαϊκών πολιτικών κομμάτων.
   Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ έφτιαξαν το Σύνταγμα στα μέτρα τους και αφού κατέστησαν ανεξέλεγκτα, επέπεσαν σαν τις ακρίδες στο δημόσιο χρήμα. Διόρισαν εκατοντάδες χιλιάδες αργόμισθων κομματόσκυλων στο δημόσιο με αντάλλαγμα την ψήφο τους. Επέτρεψαν την λεηλασία του δημοσίου προϋπολογισμού από ευνοούμενους εργολάβους - καναλάρχες  και προμηθευτές με αντίτιμο μίζες και προβολή από τα ελεγχόμενα μμε. Εξαφάνισαν το χρήμα από τις τράπεζες και τα ασφαλιστικά ταμεία και το μετέτρεψαν σε κομματικά και άλλα θαλασσοδάνεια, ομόλογα και αεριτζίδικες μετοχές χρηματιστηρίου. Διέλυσαν την χώρα και την οδήγησαν στην χρεοκοπία και στα μνημόνια.
     Μετά το μνημόνιο το ΠΑΣΟΚ σχεδόν ισοπεδώθηκε και περιορίστηκε σε ρόλο μικρού κόμματος, διότι μεγάλο μέρος των στελεχών και κυρίως των οπαδών του, όταν διαπίστωσε ότι δεν μπορούσε να τους εγγυηθεί το πελατειακό κράτος, προσχώρησε στον ΣΥΡΙΖΑ . Απεναντίας η ΝΔ , μολονότι υπέστη βαρύ εκλογικό πλήγμα, κατόρθωσε να διατηρήσει σημαντικό μέρος της δύναμής της,  διότι διαθέτει παραδοσιακούς μετριοπαθείς συντηρητικούς ψηφοφόρους  που δεν μπορούσαν να μετακινηθούν προς τα άκρα της δεξιάς ή της αριστεράς.
    Χάρη στους παραδοσιακούς ψηφοφόρους της ΝΔ, στην απουσία άλλης μετριοπαθούς δεξιάς παράταξης και στην τραγική πρώτη περίοδο της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ -ΑΝΕΛ,  τα τζάκια της ΝΔ κατάφεραν να διασωθούν  έστω και ως αξιωματική αντιπολίτευση και μετά τις πρόσφατες εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015. Μετά από αυτές τις εκλογές όμως άνοιξε ο ασκός του Αιόλου και πλέον εμφανίζονται να έχουν επιδοθεί σε έναν αγώνα ξεκαθαρίσματος λογαριασμών γελοιοποιούμενοι και γελοιοποιώντας ο ένας τον άλλο, αλλά ,κυρίως, γελοιοποιώντας όλοι από κοινού το κόμμα τους. Αποκορύφωμα της γελοιοποίησης υπήρξε το απίστευτο φιάσκο της αδυναμίας διενέργειας των εκλογών για την ανάδειξη του αρχηγού .
     Φαίνεται ότι  τρεις τουλάχιστον εκ των τεσσάρων  σημερινών υποψηφίων για την ηγεσία της ΝΔ υποστηρίζονται από συγκεκριμένα αντιμαχόμενα πολιτικά τζάκια. Πιθανόν κάποιοι να ρίχνονται ως χαρτιά για να καούν  στην πυρά προς όφελος άλλων και κάποιοι άλλοι να λειτουργούν ως "λαγοί" ή ευνοούμενοι. Γνωρίζουμε επίσης από την ιστορία ότι μία οικογένεια ξέρει να περιμένει την κατάλληλη ευκαιρία και κατόπιν να εμφανίζει κάποιο μέλος της ως από μηχανή σωτήρα εάν το κόμμα ή χώρα φθάσει σε επίπεδα διάλυσης. 
     Ένα είναι βέβαιο: Οι ιππότες της ελεεινής τραπέζης αναζητούν πλέον το ιερό δισκοπότηρο της εξουσίας ο καθένας για τον εαυτό του.

Πέμπτη, 12 Νοεμβρίου 2015

ΠΟΣΟ ΣΧΕΤΙΚΗ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ; ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΤΗΣ ΜΙΑΝΜΑΡ

 Στην Μιανμάρ (Πρώην Βιρμανία) διεξήχθησαν οι πρώτες ελεύθερες εκλογές από το 1962, όταν κατέλαβε την εξουσία στρατιωτική δικτατορία. Στους δρόμους αναρτήθηκαν πόστερ και σχεδιαγράμματα που έδειχναν στον λαό πώς να ψηφίσει. Οι εκλογές ανέδειξαν θριαμβεύτρια του Σούου Κίι , μέχρι πρότινος ευρισκόμενη σε κατ' οίκον περιορισμό από το καθεστώς. Αλλά οι δικτάτορες έχουν πάρει τα μέτρα τους: Με φωτογραφική διάταξη στο Σύνταγμα απαγορεύεται να γίνει πρόεδρος της χώρας εκείνος που ο σύζυγός του έχει ξένη υπηκοότητα και (...εντελώς τυχαία) ο σύζυγος της Σούου Κίι είναι Βρετανός. Κάθε απόπειρα αναθεώρησης του Συντάγματος είναι αδύνατη καθώς απαιτείται πλειοψηφία άνω του 75% των βουλευτών και, βάσει του Συντάγματος, το 25% των βουλευτών δεν εκλέγεται, αλλά διορίζεται από τον στρατό! Η Σούου Κίι δηλώνει: Εάν δεν μπορώ να γίνω πρόεδρος θα είμαι "πάνω από τον Πρόεδρο". Τι ωραία που είναι τα Συντάγματα όταν γράφονται για να διαιωνίζουν  την εξουσία!

Τετάρτη, 11 Νοεμβρίου 2015

Η "BLUEBERRY SOUP" ΤΗΣ ΙΣΛΑΝΔΙΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΠΟΛΙΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ

Την Τετάρτη 11 Νοεμβρίου από τις 19:30 στο Ρομάντσο (Αναξαγόρα 3-5 Ομόνοια) πραγματοποιείται η προβολή του ντοκιμαντέρ Blueberry Soup, στο πλαίσιο μιας ευρωπαϊκής περιοδείας που αναδεικνύει σχετικές πρωτοβουλίες πολιτών σε οκτώ χώρες. Μετά τη Σκωτία, την Ιρλανδία, την Ισπανία, την Αυστρία, η “ισλανδική συνταγή” παρουσιάζεται στην Αθήνα.

Στην εκδήλωση συμμετέχουν με σύντομες παρουσιάσεις οι εξής ελληνικές πρωτοβουλίες για τη συμμετοχική διακυβέρνηση και τη συνταγματική αλλαγή:

Η κίνηση Πολιτίζω του 1985, η Πρωτοβουλία για Ριζική Συνταγματική Αλλαγή, το Δημοβούλιο Πολιτών, η τεχνολογική εφαρμογή DemocracIT, η ψηφιακές πλατφόρμες Vouliwatch, Yourule και Wepolitics, η πρωτοβουλία Δημοκρατία & Δημοψήφισμα, η ιστοσελίδα FEKyou, το Κίνημα Άμεσης Δημοκρατίας και από τη Θεσσαλονίκη, η Κίνηση 136 για το νερό.

Ποιός είναι ο σκοπός της κάθε πρωτοβουλίας; Τί δράσεις αναπτύσσουν; Τί προκλήσεις αντιμετωπίζουν; Μετά την προβολή του ντοκιμαντέρ, η σκηνοθέτιδα ανοίγει το διάλογο με το κοινό και βιντεοσκοπεί την ανοιχτή συζήτηση, καθώς αναζητούνται τα συστατικά της Δημοκρατίας και οι δυνατότητες επαναπροσδιορισμού της σήμερα, στην Ελλάδα και ευρύτερα.

Πάρε μέρος!

Η είσοδος είναι ελεύθερη κατόπιν εγγραφής.
www.eventora.com/en/Events/politikh-kainotomia-systatika-
(αν δε λειτουργεί ο σύνδεσμος κάντε copy paste με την τελική παύλα)

Το ντοκιμαντέρ θα προβληθεί στα αγγλικά με ελληνικούς υπότιτλους ενώ κατά τη διάρκεια στης συζήτησης θα γίνεται άτυπη διερμηνεία στα ελληνικά εφόσον χρειαστεί.


ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ
Την εκδήλωση διοργανώνει η πλατφόρμα πολιτικής καινοτομίας ΠΟΛΙΤΕΙΑ 2.0, ο οποία αναπτύσσει δράσεις για τον επαναπροσδιορισμό της Δημοκρατίας στην Ελλάδα από το 2012 . Μέσα από έρευνα, δράσεις ενημέρωσης, εκπαιδευτικά προγράμματα και εργαστήρια πολιτών, αναπτύσσει το εγχείρημα Σύνταγμα 2.0, μία δομημένη διαδικασία δημιουργίας ενός νέου Συντάγματος για την Ελλάδα από τους πολίτες για τους πολίτες.


ANAΛΥΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

19:30 - 20:00 Παρουσίαση 10 πρωτοβουλιών πολιτών για τη συμμετοχική διακυβέρνηση και τη συνταγματική αλλαγή στην Ελλάδα

20:00 - 21:30 Προβολή ντοκιμαντέρ “Blueberry Soup:
Πώς η Ισλανδία άλλαξε τον τρόπο που βλέπουμε την πολιτική”
(στα αγγλικά με ελληνικούς υπότιτλους)

21:30 - 22:00 Ανοιχτή συζήτηση και βιντεοσκόπηση απόψεων με τη σκηνοθέτιδα Eileen Jerret (στα αγγλικά με άτυπη διερμηνεία στα ελληνικά εφόσον χρειαστεί)

22:00 - 00:00 Συζητήσεις στο bar του Ρομάντσο
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

Τετάρτη, 4 Νοεμβρίου 2015

Ο Κ. ΦΙΛΗΣ ΚΑΙ Η ΔΙΑΠΡΑΞΗ ΤΩΝ ΕΓΚΛΗΜΑΤΩΝ ΠΟΥ ΠΡΟΒΛΕΠΟΝΤΑΙ ΣΤΟΝ ΝΟΜΟ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΞΕΝΟΦΟΒΙΑΣ

    Σύμφωνα με το άρ. 2 ν. 927/1979 , όπως αυτό αντικαταστάθηκε από τον ν. 4285/2014 " Όποιος με πρόθεση, δημόσια, προφορικά ή δια του τύπου, μέσω του διαδικτύου ή με οποιοδήποτε άλλο μέσο ή τρόπο, επιδοκιμάζει, ευτελίζει ή κακόβουλα αρνείται την ύπαρξη ή τη σοβαρότητα εγκλημάτων γενοκτονιών, εγκλημάτων πολέμου, εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας, του Ολοκαυτώματος και των εγκλημάτων του ναζισμού που έχουν αναγνωριστεί με αποφάσεις διεθνών δικαστηρίων ή της Βουλής των Ελλήνων και η συμπεριφορά αυτή στρέφεται κατά ομάδας προσώπων ή μέλους της που προσδιορίζεται με βάση τη φυλή, το χρώμα, τη θρησκεία, τις γενεαλογικές καταβολές, την εθνική ή εθνοτική καταγωγή, το σεξουαλικό προσανατολισμό, την ταυτότητα φύλου ή την αναπηρία, όταν η συμπεριφορά αυτή εκδηλώνεται κατά τρόπο που μπορεί να υποκινήσει βία ή μίσος ή ενέχει απειλητικό ή υβριστικό χαρακτήρα κατά μίας τέτοιας ομάδας ή μέλους της, τιμωρείται με τις ποινές της παραγράφου 1 του προηγούμενου άρθρου. (σ.σ. φυλάκιση 3 μηνών έως 3 ετών και χρηματική ποινή 5-20 χιλ. ευρώ) 
2. Αν η πράξη της προηγούμενης παραγράφου τελέστηκε από δημόσιο λειτουργό ή υπάλληλο, κατά την άσκηση των ανατεθειμένων σε αυτόν καθηκόντων, επιβάλλεται φυλάκιση έξι (6) μηνών έως τριών (3) ετών και χρηματική ποινή δέκα χιλιάδων έως είκοσι πέντε χιλιάδων (10.000 - 25.000) ευρώ.»
  Προ ολίγων ημερών ο Υπουργός Παιδείας κ. Φίλης, με το γνωστό ύφος του, ερωτώμενος σχετικά σε τηλεοπτική εκπομπή, εξέφρασε την άποψη ότι δεν υπήρξε γενοκτονία των Ποντίων παρά μόνο επιχείρηση "εθνοκάθαρσης" (;). Ίσως για τον κ. Φίλη να μην σήμαινε και πολλά πράγματα ότι η γενοκτονία των Ποντίων έχει αναγνωρισθεί ως τέτοια από την Βουλή των Ελλήνων. Αλλά αυτό δεν ενδιαφέρει κανέναν. Με την πράξη του αυτή ο Υπουργός Παιδείας εμφανίζεται να διέπραξε το αδίκημα του άρ. 2 ν. 927/1979  όπως αυτό κατά τα παραπάνω αντικαταστάθηκε από τον ν. 4285/2014 διότι δημόσια αρνήθηκε την ύπαρξη γενοκτονίας που έχει αναγνωριστεί με απόφαση της Βουλής των Ελλήνων. 
  Ήδη οι ποντιακές οργανώσεις αντέδρασαν έντονα θεωρώντας ότι η συμπεριφορά του Υπουργού στρέφεται σε βάρος τους. Απομένει να δούμε εάν η βουλή των Ελλήνων θα θελήσει να διατάξει προκαταρκτική εξέταση για να διαπιστωθεί εάν πρέπει ο κ. Φίλης να οδηγηθεί στο ειδικό  δικαστήριο σύμφωνα με το άρ. 86 του Συντάγματος , ή όπως συνέβη σε πάρα πολλές περιπτώσεις στο παρελθόν δεν θα πράξει απολύτως τίποτε και θα παράσχει την γνωστή ασυλία. 
    Σημειωτέον ότι ως γενοκτονία των Ποντίων νοείται το οργανωμένο σχέδιο εθνικής εξαφάνισης που είχε τεθεί σε εφαρμογή με δολοφονίες και επιστράτευση σε τάγματα εργασίας, όπου τα θύματα πέθαιναν από τις απάνθρωπες συνθήκες και την ασιτία. Υπολογίζεται ότι 235.000 Πόντιοι εκτοπίστηκαν με αυτόν τον τρόπο και περίπου 200.000 θανατώθηκαν, ενώ 80.000 περίπου κατέφυγαν στην Ρωσία.  
     Δεν αποκλείεται ο κύριος Φίλης, προκειμένου να γλυτώσει τις ευθύνες να επικαλεσθεί την ημιμάθειά του. Μερικές φορές εάν είναι κάποιος αγράμματος μπορεί να του βγαίνει και σε καλό.

Δευτέρα, 2 Νοεμβρίου 2015

Η ΦΟΒΕΡΗ ΘΥΣΙΑ ΤΩΝ ΣΥΡΙΩΝ ΣΤΟΝ ΒΩΜΟ ΤΩΝ ΑΝΤΙΜΑΧΟΜΕΝΩΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ

 Η περιοχή της Συρίας κατοικείται από την παλαιολιθική εποχή. Με το πέρασμα των αιώνων περιήλθε μεταξύ άλλων στην κυριαρχία της Μεσοποταμίας, της Αιγύπτου, των Ασσυρίων, των Κιμμερίων, των Σκυθών, των Μήδων, των Περσών, των Ελλήνων, των Ρωμαίων, της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, των Αράβων, των Σελτζούκων Τούρκων, των Σταυροφόρων, των Μογγόλων, των Μαμελούκων και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
 Όταν η Οθωμανική Αυτοκρατορία διαλύθηκε μετά το τέλος του ά παγκοσμίου πολέμου, οι Μεγάλες Δυνάμεις Αγγλία και Γαλλία δεν τήρησαν την υπόσχεσή τους για ανεξαρτησία της Συρίας, αλλά, αφενός την πετσόκοψαν αποσπώντας από αυτήν τον Λίβανο , την Παλαιστίνη και - αργότερα- την περιοχή της Αλεξανδρέττας και , αφετέρου , την έθεσαν υπό την επικυριαρχία των Γάλλων.
 Σύμφωνα με τις αποφάσεις της Συνδιάσκεψης του Σαν Ρέμο, οι Γάλλοι κατείχαν την Συρία με την εντολή να οργανώσουν την διοίκησή της , να αξιοποιήσουν τις πλουτοπαραγωγικές πηγές (μεταξύ άλλων το πετρέλαιο) και να την προετοιμάσουν για το καθεστώς αυτοκυβέρνησης. 
  Τα χρόνια περνούσαν και η Γαλλία δεν είχε καμία διάθεση να παραδώσει την Συρία στον λαό της. Αλλά κατόπιν επέπεσε ο β΄παγκόσμιος πόλεμος και η Γαλλία απώλεσε την ισχύ της, με αποτέλεσμα να αναγκαστεί να αποδεχθεί την ανεξαρτησία της Συρίας.
  Το κράτος της Συρίας (Συριακή Αραβική Δημοκρατία) υπήρξε από την αρχή εθνολογικά, θρησκευτικά και κοινωνικά ανομοιογενές, καθώς υπήχθησαν σε αυτό από θρησκευτικής απόψεως Αλαουίτες, Δρούζοι, Σουνίτες και Χριστιανοί και, από κοινωνικής απόψεως, αστοί, αγρότες και νομάδες της ερήμου. Ακολούθησε μακρά περίοδος πραξικοπημάτων (μέχρι το 1958), μία σύντομη περίοδος ένωσης με την Αίγυπτο (1958-1961), νέο πραξικόπημα το 1961 και κατάληψη της εξουσίας από το κόμμα του Μπάαθ , η ηγεσία του οποίου ελεγχόταν από τους Αλαουίτες το 1963. Μέλος του Μπάαθ εμφανίζεται ο Χαφέζ Αλ Άσαντ, ο οποίος ανέλαβε την εξουσία το 1971. Έκτοτε η Συρία υποτάχθηκε στην εξουσία της οικογένειας Άσαντ.
   Η οικογένεια  Άσαντ διάλεξε αμέσως τους εχθρούς και τους φίλους. Υποστήριξε τους Αλαουίτες και έθεσε υπό διωγμό τους Σουνίτες Μουσουλμάνους, ενώ το 1976 επιχείρησε να προσαρτήσει τον Λίβανο. Το 1980 συνήψε σύμφωνο φιλίας και Συνεργασίας με την ΕΣΣΔ. Το 1982 το Ισραήλ εισέβαλε στον Λίβανο και κατέστρεψε μεγάλο μέρος της αεροπορίας και του στρατού της Συρίας.Το 1985 η Συρία κατηγορήθηκε από την Δύση ότι υπέθαλπε την διεθνή τρομοκρατία. Το 1988 επιχείρησε να διαδραματίσει ρόλο στον διάλογο για τον τερματισμό του πολέμου Ιράν - Ιράκ, ενώ το 1989 δέχθηκε ισχυρές πιέσεις να αποσύρει τα στρατεύματά της από τον Λίβανο και το ίδιο έτος, παρά το ενιαίο μέτωπο με τις σιιτικές οργανώσεις Χεζμπολάχ και Αμάλ, ηττήθηκε από τον στρατηγό Αούν , ηγέτη των Χριστιανών του Λιβάνου, ο οποίος υποστηρίχθηκε από το Ιράκ.  
   Σε απάντηση, το 1990 η Συρία ήταν η πρώτη αραβική χώρα που καταδίκασε την ιρακινή εισβολή στο Κουβέιτ και αυτό είχε ως αποτέλεσμα την βελτίωση των σχέσεών της με την Δύση. Το 1994 έθεσε ως όρο για την επίτευξη ειρήνης με το Ισραήλ την αποχώρησή του από τα υψώματα του Γκολάν που κατείχε το Ισραήλ από τον τρίτο Αραβοϊσραηλινό πόλεμο το 1967, κάτι το οποίο δεν επετεύχθη. Το 1995 επιδεινώθηκαν οι σχέσεις της και με την Τουρκία, επειδή η Τουρκία κατασκεύασε το φράγμα Ατατούρκ στον Ευφράτη ποταμό. Αλλά και οι Τούρκοι κατηγόρησαν τους Σύριους ότι υποθάλπουν τους Κούρδους Αντάρτες του ΡΚΚ.
   Ο Χαφέζ Αλ Άσαντ πέθανε στις 10 Ιουνίου 2000 και τον διαδέχθηκε ο υιός του Μπασάρ Αλ Άσαντ, ο οποίος εμφανιζόταν ως εμποτισμένος με δυτική κουλτούρα. Αλλά , παρά το αρχικό πολιτικό άνοιγμα (με αμνήστευση 600 περίπου πολιτικών κρατουμένων, μεταξύ των οποίων μέλη των Αδελφών Μουσουλμάνων,. κομουνιστές και φιλοϊρακινοί μέλη του κόμματος Μπάαθ, επανέκδοση εφημερίδων και πάγωμα του στρατιωτικού νόμου) το οποίο βιαστικά ονομάστηκε "Άνοιξη της Δαμασκού", γρήγορα το καθεστώς επανήλθε στις γνωστές πρακτικές του και η διεθνής απομόνωση αυξήθηκε.
    Το 2004 η Συρία ενεπλάκη και πάλι σε σύγκρουση με την χριστιανική αντιπολίτευση του Λιβάνου και κυρίως με τον πρωθυπουργό Ραφίκ Χαρίρι προσπαθώντας να επιβάλει επέκταση της θητείας του Προέδρου Εμίλ Λαχούντ. Στις 14 Φεβρουαρίου 2005 ο Χαρίρι δολοφονήθηκε σε μία επίθεση με παγιδευμένο αυτοκίνητο στο κέντρο της Βηρυτού και μία επιτροπή έρευνας υπέδειξε ως υπεύθυνη την κυβέρνηση της Συρίας. Η Συρία κατήγγειλε τις ΗΠΑ και τον ΟΗΕ ότι επεδίωκαν να καθυποτάξουν την Συρία και το σύνολο της Μέσης Ανατολής στις Μεγάλες Δυνάμεις.
   Το 2011 στην Συρία, όπως και σε άλλες χώρες της αραβικής χερσονήσου και της Αφρικής ξέσπασε εξέγερση. Αφορμή η σύλληψη νεαρών για συνθήματα εναντίον του καθεστώτος.
   Στον φοβερό εμφύλιο πόλεμο που έκτοτε είναι σε εξέλιξη με φοβερά εγκλήματα (φόνους, βασανιστήρια, βιασμούς, εξαφανίσεις αμάχων κλπ)  συμμετέχουν όλοι οι παλαιοί εχθροί και φίλοι του καθεστώτος. Μέχρι σήμερα περισσότεροι από 250.000 άνθρωποι έχουν χάσει την ζωή τους  και περίπου 11 από τα 19 εκατομμύρια κατοίκων έχουν αναγκαστεί να  φύγουν από τις εστίες τους. Εξ αυτών περίπου 4 εκατομμύρια ζήτησαν μέχρι σήμερα καταφύγιο  σε άλλα κράτη.
( Πηγές: Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, BBC.)

Τρίτη, 6 Οκτωβρίου 2015

ΜΕΓΑΛΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΦΙΛΕΛΛΗΝΑ PEDRO OLALLA ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΑ ΒΟΥΛΗ

  Την Κυριακή 11 Οκτωβρίου 2015, ώρα 11.00-13.00, στο μέγαρο της Παλαιάς Βουλής, η Πρωτοβουλία για ριζική συνταγματική αλλαγή (www.neosyntagma.net) διοργανώνει εκδήλωση προς τιμήν του μεγάλου Ισπανού συγγραφέα, ελληνιστή και Πρεσβευτή του ελληνισμού Pedro Olalla .
    Αφορμή για την εκδήλωση αποτελεί το τελευταίο βιβλίο του συγγραφέα με τίτλο "Η ΜΕΤΕΩΡΗ ΕΛΛΑΔΑ, Παρακαταθήκη της αρχαίας αθηναϊκής δημοκρατίας από την οπτική της σύγχρονης Αθήνας", εκδόσεις Παπαζήση.
    Υπό το πρίσμα αυτό, είναι βέβαιο ότι θα δοθεί η ευκαιρία μίας υψηλού επιπέδου συζήτησης με τον συγγραφέα και τους ομιλητές για την πραγματική Δημοκρατία αλλά και γενικότερα  στους θεσμούς που έχει ανάγκη η χώρα μας. 

Κυριακή, 27 Σεπτεμβρίου 2015

ΕΓΚΛΗΜΑ ΤΟΥ "ΛΕΥΚΟΥ ΚΟΛΛΑΡΟΥ"

   Είναι βέβαιο ότι η δημοκρατία στηρίζεται στην κυριαρχία της μεσαίας τάξεως, διότι μόνο αυτή διαθέτει αρκετή οικονομική ισχύ ώστε να της εξασφαλίζει  ελεύθερη πολιτική βούληση, αλλά όχι τόση ώστε να θέτει τον εαυτό της υπεράνω του νόμου. Απεναντίας, οι μεν οικονομικά αδύναμοι καθίστανται ευκολότερα πολιτικά υπόδουλοι εξαιτίας της ανάγκης τους, οι δε οικονομικά ισχυροί τίθενται συχνά υπεράνω του νόμου χάρη στην οικονομική ισχύ τους.
   Η αυτοκινητοβιομηχανία της Volkswaagen  δεν είναι απλώς μία οικονομικά πανίσχυρη εταιρεία, αλλά αποτελεί κυριολεκτικά έναν οικονομικό κολοσσό ο οποίος δραστηριοποιείται σε ολόκληρο τον κόσμο.
    Η Volkswaagen θεωρώντας ότι βρίσκεται υπεράνω του νόμου, επιχειρούσε με απάτη και πιθανόν και με διαφθορά να μην εφαρμόζει τους κανόνες που ισχύουν για τις εκπομπές ρύπων στα πετρελαιοκίνητα αυτοκίνητα, χρησιμοποιώντας ένα λογισμικό το οποίο , μόλις αντιλαμβανόταν ότι το αυτοκίνητο δεν βρισκόταν σε κίνηση αλλά σε διενέργεια ελέγχου, έθετε αυτόματα την μηχανή  σε κατάσταση χαμηλής λειτουργίας.
   Αλλά οι αρχές των ΗΠΑ αποκάλυψαν την απάτη της VW και τώρα η εταιρεία αντιμετωπίζει κυρώσεις 18 δις δολαρίων. Μετά την αποκάλυψη του σκανδάλου, η μετοχή της εταιρείας πέφτει δραματικά την ίδια στιγμή που -παγκοσμίως-εκατομμύρια άνθρωποι -πελάτες της ετοιμάζονται να ασκήσουν αγωγές εναντίον της.  Ταυτόχρονα εκφράζονται υπόνοιες ότι η VW  δεν είναι η μόνη αυτοκινητοβιομηχανία που εξαπατούσε κράτη και καταναλωτές με τον ίδιο τρόπο.
   Κατόπιν αυτών , τα κράτη της Ευρώπης, τα οποία ισχυρίζονται ότι έχουν δημοκρατία, αναγκάσθηκαν να αναγγείλουν σαστισμένα και ασθμαίνοντα την διενέργεια ερευνών.  
    Στην εγκληματολογία , από την εποχή του Sutherland (1940) είναι γνωστή η διάκριση των εγκλημάτων αναλόγως εάν προέρχονται από την ισχυρή οικονομική τάξη , ή την κατώτερη τάξη, σε εγκλήματα του" λευκού κολλάρου" και εγκλήματα του "μπλε κολλάρου" (από την μπλε φόρμα των εργατών).
    Αλλά η δημοκρατία δεν αναγνωρίζει διακρίσεις των εγκλημάτων αναλόγως της προέλευσης και της τάξης εκείνων που τα διαπράττουν , ούτε προβλέπει κανενός είδους προνομιακή μεταχείριση κανενός έναντι του νόμου.
     Εκτός εάν δεν μιλάμε για δημοκρατία. 

Δευτέρα, 21 Σεπτεμβρίου 2015

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ: ΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΘΕΛΟΥΝ ΚΑΘΑΡΣΗ ΣΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

  Οι εκλογές της 20ης Σεπτεμβρίου αποτελούν ένα ακόμη στάδιο στην βραδεία, διαρκή και επίπονη πορεία αλλαγής στο πολιτικό σύστημα.
  Παρά την επτάμηνη καταστροφική περίοδο διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ -ΑΝ.ΕΛ, οι πολίτες επέλεξαν να μην γυρίσουν πίσω.
   Η κοινωνία έδωσε μία ακόμη-τελευταία- ευκαιρία σε εκείνους που δήλωσαν ξεκάθαρα ότι προτίθενται να σταθούν απέναντι στο σύστημα της  διαπλοκής και της διαφθοράς που οδήγησε την χώρα στην χρεοκοπία, ενώ αποδοκίμασε με απέχθεια τους αμετανόητους εκπροσώπους του παλαιού συστήματος που νόμισαν ότι, χωρίς να αλλάξουν έστω και κατ' ελάχιστο, θα επανέλθουν στην εξουσία οι ίδιες οικογένειες και τα ίδια κόμματα, όπως έκαναν επί 40 χρόνια.
   Ο κόσμος αποδοκίμασε επίσης και το ΠΟΤΑΜΙ που, μολονότι νέο κόμμα, το μόνο που έλεγε ήταν "φέρε οποιοδήποτε μνημόνιο να το ψηφίσουμε" και δεν πήρε ούτε μία καθαρή θέση για ριζικές αλλαγές στο πολιτικό σύστημα της διαπλοκής και της διαφθοράς, ενώ δικαίωσε την ΕΝΩΣΗ ΚΕΝΤΡΩΩΝ ανασύροντάς την από το περιθώριο της πολιτικής ζωής σε επιβράβευση του αγώνα της προς πάταξη του διεφθαρμένου πελατειακού και κομματικού κράτους.
    Ισχυρότερο από όλα ήταν το χαστούκι προς τους πολιτικούς παράφρονες της ΛΑ.Ε. που ήθελαν να μετατρέψουν την χώρα σε Κούβα ή Βενεζουέλα της Ευρώπης.
     Η αποχή ξεπέρασε κάθε προηγούμενο , αλλά τελικά μαζί με εκείνους που αποφάσισαν να ασκήσουν  το εκλογικό τους δικαίωμα φαίνεται να δίνει το ίδιο μήνυμα: Οι πολίτες ζητούν κάθαρση στο πολιτικό σύστημα.
   Όποιος δεν φροντίσει να εναρμονιστεί προς αυτή την κατεύθυνση, θα καταλήξει στο περιθώριο της ιστορίας.     

Παρασκευή, 11 Σεπτεμβρίου 2015

ΟΙ 15 ΘΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΓΙΑ ΡΙΖΙΚΗ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ

  Αποτελεί πόρισμα της κοινής λογικής η διαπίστωση ότι η κρίση δεν πρόκειται να παρέλθει πραγματικά, όσα χρόνια και εάν περάσουν και όσα μέτρα και εάν ληφθούν, εάν δεν θεραπευθούν οι αιτίες εξαιτίας των οποίων η χώρα οδηγήθηκε στην χρεωκοπία και στα μνημόνια.  Πραγματική δε αιτία της καταστροφής δεν είναι άλλη από το τριτοκοσμικό πολιτικό σύστημα της χώρας το οποίο, στηριζόμενο σε διάτρητους θεσμούς που του επιτρέπουν να λειτουργεί ανεξέλεγκτα σε βάρος της κοινωνίας, σκόρπισε και λήστεψε το δημόσιο χρήμα μέσα από πελατειακό κράτος, διαφθορά και διαπλοκή, προκειμένου να διατηρήσει το ίδιο την εξουσία και να πλουτίζουν οι ευννοούμενοί του.
   Το πολιτικό σύστημα, τα κόμματα της εξουσίας, τα συστημικά μμε και οι εκδότες- εργολάβοι δεν επιθυμούν βεβαίως να ανοίξει καμία απολύτως συζήτηση για θεσμικές αλλαγές προς την κατεύθυνση της αναμόρφωσής τους. Όπως αποδεικνύεται μέχρι στιγμής και στην παρούσα προεκλογική περίοδο, παλαιά και νέα κόμματα, ακόμη και εκείνοι που υποστηρίζουν ότι βρίσκονται απέναντι στο παλαιό πολιτικό σύστημα, αποφεύγουν να συζητήσουν οποιαδήποτε θεσμική αλλαγή και εμπαίζουν τους πολίτες με υποσχέσεις για ανάπτυξη. Αλλά ακόμη και εάν ερχόταν κάποια στιγμή η ανάπτυξη, ακόμη και εάν μας χάριζαν το χρέος, χωρίς θεσμικές αλλαγές το χρήμα θα κατέληγε πάλι στο βαρέλι δίχως πάτο του σάπιου πολιτικού συστήματος και θα εξαφανιζόταν σε μίζες, διορισμούς, ρουσφέτια και διαπλοκή, αφήνοντας την χώρα στα ίδια χάλια.
  Η κίνηση πολιτών με την επωνυμία "ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΡΙΖΙΚΗ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ"  έχει προτείνει 15 μεγάλες θεσμικές αλλαγές για να αλλάξει το πολιτικό σύστημα: 
   1. Αλλαγή πολιτεύματος από προεδρευομένη σε προεδρική δημοκρατία, ώστε να έχουμε χωριστές εκλογές για ανάδειξη της Βουλής και χωριστές για ανάδειξη κυβέρνησης. Με αυτόν τον τρόπο, αφενός η νομοθετική εξουσία θα αποκτήσει το κύρος του νομοθέτη που της αρμόζει και , αφετέρου, η εκτελεστική εξουσία θα απελευθερωθεί από την ψήφο εμπιστοσύνης της βουλής και θα υπάρχει κυβερνητική σταθερότητα.  
     2. Καθιέρωση της δυνατότητας των πολιτών να προκαλούν δημοψηφίσματα με συλλογή ενός απαιτούμενου αριθμού υπογραφών (λ.χ. 100.000) τόσο για την ψήφιση ή κατάργηση νόμου, όσο και για την αλλαγή του Συντάγματος καθώς επίσης και να καταθέτουν προτάσεις νόμου τις οποίες η βουλή θα είναι υποχρεωμένη να συζητήσει. Με αυτόν τον τρόπο οι πολίτες θα καταστούν υπεύθυνοι, θα πραγματωθεί η λαϊκή κυριαρχία και η κοινωνία θα μπορεί να επέμβει η ίδια σε κάθε περίπτωση που οι αντιπρόσωποί της αντί να λειτουργούν εν ονόματι των συμφερόντων της εξυπηρετούν πελατειακά ή άλλα συμφέροντα σε βάρος της κοινωνίας
    3. Ασυμβίβαστο βουλευτή - μέλους κυβέρνησης , ώστε να πάψουν οι βουλευτές να λειτουργούν ως υποτελείς της κυβέρνησης προκειμένου να λάβουν κάποιο υπουργείο και να αρχίσουν τα ρουσφέτια και να ασχοληθούν με το ιερό καθήκον του νομοθέτη .
    4. Σταθερή θητεία για κυβέρνηση ώστε να πάψουν οι εκλογές για μικροκομματικούς λόγους.
   5.Όχι περισσότερες από δύο θητείες για όλα τα αξιώματα, ώστε να πάψει το φαινόμενο των διαπλεκόμενων "επαγγελματιών της πολιτικής".
  6. Κατάργηση κάθε προνομίου των βουλευτών. Κάθε ένας εξ αυτών στοιχίζει ετησίως στο κράτος 280.000 ευρώ, ενώ δημιουργούν και πελατειακό κράτος διότι διορίζουν συμβούλους - κομματικούς στρατούς.
   7. Κατάργηση της ασυλίας των βουλευτών  και υπαγωγή τους στην δικαιοσύνη όπως κάθε πολίτης, ώστε να παύσει η ατιμωρισία και όποιος διαπράττει ποινικά αδικήματα να τιμωρείται.
  8. Κατάργηση των διατάξεων περί ευθύνης υπουργών και υπαγωγή όλων όσοι μετέχουν σε κυβερνήσεις στην δικαιοσύνη όπως κάθε πολίτης, ώστε εκείνοι που διαχειρίζονται το δημόσιο χρήμα να μην αποφεύγουν σκανδαλωδώς την κρίση της δικαιοσύνης.
   9. Κατάργηση της διάταξης του Συντάγματος που προβλέπει ότι η ηγεσία των ανωτάτων δικαστηρίων και της εισαγγελίας του Αρείου πάγου ορίζεται από την κυβέρνηση, έτσι η ώστε η δικαιοσύνη να καταστεί πραγματικά ανεξάρτητη και να μην υπάρχει κίνδυνος να μετατραπεί σε υποχείριο καμίας κυβέρνησης. 
 10. Ίδρυση ανεξάρτητου Συνταγματικού Δικαστηρίου με μέλη επιλεγένα με τρόπο που εγγυάται την ανεξαρτησία τους από δικηγόρους και τακτικούς δικαστές το οποίο θα ελέγχει την αντισυνταγματικότητα των νόμων κατά το πρότυπο της Γερμανίας , και της Ιταλίας .
 11. Ενίσχυση του θεσμού των ενόρκων, οριζομένων με κλήρωση, με πρόβλεψη αμοιβής τους ανάλογης των τακτικών δικαστών, οι οποίοι, μεταξύ άλλων θα δικάζουν και  εγκλήματα δικαστών, δικηγόρων κλπ ώστε και η δικαιοσύνη να μην καταστεί κράτος εν κράτει.
 12.  Αυστηρός δημόσιος έλεγχος των οικονομικών των κομμάτων και όσων διαχειρίζονται το δημόσιο χρήμα αποκλειστικά από την δικαιοσύνη , χωρίς κανένα  απολύτως απόρρητο, ώστε να πάψει το πάρτι σε βάρος του δημοσίου χρήματος. 
13. Πλήρης λογοδοσία όσων ασκούν δημόσιο αξίωμα, ώστε κάθε ένας ο οποίος αναλαμβάνει δημόσιο αξίωμα να δίνει λόγο στην κοινωνία για τα πεπραγμένα του.
14. Καθιέρωση θεσμών εσωκομματικής δημοκρατίας (καταστατικό, δημοκρατική ανάδειξη εκπροσώπων , επιλογή προγράμματος από τα μέλη, εσωκομματικά δημοψηφίσματα κλπ) ώστε να πάψουν επιτέλους τα κόμματα τριτοκοσμικού τύπου.
15. Αυστηρός έλεγχος των μμε ώστε να μην λειτουργεί κανένα μμε χωρίς νόμιμη άδεια και να αφαιρείται η άδεια λειτουργίας για χρέη προς το δημόσιο.

Πέμπτη, 10 Σεπτεμβρίου 2015

ΕΝΑ DEBATE ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΑ ΕΚΤΟΣ ΤΟΠΟΥ ΚΑΙ ΧΡΟΝΟΥ

   Το debate (όπως αποκαλείται χωρίς μετάφραση στην ελληνική γλώσσα) των πολιτικών αρχηγών της 9ης Σεπτεμβρίου 2015 σχεδιάστηκε και εκτελέστηκε με τέτοιο προκλητικό τρόπο, ώστε φανερώνει αδιαφορία για τον πολίτη και υποτίμηση της νοημοσύνης του. 
   Οι κανόνες του, αλλά και η ίδια η διενέργειά του, δεν προβλέπονται από τις διατάξεις κανενός νόμου , όπως θα όριζε η αρχή της λογοδοσίας. Απεναντίας, αποφασίστηκαν μονομερώς από τα ισχυρά κόμματα της διακομματικής επιτροπής των εκλογών. Αυτά έθεσαν τις ενότητες της συνέντευξης, φροντίζοντας να μην περιλαμβάνεται σε αυτές η συζήτηση για τις αναγκαίες αλλαγές στο πολιτικό σύστημα. Αυτά όρισαν την διαδικασία, φροντίζοντας ακόμη και την παραμικρή λεπτομέρεια, ώστε η κάμερα να δείχνει μόνο εκείνον που τοποθετείται για να  μπορούν οι υπόλοιποι να σηκώνονται από την θέση τους, να καπνίζουν, να βρίζουν, να γελούν, ή να συμβουλεύονται τους συμβούλους τους. Αυτοί εξάλλου αποφάσισαν με ποιους θα συνομιλήσουν, αποκλείοντας όλους τους άλλους κατά το δοκούν.
     Οι δημοσιογράφοι που έθεταν τις ερωτήσεις, οι οποίοι παρουσιάζονται ως δήθεν οι κορυφαίοι της χώρας, δεν έκαναν ούτε μία ερώτηση της προκοπής. Αντί στην αρχική ερώτησή τους να ζητήσουν να πληροφορηθούν περί των θέσεων των κομμάτων και στην συμπληρωματική ερώτηση να ελέγξουν τους πολιτικούς αρχηγούς κατά πόσον  οι θέσεις και οι υποσχέσεις τους συμβαδίζουν με τις πράξεις τους και την πραγματικότητα, έθεταν ανούσιες ερωτήσεις οι οποίες δεν ενδιέφεραν κανέναν. Οι περισσότεροι δεν ήταν ικανοί ούτε να τηρήσουν στοιχειωδώς το χρονικό όριο , ενώ κάποιοι έθεσαν και ερωτήσεις εκτός θέματος , δηλαδή εκτός της υπό συζήτηση ενότητας!  
   Οι πολιτικοί αρχηγοί με τις τοποθετήσεις τους απέδειξαν ότι οι ίδιοι και τα κόμματά τους, δεν είναι μόνο αμετανόητοι αλλά και αδιάβαστοι και ανίκανοι. Δεν παρουσιάστηκε ούτε μία συγκροτημένη πρόταση σε καμία απολύτως ενότητα της συζήτησης. Όταν ρωτήθηκαν για την ανάγκη επανάστασης στον χώρο της παιδείας, κατηγορούσαν ο ένας τον άλλο, ενώ αναλόγως κινήθηκαν και στο μεταναστευτικό. Στην εξωτερική πολιτική δεν υπάρχει κανένα όραμα για την θέση της χώρας στον κόσμο. Στην οικονομία το μόνο που ξέρουν είναι το μνημόνιο, ενώ στην δημόσια διοίκηση, πλην του αρχηγού του Ποταμιού που πρότεινε κάποιες αλλαγές στην κατεύθυνση της πάταξης του πελατειακού κράτους και του αρχηγού των ΑΝΕΛ που δήλωσε ότι πρέπει να καταργηθεί ο νόμος περί ευθύνης Υπουργών, ουδείς έθεσε υπόψιν των συνομιλητών του και του ελληνικού λαού μία ολοκληρωμένη πρόταση μεταρρύθμισης.
  Ήταν το πρώτο  debate μετά το 2009, ήτοι το πρώτο της εποχής των μνημονίων. Τα παλαιότερα debate υπήρξαν εξίσου ανούσια με το χθεσινό. Ενθυμούμενος ότι τις προηγούμενες φορές η κατάσταση μου δημιουργούσε υπνηλία , μετά το τέλος του επιχείρησα και πάλι να πάω για ύπνο. Μόνο που αυτή την φορά ήμουν τόσο εξοργισμένος που ήταν αδύνατο να κοιμηθώ.      

Τετάρτη, 9 Σεπτεμβρίου 2015

ΟΙ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ Η ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ ΧΟΡΗΓΗΣΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΑΣΥΛΟΥ ΚΑΙ Η ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΩΝ

TI EINAI ΠΡΟΣΦΥΓΑΣ
Σύμφωνα με το άρ. 1 της Διεθνούς Σύμβασης του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, η οποία υπεγράφη στην Γενεύη το 1951 και κυρώθηκε στην Ελλάδα με το ν.δ.3989/1959, όπως αυτή τροποποιήθηκε με το Πρωτόκολλο της Νέας Υόρκης του 1967, το οποίο κυρώθηκε στην Ελλάδα με τον α.ν.389/1968, πρόσφυγας θεωρείται κάθε πρόσωπο το οποίο "συνεπεία δεδικαιολογημένου φόβου διώξεως λόγω φυλής , θρησκείας, εθνικότητος, κοινωνικής τάξεως ή πολιτικών πεποιθήσεων ευρίσκεται εκτός της χώρας της οποίας έχει την υπηκοότητα και δεν δύναται ή , λόγω του φόβου τούτου, δεν επιθυμεί να απολαύη της προστασίας της χώρας ταύτης  " καθώς επίσης και το πρόσωπο το οποίο, εάν δεν έχει υπηκοότητα, βρίσκεται συνεπεία τέτοιων γεγονότων εκτός της χώρας διαμονής του και δεν δύναται ή δεν επιθυμεί να επιστρέψει σε αυτήν. 
  Από τα παραπάνω προκύπτει ότι, σύμφωνα με την Σύμβαση της Γενεύης, πρόσφυγας δεν θεωρείται κάθε αλλοδαπός μετανάστης που εισέρχεται σε μία ξένη χώρα, ούτε καν κάθε άνθρωπος που αναγκάζεται για οποιονδήποτε λόγο (λ.χ. εξαιτίας φυσικής καταστροφής) να εγκαταλείψει την χώρα του και να μεταβεί σε άλλη χώρα, αλλά μόνο εκείνος που βρίσκεται εκτός της χώρας του , επειδή φοβάται δικαιολογημένα ότι θα υποστεί δίωξη εξαιτίας της φυλής του, ή της θρησκείας του, της εθνικότητας, της κοινωνικής τάξης, ή των πολιτικών του πεποιθήσεων. Με αυτόν τον ορισμό η Σύμβαση της Γενεύης θέτει δύο κριτήρια για την αναγνώριση της ιδιότητας του πρόσφυγα: Πρώτον, το υποκειμενικό, δηλαδή τον φόβο του προσώπου ότι κινδυνεύει να διωχθεί εξαιτίας της φυλής , της θρησκείας, της εθνικότητος , της κοινωνικής τάξεώς του , ή των πολιτικών του πεποιθήσεων και γι' αυτό βρίσκεται εκτός της χώρας του και δεν δύναται ή δεν επιθυμεί να επιστρέψει σε αυτήν ,  και , δεύτερον, το αντικειμενικό, ήτοι την προϋπόθεση ότι αυτός ο φόβος διώξεως είναι «δεδικαιολογημένος», δηλαδή είναι εύλογος και βασίζεται σε αντικειμενικά δεδομένα. 
     Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΧΟΡΗΓΗΣΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΑΣΥΛΟΥ: 
  Η Σύμβαση της Γενεύης καθόρισε την έννοια του πρόσφυγα , καθώς και τα δικαιώματα τα οποία έχει αλλά άφησε την διαδικασία και τα όργανα αναγνώρισης της ιδιότητας του πρόσφυγα και χορήγησης πολιτικού ασύλου στην εσωτερική νομοθεσία κάθε επιμέρους κράτους.
      Η Ευρωπαϊκή Ένωση ,βλέποντας την καταιγίδα να έρχεται , θέσπισε όσον αφορά το ζήτημα των μεταναστών και των προσφύγων την οδηγίας 2008/115/ΕΚ « σχετικά με τους κοινούς κανόνες και διαδικασίες   στα κράτη μέλη για την επιστροφή των παρανόμως διαμενόντων υπηκόων τρίτων χωρών. " Αλλά το ελληνικό κράτος δεν είχε καταλάβει τίποτε. Το 2011, η ελληνική νομοθεσία η οποία υπήρξε επί πολλά έτη απαρχαιωμένη με αποτέλεσμα να εκκρεμούν ενώπιον των αρχών επί έτη χιλιάδες αιτήσεις χορήγησης πολιτικού ασύλου, επιχείρησε να εκσυγχρονιστεί και να εναρμονιστεί με την ανωτέρω οδηγία , αλλά και τις αρχές του σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και της ορθολογικής λειτουργίας της διοίκησης με την θέσπιση του ν. 3907/2011, σύμφωνα με τον οποίο, αφενός ιδρύθηκε η λεγόμενη «Υπηρεσία πρώτης Υποδοχής» η οποία έχει ως αποστολή την αποτελεσματική διαχείριση των υπηκόων τρίτων χωρών που εισέρχονται παρανόμως στην χώρα (άρ.6 ) και, αφετέρου συστάθηκε «Υπηρεσία Ασύλου», με δυνατότητα διάρθρωσης τόσο κεντρικά όσο και με δυνατότητα ίδρυσης περιφερειακών γραφείών για να εφαρμόσει αποτελεσματικά και γρήγορα την νομοθεσία περί ασύλου (άρ.1 ).
    Ο νόμος 3907/2011 προέβλεπε ορθολογικές «διαδικασίες πρώτης υποδοχής» των υπηκόων τρίτων χωρών που συλλαμβάνονται να εισέρχονται στην χώρα χωρίς τις νόμιμες διατυπώσεις. Ειδικότερα προέβλεπε την εξακρίβωση της ταυτότητάς τους, την καταγραφή τους, τον ιατρικό τους έλεγχο και περίθαλψη και την ενημέρωση για τα δικαιώματά τους και ιδίως όσον αφορά το δικαίωμά τους να αιτηθούν πολιτικό άσυλο (άρ.7). Προέβλεπε επίσης την δημιουργία κεντρικής και την δυνατότητα ίδρυσης  περιφερειακών μονάδων πρώτης υποδοχής με εγκαταστάσεις πρώτης υποδοχής (άρ.13) και την ευχέρεια  του περιφερειακού γραφείου Ασύλου να λειτουργεί εντός του Κέντρου πρώτης Υποδοχής(άρ.11). Επιχειρούσε ακόμη και να προβλέψει τι θα συνέβαινε εάν δημιουργούνταν έκτακτες καταστάσεις , όπως για παράδειγμα η διάταξη του άρ.14 , η οποία όριζε ότι εάν δεν επαρκούν οι κατάλληλες εγκαταστάσεις για την διεξαγωγή των διαδικασιών πρώτης υποδοχής επιτρέπεται και η χρήση άλλων δημοσίων εγκαταστάσεων. Στόχος του νόμου , η διάκριση προσφύγων και λοιπών μεταναστών: Οι Πρόσφυγες θα έπρεπε να λαμβάνουν σύντομα πολιτικό άσυλο. Οι λοιποί μετανάστες αφού καταγράφονταν, θα έπρεπε να επιστρέψουν στην χώρα τους μέσω διαδικασίας έκδοσης πράξης επιστροφής τους, η οποία θα εφαρμοζόταν είτε με οικειοθελή αποχώρηση , είτε με απομάκρυνσή τους από την χώρα (άρ.21-23).
     ΤΟ ΧΑΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΩΝ
  Καθώς όμως στην Ελλάδα οι νόμοι δεν εφαρμόζονται, έτσι και ο νόμος 3907/2011 έμεινε στην ουσία ανεφάρμοστος για περισσότερα από δύο έτη. Αλλά ακόμη και μετά την εφαρμογή του στην πράξη μόλις από τον Ιούνιο του 2013 με την έκδοση του αναγκαίου Προεδρικού Διατάγματος 113/2013, ουδείς κατάλαβε τι επρόκειτο να συμβεί και ουδείς φρόντισε να σχεδιάσει την δράση των αρχών με βάση τις προβλέψεις του νόμου ούτως ώστε να υπάρχουν επαρκείς υποδομές και να έχουν επιλεγεί και άλλες για περίπτωση ανάγκης. Ένα και μόνο παράδειγμα δείχνει την εικόνα: Στην Λέσβο ο προβλεπόμενος ξενώνας υποδοχής αιτούντων πολιτικό άσυλο είναι χωρητικότητας 10 ατόμων!
     Εάν οι κυβερνώντες είχαν προβλέψει τι επρόκειτο να συμβεί και ακολούθως εάν είχαν σχεδιάσει ορθολογικά την κρατική δράση, θα μπορούσαν με την βοήθεια ευρωπαϊκών κονδυλίων να στήσουν έναν μηχανισμό, ο οποίος, αφενός θα μπορούσε να αναγνωρίσει συντομότατα την ιδιότητα του πρόσφυγα σε όσους το δικαιούνται παρέχοντάς τους έτσι το δικαίωμα να κινηθούν με νόμιμο τρόπο από την ελληνική επικράτεια προς στην Ευρώπη   και ,αφετέρου θα διαχειριζόταν οργανωμένα το θέμα των λοιπών μεταναστών χωρίς αυτές τις αθλιότητες και τους κινδύνους για την υγεία και την δημόσια τάξη και ασφάλεια.
     Τελικά η ανικανότητα έδωσε άλλη λύση και έγινε αυτό που είχε πει ο Καμμένος. Ανοίξαμε τα σύνορα και τους στείλαμε στην Ευρώπη.         

    

Τρίτη, 1 Σεπτεμβρίου 2015

ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΚΑΤΑΚΛΥΖΕΙ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

  "Ολόκληρη η Δύση, όλα τα γένη των Βαρβάρων που κατοικούσαν στις χώρες πέρα από την Αδριαντική κι ως τις Ηράκλειες Στήλες, όλοι μαζί μετανάστευαν συν γυναιξί και τέκνοις και κατευθύνονταν προς την Ασία διαμέσου της Ευρώπης. .... Γεμάτοι ζήλο και ορμή πλημμύριζαν όλους τους δρόμους. Τους Κέλτες εκείνους στρατιώτες ακολουθούσαν άνθρωποι άοπλοι, πλήθος αμέτρητο σαν την άμμο και σαν τ' άστρα, με φοινικόκλαδα και σταυρούς στους ώμους, γυναίκες και παιδιά που είχαν εγκαταλείψει τα σπίτια τους. Ήταν σαν να έβλεπες κάποια ποτάμια να συρρέουν από παντού και, περνώντας ως επί το πλείστον από την Δακία, να ορμάνε πανστρατιά στα δικά μας εδάφη. ... Ο αυτοκράτορας είχε καλέσει μερικούς αρχηγούς του ρωμαϊκού στρατού και τους έστειλε κατά τα μέρη του Δυρραχίου και του Αυλώνα προστάζοντάς τους να υποδέχονται με φιλοφροσύνη όσους περνούσαν τον πορθμό και να οργανώνουν πλούσια πανηγύρια σε όλες τις περιοχές απ' όπου θα περνούσαν. Ύστερα να τους παραφυλάνε παρακολουθώντας τους προσεκτικά κι όταν τους έβλεπαν να κάνουν επιδρομές ορμώντας στις παρακείμενες περιοχές για να αρπάξουν τρόφιμα, να τους σταματάνε με ελαφρούς ακροβολισμούς. Μαζί με αυτούς ήταν και μερικοί γνώστες της λατινικής γλώσσας για να καταστέλλουν τις συγκρούσεις που ίσως θα αναφύονταν μεταξύ τους."  (Άννα Κομνηνή, Αλεξιάς, βιβλίο Ι, V, μετάφραση Αλόη Σιδέρη.)
   Η Άννα Κομνηνή, θυγατέρα του αυτοκράτορα του Βυζαντινού Αυτοκράτορα Αλέξιου Α΄ με υψηλή καλλιέργεια και σπουδαία φιλολογική και φιλοσοφική παιδεία, η οποία συνέγραψε το έργο "Αλεξιάς"μετά τον θάνατο του πατέρα της το 1118 για να εξυμνήσει τα κατορθώματά του και να καταγράψει τα συνταρακτικά γεγονότα που συνέβησαν κατά την βασιλεία του, περιγράφει με αυτόν το εκπληκτικό τρόπο το ποτάμι των "βαρβάρων" από την Δύση που κατέκλυσε την Αυτοκρατορία κατά την Α΄ Σταυροφορία το 1096.
  Ο Αυτοκράτωρ Αλέξιος Α΄ο Κομνηνός επέδειξε επιδεξιότητα, αλλά και αποφασιστικότητα. Υποδέχθηκε τα στίφη των βαρβάρων Κελτών με ειρηνική διάθεση, αλλά όποτε εκείνοι παρεκτρέπονταν δεν δίσταζε να επεμβαίνει με δυναμικό τρόπο για τους επαναφέρει στην τάξη με τελικό στόχο να αποβιβαστούν στην Ασία, οπού για να απελευθερώσουν τους Αγίους Τόπους θα έπρεπε να στραφούν εναντίον των Τούρκων.
   Ο στόχος επετεύχθη και οι Κέλτες , αφού του ορκίστηκαν πίστη και υποχρέωση να του παραδώσουν όλα τα εδάφη που θα καταλάμβαναν, διέβηκαν τον Βόσπορο και ξεχύθηκαν στην Ασία. Πολύ αίμα χύθηκε, οι Άγιοι Τόποι απελευθερώθηκαν και πολλές υποσχέσεις δεν τηρήθηκαν. 
   Σήμερα,  900 χρόνια μετά τα γεγονότα που περιγράφει η Άννα Κομνηνή, το ποτάμι των ανθρώπων  ξανακυλάει ορμητικό και ασταμάτητο αλλά η ροή του είναι αντίστροφη. Αυτή την φορά η πορεία του δεν είναι από την δυτική Ευρώπη προς την Ασία, αλλά από την Ασία και την Αφρική προς την δυτική Ευρώπη. 
    Εννιακόσια χρόνια μετά την Άννα Κομνηνή η Ευρώπη, η οποία πλέον δεν εμφανίζεται ως βάρβαρη αλλά ως πολιτισμένη, βιώνει με σκληρό τρόπο τα αποτελέσματα της πολιτικής της και κατακλύζεται από πρόσφυγες και μετανάστες από την Ασία και την Αφρική.     

Κυριακή, 30 Αυγούστου 2015

ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΕΡΓΩΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ:ΤΟ ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΔΙΩΡΥΓΑΣ ΤΟΥ ΣΟΥΕΖ

   Η διώρυγα του Σουέζ  στην Αίγυπτο, η οποία συνδέει την Μεσόγειο με την Ερυθρά Θάλασσα και αποτελεί έναν από τους πιο πολυσύχναστους ναυτικούς κόμβους από την Ευρώπη μέχρι τον Ινδικό και τον Ειρηνικό ωκεανό,  έχει μήκος 168 χιλιομέτρων, πλάτος 55 μέτρα, βάθος ανεμπόδιστης πλεύσης 12 μέτρα και είναι η μεγαλύτερη διώρυγα στον κόσμο. Αντίστοιχα, η διώρυγα του Παναμά , η οποία συνδέει τον Ειρηνικό με τον Ατλαντικό ωκεανό, έχει μήκος 81,6 χιλιόμετρα. (Η Διώρυγα της Κορίνθου έχει μήκος 6,3 χιλ, πλάτος 24,6 μέτρα και βάθος 7 μέτρα).
    Η διώρυγα διανοίχθηκε το 1869 από τον Γάλλο Φερντινάν ντε Λεσέψ ύστερα από εργασίες 14 ετών, αφού προηγουμένως ελήφθησαν υπόψη τα υπολείμματα αρχαίας διώρυγας στο ίδιο σημείο των Πτολεμαίων και των Ρωμαίων. Τα δικαιώματα εκμετάλλευσής της παραχωρήθηκαν σε εταιρία της οποίας το 52% των μετοχών αγοράσθηκαν από την Γαλλία. Αργότερα οι οικονομικές δυσχέρειες ανάγκασαν τον Αντιβασιλέα της Αιγύπτου να πουλήσει και το υπόλοιπο ποσοστό  στην Βρετανία και έτσι η Αίγυπτος απώλεσε ακόμη και την εκπροσώπησή της στην διοίκησή της μέχρι το 1949 οπότε αποκαταστάθηκε ως μέλος της διοίκησης με ποσοστό 7% επί των ακαθαρίστων κερδών.
   Το 1956 , με απόφαση του Προέδρου Νάσερ η διώρυγα εθνικοποιήθηκε και περιήλθε στον πλήρη έλεγχο της Αιγύπτου΄. Ακολούθησε στρατιωτική εισβολή Ισραήλ, Γαλλίας και Βρετανίας, αλλά η παρέμβαση ΗΠΑ και ΕΣΣΔ επέτρεψαν στην Αίγυπτο να διατηρήσει υπό την εξουσία της την διώρυγα.
     Μετά τον Νάσερ ακολούθησε ο Σαντάτ και μετά την δολοφονία του το 1981 πρόεδρος της Αιγύπτου επεβλήθη ο Μουμπάρακ. Η "αραβική άνοιξη", η λαϊκή εξέγερση και η πτώση του καθεστώτος Μουμπάρακ οδήγησαν αρχικώς την Αίγυπτο σε κοινωνική και πολιτική αναταραχή μέχρι την επικράτηση επί των φανατικών μουσουλμάνων και την εδραίωση στην εξουσία του Προέδρου Σίσι. 
     Το 2014 η κυβέρνηση Σίσι με στόχο να παράσχει ώθηση στην ανάπτυξη της χώρας,  αποφάσισε να εκμεταλλευτεί το τεράστιο πλεονέκτημα της διώρυγας και να διανοίξει μία νέα διώρυγα σε μήκος 72 χιλιομέτρων προκειμένου να επιτευχθεί η αμφίδρομη κυκλοφορία των πλοίων, να επιταχυνθεί ο χρόνος διέλευσης από τις 18 ώρες στις 11 ώρες και να αυξηθούν οι καθημερινές διελεύσεις από 49 σε 97. Ωστόσο, για την χρηματοδότηση και την οικονομική εκμετάλλευση του έργου δεν διέπραξε τα λάθη του παρελθόντος, αλλά στράφηκε στους ίδιους τους πολίτες της χώρας και η χρηματοδότηση του μεγάλου έργου βασίστηκε αποκλειστικά σε εγχώριο δανεισμό μέσω της έκδοσης ομολόγων με επιτόκιο 12%, το οποίο καλύφθηκε χάρη στην πρωτόγνωρη συμμετοχή των πολιτών, οι οποίοι εντός μόλις έξι ημερών είχαν αγοράσει ομόλογα 8,5 δις ευρώ! 
  Η κατασκευή του έργου ξεκίνησε στις 6-8-2014  και μολονότι αρχικά είχε ανακοινωθεί ότι για την ολοκλήρωση του  θα απαιτούντο τρία έτη, η συνεργασία περισσότερων των 43.000 εργαζομένων οδήγησε στην ολοκλήρωσή του εντός ενός έτους.
  Η κατασκευή ήταν κολοσσιαία, με τα έργα εκσκαφής να ανέρχονται σε 250 εκατομμύρια κυβικά μέτρα.  Πάνω από 242 εκατομμύρια κυβικά μέτρα ιζημάτων απομακρύνθηκαν κατά τη φάση της κατασκευής, ούτως ώστε η νέα διώρυγα να φθάνει σε βάθος τα 24 μέτρων.
    Με το έργο της νέας διώρυγας η οποία εγκαινιάστηκε στις αρχές Αυγούστου 2015, η Αίγυπτος ευελπιστεί να αυξήσει τα ετήσια έσοδά της από την διέλευση πλοίων  από 5,3 δις δολάρια σε 13,2 δις μέχρι το 2023 και ταυτόχρονα στοχεύει να δημιουργήσει μία πλήρως ανεπτυγμένη βιομηχανική ζώνη στην περιοχή.
   "Το έργο αυτό αποτελεί δώρο της Αιγύπτου στον κόσμο" λέει η κυβέρνηση της Αιγύπτου. Απομένει να αποδειχθεί εάν θα επιβεβαιωθούν οι προσδοκίες. Πάντως στον Παναμά η ιστορία δεν ξέχασε να καταγράψει τα οικονομικά σκάνδαλα και τον κακό σχεδιασμό της Παγκόσμιας Εταιρίας Διωκεάνιας Διώρυγας που ίδρυσε για την κατασκευή της ο κατασκευαστής της διώρυγας του Σουέζ Φερντινάν ντε Λεσέψ, όπως δεν πρέπει να ξεχνούν και οι Έλληνες ότι και στην περίπτωση της ταπεινής διώρυγας της Κορίνθου, η οποία ξεκίνησε το 1882  από την Διεθνή Εταιρία της Ναυτικής Διώρυγος της Κορίνθου επικράτησε επίσης κακός σχεδιασμός , υπέρβαση του αρχικού προϋπολογισμού των 30.000.000 φράγκων, διακοπή των εργασιών και ίδρυση νέας ελληνικής εταιρίας με κεφάλαιο 5.000.000 φράγκα από τον Ανδρέα Συγγρό, η οποία αποπεράτωσε το έργο το 1893. Σημειωτέον  ότι , σαν να πρόκειται για τον ο Καλατράβα τη εποχής, στο πρόγραμμα κατασκευής συμμετείχε και εδώ ο Ντε Λεσέψ!

ΠΗΓΕΣ: Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος -Λαρούς Μπριτάνικα, εγκυκλοπαίδεια Ελευθεουδάκη, Capital.gr, euro2day.gr, Ημερησία,  iefimerida.gr

Τετάρτη, 26 Αυγούστου 2015

ΕΠΙΚΑΛΟΥΝΤΑΙ ΤΗΝ ΤΗΡΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ ΝΑ ΤΟ ΠΑΡΑΒΙΑΣΟΥΝ!

   Η παραίτηση της κυβέρνησης ανέδειξε τον τυχοδιωκτικό τρόπο με τον οποίο οι παράγοντες της πολιτικής ζωής του τόπου επικαλούνται την τήρηση του Συντάγματος προκειμένου να το παραβιάσουν.
    Πρώτος απ' όλους ο ίδιος ο παραιτηθείς Πρωθυπουργός, όταν μετέβη στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας για να καταθέσει την παραίτησή του, προκειμένου να αιφνιδιάσει τους αντιπάλους του, ζήτησε επικαλούμενος το Σύνταγμα τον άμεσο διορισμό υπηρεσιακής κυβέρνησης και την διενέργεια εκλογών. Αλλά το Σύνταγμα, στο άρ. 38 παρ. 1 ορίζει ότι σε περίπτωση παραίτησης της κυβέρνησης εφαρμόζεται πρώτα η διαδικασία των διερευνητικών εντολών του άρ. 37 παρ.2,3 και 4 και μόνο εφόσον αυτές αποβούν άκαρπες και δεν σχηματιστεί κυβέρνηση, διορίζεται υπηρεσιακή κυβέρνηση για την διενέργεια εκλογών.
   Δεύτερη η ανεκδιήγητη Πρόεδρος της Βουλής ισχυρίστηκε ότι παραβιάστηκε ο Σύνταγμα επειδή ο Πρωθυπουργός δεν ενημέρωσε την Βουλή για την παραίτησή του και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν ζήτησε από εκείνη να τον ενημερώσει για τις έδρες των κομμάτων της βουλής προκειμένου να παράσχει τις διερευνητικές εντολές. Ωστόσο, το Σύνταγμα ορίζει ρητά στο άρ. 35 ότι , σε περίπτωση παραίτησης της κυβέρνησης προβλέπεται μόνο η έκδοση Προεδρικού Διατάγματος , το οποίο, εάν δεν προσυπογράψει ο παραιτηθείς Πρωθυπουργός , υπογράφεται μόνο από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και από την δημοσίευση του διατάγματος στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως λαμβάνουν γνώση όλοι οι πολίτες περί της παραιτήσεως. Απεναντίας, πουθενά δεν προβλέπεται υποχρέωση του Πρωθυπουργού να ενημερώσει με άλλο τρόπο ειδικά την Πρόεδρο της Βουλής. Επίσης δεν προβλέπεται από καμία διάταξη του Συντάγματος υποχρέωση του Προέδρου της Δημοκρατίας να ζητήσει ενημέρωση από την Πρόεδρο της Βουλής πριν παράσχει διερευνητική εντολή στον αρχηγό του δεύτερου ή του τρίτου κόμματος της Βουλής προς σχηματισμό Κυβέρνησης σύμφωνα με το αρ. 37 του Συντάγματος.    
     Τρίτος ο πρόεδρος της ΝΔ επικαλέσθηκε και αυτός το Σύνταγμα ισχυριζόμενος ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας οφείλει να συγκαλέσει το Συμβούλιο των Πολιτικών Αρχηγών προκειμένου να διαπιστώσει την δυνατότητα σχηματισμού κυβέρνησης. Αλλά  ούτε οι δικές του απόψεις βρίσκουν έρεισμα στο κείμενο του Συντάγματος διότι στο άρ. 37 παρ. 3 δεν γίνεται πουθενά λόγος για υποχρέωση σύγκλησης του Συμβουλίου Πολιτικών Αρχηγών παρά μόνο για υποχρέωση του Προέδρου της Δημοκρατίας "να καλέσει τους αρχηγούς των κομμάτων" (με τον τρόπο που εκείνος κρίνει ακόμη και τηλεφωνικά και προφανώς και κατ' ιδίαν).  
   Τέταρτος ο Πρόεδρος της Χρυσής Αυγής που ζητούσε να λάβει το δικό του κόμμα την τρίτη διερευνητική εντολή επειδή αυτό εξελέγη τρίτο κόμμα στις εκλογές του Ιανουαρίου ενώ το Σύνταγμα ορίζει ρητά ότι η διερευνητική εντολή παρέχεται στον αρχηγό του τρίτου "σε κοινοβουλευτική δύναμη κόμματος".
    Τελευταίος ο αρχηγός του νεοσύστατου κόμματος "Λαϊκή Ενότητα" , ο οποίος αφού έλαβε την τρίτη διερευνητική εντολή, αντί να επιχειρήσει σύμφωνα με το Σύνταγμα διορισμό κυβέρνησης άρχισε να συναντάται με απολύτως αναρμόδιους συνδικαλιστικούς και άλλους φορείς και ταυτόχρονα προέβη και αυτός σε επίθεση κατά του Προέδρου της Δημοκρατίας ασκώντας πίεση να καλέσει Συμβούλιο Πολιτικών Αρχηγών και να μην προκηρύξει εκλογές στις 20 Σεπτεμβρίου αλλά στις 27 Σεπτεμβρίου. Ωστόσο, το Σύνταγμα, στο άρ.41 ορίζει ότι η εκλογές προκηρύσσονται μέσα σε τριάντα ημέρες από την διάλυση της Βουλής και συνεπώς δύνανται να προκηρυχθούν και στις 20 Σεπτεμβρίου.
   Όλοι οι παραπάνω νομίζουν ότι το Σύνταγμα υφίσταται για να εξυπηρετεί τα συμφέροντά τους. Γι' αυτό άλλωστε  μέχρι σήμερα απέφυγαν να συζητήσουν κάθε πρόταση αλλαγής του ώστε να μην επιτρέπονται τα παιχνίδια με την τήρηση του Συντάγματος, αλλά η τήρησή του να ελέγχεται και  να εξυπηρετεί τα συμφέροντα του λαού.
   Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας μέχρι στιγμής, αντέχει τις πιέσεις συνεχίζει να μην τους λαμβάνει υπόψη και εφαρμόζει κατά γράμμα και με υποδειγματικό τρόπο τις συνταγματικές διατάξεις.   
 

Τετάρτη, 12 Αυγούστου 2015

Ο ΚΟΥΡΟΣ ΚΕΙΤΕΤΑΙ ΣΙΩΠΗΛΟΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ

 Ο Κούρος μήκους 6 μέτρων περίπου , ο οποίος κείτεται σε ένα καταπράσινο περιβόλι στην περιοχή Φλεριό της Νάξου, είναι ημιτελής. Παραμένει στο ίδιο σημείο δεχόμενος τους επισκέπτες του αινιγματικός και σιωπηλός από τον 6ο αι. π.Χ μέχρι σήμερα.
  Η Νάξος , η οποία βρισκόταν σε ακμή κατά την αρχαϊκή περίοδο (7ος -6ος αι. π.Χ.) από την εποχή των Περσικών Πολέμων άρχισε να εξασθενεί. Στους Πέρσες δεν αντιστάθηκε και κατελήφθη χωρίς αγώνα. Κατόπιν έγινε μέλος της Αθηναϊκής Συμμαχίας αλλά επιχείρησε να αποσκιρτήσει και τότε οι Αθηναίοι έστειλαν στόλο και την επανέφεραν δια της βίας.  Στην ελληνιστική και ρωμαϊκή περίοδο χάθηκε για λίγο στα βάθη των αιώνων μέχρι να γνωρίσει κάποιου είδους ευημερία ως ο Μυστράς του Αιγαίου κατά τα βυζαντινά χρόνια. Ύστερα ήλθε η Δ΄ Σταυροφορία, υποτάχθηκε στους Ενετούς και αποτέλεσε μαζί με τα υπόλοιπα νησιά το Δουκάτο του Αιγαίου.
   Κανείς δεν γνωρίζει για ποιον ακριβώς λόγο το συγκεκριμένο δημιούργημα ουδέποτε ολοκληρώθηκε. Ίσως η μοίρα του να ήταν άλλη. Ίσως να βρίσκεται εκεί για να φανερώνει στους απογόνους των Ελλήνων  ότι για να φθάσουμε στο επιθυμητό μέλλον πρέπει να κοντοσταθούμε λίγο και να αγναντέψουμε το μονοπάτι που ξεκινάει από το μακρινό παρελθόν.
   

Παρασκευή, 24 Ιουλίου 2015

ΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΤΗΣ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ

   Το καθεστώς της μεταπολίτευσης το οποίο εμφανίζεται σήμερα να εορτάζει στο προεδρικό μέγαρο και στην Βουλή την επέτειο αποκατάστασης της δημοκρατίας στην πραγματικότητα επιβλήθηκε επί του λαού και σε βάρος των συμφερόντων του.  
  Μετά την πτώση της χούντας το 1974, η χώρα είχε την μεγάλη ευκαιρία για πραγματική δημοκρατική μεταρρύθμιση και ριζική ανανέωση της πολιτικής ζωής, αλλά αντί αυτού επανήλθαν στην εξουσία οι ίδιες οικογένειες και – κατά το μεγαλύτερο μέρος του, με εξαίρεση κυρίως το πολίτευμα της βασιλευομένης δημοκρατίας- το παλαιό Σύνταγμα του 1952.
   Το ισχύον Σύνταγμα καθόρισε θεσμικά την μορφή του πολιτικού συστήματος της μεταπολίτευσης. Το καθεστώς της μεταπολίτευσης κυβέρνησε την Ελλάδα μετά την πτώση της δικτατορίας το 1974 μέσα σε συνθήκες αδιαφάνειας, ανισότητας, οικογενειοκρατίας και κομματοκρατίας. Το δημόσιο χρήμα  λεηλατήθηκε σε διαπλοκή, μίζες και διαφθορά και κατασπαταλήθηκε για εκμαυλισμό και διορισμούς ημετέρων προκειμένου το πολιτικό σύστημα να διατηρείται στην εξουσία. Το δημόσιο χρέος εκτινάχθηκε για να ταίζεται το τέρας που ζούσε και ζει παρασιτικά τρώγοντας τις σάρκες τις κοινωνίας.  Κατόπιν αυτών η χώρα χρεοκόπησε
   Το αναχρονιστικό Σύνταγμα του 1975, το οποίο έγινε ακόμη χειρότερο με τις αναθεωρήσεις του 1986, 2001 και 2007, επέτρεψε την δημιουργία του τέρατος της μεταπολίτευσης, το οποίο έζησε και ζει παρασιτικά κατασπαράζοντας τον δημόσιο πλούτο.
   Διέξοδος από την κρίση δεν μπορεί να υπάρξει εάν δεν σκοτώσουμε το αδηφάγο τέρας της  μεταπολίτευσης που οδήγησε την χώρα στην χρεοκοπία και την κοινωνία στην εξαθλίωση.

Τρίτη, 21 Ιουλίου 2015

ΤΑ ΕΝ ΟΙΚΩ ΚΑΙ ΜΗ ΕΝ ΔΗΜΩ ΤΗΣ ΝΑΝΤΙΑΣ ΒΑΛΑΒΑΝΗ

   Η Νάντια Βαλαβάνη, πτυχιούχος οικονομικών επιστημών, πρώην μέλος της ΚΝΕ, με προηγούμενη εργασιακή εμπειρία μεταφράστριας, υπαλλήλου ασφαλιστικής εταιρείας (ή ασφαλίστριας) και διευθύνουσας οικογενειακής επιχείρησης ξενοδοχείου στην Κρήτη, ανέλαβε τα βαριά καθήκοντα της αναπληρώτριας υπουργού οικονομικών στην κυβέρνηση ΣΥ.ΡΙΖ.Α. - ΑΝ.ΕΛ. της 25ης Ιανουαρίου.
  Μετά από θητεία 5 μηνών, η κυρία Βαλαβάνη παραιτήθηκε στις 15 Ιουνίου δηλώνοντας ότι διαφωνεί με την υπογραφή του νέου μνημονίου με τους δανειστές και υποστηρίζοντας ότι η κυβέρνηση έπρεπε να οδηγήσει τα πράγματα σε ρήξη στηριζόμενη στο ΟΧΙ που εξέφρασε ο λαός με το δημοψήφισμα. 
 Φαίνεται όμως ότι ενώ η κυρία Βαλαβάνη δημοσίως παραμένει αταλάντευτα υποστηρικτής της ρήξης και συνεπώς της επιστροφής στην δραχμή, την ίδια στιγμή κάποιοι εντός της στενής οικογενείας της φοβούμενοι την πιθανότητα αυτή έτρεχαν να διασώσουν τις καταθέσεις τους. 
  Ειδικότερα, λίγες μόλις ημέρες πριν ανακοινωθεί ο έλεγχος των κεφαλαίων και η χώρα περιέλθει στην δίνη του κινδύνου του Grexit και του κουρέματος των τραπεζικών καταθέσεων, ενώ η κοινωνία παρέμενε  ανυποψίαστη για τον επερχόμενο εφιάλτη, η μητέρα της αναπληρώτριας υπουργού οικονομικών Νάντιας Βαλαβάνη φαίνεται ότι  είχε ένα κακό προαίσθημα και έσπευσε άρον άρον να προβεί σε ανάληψη ποσού τουλάχιστον 100.000 ευρώ από τραπεζικό λογαριασμό της. Δημοσιεύματα μάλιστα αναφέρουν ότι επικαλούμενη την ιδιότητα της κόρης της δεν πήγε καν στην τράπεζα να τα πάρει, αλλά ανάγκασε τους υπαλλήλους να της  φέρουν τα χρήματα στο σπίτι.    
  Μερικοί κακεντρεχείς δεν πίστεψαν στην διαίσθηση της μητέρας της κυρίας Βαλαβάνη και κατηγόρησαν την υπουργό ότι έχοντας εσωτερική πληροφόρηση περί επιβολής ελέγχου κεφαλαίων και κινδύνου Grexit και κουρέματος καταθέσεων, φρόντισε να ενημερώσει την μητέρα της για να προλάβει να σώσει τα χρήματά της. Δεν μπορώ να πιστέψω ότι συνέβη κάτι τέτοιο. Άλλωστε η Νάντια Βαλαβάνη , εάν έλεγε κάτι στην μητέρα της , αυτό θα ήταν ότι η ρήξη με τους δανειστές μόνο καλά πράγματα έχει να φέρει για την χώρα και τους πολίτες της.
     Επιπλέον εάν συνέβαινε κάτι τέτοιο θα στοιχειοθετείτο η διάπραξη των αδικημάτων των άρ. 252 ΠΚ (παραβίαση υπηρεσιακού απορρήτου- φυλάκιση 3 μηνών έως πέντε ετών) αφού η υπουργός (η οποία θεωρείται υπάλληλος σύμφωνα με τις διατάξεις του νόμου περί ευθύνης υπουργών), παραβαίνοντας τα καθήκοντά της θα γνωστοποιούσε πράγματα που γνώριζε λόγω της υπηρεσίας της ή έγγραφα που της ήταν προσιτά λόγω της υπηρεσίας της και πιθανότατα του άρ. 256 ΠΚ (απιστία σχετική με την υπηρεσία) αφού, ως αρμόδια για την είσπραξη ή διαχείριση φόρων, εν γνώσει της  πιθανότατα θα ελάττωνε την δημόσια περιουσία της οποίας η διαχείριση της ήταν εμπιστευμένη για να ωφελήσει άλλον. Μάλιστα το συγκεκριμένο αδίκημα της απιστίας τιμωρείται ακόμη και με κάθειρξη στην περίπτωση που η ελάττωση της περιουσίας είναι αξίας ανώτερης των 30.000 ευρώ ή το αντικείμενο της πράξης έχει συνολική αξία μεγαλύτερη των 120.000 ευρώ.  Επιπλέον, η υπουργός θα μπορούσε να θεωρηθεί ηθικός αυτουργός στην πράξη της απιστίας του άρ.256 ΠΚ με φυσικό αυτουργό τον αρμόδιο υπάλληλο της τράπεζας, αφού σύμφωνα με το άρ. 263Α ΠΚ υπάλληλοι θεωρούνται μεταξύ άλλων και όσοι υπηρετούν σε τράπεζες.
  Ευτυχώς, η διάταξη του άρ.86 του Συντάγματος περί ευθύνης υπουργών, η οποία απαγορεύει ακόμη και την προκαταρκτική εξέταση προκειμένου να ερευνηθεί εάν χρειάζεται να ασκηθεί ποινική δίωξη κατά υπουργών χωρίς την άδεια της βουλής, αλλά και η διάταξη του άρ.29 Σ που αναθέτει τον διάτρητο έλεγχο ΠΟΘΕΝ ΕΣΧΕΣ των βουλευτών σε επιτροπή ελεγχόμενη από την βουλή, βάζουν τα πράγματα στην θέση τους: Κανείς δεν θα μπορέσει να πλήξει ούτε κατ' ελάχιστον την τιμή και την υπόληψη της κ. Βαλαβάνη.
       



  

Παρασκευή, 17 Ιουλίου 2015

ΤΟ ΣΚΛΗΡΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΑΥΤΑΠΑΤΗΣ ΑΝΑΓΚΗ ΝΑ ΕΞΕΛΙΧΘΕΙ ΣΕ ΑΡΧΗ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΣΗΣ ΚΑΙ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗΣ

  Στις 30 -1-2015 από αυτό το βήμα είχα δημοσιεύσει άρθρο με τίτλο " η οδός της ουτοπίας και η οδός του μόχθου και της αλλαγής" όπου μεταξύ άλλων υποστήριζα τα εξής:
   "Η κυβέρνηση του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. εξελέγη υποσχόμενη ότι  θα καταργήσει μονομερώς το μνημόνιο βάσει του οποίου οι δανειστές δανείζουν την Ελλάδα για να αποφύγει την πλήρη χρεοκοπία και, ταυτόχρονα, θα δώσει τέλος στην λιτότητα, θα προχωρήσει σε παροχές ύψους 12 δις ευρώ με στόχο την ανάπτυξη και θα επιχειρήσει να κουρέψει κατά ποσοστό 70 % το δημόσιο χρέος της χώρας.    
    .... Πόσο πιθανό είναι να επιτύχει ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και να κουρέψει το χρέος και να αντικαταστήσει το μνημόνιο και την λιτότητα με παροχές τύπου προγράμματος Θεσσαλονίκης προερχόμενες από νέα δανεικά; Για κάθε λογικό άνθρωπο είναι προφανές ότι ένα τέτοιο "πακέτο" είναι αδύνατο. 
  Η ελπίδα όταν δεν στηρίζεται στην πραγματικότητα καταντάει ανοησία.
  Εάν η νέα κυβέρνηση θέλει να δώσει τέλος στην λιτότητα και το μνημόνιο, δεν πρέπει να στρέψει την προσοχή της στο εξωτερικό, αλλά στο εσωτερικό. Πρέπει να αφήσει τις προχειρότητες και τις εύκολες υποσχέσεις και να εργαστεί σκληρά και με μέθοδο για την αναγέννηση της χώρας. Πρέπει να πατάξει την διαφθορά εξαιτίας της οποίας καταληστεύεται το δημόσιο χρήμα και πάνε χαμένες οι θυσίες του λαού. Πρέπει να καταργήσει τα προνόμια της πολιτικής και οικονομικής ελίτ η οποία οφείλει να συνεισφέρει το δικό της μερίδιο και όχι να συνεχίζει να πλουτίζει παρασιτικά ενώ οι πολίτες υποφέρουν. Πρέπει να αναδιοργανώσει το κράτος και να αξιοποιήσει με διαφάνεια για το δημόσιο συμφέρον την δημόσια περιουσία που κοιμάται, να δώσει ανάσα στους πολίτες που μπλέκουν στα γρανάζια της γραφειοκρατίας αντικαθιστώντας την απίστευτη διοικητική πολυνομία με απλή κωδικοποιημένη νομοθεσία, να θέσει τις κατευθύνσεις για την αληθινή αναγέννηση της οικονομίας με έμφαση στην ποιοτική γεωργία, το περιβάλλον, τον τουρισμό, την ανάδειξη των μνημείων και τον πολιτισμό, να ανοίξει σοβαρό δημόσιο διάλογο για το δημογραφικό πρόβλημα, την παιδεία, την απονομή της δικαιοσύνης, το σύστημα ασφάλισης και , οργανώσει διαδικασία αλλαγής του ίδιου του ελεεινού πολιτικού συστήματος που οδήγησε την χώρα στην καταστροφή με την συμμετοχή ολόκληρης της κοινωνίας μέσω δημόσιας διαβούλευσης και δημοψηφισμάτων."
  Στο εν λόγω άρθρο, κατέληγα με την εξής διαπίστωση: " Εάν η κυβέρνηση δεν θέλει να καταρρεύσει σαν χάρτινος πύργος έχει μία μόνο διέξοδο: Να επιλέξει, αντί της οδού της ουτοπίας, την οδό του μόχθου και της πραγματικής αλλαγής. "
   Έξι μήνες μετά, η διάψευση των ανόητων υποσχέσεων υπήρξε σκληρή όχι μόνο για την κυβέρνηση αλλά κυρίως για την κοινωνία που την ακολούθησε.
   Έτσι όπως εξελίχθηκαν τα πράγματα δεν υπάρχουν πλέον άλλα περιθώρια πριν την ολοκληρωτική καταστροφή. Τώρα ήλθε η στιγμή το τέλος της αυταπάτης να αποτελέσει ταυτόχρονα την αρχή της συνειδητοποίησης και της ανασυγκρότησης.
   Το πολιτικό σύστημα (κυβέρνηση και αντιπολίτευση) είναι φανερό ότι είναι αμήχανο, ανήμπορο και τελικά ανίκανο να βγάλει την χώρα από την κρίση. Έχει μία μόνο οδό προσφοράς για τον τόπο: Να ανοίξει την πόρτα της αλλαγής απελευθερώνοντας τις διαδικασίες για την ριζική θεσμική αναμόρφωσή του προκειμένου να διορθωθούν οι αθλιότητες που οδήγησαν την χώρα στην καταλήστευση του δημοσίου χρήματος , στην χρεοκοπία και τα μνημόνια , να πνεύσει νέος άνεμος στην πολιτική ζωή της χώρας και να κατατεθούν νέες ιδέες.
    Είναι απόλυτη ανάγκη να ξεκινήσει αμέσως , μέσα σε συνθήκες ισηγορίας διαδικασία δημοσίου διαλόγου και διαβούλευσης με την συμμετοχή όχι μόνο των κομμάτων αλλά ολόκληρης της κοινωνίας των ενεργών πολιτών για την υπέρβαση του μνημονίου, την έξοδο από την κρίση και την αναγέννηση της χώρας. 

Τετάρτη, 8 Ιουλίου 2015

ΜΙΑ ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΟΣΟ ΠΟΤΕ

  Περί τα τέλη της πρώτης δεκαετίας του 20ου αιώνα η επικρατούσα κατάσταση στην Ελλάδα ήταν συνώνυμη του χάους. Οι κυβερνήσεις και το στέμμα είχαν πολιτευθεί κατά τέτοιον τρόπο ώστε εμπόδιζαν οποιαδήποτε εξέλιξη προς νέες προοδευτικότερες κοινωνικές μορφές. Η οικονομία της χώρας βρισκόταν σε αδιέξοδο, τα μεγάλα εθνικά θέματα οδηγούνταν μαθηματικώς στην προδοσία, ενώ τα κεφαλαιώδη ζητήματα της ανεξαρτησίας, της γης και της δημοκρατίας στον δημόσιο βίο είχαν ταφεί βαθύτερα παρά ποτέ. Μέσα σε αυτό το κλίμα ήταν εδραιωμένη η πεποίθηση στον λαό ότι κύριος ένοχος για την κατάσταση της χώρας ήταν το πολιτικό σύστημα της εποχής το οποίο έπρεπε να ανατραπεί. Το έργο αυτό ανέλαβε την πρωτοβουλία να φέρει εις πέρας ο «Στρατιωτικός Σύνδεσμος» με το κίνημα στο Γουδί την 15η Αυγούστου 1909.
    Το κίνημα στο Γουδί απέκτησε τέτοια λαϊκή υποστήριξη ώστε δεν άργησε να λάβει διαστάσεις επανάστασης, η οποία κορυφώθηκε με τα συλλαλητήρια της 14ης Σεπτεμβρίου 1909 όπου εκφράσθηκε πανηγυρικά η λαϊκή βούληση για εξυγίανση της πολιτικής ζωής.  Το πολιτικό σύστημα επιχείρησε με συμβιβασμούς να διατηρηθεί στην εξουσία. Νομοσχέδια παρασκευάζονταν από τον «Σύνδεσμο» και ψηφίζονταν εν μέσω σιγής των βουλευτών υπό το άγρυπνο βλέμμα αξιωματικών και πολιτών, αλλά τελικώς ξέσπασε νέα μεγάλη κρίση μεταξύ «Συνδέσμου» και κυβέρνησης Μαυρομιχάλη. Ενώπιον της νέας κατάστασης ο «Σύνδεσμος» αποφάσισε να καλέσει στην Ελλάδα από την Κρήτη τον Ελευθέριο Βενιζέλο, ο οποίος έχαιρε τεράστιας φήμης λόγω της συμμετοχής του στο κρητικό ζήτημα. Ο Βενιζέλος αποδέχθηκε την πρόσκληση, ήλθε στην Ελλάδα και με επιδέξιους χειρισμούς ανάγκασε το πολιτικό σύστημα και τον Βασιλέα να αποδεχθούν εκλογές προς συγκρότηση αναθεωρητικής βουλής, με αντάλλαγμα την διάλυση του Στρατιωτικού Συνδέσμου. Η προεκλογική περίοδος υπήρξε κοσμογονική. Οι υποψήφιοι υπερέβησαν τους χίλιους. Εμφανίστηκαν νέοι πολιτικοί με τολμηρά προγράμματα. Τα παλαιά κόμματα συνετρίβησαν. Ο Βενιζέλος εξελέγη ως ανεξάρτητος όπως και η πλειονότητα των βουλευτών, πολλοί εκ των οποίων τοποθετούνταν υπέρ Συντακτικής και όχι αναθεωρητικής βουλής.
    Στην συνέχεια παρατίθεται αυτούσια η ιστορική ομιλία του Ε. Βενιζέλου στο Σύνταγμα, στις 5 Σεπτεμβρίου 1910 προς δίδαγμα καθενός εξ ημών: 

"Συμπολίται! Γνωρίζετε ποία υπήρξαν τα αίτια, τα οποία προκάλεσαν την εξέγερσιν του Αυγούστου παρελθόντος έτους, επομένως δεν έχω ανάγκην να υπομνήσω αυτά εις υμάς διά μακρών.

Αστική δικαιοσύνη εφαρμόζουσα προς ρύθμισιν των σχέσεων του συγχρόνου βίου νομοθεσίαν χρονολογουμένην από 15 και 20 αιώνων, επί τη βάσει δε διαδικαστικού συστήματος υποθάλποντος πάσαν πλεκτάνην προς καταβαράθρωσιν του ουσιαστικού δικαίου και καθιστώντος δυνατήν την επʼ αόριστον παρέλκυσιν των δικών· 

Εμπορική νομοθεσία χρονολογουμένη από ενός αιώνος, ότε η ατμήρης ναυτιλία ήτο άγνωστος, ότε το τοσαύτην έκτοτε λαβόν ανάπτυξιν και τοσούτον ποικίλην μορφήν συνάλλαγμα της ασφαλείας περιωρίζετο μόνον· εις την θαλασσασφάλειαν, ότε αι ανώνυμοι εταιρίαι, αι οποίαι είνε σήμερον ο κυριώτατος μοχλός της οικονομικής προόδου, δεν είχον λάβει την ανάπτυξιν, την οποίαν έλαβον κατά τα έκτοτε διαρρεύσαντα έτη·
    Ποινική διαδικασία, ήτις, χωρίς να παρέχη επαρκείς ασφαλείας δια την προσωπικήν ελευθερίαν των πολιτών, κινείται βραδύτατα, προκαλούσα πολλάκις αυτή την φυγοδικίαν, ενώ εδεικνύετο εξ άλλου ανίκανος να ενεργήση κατασταλτικώς κατά του αδικήματος· 
   Δημοσία εκπαίδευσις, ήτις, θα έλεγέ τις, ότι κύριον έχει προορισμόν να εκτρέφη διʼ ανεπαρκούς άλλως τε μορφώσεως τροφίμους του προϋπολογισμού ανικάνους δια κάθε άλλο πλουτοπαραγωγόν επάγγελμα· 
   Εκκλησία εστερημένη εσωτερικής ζωής, περιοριζομένη εις ξηρούς τύπους και της οποίας ο ενοριακός ιδίως κλήρος, κατατρυχόμενος υπό πενίας και αμαθείας, είνε εντελώς ανίκανος όπως εξυπηρετήση την υψηλήν αυτής αποστολήν.
   Σύστημα δημοτικόν στηριζόμενον επί δήμου, ο οποίος απετελέσθη από τμήμα της χώρας αυθαιρέτως χαραχθέν επί του γεωγραφικού χάρτου, και ο οποίος δια τούτο, εστερημένος οργανικής ζωής, απέβη κατά μικρόν από παράγοντος της κοινωνικής προόδου, από σχολείου διαπαιδαγωγήσεως του λαού δια την χρήσιν των ελευθέρων θεσμών εις όργανον καταδυναστεύσεως εις τας χείρας των φατριών· 
  Διοίκησις φατριάζουσα, διαιωνίζουσα και μετά την απελευθέρωσιν του ελληνικού λαού από του ξενικού ζυγού την τυραννίαν, με μόνην την διαφοράν ότι αυτη ασκείται ήδη εκ περιτροπής οτέ μεν επί του ημίσεως, οτέ επί του ετέρου ημίσεως αυτού.
  Έλλειψις αγροτικής ασφαλείας ως επίσης έλλειψις δασικής ασφαλείας και πάσης επιστημονικής εκμεταλλεύσεως του δασικού πλούτου της χώρας. 
  Αδιαφορία εντελής προς τας εργατικάς και αγροτικάς τάξεις αποτέλεσμα έχουσα το να εξάπτεται εις επικίνδυνον πολλάκις ανταγωνισμόν ή αντίθεσις μεταξύ κεφαλαίου και εργασίας, μεταξύ ιδιοκτήτου και καλλιεργητού, εξ άλλου έλλειψις πάσης οικονομικής πολιτικής εκ μέρους του Κράτους αποβλεπούσης εις την ανάπτυξιν και ενίσχυσιν των παραγωγικών της χώρας δυνάμεων.          Δημοσιονομική πολιτική, ήτις προς αντιμετώπισιν των απαύστων ελλειμμάτων κατέφευγεν ανεπιστημόνως και εμπειρικώς εις την αύξησιν την υπερβάλλουσαν των εμμέσων φόρων, διʼ ων τα δημόσια βάρη επιπίπτουσιν επί των απορωτέρων τάξεων δυσαναλόγως προς τας δυνάμεις αυτών.
  Ανικανότης προς παρασκευήν αναλόγου προς τους πόρους της χώρας αλλά φερεγγύου και ετοιμοπολέμου πάντοτε στρατιωτικής δυνάμεως, δυναμένης να αμύνεται υπέρ των συμφερόντων και της τιμής της χώρας.
   Κυβέρνησις, καταναλίσκουσα το πλείστον της δραστηριότητος αυτής ουχί εις προαγωγήν των δημοσίων συμφερόντων, αλλʼ εις την ικανοποίησιν ως επί τα πολλά αθεμίτων αξιώσεων, διʼ ων διενεργείται η συναλλαγή μεταξύ εκλογέων και βουλευτού αφʼ ενός, μεταξύ βουλευτού και Κυβερνήσεως αφʼ ετέρου, ήτις Κυβέρνησις δια τούτο, πλην του Προέδρου αυτής, απετελείτο ως επί τα πολλά ουχί εκ των ικανωτάτων προς εξυπηρέτησιν του δημοσίου συμφέροντος, αλλʼ εκ των επιτηδειοτάτων, όπως εξυπηρετήσωσι τας ανάγκας της συναλλαγής. Αντιπολίτευσις εις ουδέν συνήθως άλλο αποβλέπουσα ή την κατάληψιν της αρχής, χάριν της οποίας εθυσιάζετο πολλάκις πάσα άλλη αρχή και κάθε άλλο συμφέρον του Κράτους. Νόμος αποβάς ιστός αράχνης δυνάμενος μεν να συλλαμβάνη τους ασθενεστέρους, αλλά κατασχιζόμενος θρασέως από πάντα ισχυρόν.
    Επί πάσι τούτοις εφερόμεθα ανερμάτιστοι, άνευ σαφώς διαγεγραμμένης εθνικής πολιτικής, άνευ παρασκευής τωνμέσων προς πραγματοποίησιν αυτής, αφίνοντες μόνον να υποτρέφηται η ιδέα μεταξύ των λαών της Χερσονήσου του Αϊμου, ότι ο Ελληνισμός έχει φιλοκτήμονας και κατακτητικάς διαθέσεις, μη αρκούμενος μόνον εις άμυναν υπέρ των ιδίων, αλλʼ επιβουλευόμενος και τα αλλότρια.
   Και το αποτέλεσμα πάντων τούτων, ότι ο βίος κατέστη δυσχερέστατος δια τας μέσας και απορωτέρας τάξεις, ότι μέγα μέρος και δυστυχώς το αλκιμώτατον του άρρενος πληθυσμού, φέρεται μεθʼ ορμής ακατασχέτου προς την μετανάστευσιν, η οποία έλαβε τον χαρακτήρα αληθούς εξόδου. Ότι εις την οικογένειαν των πολιτισμένων λαών η Ελλάς υπεβιβάσθη βαθμηδόν εις θέσιν μηδαμώς ανταποκρινομένην ούτε προς το παρελθόν αυτής, ούτε προς τας ελπίδας, με τας οποίας ο κόσμος εχαιρέτησε την αναγέννησίν της προ αιώνος. Ότι το Κράτος περιήλθεν ολίγον κατʼ ολίγον εις οξυτάτην αντίθεσιν προς πάντας σχεδόν τους ομόρους και περιοίκους, ενώ αφʼ ετέρου η υλική αυτού αδυναμία και η ηθική ανυποληψία έφεραν αυτό εις την ανάγκην να υφίσταται, παντός είδους προπηλακισμούς και να ανέχηται την παραβίασιν και αυτών των διά συνθηκών ησφαλισμένων δικαίων του.
   Τοιαύτη πραγμάτων κατάστασις ήτο ουσιαστικόν να αγάγη εις την εξέγερσιν του Αυγούστου του παρελθόντος έτους. Η κατά τύπον στρατιωτική αυτή εξέγερσις, εγκριθείσα δια του λαοψηφίσματος της 14 Σεπτεμβρίου, έλαβε τον χαρακτήρα αληθούς λαϊκής επαναστάσεως.
      Αλλʼ η επανάστασις αυτη εστερείτο προγράμματος σαφώς διαγεγραμμένου, έλειπε δʼ απʼ αυτής και ο ιθύνων πολιτικός νους. Δια τούτο η επανάστασις, αδυνατούσα να ίδη ενσαρκούμενον τον αόριστον πόθον της γενικής ανορθώσεως των του Κράτους, εφέρετο εις χρονιότητα, η οποία καθιστώσα οσημέραι αισθητικότερα τα κακά, τα οποία συμπαρομαρτούσιν εις πάσαν έξοδον από της νομιμότητος, εκινδύνευε να αγάγη αυτήν εις ναυάγιον.
    Κατά την κρισιμωτάτην περίοδον της επαναστάσεως αυτη μου έκαμε την τιμήν να ζητήση την γνώμην μου περί του πρακτέου, και η γνώμη μου, μορφωθείσα μετά επιτόπιον μελέτης των πραγμάτων, ήτο ότι ο στρατός έπρεπε να επανέλθη το ταχύτερον εις τους στρατώνας, ίνα αφοσιωθή ολοψύχως εις το επείγον έργον της στρατιωτικής ανασυντάξεως, αξιών προς τούτο και επιβάλλων εν ανάγκη την σύγκλησιν Αναθεωρητικής Βουλής.

(Φωναί· Συντακτική, Συντακτική)

Αξιών και επιβάλλων εν ανάγκη την σύγκλησιν Αναθεωρητικής Βουλής.

(Νέαι φωναί. Συντακτική· ζήτω η Συντακτική).

Επιμένω ότι έδωκα την γνώμην νʼ αφοσιωθή ο στρατός εις το επείγον έργον της ανασυντάξεως των στρατιωτικών δυνάμεων της χώρας και συγχρόνως έδωκα εις την επανάστασιν την συμβουλήν να αξιώση και επιβάλη εν ανάγκη την σύγκλησιν Αναθεωρητικής Βουλής... (Φωναί. “Όχι, όχι. Συντακτική. Έταιραι φωναί· Σιωπή, σιωπή), ήτις θα προέβαινεν εις την αναθεώρησιν των διατάξεων εκείνων του Συντάγματος, την ανάγκην της μεταρρυθμίσεως των οποίων είχε καταδείξει η πείρα ημίσεως σχεδόν αιώνος, ενώ αφʼ ετέρου ούτω θα προελαμβάνετο η ολεθρία εντύπωσις ότι ο αγών απέτυχε, θα υπεδύετο δε ούτος του λοιπού άλλην μορφήν. Η επανάστασις δεν εδίστασε να αποδεχθή την γνώμην μου ταύτην, την οποίαν εγνώριζε· προερχομένην εξ ειλικρινούς προαιρέσεως αποδείξασα ούτω και πάλιν ότι την ενέργειαν αυτής ουδέν άλλο ερρύθμιζε παρά μόνον η αποσκόπησις προς το συμφέρον του Κ΄ρατους και του ανορθωτικού αγώνος. Συγχρόνως δε επετεύχθη και η συνεννόησις όλων εκείνων των παραγόντων, δια της συμπράξεως των οποίων κατωρθώθη να διεξαχθώσι τοσούτον ήρεμα αι εκλογαί της 8 Αυγούστου.

   Το αποτέλεσμα των εκλογών τούτων αποτελεί αυστηράν καταδίκην κατά του παρελθόντος. Εάν δε αι νέαι ιδέαι δεν φαίνονται τυπικώς εξασφαλισθείσαι εκ του αποτελέσματος των εκλογών, είνε προφανές ότι περιεβλήθησαν δια τοιούτου κύρους εκ του αποτελέσματος των εκλογών τούτων, ώστε να μη αμφιβάλλη τις ότι και εις την Βουλήν θα κατορθώσωσι κατά το πλείστον να επιβληθώσι δια της ηθικής αυτών δυνάμεως και ότι εις τας προσεχείς εκλογάς ο Λαός θέλει εγκρίνη αυτάς πανηγυρικώς.

(Φωναί. Μάλιστα, μάλιστα).

(Μία φωνή. Ο λαός είνε μαζί σου).

   Η εκ των εκλογών της 8ης Αυγούστου προελθούσα λαϊκή αντιπροσωπεία αποστολήν έχει όπως αναθεωρήση ωρισμένας διατάξεις του Συντάγματος. Αλλά θα παρεγνώριζψέ τις προφανή αλήθειαν, εάν δεν ανεγνώριζεν ότι εύρυνσις του κύκλου των εργασιών αυτής, όπως αναθεωρηθώσι και άλλαι διατάξεις του Συντάγματος, μη θίγουσαι ούτε την μορφήν της Πολιτείας, ούτε την εξουσίαν ή το πρόσωπον του Βασιλέως, ούτε την τάξιν της διαδοχής, ανταποκρίνεται προς ισχυράν αξίωσιν της Κοινής Γνώμης. Φρονώ δια τούτα ότι η λαϊκή αυτη αντιπροσωπεία, χωρίς να αλλοιωθή ο χαρακτήρ αυτής, δύναται να προβή εις την εύρυνσιν τοιαύτην του έργου της, εφόσον εις τούτο συμφωνεί και το Στέμμα, το οποίον φαίνεται δια του Βασιλικού λόγου μη έχον ουδεμίαν αντίρρησιν.

(Φωναί· Ζήτω η Συντακτική).

   Πρέπει άλλως τε να εξάρω ότι οιανδήποτε σημασίαν και αν αποδίδω εις το έργον της αναθεωρήσεως του πολιτεύματος, και αποδίδω σημασίαν μεγάλην, δεν αναμένω εκ μόνης της αναθεωρήσεως ταύτης την ανόρθωσιν των καθʼ ημάς πραγμάτων. Προ είκοσι τριών αιώνων ο αθάνατος Σταγειρίτης φιλοσοφών επί της ουσίας των πολιτευμάτων, διετύπωσε διʼ ολίγων λέξεων τον χαρακτήρα και το γνώρισμα των ορθών πολιτευμάτων, τα οποία ασφαλίζουν την ευημερίαν των λαών, και των παρεκβατικών πολιτευμάτων, τα οποία απεργάζονται την κακοδαιμονίαν αυτών.

“Όταν, είπεν, ο εις, ο μονάρχης δηλ. εν τω μοναρχικώ πολιτεύματι, ή οι ολίγοι εν τω αριστοκρατικώ, ή οι πολλοί, τα πολιτικά δηλαδή κόμματα, εν τω δημοκρατικώ και σήμερον εν τω συνταγματικώ πολιτεύματι, άρχωσι προς το ίδιον εαυτών συμφέρον, η πολιτεία είνε ορθή· όταν δε ο εις, η οι ολίγοι, ή οι πολλοί, τα πολιτικά δηλαδή κόμματα, άρχουσι προς το ίδιον εαυτών συμφέρον, η πολιτεία αύτη αποτελεί παρέκβασιν πολιτείας οδηγούσα εις την κακοδαιμονίαν του λαού.

(Μία φωνή· Είνε ληστοσυμμορία).

Ισχυρότατον παράγοντα όπως συνέχη την πολιτείαν από πάσης παρεκτροπής, το Συνταγματικόν πολίτευμα τάσσει τον Βασιλέα. Ιστάμενος ούτος επί της κορυφής της πολιτικής και κοινωνικής πυραμίδος, ανώτερος των μεταβαλλομένων συμφερόντων της εκάστοτε στιγμής, έχων τα συμφέροντα, τα καλώς νοούμενα του Βασιλικού Οίκου εντελώς αλληλένδετα προς τα υψηλότερα και γενικώτερα συμφέροντα του Έθνους, περιβεβλημένος δια του πολιτεύματος με τόσα προνόμια έχει μεν εις χείρας αυτού μεγάλην πάντοτε δύναμιν όπως πράττη το αγαθόν, αλλά έχει κολοσσιαίαν αυτόχρημα δύναμιν, όπως αποτρέπη το κακόν, συνέχων τας κυβερνήσεις αυτού από των παρεκτροπών της πολιτείας, εις τας οποίας οδηγεί η παραβίασις των νόμων.

Ατυχώς το Στέμμα δεν έσχε τοιαύτην την αντίληψιν της θέσεως αυτού εν τω Συνταγματικώ πολιτεύματι... (Φωναί· Μπράβο, μπράβο) και δια τούτο έκρινα πάντοτε, ότι η βασιλική αρχή εντω παρελθόντι δεν ησκήθη κατά τον συμφωνότερον προς τα αληθή συμφέροντα και του Βασιλικού Οίκου και του Έθνους τρόπον, και την γνώμην ταύτην δεν εδίστασα να εκδηλώσω, διότι οι πολιτικοί άνδρες πρέπει να έχωδι πάντοτε το θάρρος της γνώμης αυτών, εκ τούτου δε προεκλήθη η κατʼ εμού κατηγορία ότι είμαι αντιδυναστικός. Αλλʼ η κατηγορία αυτη είνε ασύστατος. Καίπερ βαθέως βαθέως εμφορούμενος από τας δημοκρατικάς αρχάς της φυλής μας, έχω ακράδαντον την πεποίθησιν, ότι η βασιλευομένη δημοκρατία, οποίον είνε κατʼ ουσίαν το πολίτευμα ημών, είνε ο τύπος του πολιτεύματος, όστις προσαρμόζεται άριστα προς την πολιτικήν μόρφωσιν του ελληνικού λαού και εξυπηρετεί προσφορώτερον τα εθνικά συμφέροντα.

Αλλʼ ούτε διενοήθην ποτέ δυναστικήν μεταβολήν. Αφού δεν είχομεν εθνικήν δυναστείαν, εδέησε δε να μεταφυτεύσωμεν έξωθεν επί του ελληνικού εδάφους το δυναστικόν δένδρον, θα ήτο εσχάτη μωρία, ως είπον και άλλοτε, να θυσιάσωμεν όλην την από ημίσεως ήδη αιώνος συντελεσθείσαν αφομοιωτικήν εργασίαν, αφού μάλιστα ο Βασιλικός ημών Οίκος απέδωκεν ήδη καρπούς δευτέρας και τρίτης γενεάς, και αφού, όσον απομακρυνόμεθα από της εποχής της μεταφυτεύσεως, τοσούτον είνε φυσικόν να αποβαίνη πληρεστέρα η συνάντησις των πόθων και των αισθημάτων, όπως και η αντίληψις της κοινότητος των συμφερόντων Έθνους και Βασιλικού Οίκου.

Πρέπει άλλως τε να ελπίσωμεν ότι το Στέμμα, συμμεριζόμενον τον τοσούτον παγκοίνως κατʼ επανάληψιν εκδηλωθέντα λαικόν πόθον από ενός ήδη έτους προς άνδρθωσιν, θέλει αποφασίσει να τεθή επί κεφαλής της ανορθωτικής κινήσεως, ήδη τουλάχιστον ότε αύτη έλαβε καθαρώς νόμιμον μορφήν, αυτό πρώτον προσαρμόζον την πολιτείαν αυτού προς τας ανάγκας του ανορθωτικού αγώνος. Βεβαίως ούτω το έργον της ασκήσεως της βασιλικής αρχής θα αποβή κοπιωδέστερον, αλλά προς την τοιαύτην άσκησιν συνδέεται και η ευημερία του Έθνους· και η αίγλη του Βασιλικού Οίκου.

Το επʼ εμοί συναισθάνομαι εξ άλλου βαθέως τας βαρυτάτας ευθύνας, αίτινες επίκεινται επί των ώμων των πολιτικών ανδρών της χώρας. Ανταποκρινόμενος προς τας υποχρεώσεις, τας οποίας μοι επιβάλλει η πανηγυρική εκλογή δια της οποίας με ετιμήσατε και διʼ ην τιμήν εκφράζω υμίν την ευγνωμοσύνην μου, απεφάσισα νʼ αποδεχθώ την εντολήν υμών, και εγκαταλείψω το στάδιον της μέχρι τούδε πολιτικής μου δράσεως, προς το οποίον τοσούτοι και τοιύτοι με συνδέουσι δεσμοί. (Εύγε και χειροκροτήματας).

Δεν έρχομαι ενταύθα ως αρχηγός νέου και εσχηματισμένου ήδη κόμματος. Έρχομαι απλώς σημαιοφόρος νέων πολιτικών ιδεών (εύγε, εύγε, χειροκροτήματα) και υπό την σημαίαν ταύτην καλώ πάντας εκείνους, οίτινες συμμερίζονται τας ιδέας ταύτας, εμπνέονται από τον ιερόν πόθον να αφιερώσωσι πάσας τας δυνάμεις των της ψυχής και του σώματος ίνα συντελέσωσιν εις την επιτυχίαν των ιδεών τούτων.

(Μία φωνή. Όλοι μαζί σου)!

Η ιθύνουσα την πολιτείαν μου κεντρική αρχή είνε ότι ο πολιτικός ανήρ οφείλει να έχη γνώμονα πάσης αυτού πράξεως το κοινόν συμφέρον και εις το συμφέρον τούτο να υποτάσση άνευ τινός ενδοιασμού το τε συμφέρον του κόμματος εις ο ανήκει και το των μελών του κόμματος τούτου ότι οφείλει να έχη πάντοτε το θάρρος των γνωμών αυτού μηδέποτε θυσιάζων ταύτας δια να γίνεται αρεστός προς τα άνω ή προς τα κάτω· ότι προς την εξουσίαν πρέπει να αποβλέπη ουχί ως σκοπόν, αλλʼ ως μέσον προς επιτυχίαν άλλου υψηλοτέρου σκοπού, μηδέποτε σπεύδων προς την ανάληψιν της αρχής, αν πρόκειται τούτο να γίνη επί θυσία μικρά ή μεγάλη των αρχών αυτού, μηδέποτε διστάζων να απορρίπτη αυτήν αν η διατήρισις αυτής έπρεπε να εξαγορασθή δια θυσίας του προγράμματος προς εφαρμογήν του οποίου εκλήθη υπό του λαού.

(Φωνή. Ο Θεός και ο Πατριάρχης μαζί σου).

Αναγνωρίζων την ανάγκην της διαπαιδαγωγήσεως του Ελληνικού λαού και της χειραφετήσεως αυτού από του προσωπικού κομματισμού θα εργασθώ μετʼ εκείνων προς τους οποίους η εξέλιξης των εργασιών της Βουλής ήθελεν αποδείξει ότι συμπίπτουσιν αι ιδέαι μου, δια την οργάνωσιν πολιτικού συλλόγου διακλαδουμένου καθʼ όλον το Κράτος και μέλλοντος νʼ αποτελέση την οργάνωσιν του νέου πολιτικού κόμματος της ανορθώσεως, του οποίου την συγκρότησιν ανυπομόνως αναμένει ο λαός.

Μετά των ομοφρόνων τούτων θα ασχοληθώ εν καιρώ εις την διατύπωσιν του κυβερνητικού προγράμματος του νέου τούτου κόμματος, το οποίον πρόγραμμα μετά των πολιτικών αρχών, τας οποίας εξήγγειλα υμίν, θέλει αποτελέσει τον δεσμόν, ο οποίος θα συνέχη τα μέλη του νέου τούτου κόμματος.

Δεν παραγνωρίζω, συμπολίται, τας δυσχερείας, κατά των οποίων έχει να παλαίση ανορθωτικός αγών δια να στεφθή υπό πλήρους επιτυχίας. Αλλά πιστεύω ακραδάντως, ότι παρά την φθοράν των εθνικών δυνάμεων, ην απειργάσθη τόσον μακρά κακοδιοίκησις, οι υλικοί και ηθικοί πόροι του Έθνους είνε ακόμη τοσούτοι, ώστε εις χείρας εμπνευσμένων εργατών της ανορθώσεως να αρκέσωσιν εις αναδημιουργίαν Ελλάδος ανταποκρινομένης προς τας αξιώσεις του σημερινού πολιτισμού, ικανής να επισπάση την εκτίμησιν του πεπολιτισμένου κόσμου και να καταλάβη εντιμοτάτην θέσιν εν τη οικογενεία των πεπολιτισμένων λαών, δυναμένης δε τέλος όταν γίνη και ηθικώς και υλικώς ισχυρά να συντελέση προς εξασφάλισιν της ανατολικής ειρήνης υπό όρους ασφαλίζοντας εις πάντας τους κατοικούντας την Ανατολήν λαούς την πρόοδον και την ευημερίαν."

(Παρατεταμένα χειροκροτήματα και ζητωκραυγαί).


Πέμπτη, 2 Ιουλίου 2015

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΠΡΟΚΗΡΥΧΘΕΝ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ

   Το δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου θα είναι το πρώτο δημοψήφισμα μετά το 1974 και το πρώτο στην ιστορία της χώρας όπου οι πολίτες καλούνται να αποφασίσουν για κάτι άλλο πέραν της βασιλείας.
  Επί του επερχόμενου δημοψηφίσματος μπορεί να γίνουν τέσσερις παρατηρήσεις, ήτοι παρατηρήσεις όσον αφορά (α) από ποιον συγκαλείται, (β) το ερώτημα που τίθεται, (γ) την ενημέρωση των πολιτών και (δ) τον δημόσιο διάλογο.
    (α) Το δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου δεν προκηρύχθηκε από την βάση με πρωτοβουλία των ίδιων των πολιτών , δηλαδή με συλλογή υπογραφών, διότι κάτι τέτοιο δεν προβλέπεται από το ισχύον Σύνταγμα. Απεναντίας,  προκηρύχθηκε "από τα πάνω", δηλαδή με απόφαση της Βουλής, η οποία ελήφθη κατόπιν πρότασης της κυβέρνησης σύμφωνα με το άρ. 44 παρ.2 εδ.ά  του Συντάγματος για "κρίσιμο εθνικό θέμα". 
  (β) Ακολούθως, και το ερώτημα του δημοψηφίσματος τέθηκε με την πρόταση της κυβέρνησης και όχι σύμφωνα με τις επιθυμίες της κοινωνίας. Επακόλουθο αυτού είναι ότι, όχι μόνο ερμηνεύεται από κάθε πλευρά κατά το δοκούν αλλά ότι μέσα σε λίγες μόλις ημέρες, η δυναμική των πραγμάτων έχει μεταβάλει και την φύση του: Από ερώτημα σχετικά με την πρόταση των δανειστών (η οποία μάλιστα φέρεται κατόπιν να αποσύρθηκε) το ερώτημα μεταβλήθηκε σε ναι ή όχι στο ευρώ και τείνει να λάβει την μορφή επιδοκιμασίας ή αποδοκιμασίας για τους χειρισμούς της κυβέρνησης.
 (γ) Η πλήρης ενημέρωση των πολιτών, η οποία αποτελεί βασική προϋπόθεση ενός δημοψηφίσματος εμφανίζεται προβληματική για τρεις λόγους: Πρώτον, είναι προβληματικό κατά πόσον το ερώτημα τίθεται κατά τρόπο απολύτως σαφή και σύντομο όπως ορίζει η νομοθεσία περί δημοψηφισμάτων, δεδομένου ότι παραπέμπει με κάπως δυσνόητο τρόπο στην πρόταση των δανειστών η οποία έχει τίτλο στην αγγλική γλώσσα και φέρεται να αποτελείται από δύο επιμέρους κείμενα με τίτλο στην αγγλική γλώσσα. Δεύτερον, ακόμη περισσότερο, διότι η εν λόγω πρόταση των δανειστών επί της οποίας καλούμαστε να αποφανθούμε δεν είναι απολύτως εύκολα προσιτή σε κάθε πολίτη, ούτε από από την ιστοσελίδα του υπουργείου εσωτερικών όπου χρειάζεται ειδική έρευνα για να βρεθεί ο τόπος όπου είναι αναρτημένη, ούτε από οποιοδήποτε άλλη δημόσια υπηρεσία, ούτε διατέθηκε στους πολίτες που δεν έχουν πρόσβαση σε υπολογιστή σε έγγραφη μορφή προς μελέτη. Τρίτον , απουσιάζει παντελώς η αντίστοιχη πρόταση της κυβέρνησης προς τους θεσμούς, ώστε να πληροφορηθούμε ποιες διαφορές έχουν μεταξύ τους , τι διακυβεύεται και για ποιον λόγο διαφώνησαν , ήλθαν σε ρήξη και προκηρύχθηκε το δημοψήφισμα και συνεπώς τι είδους διαπραγμάτευση θα κάνει η κυβέρνηση σε περίπτωση που η απάντηση των πολιτών στην πρόταση των δανειστών είναι ΟΧΙ.     
  (δ) Ο δημόσιος διάλογος διεξάγεται υπό φοβερή πίεση, με κλειστές τράπεζες και σε προβληματικό θεσμικό πλαίσιο όπου επιτρέπεται να παρέμβουν μόνο τα κόμματα και οι φορείς υποστήριξης αλλά όχι ο κάθε πολίτης. Επιπλέον , ο χρόνος το δημοσίου διαλόγου είναι σχεδόν ελάχιστος.
   Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, οι Έλληνες πολίτες καλούνται να φανούν ανώτεροι από τους πολιτικούς που οδήγησαν την χώρα στην χρεοκοπία και στα πρόθυρα της εθνικής καταστροφής. Εάν τα καταφέρουν να σώσουν την χώρα, στην συνέχεια θα δικαιούνται ακόμη περισσότερο να διεκδικήσουν μεγαλύτερο μερίδιο συμμετοχής στην ανόρθωση και στην αναγέννηση του κράτους που τους έχει θέσει στο περιθώριο.