Δευτέρα, 29 Δεκεμβρίου 2014

ΜΕ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΝΑ ΑΠΕΜΠΛΑΚΕΙ Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΑΛΛΑΓΗΣ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΛΟΓΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ


   Στις κρίσιμες ώρες που διέρχεται ο τόπος, αντί η αλλαγή του Συντάγματος να αποτελεί την μέγιστη προτεραιότητα και την μεγάλη ευκαιρία για ενότητα και αναγέννηση της χώρας, αντιμετωπίστηκε για μία ακόμη φορά από τα κόμματα με τρόπο τυχοδιωκτικό.
   Η κυβέρνηση φοβούμενη τις εκλογές αποφάσισε την τελευταία στιγμή να ανασύρει ξαφνικά από τα συρτάρια της την διαδικασία αναθεώρησης του Συντάγματος που επί δύο και πλέον έτη είχε «ξεχάσει» προκειμένου να την χρησιμοποιήσει ως εκβιαστικό δίλημμα για να εκλεγεί Πρόεδρος της Δημοκρατίας ώστε να μην διαλυθεί η βουλή και να μην προκηρυχθούν εκλογές.
   Η αντιπολίτευση από την άλλη πλευρά, τώρα που η εξουσία είναι κοντά, αδιαφορεί πλήρως για την ανάγκη αλλαγής του Συντάγματος και τηρεί ένοχη σιωπή, μη διστάζοντας ακόμη και να ενταφιάσει κάθε διαδικασία αλλαγής.
  Το επιχείρημα της κυβέρνησης ότι η αλλαγή του Συντάγματος, εάν συνέβαινε, θα αποτελούσε την κορυφαία μεταρρύθμιση, ήταν ορθό , αλλά και η υποκρισία της δεδομένη. Είναι προφανές ότι τα κόμματα κοροϊδεύουν τους πολίτες. Κανένα από τα κόμματα της βουλής δεν επιδιώκει πραγματικά μία ριζική αλλαγή του Συντάγματος που θα ανέτρεπε το υπάρχον πολιτικό σύστημα.
   Η αλλαγή του Συντάγματος δεν μπορεί να αποτελεί πεδίο κομματικών παιχνιδιών ούτε να εξαρτάται η τύχη της  από άλλες διαδικασίες, όπως της εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας, ή βουλευτικών εκλογών.
  Το άρ. 110 του Συντάγματος επιφυλάσσει το δικαίωμα αναθεώρησής του αποκλειστικά στα κόμματα της Βουλής. Αλλά το κομματικό σύστημα εκλύει τόσο έντονη δυσοσμία σήψης και συναλλαγής , ώστε είναι προφανές ότι ούτε θέλει, ούτε μπορεί να σηκώσει το βάρος της ριζικής συνταγματικής αλλαγής που έχει ανάγκη ο τόπος. Ήδη , με την μη εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας η όποια συνταγματική αναθεώρηση σύμφωνα με το άρ. 110 Σ παραπέμπεται στις καλένδες για το 2021!
 Η αναθεώρηση πήγε περίπατο αλλά η χώρα καταρρέει και δεν μπορεί να περιμένει. Χρειαζόμαστε μία μεγάλη υπέρβαση: Αντί αναθεώρησης του ισχύοντος συντάγματος, ένα νέο Σύνταγμα. Αντί αναθεωρητικής βουλής , Συντακτική Εθνοσυνέλευση.  Με το δημοψήφισμα του 1974 οι Έλληνες πολίτες αποφάσισαν να παρακάμψουν τις διαδικασίες αναθεώρησης του προηγούμενου Συντάγματος και να περάσουμε από καθεστώς βασιλευομένης σε καθεστώς αβασίλευτης δημοκρατίας. Σήμερα ήρθε η ώρα , με ένα νέο δημοψήφισμα να παρακάμψουμε τις αγκυλώσεις του άρ.110 και να αποφασίσουμε την θέσπιση ενός νέου Συντάγματος που θα εγγυάται την αληθινή δημοκρατία, την ισότητα, την διαφάνεια και την λογοδοσία εκείνων  που  ασκούν δημόσια εξουσία χρεώνουν το δημόσιο ταμείο και διαχειρίζονται το δημόσιο χρήμα.   

    

Τρίτη, 16 Δεκεμβρίου 2014

ΤΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

  Σύμφωνα με το άρ.51 παρ.2 του Συντάγματος, "οι βουλευτές αντιπροσωπεύουν το έθνος". Αλλά, όπως γνωρίζει κάθε εχέφρων άνθρωπος, εάν ο αντιπρόσωπος είναι ανεξέλεγκτος κατά την άσκηση της εξουσίας του και δεν λογοδοτεί για αυτήν,  τότε τείνει να καταχράται της εντολής που έλαβε και, αντί των συμφερόντων του εντολέα, εξυπηρετεί τα δικά του συμφέροντα.
  Η Βουλή έχει πάψει προ πολλού να εξυπηρετεί τα συμφέροντα του λαού και του έθνους και έχει αδίστακτα μετατραπεί σε βουλή της συγκάλυψης και της συναλλαγής.
   Στο διάστημα των τελευταίων μηνών και ενώ, με το πρόσχημα την σωτηρίας της χώρας από την χρεοκοπία έχει προβεί σε απίστευτη φοροεπιδρομή εναντίον της κοινωνίας, την ίδια στιγμή με άθλιες μεθοδεύσεις κατοχύρωσε νομοθετικά το ακατάσχετο του 40% της κρατικής χρηματοδότησης των κομμάτων και κατέστησε επιεικέστερη την νομοθεσία για ψευδείς δηλώσεις ΠΟΘΕΝ ΕΣΧΕΣ. Επιπλέον, με τροπολογίες οι οποίες, σε πολλές περιπτώσεις, εισήχθησαν σκοπίμως σε άσχετα νομοσχέδια για να μην γίνουν αντιληπτές από την κοινή γνώμη, η βουλή δεν δίστασε να προβεί σε συγκάλυψη και νομιμοποίηση δεκάδων περιπτώσεων λεηλασίας και διασπάθισης του δημοσίου χρήματος. 
   Χαρακτηριστικό παράδειγμα συγκάλυψης αποτέλεσε ο πρόσφατος νόμος 4301/2014, όπου, σε ένα νομοθέτημα το οποίο αφορά την οργάνωση της νομικής μορφής των θρησκευτικών κοινοτήτων στην Ελλάδα, εισήχθη δολίως στο άρ. 45 άσχετη διάταξη υπό τον τίτλο "Νομιμοποίηση δαπανών- άρση καταλογισμών του Νομικού Προσώπου Ιδιωτικού Δικαίου με την επωνυμία "Κεντρική Οργανωτική και Εκτελεστική Επιτροπή για την διεξαγωγή του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Κλασικού Αθλητισμού "ΑθΗΝΑ 1997", προκειμένου τα μέλη της εν λόγω επιτροπής (προερχόμενα απ' όλο το πολιτικό σύστημα με χαρακτηριστικότερες περιπτώσεις τους Γιάννη Σγουρό, Δημήτρη Αβραμόπουλο,Ανδρέα Φούρα , Γιάννη Δημαρά και άλλους) να αποφύγουν τις ευθύνες και τον καταλογισμό για την λεηλασία και την κατασπατάληση του δημοσίου χρήματος που διεπράχθη κατά την διοργάνωση των αγώνων του Παγκοσμίου πρωταθλήματος στίβου το 1997 όπου αποδείχθηκε υπέρβαση του Προϋπολογισμού κατά 19 δις δραχμές.
   Χαρακτηριστικό παράδειγμα συναλλαγής θα αποτελέσει η διαδικασία για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, όπου 49 βουλευτές (24 ανεξάρτητοι, 10 της ΔΗΜΑΡ και 12 των ΑΝΕΛ) οι οποίοι γνωρίζοντας ότι εάν γίνουν εκλογές δεν έχουν πιθανότατα στον ....ήλιο μοίρα, διαπραγματεύονται με την κυβέρνηση και τον ΣΥΡΙΖΑ το πολιτικό τους παρόν και μέλλον. Βάση διαπραγμάτευσης αποτελεί ότι εάν γίνουν εκλογές τώρα και όχι στο τέλος της τετραετίας κάθε ένας εξ αυτών θα απωλέσει εισοδήματα περίπου 200.000 ευρώ συν προνόμια κάθε είδους και μερίδιο στην εξουσία. Κυβέρνηση και ΣΥΡΙΖΑ σπεύδουν με κάθε τρόπο να τους πείσουν.
  Κίνητρο όλων είναι το συμφέρον. Αλλά όχι το συμφέρον της κοινωνίας. Το συμφέρον το δικό τους.    
  

Δευτέρα, 1 Δεκεμβρίου 2014

ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΝΕΟΥ ΚΩΔΙΚΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΔΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ

   Το πρόσφατο νομοσχέδιο του υπουργείου Δικαιοσύνης  περί του νέου Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, ήτοι- με απλά λόγια- της διαδικασίας με την οποία διεξάγονται οι δίκες και απονέμεται η δικαιοσύνη στις διαφορές μεταξύ ιδιωτών, αποτελεί μία ακόμη απόπειρα να αντιμετωπιστούν νομοθετικά  τα σοβαρά προβλήματα καθυστέρησης στην απονομή της δικαιοσύνης με πρόχειρο, ευκαιριακό, σπασμωδικό αλλά και δόλιο τρόπο.
   Το Υπουργείο Δικαιοσύνης, αντί μπει στον κόπο να μελετήσει με μεθοδικότητα τους λόγους καθυστέρησης στην απονομή της δικαιοσύνης (η οποία σε ορισμένες περιπτώσεις αγγίζει τα όρια της αρνησιδικίας), απεφάνθη ότι   για τις καθυστερήσεις στην δικαιοσύνη φταίνε οι ... μάρτυρες που απασχολούν τους δικαστές με τις ανούσιες καταθέσεις τους! Ακολούθως, για να επιταχυνθεί η δικαιοσύνη αποφάσισε να τους καταργήσει και περιέλαβε  στο νομοσχέδιο διάταξη σύμφωνα με την οποία, με εξαίρεση τις λεγόμενες "ειδικές διαδικασίες" , όπως οι γαμικές διαφορές ή οι εργατικές διαφορές, δεν θα εξετάζονται μάρτυρες, εκτός εάν το δικαστήριο κρίνει ότι η κατάθεσή τους ενώπιόν του καθίσταται αναγκαία.
    Όλα τα παραπάνω θα μπορούσε κάποιος να τα χαρακτηρίσει κωμικά εάν δεν είχαν σοβαρές επιπτώσεις στην πορεία της ζωής των ανθρώπων που έχουν την κακή μοίρα να ζουν σε αυτό τον τόπο.
     Οι δικηγορικοί σύλλογοι της χώρας, οι οποίοι έχουν ευθύνη διότι δεν ενημέρωσαν εγκαίρως την κοινωνία αλλά και δεν κατέθεσαν όπως θα ώφειλαν αντιπροτάσεις, αντιλαμβανόμενοι έστω και την τελευταία στιγμή τις σοβαρές επιπτώσεις αυτής της διάταξης στην ποιότητα της απονομής της δικαιοσύνης, αλλά και αντιδρώντας σε άλλες διατάξεις του νομοσχεδίου που επιταχύνουν (ορθώς κατά την γνώμη μου) την διαδικασία εκτέλεσης των δικαστικών αποφάσεων και επιτρέπουν ( δολίως κατά την γνώμη μου) να  ευνοούνται περισσότερο σε σχέση με το ισχύον καθεστώς από την διανομή του πλειστηριάσματος ιδιώτες δανειστές με δικαιώματα προσημείωσης υποθήκης (λ.χ τράπεζες) σε βάρος του δημοσίου, αντέδρασαν με αποχή από τα καθήκοντα των δικηγόρων μέχρι τις 3 Δεκεμβρίου. Επιπλέον, για πρώτη φορά στην ιστορία, προκήρυξαν δικηγορικό δημοψήφισμα ώστε, αφενός να αποφανθούν οι δικηγόροι εάν συμφωνούν με το νομοσχέδιο, και ,αφετέρου να  αποφασίσουν για  ενδεχόμενες κινητοποιήσεις τους.
   Το δημοψήφισμα των δικηγόρων που θα διεξαχθεί στις 2 και 3 Δεκεμβρίου 2014 αποτελεί σημαντική πρόοδο όσον αφορά τον τρόπο δημοκρατικής λήψης των αποφάσεων και υπόδειγμα τόσο για τους άλλους συλλόγους ώστε να απαλλαγεί ο τόπος από τους κάθε είδους "συνδικαλιστοπατέρες" και τους κομματικούς στρατούς , όσο και για την κεντρική πολιτική σκηνή ώστε να αποκτήσει επιτέλους ο πολίτης δικαίωμα άμεσης συμμετοχής στην άσκηση της εξουσἰας.
    Αξίζει να σημειωθεί ότι πριν από την απόφαση περί διεξαγωγής του δικηγορικού δημοψηφίσματος είχε ήδη κατατεθεί από τον πρύτανη του Πανεπιστημίου Αθηνών άλλη μία ανάλογη πρόταση περί διεξαγωγής ηλεκτρονικών δημοψηφισμάτων για την λήψη των αποφάσεων των φοιτητικών συλλόγων. Είναι βέβαιο ότι, εάν αυτή η πρόταση του πρύτανη υλοποιηθεί θα δοθεί ισχυρό κτύπημα στους κομματικούς στρατούς και στους τραμπούκους και θα απελευθερωθεί το φοιτητικό κίνημα.