Δευτέρα, 24 Νοεμβρίου 2014

ΠΟΝΗΡΗ ΤΡΟΠΟΠΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΠΕΡΙ ΠΟΘΕΝ ΕΣΧΕΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΑΥΓΟΥΣΤΟ

   Η νομοθεσία περί ΠΟΘΕΝ ΕΣΧΕΣ προσώπων που ασκούν δημόσια εξουσία ή διαχειρίζονται το δημόσιο χρήμα υπήρξε ανέκαθεν ελλιπής για τρεις κυρίως λόγους: (α) διότι ο έλεγχος των σχετικών δηλώσεων βουλευτών, μελών κυβερνήσεων, υφυπουργών, αρχηγών κομμάτων της βουλής ή της ευρωβουλής, βουλευτών, ευρωβουλευτών και οικονομικών διαχειριστών των κομμάτων ανατίθετο σε επιτροπή ελεγχόμενη κατά πλειοψηφία από την βουλή και συνεπώς ταυτιζόταν ο ελέγχων με τον ελεγχόμενο , (β) διότι οι δηλώσεις δεν υποβάλλονταν ηλεκτρονικά αλλά εγγράφως, δεν αναρτώντο δημοσίως, ούτε ήταν  προσιτές στο σύνολό τους και σε κάθε πολίτη σύμφωνα με τους κανόνες της διαφάνειας και (γ) διότι οι προβλεπόμενες ποινικές κυρώσεις ήταν ιδιαίτερα μικρές.
   Μέσα σε αυτό το διάτρητο θεσμικό πλαίσιο μοναδική βελτίωση υπήρξε η θεσμοθέτηση με τον ν. 3849/2010 της κακουργηματικής μορφής διάπραξης του εγκλήματος μη υποβολής ή υποβολής ελλιπούς ή ανακριβούς δήλωσης ΠΟΘΕΝ ΕΣΧΕΣ εφόσον η συνολική αξία της αποκρυπτομένης περιουσίας υπερβαίνει τις 300.000 ευρώ. Έτσι, όσον αφορά τις ποινικές κυρώσεις,   το άρ.6 του σχετικού ν. 3213/2003 όπως είχε τροποποιηθεί δια των άρ.4 ν. 3849/2010 και άρ.10 ν.3932/2011 προέβλεπε  (1) την απλή μορφή του εγκλήματος, σύμφωνα με την οποία οι δράστες τιμωρούνταν με ποινή φυλάκισης 2-5 ετών και χρηματική ποινή 10.000-500.000 ευρώ, (2) την διακεκριμένη (κακουργηματική) μορφή, σύμφωνα με την οποία εάν η συνολική αξία της αποκρυπτόμενης περιουσίας υπερβαίνει το ποσό των 300.000 ευρώ ο δράστης τιμωρείται με κάθειρξη 5-10 ετών και χρηματική ποινή 20.000-1.000.000 ευρώ και (3) την εξ αμελείας μη υποβολή ή υποβολή ανακριβούς ή ελλιπούς δήλωσης ΠΟΘΕΝ ΕΣΧΕΣ, στην περίπτωση της οποίας ο υπαίτιος τιμωρείτο με χρηματική ποινή 10.000-100.000 ευρώ. 
    Φαίνεται όμως ότι και αυτή η μικρή βελτίωση δεν μπορούσε να γίνει  για μεγάλο χρόνο ανεκτή από το πολιτικό σύστημα. Το περασμένο καλοκαίρι, μέσα στον Αύγουστο, η βουλή  έσπευσε  μέσα από τον ν.4281/2014 υπό τον άσχετο τίτλο "Μέτρα στήριξης και ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας, οργανωτικά θέματα του υπουργείου οικονομικών και άλλες διατάξεις"  να αναιρέσει ακόμη και τις μικρές βελτιώσεις που η ίδια είχε θεσπίσει.  Συγκεκριμένα, σύμφωνα με όσα προβλέπει πλέον την νέα διάταξη του άρ. 227 ν.4281\2014, οι ποινές που προαναφέρθηκαν, τόσο  για την απλή όσο και για την διακεκριμένη μορφή του εγκλήματος θα επιβάλλονται μόνο εφόσον ο δράστης "τελεί το αδίκημα με σκοπό την απόκρυψη περιουσιακού στοιχείου που απέκτησε επωφελούμενος της ιδιότητάς του". Απεναντίας, εάν δεν αποδειχθεί ότι ο δράστης απέκτησε το περιουσιακό στοιχείο "επωφελούμενος της ιδιότητάς του" και ότι δεν το δήλωσε ή το δήλωσε ανακριβώς ή ελλιπώς στη δήλωση ΠΟΘΕΝ ΕΣΧΕΣ με σκοπό να το αποκρύψει, τότε θα κριθεί επιεικώς και θα τιμωρηθεί με φυλάκιση από 10 ημέρες έως 5 έτη και χρηματική ποινή από 150 ευρώ έως 15.000 ευρώ. Επίσης , σύμφωνα με την διάταξη του άρ. 227 ν.4281\2014 μειώνεται αισθητά  το πλαίσιο ποινής  και για την εξ αμελείας τέλεση του εγκλήματος αφού πλέον το πλαίσιο ποινής ορίζεται από 150 ευρώ έως 15.000 ευρώ.  
    Σύμφωνα με το άρ.2 του Ποινικού Κώδικα ισχύει η αρχή της αναδρομική ισχύος του ηπιότερου νόμου, σύμφωνα με την οποία αν από την τέλεση της πράξης ίσχυσαν δύο ή περισσότεροι νόμοι, εφαρμόζεται αυτός που είναι επιεικέστερος για τον κατηγορούμενο.
     Νομίζω ότι ο κύριος Καρατζαφέρης, ο κύριος Παπαντωνίου και άλλοι  θα πρέπει να ευγνωμονούν τους καλούς συναδέλφους τους που δεν τους ξέχασαν και ενώ όλοι οι άλλοι έκαναν τις διακοπές τους , εκείνοι, μέσα στο λιοπύρι του Αυγούστου, εργάσθηκαν σκληρά στο θερινό τμήμα της Βουλής και τους έδωσαν μία καλή ευκαιρία  μήπως την αρπάξουν από τα μαλλιά και δεν οδηγηθούν στην φυλακή.

Πέμπτη, 13 Νοεμβρίου 2014

ΑΛΗΘΙΝΗ ΠΡΟΘΕΣΗ ΑΛΛΑΓΗΣ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ Ή ΠΡΟΣΧΗΜΑ ;

   Η ΝΔ κατά καιρούς δηλώνει ότι επιδίωξή της είναι μία βαθιά συνταγματική αλλαγή. Όποτε κρίνει επικοινωνιακά σκόπιμο διοργανώνει και πολυέξοδες εκδηλώσεις στο Μέγαρο Μουσικής όπου εμφανίζει τις προτάσεις της , οι οποίες είναι διατυπωμένες με τέτοιο τρόπο ώστε να είναι και ενδιαφέρουσες και νεφελώδεις ταυτόχρονα. (Λ.χ. δεν κάνει λόγο για κατάργηση των προνομίων και των ασυλιών βουλευτών και υπουργών αλλά για περιορισμό τους στα πλαίσια των καθηκόντων τους, προτείνει την -αναγκαία- ίδρυση Συνταγματικού Δικαστηρίου αλλά δεν αναφέρει με ποιον τρόπο θα επιλέγονται τα μέλη του, ζητεί αύξηση των αρμοδιοτήτων του Προέδρου της Δημοκρατίας χωρίς να διευκρινίζει τι ακριβώς εννοεί, ή προτείνει δημοψηφίσματα κατόπιν λαϊκής Πρωτοβουλίας , αλλά αποφεύγει να δηλώσει πόσες υπογραφές πολιτών θεωρεί ότι θα ήταν αρκετές για την πρόκληση δημοψηφίσματος.). Αλλά, καθώς οι επικοινωνιακές εκδηλώσεις απέχουν πολύ από την πραγματική βούληση, παρήλθαν περισσότερα από δύο έτη κυβερνητικής θητείας χωρίς να κατατεθεί επισήμως καμία πρόταση.   
   Χθες, και ενώ είναι φανερό ότι ο χρόνος της κυβέρνησης οδεύει προς το τέλος του δημοσιοποιήθηκε για μία ακόμη φορά ότι θα συνεδριάσει και πάλι η επιτροπή αναθεώρησης του Συντάγματος της ΝΔ, με πρόεδρο τώρα τον Προκόπη Παυλόπουλο , παρουσία και του Αντώνη Σαμαρά, για να καταθέσει συγκεκριμένη πρόταση αναθεώρησης. 
  Σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρ. 110 του Συντάγματος, για την διαπίστωση από την Βουλή της ανάγκης αναθεώρησης του Συντάγματος απαιτείται πρόταση πενήντα βουλευτών και απόφαση της πλειοψηφίας των 3/5 του όλου αριθμού των βουλευτών με την οποία να "καθορίζονται ειδικά οι διατάξεις που πρέπει να αναθεωρηθούν". Κατόπιν, η τελική μορφή της αναθεώρησης ανατίθεται στην επόμενη βουλή με απλή πλειοψηφία (δηλαδή απαιτείται η σύμπραξη δύο βουλών). Είναι προφανές σύμφωνα με τα παραπάνω ότι εάν δεν συμφωνήσουν τα μη κυβερνητικά κόμματα δεν μπορεί να συγκεντρωθεί ο αριθμός των 180 βουλευτών, δεν πρόκειται να προχωρήσει η διαδικασία αναθεώρησης και η επόμενη προσπάθεια θα παραπεμφθεί στις δύο επόμενες βουλές (δηλαδή... στους αιώνες των αιώνων αμήν!). 
  Η ΝΔ γνωρίζει τα παραπάνω. Δεν κόπτεται βεβαίως για την αλλαγή του Συντάγματος, αλλά έχει δύο στόχους με αυτή την κίνηση. Ο πρώτος στόχος είναι, με πρόσχημα το Σύνταγμα, να συσπειρώσει γύρω της και άλλες δυνάμεις, να συγκεντρώσει τον αριθμό των 180 βουλευτών και να εκλέξει έτσι και Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ώστε να κατορθώσει να παρατείνει την θητεία της. Ο δεύτερος στόχος (εάν ο πρώτος αποτύχει) είναι να κατηγορήσει τον ΣΥΡΙΖΑ ότι, οδηγώντας την χώρα σε πρόωρες εκλογές, ματαιώνει την αλλαγή του Συντάγματος και εμποδίζει την  προσπάθεια ριζικών αλλαγών στο αμαρτωλό πολιτικό σύστημα που τόσο έχει ανάγκη ο τόπος . 
    Όσο από τις διαδικασίες αλλαγής του Συντάγματος απουσιάζει ο λαός, τόσο το Σύνταγμα θα είναι προϊόν συναλλαγής για την εξυπηρέτηση αλλοτρίων συμφερόντων.

Τετάρτη, 12 Νοεμβρίου 2014

OI "PODEMOS" ΤΗΣ ΙΣΠΑΝΙΑΣ ΜΠΟΡΟΥΝ. ΕΜΕΙΣ PODEMOS ;

   Podemos (μία ισπανική λέξη που σημαίνει "μπορούμε") είναι το κόμμα- μετεμψύχωση του κινήματος των αγανακτισμένων της Ισπανίας, το οποίο, ιδρύθηκε τον Ιανουάριο 2014 και, αφού κατήλθε για πρώτη φορά στις πρόσφατες ευρωεκλογές λαμβάνοντας ποσοστό 8% , σήμερα εμφανίζεται σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις πρώτο κόμμα στην Ισπανία με ποσοστό 28%.
   Κεντρικό σύνθημα των Podemos δεν είναι η παροχολογία, οι υποσχέσεις ή η διαχείριση της υπάρχουσας κατάστασης, αλλά η ανατροπή του πολιτικού συστήματος της ατιμωρησίας, των ελίτ, της αδιαφάνειας, της διαφθοράς και του πελατειακού κράτους. "Για όλα είναι υπεύθυνη η "κάστα". Υπάρχει πολύ μεγάλη διαφθορά. Είναι ο τρόπος ζωής τους. Έχετε δει πόσες δικαστικές υποθέσεις υπάρχουν εναντίον τραπεζιτών, πολιτικών και της βασιλικής οικογένειας; Ωστόσο, δεν πρόκειται να τιμωρηθούν . Δεν πρόκειται να αλλάξουν , εκτός εάν τους πάρουμε την εξουσία", είπε μία οπαδός των Podemos  στο Νewsweek ( βλ. δημοσίευμα 22-10-2014), ενώ το ηγετικό στέλεχος του κόμματος Πάμπλο Ιγκλέσιας δήλωσε μετά τις πρόσφατες δημοσκοπήσεις: "Δεν έχει ξεραθεί μόνο ένα κλαδί, έχει σαπίσει όλο το δέντρο. Θα πέσουν όλοι».
  Οι Podemos  επιδιώκουν βαθύ εκδημοκρατισμό της πολιτικής και οικονομικής ζωής και πάταξη της διαφθοράς και του πελατειακού κράτους μέσα από ριζικές θεσμικές αλλαγές. Δίνουν δε το παράδειγμα οι ίδιοι εφαρμόζοντας σε επίπεδο εσωτερικής οργάνωσης πρωτόγνωρες διαδικασίες εσωκομματικής δημοκρατίας στην συμμετοχή και συνδιαμόρφωση των αποφάσεων. 
   Το πολιτικό σύστημα της Ισπανίας νόμιζε ότι εάν μειώσει λίγο την ανεργία θα αυξήσει και πάλι, όπως συνέβαινε και στο παρελθόν, την επιρροή του στους ψηφοφόρους. Αλλά αυτή την φορά μάλλον έχει κάνει λάθος. Έρευνες της κοινής γνώμης δείχνουν ότι το ζήτημα της διαφθοράς έχει πλέον για τους πολίτες μεγαλύτερη προτεραιότητα και φαίνεται ότι το ορμητικό ποτάμι της αλλαγής είναι ικανό να ξεριζώσει όλα τα σαπρόφυτα που ζούσαν παρασιτικά στις όχθες του.
     Στην Ελλάδα, η οποία ως γνωστόν μαστίζεται από ανάλογα προβλήματα με εκείνα της Ισπανίας, αντίστοιχες θέσεις με τους Podemos για επιτακτική ανάγκη πλήρους αναμόρφωσης του πολιτικού συστήματος και απόπειρα πρωτοποριακής κινηματικής εσωτερικής οργάνωσης έχουν εκφράσει μόνον κινήσεις πολιτών με μεγαλύτερη απ' όλες την Πρωτοβουλία για Ριζική Συνταγματική Αλλαγή. Απεναντίας, κανένα κόμμα, νέο ή παλαιό, μνημονιακό ή αντιμνημονιακό, δεν έχει θέσει μέχρι σήμερα ως προτεραιότητα και κεντρική ατζέντα του την θεσμική αλλαγή του πολιτικού συστήματος, την αληθινή δημοκρατία και την πάταξη του πελατειακού κράτους και της διαφθοράς. Ο λαός όμως δεν τους πιστεύει. Όπως ανέδειξαν πρόσφατες δημοσκοπήσεις, το 85 % των ερωτηθέντων έχει εκφράσει την πεποίθηση ότι η χώρα δεν πρόκειται να εξέλθει από την κρίση εάν δεν αλλάξει το πολιτικό σύστημα. Υπό αυτές τις συνθήκες δεν είναι διόλου περίεργο ότι κανένα κόμμα δεν φαίνεται να πείθει τους πολίτες και ότι καλύτερος πρωθυπουργός εμφανίζεται στην γνώμη του κόσμου ο κανένας.

Παρασκευή, 7 Νοεμβρίου 2014

ΟΙ ΟΥΡΕΣ ΤΗΣ ΕΛΠΙΔΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΟΥΡΕΣ ΤΗΣ ΑΠΟΓΝΩΣΗΣ

   'Ένας φίλος μου τηλεφώνησε χθες το βράδυ και μου είπε ότι άνθρωποι κάθε ηλικίας στοιβάζονταν στις ουρές έξω από τα πρακτορεία του ΟΠΑΠ για να παίξουν ένα δελτίο Τζόκερ και να διεκδικήσουν την πιθανότητα να κερδίσουν 18 εκ. ευρώ. Μου ανέφερε ότι ήταν όλοι χαρούμενοι, γελούσαν , αστειεύονταν και προσέμεναν το θαύμα.
   Όταν η ελπίδα της πραγματοποίησης ενός ονείρου ζεσταίνει τις καρδιές τους, οι άνθρωποι μπορούν να αντέξουν πολλά. Απεναντίας, εάν δεν ελπίζουν σε τίποτε, η ζωή καθίσταται ανυπόφορη.
  Χιλιάδες Έλληνες οδηγήθηκαν χθες στις ουρές των πρακτορείων καθοδηγούμενοι μόνο από μία απειροελάχιστη ελπίδα. Ήταν οι ίδιοι που πριν από λίγες ημέρες βρίσκονταν απελισμένοι στις ουρές των τραπεζών για να πληρώσουν τα δυσβάστακτα φορολογικά χρέη και να ταϊσουν με την θυσία τους τον Μινώταυρο της μεταπολίτευσης. Μόνο που χθες περίμεναν με χαμόγελο και πρόθυμα κατέβαλαν το αντίτιμο του λαχείου διότι ήλπιζαν έστω και σε κάτι που ισοδυναμούσε σχεδόν με θαύμα, ενώ στις ουρές για τους φόρους στοιβάζονται με ζωγραφισμένη την απελπισία διότι δεν ελπίζουν πλέον σε τίποτε.  
   Οι ουρές της ελπίδας και οι ουρές της απόγνωσης.