Σάββατο, 31 Αυγούστου 2013

ΤΑ 4 ΤΡΙΚ ΑΠΟΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ ΝΑ ΔΙΑΣΩΘΕΙ ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

   Όταν προ 4 ετών περίπου η χώρα χρεοκόπησε, το ελεεινό πολιτικό σύστημα της μεταπολίτευσης, προκειμένου να διατηρήσει την εξουσία του και να μην ανατραπεί θεσμικά, χρειαζόταν βαλβίδες εκτόνωσης της λαϊκής οργής και διοχέτευσης φρούδων ελπίδων. Έτσι επινοήθηκαν 4 τρικ:
    Σύμφωνα με το 1ο τρικ "φταίνε" κάποια συγκεκριμένα πρόσωπα ή κόμματα που υπέγραψαν τα μνημόνια. Με αυτόν το τρόπο ο Παπανδρέου , οποίος ανέλαβε την εξουσία τον Οκτώβριο του 2009 κατέδειξε ως υπεύθυνο τον Καραμανλή και το κόμμα του και ισχυρίστηκε ότι δεν υπήρχε άλλος δρόμος από το μνημόνιο για να διασωθεί η χώρα   Στην συνέχεια η ΝΔ πλήρωσε το ΠΑΣΟΚ με το ίδιο νόμισμα, κατηγορώντας το για την υπογραφή του πρώτου μνημονίου αρνούμενη να το ψηφίσει. Τελικώς ενεπλάκη ολόκληρο το πολιτικό σύστημα στο δίλημμα μνημόνιο ή αντιμνημόνιο, κατηγορώντας οι "αντιμνημονιακοί" τους "μνημονιακούς"  ως προδότες που παρέδωσαν την πατρίδα στα χέρια των δανειστών της. Ωστόσο ακόμη και εάν κάποια παλικάρια δεν υπέγραφαν τα μνημόνια (μέχρι στιγμής δεν έχει βρεθεί κανένα τέτοιο παλικάρι από όσους αναλαμβάνουν την εξουσία που να μην υπογράψει ή έστω να διαπραγματευτεί , μολονότι στην αντιπολίτευση άλλα υπόσχονται) αυτό δεν θα άλλαζε σε τίποτε την δεινή θέση της χώρας, δηλαδή την χρεοκοπία της. Είτε με μνημόνιο , είτε χωρίς αυτό , το αδιαμφισβήτητο γεγονός ήταν ότι η χώρα χρεοκόπησε. Αντί λοιπόν να ασχοληθούμε με αυτό, να εντοπίσουμε τους υπευθύνους και τα αληθή αίτια της χρεοκοπίας τα οποία ανάγονται στο ίδιο το πολιτικό σύστημα, οδηγηθήκαμε επί 3 και πλέον έτη να ασχολούμαστε αποκλειστικά με το δίλημμα "μνημόνιο ή αντιμνημόνιο". Κατηγορούμε εκείνους που το υπέγραψαν ως προδότες, αλλά δεν ασχολούμαστε με εκείνους που επί 35 έτη μας οδήγησαν στην χρεοκοπία. Εμφανιζόμαστε υπερασπιστές του άρ. 120 του Συντάγματος και δεν μπαίνουμε στον κόπο να διαβάσουμε τα προηγούμενα 119 άρθρα που θεμελίωσαν θεσμικά το καθεστώς αδιαφάνειας, ανισότητας, ατιμωρησίας, ασυλίας , προνομίων και ολιγαρχίας της μεταπολίτευσης που είναι υπεύθυνο για την χρεοκοπία της πατρίδας.
    Το 2ο τρικ έθεσε ένα άλλο αποπροσανατολιστικό δίλημμα, το δίλημμα του νομίσματος: Με αυτόν τον τρόπο θεωρήθηκε υπεύθυνο για την χρεοκοπία της χώρας, όχι το πολιτικό σύστημα , αλλά το νόμισμα του ευρώ  και καλλιεργήθηκαν ελπίδες ότι τα βάσανα των Ελλήνων θα πάψουν εάν ξαναγυρίσουμε στην δραχμή.Βεβαίως, η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική. Η χώρα είναι χρεοκοπημένη , είτε έχει ως νόμισμα το ευρώ , είτε την δραχμή. Για την χρεοκοπία της χώρας δεν ευθύνεται ασφαλώς το ευρώ, αλλά το πολιτικό σύστημα της μεταπολίτευσης που, προκειμένου να διατηρήσει την εξουσία και να πλουτίσει το ίδιο παρασιτικά σε βάρος του δημοσίου πλούτου, διέλυσε οικονομικά την χώρα με κομματικούς διορισμούς, διαπλοκή , εκμαυλισμό ψηφοφόρων και διαφθορά, φροντίζοντας προηγουμένως να κατοχυρώσει θεσμικά - συνταγματικά το ατιμώρητο και το ανεξέλεγκτο των κυβερνώντων. Ακόμη και σήμερα, εάν η χώρα εξερχόταν από το ευρώ, εκτός του ότι θα κατρακυλούσε αμέσως σε επίπεδο Ελλάδας του 1950, το χρέος της μετά την υποτίμηση του νομίσματος θα εκτινασσόταν στο διάστημα και θα μετατρέπονταν σε παλιόχαρτα και οι τελευταίες οικονομίες των Ελλήνων, δεν θα πετύχαινε και τίποτε θετικό εξ αυτού παρά μόνο μία ανάπτυξη επιπέδου υποανάπτυκτης χώρας εάν δεν άλλαζε το πολιτικό της σύστημα.
    Το 3ο τρικ  οδηγεί τον πολίτη να θεωρήσει υπεύθυνη για την χρεοκοπία της χώρας την διεθνή οικονομική κρίση, καθιστώντας στα μάτια του το πολιτικό σύστημα, όχι μόνο θύμα αυτής, αλλά περίπου ήρωες - προστάτες του λαού που αγωνίζονται να διασώσουν κάτι από τα κεκτημένα του. Ασφαλώς η διεθνής οικονομική κρίση διαδραμάτισε ρόλο στην χρεοκοπία της Ελλάδος, διότι κατέστη δυσκολότερος ο δανεισμός της. Ωστόσο, τι  είχε πράξει το πολιτικό σύστημα επί τόσα έτη προ της κρίσεως για να θωρακίσει την χώρα; Απολύτως τίποτε! Απεναντίας, όταν η κρίση ξεσπούσε τα έτη 2007 και 2008, στην Ελλάδα το πολιτικό σύστημα ισχυριζόταν με θράσος ότι η οικονομία μας είναι δυνατή και συνέχιζαν να χρεώνουν την χώρα επιβαρύνοντάς την κάθε έτος με 30 δις επιπλέον, προκειμένου να διατηρήσουν την κομματική τους πελατεία και την εγχώρια και διεθνή διαπλοκή που τους κρατούσε στην εξουσία.
    Το 4ο τρικ είναι το πιο παλιό και δοκιμασμένο κόλπο: Τα " ρίχνουμε " στους ξένους που θέλουν το κακό μας! Με αυτόν τον τρόπο, δεν ευθύνεται το πολιτικό σύστημα, τα κόμματα της μεταπολίτευσης και η εγχώρια ολιγαρχία, αλλά η Μέρκελ, το ΔΝΤ και η τρόικα που δεν μας αφήνουν να ζήσουμε όπως πριν αλλά μας ζητούν να κόψουμε τους μισθούς και τις συντάξεις, μας επιβάλλουν φόρους και μας αρπάζουν την δημόσια περιουσία Το πολιτικό σύστημα καθίσταται συμπαθές και οι ξένοι κακοί. Αλλά οι ξένοι - ορθώς - εξυπηρετούν τα συμφέροντα των χωρών τους . Το ερώτημα που αποσιωπάται είναι ποια ακριβώς συμφέροντα εξυπηρετούσε το πολιτικό σύστημα όταν οδηγούσε την χώρα στην χρεοκοπία. 
   Το 2010 οι  εκπρόσωποι του πολιτικού συστήματος δεν τολμούσαν να κυκλοφορήσουν στον δρόμο, ενώ ταυτόχρονα χιλιάδες αγανακτισμένοι πολίτες διαδήλωναν στις πόλεις της Ελλάδας και φώναζαν "κάτω οι κλέφτες". Τότε ήταν που ο Παπανδρέου, για να εκτονώσει την οργή του πλήθους υποσχόταν δημοψήφισμα για την αλλαγή του πολιτικού συστήματος. Σήμερα το πολιτικό σύστημα, αφού επί 4 έτη αποπροσανατόλισε την κοινωνία με ψευτοδιλήμματα και φρούδες ελπίδες, αισθάνεται πιο ισχυρό. Λίγες πλέον είναι οι φωνές που αγωνίζονται για την αλλαγή του πολιτικού συστήματος. Οι περισσότεροι μιλάνε για τα μνημόνια και την κατάργησή τους και τους ξένους που θέλουν το κακό μας .Η κοινωνία οφείλει να αφυπνιστεί . Ειδάλλως θα πρέπει να περιμένει την επόμενη χρεοκοπία περίπου μετά από 10 έτη σκληρής λιτότητας κατά τα πρότυπα της Αργεντινής.

Παρασκευή, 23 Αυγούστου 2013

ΜΥΣΤΕΣ ΚΑΙ ΒΑΡΒΑΡΟΙ ΣΤΟ ΙΕΡΟ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΘΕΩΝ

   Η Σαμοθράκη  είναι νησί του βορειανατολικού Αιγαίου , το οποίο διακρίνεται για την υπέροχη άγρια ομορφιά του τοπίου, τους καταρράκτες που πέφτουν σε μικρές λίμνες (βάθρες), τα δάση με πλατάνια που φθάνουν μέχρι την θάλασσα, τις άφθονες πηγές και τα απρόσιτα βουνά που υψώνονται από την θάλασσα έως την κορυφή (το «Φεγγάρι») ύψους 1.600 μέτρων.
  Η προνομιακή θέση του νησιού στην θαλάσσια οδό από την Ελλάδα προς τα Δαρδανέλλια και την Μαύρη Θάλασσα,  κατέστησε την Σαμοθράκη ορόσημο των ναυτικών της αρχαιότητας, οι οποίοι αναζητούσαν σε αυτήν καταφύγιο στις βορειοδυτικές της ακτές για να αποφύγουν τους άγριους ανέμους που ξεχύνονται από την βαλκανική χερσόνησο.  Εκεί , μολονότι το νησί δεν διαθέτει σπουδαίο φυσικό λιμάνι, υπήρχαν μικροί κολπίσκοι. Ένας τέτοιος κόλπος, λίγο βορειότερα από το σημερινό λιμάνι, την Καμαριώτισσα,  κοντά σε άφθονα νερά, σήμερα επιχωμένος και σκεπασμένος από αιωνόβια πλατάνια, φαίνεται ότι τράβηξε την προσοχή των Ελλήνων αποίκων. Στον τόπο αυτόν, περί το 700 π.Χ  διάλεξαν να χτίσουν την πόλη τους, σε ένα απότομο ακρωτήρι που η κορυφή του σχημάτισε ακρόπολη. 
  Οι Έλληνες άποικοι αναμείχθηκαν ειρηνικά με τους αυτόχθονες θρακικής προελεύσεως. Δημιουργήθηκε μία ισχυρή πόλη. Παράλληλα, στον γειτονικό της πόλης χώρο, άρχισε να αναπτύσσεται το λεγόμενο Ιερό των Μεγάλων Θεών κατά συγκερασμό με την τοπική λατρεία, την οποία οι Έλληνες προσάρμοσαν στις δοξασίες τους και στους θεούς τους.
    Σύντομα, το Ιερό των Μεγάλων Θεών και τα μυστήρια που τελούνταν σε αυτό απέκτησαν πανελλήνια φήμη. Οι μύστες, αν και δεν γνωρίζουμε πολλά φαίνεται ότι μυούνταν στην ευσεβή ζωή και την καλή τύχη. Μεταξύ των μυστών περιλήφθησαν ο Ηρόδοτος και ο Σπαρτιάτης Βασιλιάς Λύσσανδρος. Αλλά το Ιερό αναδείχθηκε  σε σπουδαίο θρησκευτικό κέντρο διεθνούς χαρακτήρα αργότερα, από την μακεδονική βασιλική οικογένεια, αρχής γενομένης από τον Φίλιππο και τον Μέγα Αλέξανδρο. Αναφέρεται μάλιστα ότι ο Φίλιππος, γνώρισε και ερωτεύτηκε την Ολυμπιάδα στην Σαμοθράκη ερχόμενος για να μυηθεί.     
  Καθ’ όλη την ελληνιστική περίοδο το Ιερό αναδείχθηκε σε σπουδαιότατο θρησκευτικό κέντρο παγκόσμιας φήμης. Βασιλείς αφιέρωναν σε αυτό υπέροχα κτίρια και θαυμάσια έργα τέχνης με κορυφαίο την Νίκη της Σαμοθράκης, από παριανό μάρμαρο, η οποία δέσποζε μπροστά από μία υπέροχη στοά για την στέγαση επισκεπτών.
   Όταν κατέρρευσε με δραματικό τρόπο το βασίλειο της Μακεδονίας μετά την μάχη της Πνύδας , ο Βασιλιάς Περσέας κατέφυγε στο Ιερό της Σαμοθράκης για να ξεφύγει από τους Ρωμαίους.
   Οι Ρωμαίοι δεν σεβάστηκαν τον Περσέα. Τον συνέλαβαν και τον οδήγησαν στην Ρώμη , όπου τον επέδειξαν μέσα σε κλουβί σαν άγριο ζώο σε παρέλαση ενώπιον του όχλου, μαζί με τα πλούσια λάφυρα από την Μακεδονία. Σεβάστηκαν όμως κατά τα λοιπά το Ιερό, το οποίο συνέχισε να αποτελεί θρησκευτικό κέντρο διεθνούς εμβέλειας.
  Η Σαμοθράκη και το Ιερό της εξακολούθησαν να ευημερούν μέχρι την επικράτηση του Χριστιανισμού. Έκτοτε το Ιερό σταδιακά εγκαταλείφθηκε.
   Επί τουρκοκρατίας η ζωή στο νησί κατέστη περίπου πρωτόγονη. Αντί των υπέροχων οικημάτων, των ναών, των μαρμάρινων γλυπτών και των περίτεχνων έργων τέχνης, οι κάτοικοι πλέον ζούσαν  σε καλύβες με στέγες από νερό, χώμα και φύκια. Αλλά τα μνημεία του Ιερού των Μεγάλων Θεών ήταν εκεί ανάμεσα στην πυκνή βλάστηση, αδιάψευστοι μάρτυρες του λαμπρού παρελθόντος.
 Το 1863 ο πρόξενος της Γαλλίας στην Ανδριανούπολη Champoiseau, εντυπωσιασμένος από τα ερείπια άρχισε ανασκαφές, ανηύρε την Νίκη της Σαμοθράκης και την έστειλε μαζί με άλλα ευρήματα στο Παρίσι. Το 1873 και το 1875, δύο αυστριακές αποστολές προέβησαν σε εκτεταμένες ανασκαφές και, κατόπιν συμφωνίας, μοιράστηκαν τα ευρήματα με την τουρκική κυβέρνηση. Πολυάριθμα αρχιτεκτονικά μέλη, διακοσμημένα κομμάτια που αποκόπηκαν από τους δομούς και γλυπτά μεταφέρθηκαν στο Μουσείο Ιστορίας της Τέχνης της Βιέννης. Άλλα αντικείμενα εστάλησαν στην Τουρκία, αλλά εξαφανίστηκαν πριν φθάσουν στην Κωνσταντινούπολη.
     Το 1912 η Σαμοθράκη απελευθερώθηκε και το 1938 το Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης ξεκίνησε έρευνες ανασκάπτοντας το κυριότερο μέρος του Ιερού Χώρου. Αλλά οι έρευνες διακόπηκαν από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Κατά την περίοδο της φοβερής κατοχής οι Βούλγαροι δεν αρκέσθηκαν στους διωγμούς των Ελλήνων, αλλά κατέστρεφαν και τα μνημεία του Ιερού.
    Μετά την νέα απελευθέρωση και το τέλος του πολέμου το Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης συνέχισε τις ανασκαφές και το 1964 ολοκλήρωσε την ανέγερση του Μουσείου κοντά στον χώρο του Ιερού με την  χρηματοδότηση αμερικανικού φιλανθρωπικού ιδρύματος και άλλων αγνών Αμερικανών χρηματοδοτών.
    Η διοίκηση και η ιδιοκτησία του Μουσείου παραδόθηκε στο ελληνικό κράτος.
  Μέχρι στιγμής το ελληνικό κράτος δεν έχει κάνει απολύτως τίποτε για να αποκαλύψει την Πόλη της αρχαίας Σαμοθράκης, η οποία βρισκόταν ακριβώς στο σύνορο με το Ιερό των Μεγάλων Θεών. Επιπλέον, τα τελευταία 20 έτη, ελάχιστη πρόοδος έχει συμβεί και για την ανάδειξη μνημείων του Ιερού , όπως το Θέατρο, την ύπαρξη του οποίου και τον τόπου όπου ευρίσκεται γνωρίζουμε περισσότερο από 100 χρόνια.
   Μία επιγραφή έμπροσθεν του Ιερού η οποία σώζεται γράφει: ΑΜΥΗΤΟΝ ΜΗ ΕΙΣΙΕΝΑΙ.


ΥΓ. Κυριότερη πηγή του παραπάνω κειμένου αποτελεί το βιβλίο του Karl Lehmann "ΣΑΜΟΘΡΑΚΗ", εκδόσεων του Ινστιτούτου Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Νέας Υόρκης σε μετάφραση Ι. Ακαμάτη. Ως Έλληνας τον ευχαριστώ διότι με το έργο του (τόσο το συγγραφικό, όσο κυρίως τις ανασκαφές στο Ιερό της Σαμοθράκης) απέδειξε την αγάπη του για τους Έλληνες και τον ελληνικό πολιτισμό.

Σάββατο, 10 Αυγούστου 2013

Η ΕΥΣΕΒΕΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΕΥΓΕΝΗ ΗΘΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΕ ΕΝΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ : ΤΟ ΠΑΝΗΓΥΡΙ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΤΗΣ ΧΡΥΣΟΠΗΓΗΣ

  Για τους κατοίκους της Σίφνου η Παναγία η Χρυσοπηγή δεν είναι απλά μία από τις περίπου 300 εκκλησίες του νησιού, αλλά η πολιούχος, η προστάτιδα και η κατεξοχήν θαυματουργός τους. 
  Το μοναστήρι της Παναγίας της Χρυσοπηγής ιδρύθηκε το 1650 σε βράχο - ακρωτήρι, δίπλα στην θάλασσα, όπου η εικόνα της Παναγίας βρέθηκε να επιπλέει. Φέρεται να έλαβε το προσωνύμιο " Χρυσοπηγή" από κάποιον μοναχό ερχόμενο από την Κρήτη, αλλά είναι αφιερωμένη στην Ζωοδόχο Πηγή και εορτάζει την παραμονή της Αναλήψεως.
  Υπάρχουν δύο στοιχεία συγκλονιστικής ευσέβειας στον εορτασμό της Παναγίας της Χρυσοπηγής. Η θρησκευτική ευλάβεια και η κοινωνική προσφορά.
  Κεντρικό ρόλο στην διοργάνωση αναλαμβάνει ο λεγόμενος "πανηγυράς" (ή πανηγυράδες) , ο οποίος, με αντάλλαγμα να κρατήσει την εικόνα της Παναγίας της Χρυσοπηγής στο σπίτι του ολόκληρο τον χρόνο, αναλαμβάνει όλα τα έξοδα της εορτής, ήτοι την συντήρηση της εκκλησίας καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου, τον καθαρισμό και το άσπρισμα για το πανηγύρι, την αμοιβή των ιερέων και των ψαλτών και κυρίως  την δεξίωση όλων των πιστών που θα προσέλθουν στην γιορτή. Για να λάβει κάποιος την ιδιότητα του πανηγυρά αρκεί να το δηλώσει και τηρείται σειρά προτεραιότητας. Για την κοινωνία της Σίφνου το καθήκον του πανηγυρά στο πανηγύρι της Παναγίας της Χρυσοπηγής είναι τόσο τιμητικό, ώστε ήδη υπάρχει σειρά προτεραιότητας για τα επόμενα είκοσι χρόνια. 
    Η θρησκευτική κατάνυξη περιγράφεται συγκλονιστική: Το απόγευμα της παραμονής της Αναλήψεως η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας «σηκώνεται» από το σπίτι του «πανηγυρά» και οι πανηγυράδες με τον ιερό κλήρο και τους πιστούς κατευθύνονται στον Ι. Ν. του Αγίου Γεωργίου στο λιμάνι της Σίφνου (Καμάρες) όπου τελείται παράκληση. Κατόπιν ο «πανηγυράς» με την εικόνα και τον ιερό κλήρο επιβιβάζονται στο πλοίο της γραμμής που κάθε τέτοια μέρα προσθέτει και τον ιερό Βράχο της Χρυσοπηγής στο δρομολόγιο του από τον Πειραιά και ονομάζεται "Χρυσοπηγή". Το Superferry III, με την συνοδεία πλοίου του Πολεμικού Ναυτικού και πλήθος καϊκιών κατευθύνονται στην Χρυσοπηγή. Μόλις φθάνουν, το superferry παραμένει στα ανοικτά και τα καίκια γυρίζουν γύρω του 3 φορές. Η εικόνα παραδίδεται σε καϊκι και ανεβαίνει στον βράχο την μονής όπου την υποδέχονται η μπάντα του Λιμενικού Σώματος και πλήθος πιστών. Στις 18.30 τελείται Μέγας Εόρτιος Πολυαρχιερατικός Εσπερινός. Ακολουθεί δείπνο για όλο τον κόσμο, όπου οι παρευρισκόμενοι δειπνούν όλοι μαζί στις παραδοσιακές «τράπεζες» που θυμίζουν τις πρωτοχριστιανικές Αγάπες . Μόλις δειπνήσουν όλοι, τα φώτα σβήνουν και υπό το φως των κεριών ακολουθεί Παράκληση και ιερά Αγρυπνία μέχρι τις 5.00 τα ξημερώματα. Αμέσως μετά ψήνεται και σερβίρεται σε όλους καφές και ο βράχος της Χρυσοπηγής μοσχομυρίζει και πάλι από τα εδέσματα. Κατόπιν, ανήμερα της Αναλήψεως, η εικόνα μεταφέρεται με καΐκι στον υπέροχο οικισμό του Κάστρου της Σίφνου απ’ όπου αρχίζει η λιτάνευση της σε ολόκληρο το νησί.
   Η εικόνα παραμένει για ολόκληρο τον χρόνο στο σπίτι του Πανηγυρά. Αλλά το σπίτι του Πανηγυρά είναι όλο τον χρόνο ακοικτό για όποιον επιθυμεί, οποιαδήποτε ώρα της ημέρας ή της νύχτας να δει την εικόνα της Παναγίας και να την προσκυνήσει.
  Το έθιμο του εορτασμού της Παναγίας της Χρυσοπηγής δεν είναι το μοναδικό τέτοιου τύπου, όχι μόνο στην Σίφνο αλλά και σε άλλα μέρη της Ελλάδας. Αναδεικνύει την ευσέβεια και τα ευγενή ήθη της ελληνικής κοινωνίας. Αυτά τα αρχαία ήθη την κράτησαν ζωντανή επί αιώνες και αυτά θα πρέπει να αποτελούν τον οδηγό μας και σήμερα. 
  Θεωρώ τον εαυτό μου ευτυχή που βρέθηκα στο υπέροχο μοναστήρι της Παναγίας της Χρυσοπηγής, αγνάντεψα από αυτό την απεραντοσύνη του Αιγαίου, άκουσα την ιστορία της και την ιστορία του πανηγυριού της από έναν απλό άνθρωπο που το πεπρωμένο τον έφερε να βρίσκεται εκεί.
  Η Παναγία βοήθειά μας!