Παρασκευή, 31 Μαΐου 2013

Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΘΡΑΣΟΣ ΤΟΥ ΚΑΛΟΤΑΪΣΜΕΝΟΥ ΔΙΟΙΚΗΤΗ ΤΗΣ

   Ως γνωστόν η Τράπεζα της Ελλάδος και προσωπικά ο Διοικητής της κ. Προβόπουλος φέρουν τεράστια ευθύνη για την χρεωκοπία των ασφαλιστικών ταμείων της χώρας διότι, χωρίς να ζητηθεί η γνώμη των ασφαλιστικών ταμείων και κατά παράβαση κάθε έννοιας αυτοδιοίκησής τους, η διοίκηση της Τράπεζας  επένδυσε  περίπου 16 δις από τα υποχρεωτικώς κατατεθιμένα σε αυτήν αποθεματικά τους αγοράζοντας ομόλογα του ελληνικού Δημοσίου, τα οποία στην συνέχεια συμμετείχαν υποχρεωτικά στο κούρεμα του 2011. 
  Οι απώλειες των ασφαλιστικών ταμείων λόγω PSI κατόπιν των παραπάνω εγκληματικών αποφάσεων της Τράπεζας της Ελλάδος και της διοίκησής της  υπολογίζονται περίπου στο ποσό των 12 δισ. ευρώ. Σε οποιοδήποτε άλλο κράτος ο κύριος Προβόπουλος μάλλον θα έπρεπε να λογοδοτήσει , να απολυθεί και να μην βρει δουλειά ούτε έξω από τράπεζα. Στην Ελλάδα όμως που δεν λογοδοτεί κανείς και για τίποτε, ο κύριος Προβόπουλος  όχι μόνο παρέμεινε ασυζητητί στην θέση του, αλλά σήμερα  δήλωσε χωρίς ντροπή ότι, επειδή στο μέλλον τα ασφαλιστικά ταμεία (που κατέρρευσαν εξαιτίας του) θα χορηγούν συντάξεις κάτω από το όριο της φτώχειας, θα πρέπει να στραφούν οι πολίτες συμπληρωματικά στην ιδιωτική ασφάλιση.
     Ο κύριος Προβόπουλος ανήκει ασφαλώς στους ευνοημένους και "καλοταϊσμένους" του πολιτικού συστήματος. Υπήρξε επί πολλά έτη υψηλόβαθμο και υψηλόμισθο στέλεχος των ελληνικών τραπεζών , οι οποίες σήμερα , για να μην πτωχεύσουν λαμβάνουν ενίσχυση 50 δις ευρώ. Όταν αποχώρησε από την Τράπεζα Πειραιώς για να αναλάβει Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, σύμφωνα με το REUTERS, η Τράπεζα Πειραιώς του κατέβαλε ποσό 3,4 εκ ευρώ ως επιβράβευση για την αναβάθμισή του. Ως Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος αρχικώς ελάμβανε μηνιαίες αποδοχές περί τις 30.000 ευρώ τις οποίες, για  να συμμετάσχει στην λιτότητα, μείωσε ο ίδιος  σταδιακά στις 7.600 ευρώ συν επιδόματα, ήτοι σύμφωνα με δήλωση του βουλευτή Νικολόπουλου, περίπου 15.000 ευρώ.
  Οι ευνοημένοι του πολιτικού συστήματος ζουν εκτός της κοινωνίας στον δικό τους γυάλινο κόσμο μαζί με τους "συναδέλφους" τους. Δεν μπορούν να αντιληφθούν πώς ζει ο υπόλοιπος κόσμος και δεν τους ενδιαφέρει εάν η κοινωνία στην οποία δεν συμμετέχουν οι ίδιοι δυστυχεί.
    Στην συγκεκριμένη περίπτωση ο κ. Προβόπουλος είναι σαν να λέει στους πολίτες: "Τα χρήματά σας που μας τα είχατε εμπιστευτεί για την σύνταξή σας,  τα παίξαμε και τα χάσαμε. Τώρα, για να μπορείτε να ζήσετε, πρέπει να δώσετε άλλα και να αποκτήσετε ιδιωτική σύνταξη.  Υ.Γ. Για να μην τρέφετε αυταπάτες θα πρέπει να ξέρετε ότι δεν θα πάρετε ούτε από την ιδιωτική ασφάλιση τα χρήματα που δώσατε, διότι, όπως και με την δημόσια ασφάλιση, η εποπτεία και της ιδιωτικής ασφάλισης ανήκει στην Τράπεζα της Ελλάδος!" 
    Ήδη από τη  εποχή του κουρέματος οι διοικήσεις των ασφαλιστικών Ταμείων (που ασφαλώς δεν είναι και αυτές άμοιρες ευθυνών)  κατέθεσαν μηνυτήρια αναφορά σε βάρος της διοίκησης της ΤτΕ για την καταστροφική τοποθέτηση των αποθεματικών τους σε αγορά ομολόγων του Ελληνικού Δημοσίου. Αλλά δεν αρκεί αυτό. Εάν τολμήσουν πράγματι να μειώσουν τις συντάξεις των πολιτών κάτω  από το όριο της φτώχειας όπως προανήγγειλε με θράσος ο Προβόπουλος, κάθε πολίτης θα πρέπει να διεκδικήσει δικαστικώς τις υπέρογκες εισφορές που κατέβαλε κάθε έτος στα ταμεία του χωρίς να τηρηθεί έστω και κατ' ελάχιστον ο κανόνας της ανταποδοτικότητας.


Τετάρτη, 29 Μαΐου 2013

ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΗΡΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ Ή ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΛΛΑΓΗ ΤΟΥ;

  Ορισμένοι υποστηρίζουν ότι στην Ελλάδα έχουμε ένα από τα καλύτερα συντάγματα του κόσμου, αλλά το πρόβλημα είναι ότι δεν εφαρμόζεται. Θέτουν έτσι ως πρώτιστο ζητούμενο την τήρηση του Συντάγματος και, κάποιοι, καλούν τον λαό να  αγωνιστεί για την εφαρμογή του. Επί της παραπάνω άποψης μπορούν να γίνουν δύο ειδών επισημάνσεις: Μία γενικής φύσεως και μία ειδική.
  Αρχικώς, ως γενική επισήμανση, θα πρέπει να γίνει κατανοητό ότι το Σύνταγμα δεν αποτελεί ευχολόγιο ή κείμενο καλών προθέσεων, η εφαρμογή του οποίου επαφίεται στην βούληση των εκάστοτε κυβερνώντων! Το Σύνταγμα είναι ο κατεχοχήν δεσμευτικός, ο θεμελιώδης νόμος επί του οποίου στηρίζεται ολόκληρη η έννομη τάξη της χώρας. Εάν λοιπόν το Σύνταγμα δεν εξασφαλίζει μέσα από τις διατάξεις του την εφαρμογή του, δεν πρόκειται για καλό αλλά για κακό Σύνταγμα. Εάν για παράδειγμα το τελευταίο χρονικό διάστημα παραβιάζεται κατά κόρον το πνεύμα και το γράμμα της διάταξης του άρ. 44 του Συντάγματος, το οποίο ορίζει ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, κατόπιν πρότασης  του Υπουργικού Συμβουλίου, μπορεί να υποκαθιστά την βουλή και να εκδίδει πράξεις νομοθετικού περιεχομένου (δηλαδή νόμους τις οποίες εν συνεχεία εντός 40 ημερών υποχρεούται να φέρει προς κύρωση στην βουλή) μόνο σε "έκτακτες περιπτώσεις εξαιρετικά επείγουσας και απρόβλεπτης ανάγκης", αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι βάσει του ιδίου Συντάγματος και κυρίως του Πολιτεύματος της προεδρευομένης κοινοβουλευτικής δημοκρατίας το οποίο αυτό εισάγει μέσα από τις διατάξεις του, εκείνοι που θα έπρεπε να είναι επιφορτισμένοι να ελέγχουν εάν πράγματι υπάρχει κάθε φορά εξαιρετικά επείγουσα και απρόβλεπτη ανάγκη που να δικαιολογεί την έκδοση πράξεως νομοθετικού περιεχομένου, ή δεν έχουν παρά διακοσμητική αρμοδιότητα ( Πρόεδρος της Δημοκρατίας), ή ελέγχονται απολύτως από την κυβέρνηση (βουλή, η πλειοψηφία της οποίας ταυτίζεται βάσει της αρχής της δεδηλωμένης με την κυβέρνηση) ή δεν υπάρχουν καν (Συνταγματικό Δικαστήριο). Έτσι οι προϋποθέσεις του άρ.44 Σ μένουν γράμμα κενό και η εφαρμογή του επαφίεται στην βούληση της εκάστοτε κυβέρνησης.   
    Αλλά πέραν της παραπάνω γενικής διαπίστωσης ότι το Σύνταγμα το οποίο δεν εξασφαλίζει την εφαρμογή του δεν είναι ένα καλό αλλά ένα κακό Σύνταγμα , άραγε για την τήρηση ποιων διατάξεων του ελληνικού Συντάγματος καλούν τον λαό να αγωνιστεί εκείνοι που θέτουν ως ζητούμενο την  εφαρμογή του; 
    Μήπως θέλουν να αγωνιστούμε για να διατηρηθούν τα προνόμια και η ασυλία των βουλευτών που κατοχυρώνονται στα άρ.61-63; 
   Μήπως για να μην καταργηθεί το άρ. 86 του Συντάγματος περί ευθύνης υπουργών που εγγυάται ότι δεν θα τιμωρηθεί κανένας από όλους αυτούς που καταλήστεψαν το δημόσιο χρήμα ;
    Μήπως για να μην αλλάξει η καταπληκτικής εμπνεύσεως διάταξη του άρ. 29 του Συντάγματος που αναθέτει τον έλεγχο των οικονομικών των κομμάτων και των βουλευτών στους ... ίδιους με αποτέλεσμα να μην έχει ελεγχθεί κανένας μέχρι σήμερα;
   Μήπως να αγωνιστούμε για την διατήρηση του άρ.90 Σ, το οποίο θέτει την δικαστική εξουσία υπό την ομηρεία της εκάστοτε κυβέρνησης, αφού αυτή δικαιούται να διορίζει την ηγεσία των ανωτάτων δικαστηρίων;
    Ή μήπως να αγωνιστούμε ώστε η προκήρυξη δημοψηφίσματος να μην αποτελεί δικαίωμα του λαού, γεγονός αυτονόητο σε μία δημοκρατία,  αλλά να συνεχίσει να επαφίεται στην διάθεση της βουλής ή της κυβέρνησης σύμφωνα με το ισχύον άρ.44 παρ. 2 Σ ;
    Είμαι βέβαιος ότι υπάρχουν κάποιοι οι οποίοι θα έκαναν ό,τι περνάει από το χέρι τους ώστε να μην καταργηθούν τα προνόμια, η ασυλία, η ατιμωρησία, η ασυδοσία, η παντελής έλλειψη λογοδοσίας και δημοσίου ελέγχου, η διαπλοκή , η διαφθορά και να μην ανατραπεί το ισχύον ολιγαρχικό πολιτικό σύστημα. Ωστόσο, σίγουρα αυτοί οι κάποιοι δεν μπορεί να είναι οι Έλληνες πολίτες. Το συμφέρον των πολιτών ασφαλώς δεν είναι η τήρηση του ισχύοντος Συντάγματος αλλά η ριζική αλλαγή του.  

Κυριακή, 26 Μαΐου 2013

ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΑΛΛΟΔΑΠΩΝ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΠΕΡΙ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ ΚΑΙ Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΠΕΡΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑΣ

   Το συνταγματικό δίκαιο διακρίνει τρία είδη συνταγματικών δικαιωμάτων: Τα πολιτικά (λ.χ. εκλέγειν και εκλέγεσθαι), τα ατομικά (λ.χ. τα δικαιώματα της ζωής , της ελευθερίας, της ιδιοκτησίας) και τα κοινωνικά (λ.χ. της δωρεάν παιδείας, της προστασίας της υγείας, ή της εργασίας).
   Τα ατομικά και τα κοινωνικά δικαιώματα ισχύουν κατά κανόνα, τόσο για τους πολίτες, όσο και για τους αλλοδαπούς που βρίσκονται και διαμένουν εντός του κράτους. Απεναντίας, πολιτικά δικαιώματα, όπως είναι φυσικό, αναγνωρίζονται μόνο στους πολίτες και όχι στους αλλοδαπούς.
    Η αριστερά στην Ελλάδα, ακόμη και όταν αυτοαποκαλείται "Δημοκρατική" ή θεωρεί τον εαυτό της σοσιαλδημοκρατική, ουδέποτε επέδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την ενίσχυση των πολιτικών δικαιωμάτων, τα οποία περιορίζονται στα δικαιώματα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι στην βουλή και στα αιρετά όργανα της τοπικής αυτοδιοίκησης ά και β΄ βαθμού. Παραδοσιακά όμως αποδεικνύει την δημοκρατική ευαισθησία της όσον αφορά τα δικαιώματα των αλλοδαπών.
      Το ΠΑΣΟΚ, όταν έγινε κυβέρνηση τον Οκτώβριο του 2009, φρόντισε αμέσως να θεσπιστεί νόμος που παραχωρούσε στους αλλοδαπούς δικαίωμα να ψηφίζουν στις δημοτικές εκλογές, κατά παράβαση του Συντάγματος που απονέμει πολιτικά δικαιώματα μόνο στους Έλληνες πολίτες. Αλλά δεν σταμάτησε μόνο εκεί: Το 2011, επιχείρησε αυτή την φορά την ψήφιση νόμου, όπου , με την δικαιολογία ότι στρέφεται ενάντια στον ρατσισμό και στην ξενοφοβία, προέβλεπε μεταξύ άλλων την τιμωρία όποιου  "δημόσια, προφορικά ή δια του Τύπου, ή μέσω διαδικτύου , ή με οποιοδήποτε άλλο μέσο ή τρόπο, προκαλεί ή διεγείρει σε βιαιοπραγίες ή εχθροπάθεια κατά ομάδας ή προσώπου, που προσδιορίζονται με βάση την φυλή , το χρώμα, τη θρησκεία, την εθνική ή εθνοτική καταγωγή, το γενετήσιο προσανατολισμό, ή κατά πραγμάτων που χρησιμοποιούνται αποκλειστικά από τις παραπάνω ομάδες ή πρόσωπα κατά τρόπο που μπορεί να εκθέσει σε κίνδυνο την δημόσια τάξη." Ο όρος  " εχθροπάθεια" νοείτο σύμφωνα με την διάταξη του άρ. 2 του σχεδίου νόμου "ως αναφερόμενος τόσο στην καλλιέργεια, όσο και στην εξωτερίκευση αισθημάτων μίσους και αντιπαλότητας."    Επιπλέον, σύμφωνα με το άρ.4 του ίδιου σχεδίου νόμου, προβλεπόταν ποινή φυλάκισης έως 2 έτη και χρηματική ποινή 1.000 - 3.000 ευρώ σε όποιον " δημόσια , προφορικά, ή δια του Τύπου, ή μέσω διαδικτύου, ή με οποιοδήποτε άλλο μέσο ή τρόπο, εγκωμιάζει ή αρνείται ή εκμηδενίζει τη σημασία εγκλημάτων γενοκτονίας, εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας και εγκλημάτων πολέμου, όπως ορίζονται στα άρ. 6,7,8 του καταστατικού του διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου, ή των εγκλημάτων που ορίζονται στο άρ.6 του Καταστατικού του Διεθνούς Στρατοδικείου που προσαρτάται στην Συμφωνία του Λονδίνου 8-8-1945 και η πράξη αυτή στρέφεται κατά ομάδας ή προσώπου που προσδιορίζεται με βάση την φυλή, το χρώμα, τη θρησκεία, την εθνική ή εθνοτική καταγωγή  ή τον γενετήσιο προσανατολισμό ή κατά πραγμάτων που χρησιμοποιούνται αποκλειστικά από τις παραπάνω ομάδες ή πρόσωπα, κατά τρόπο που μπορεί να προκαλέσει ή διεγείρει σε βιαιοπραγίες ή εχθροπάθεια κατά μίας τέτοιας ομάδας ή μέλους της".
     Όπως ήταν φυσικό, το παραπάνω σχέδιο νόμου, το οποίο δεν προσδιόριζε με επαρκή κριτήρια τι  σημαίνει "εχθροπάθεια" και πώς αποδεικνύεται ότι μία υποτιθέμενη άρνηση κάποιου εγκλήματος πολέμου μπορεί να "προκαλέσει ή να διεγείρει σε εχθροπάθεια", καταδικάστηκε από το σύνολο της κοινωνίας ως άθλια επιχείρηση ολοκληρωτισμού στρεφόμενη ενάντια στην συνταγματικά κατοχυρωμένη ελευθερίας της γνώμης, του τύπου, της τέχνης, της έρευνας και της διδασκαλίας (άρ. 14 και 16 του Συντάγματος), αλλά και προσπάθεια θέσπισης αόριστου ποινικού νόμου κατά εξόφθαλμη παράβαση του βασικών αρχών του ποινικού δικαίου, της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και του άρ. 7 του Συντάγματος. Κατόπιν δε της αντίδρασης της κοινωνίας, οι εμπνευστές του αναγκάσθηκαν να το αποσύρουν.
    Δύο έτη μετά την απόσυρση του απαράδεκτου εκείνου σχεδίου νόμου, Υπουργός δικαιοσύνης είναι ο Αντώνης Ρουπακιώτης, πρώην Πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών και στέλεχος της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ. Ο κ. Ρουπακιώτης, δεν φαίνεται  να ανησυχεί διόλου για την ανεξαρτησία της δικαιοσύνης και το γεγονός ότι η ηγεσία των δικαστηρίων βάσει του Συντάγματος διορίζεται από την κυβέρνηση, διότι προσφάτως  δήλωσε ότι η ανεξαρτησία της δικαιοσύνης θεσμικά κατοχυρώνεται απολύτως. Ακόμη περισσότερο δεν φαίνεται να τον απασχολεί ούτε κατά διάνοια  το ζήτημα της ενίσχυσης των πολιτικών δικαιωμάτων , με την εισαγωγή δημοκρατικών θεσμών όπως το δημοψήφισμα και οι προτάσεις νόμων με λαϊκή πρωτοβουλία, η εέκταση του δικαιώματος του εκλέγειν και σε άλλες αρχές, η εισαγωγή της κλήρωσης σε δημόσια αξιώματα κλπ. Ανησυχεί όμως  για τα φαινόμενα ρατσισμού και ξενοφοβίας και επιχειρεί με την συνδρομή του ΠΑΣΟΚ και του κ. Βενιζέλου να φέρει στην βουλή προς ψήφιση άλλο ένα έκτρωμα ολοκληρωτισμού όπως εκείνο που αποσύρθηκε κακήν κακώς το 2011.  
     Ο κύριος Ρουπακιώτης είναι άλλος ένας πιστός του δόγματος της υποκριτικής και φαρισαϊκής δημοκρατικής ευαισθησίας  των κομμάτων της δημοκρατικής και σοσιαλδημοκρατικής ελληνικής αριστεράς. 

Πέμπτη, 23 Μαΐου 2013

ΜΕΓΑΛΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΗΜΕΡΙΔΑ ΔΙΟΡΓΑΝΩΝΕΙ Η ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΡΙΖΙΚΗ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ


ΤΟ ΑΝΑΛΥΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ

Eikastiko-gia-Site_718px
Καθηγητές Πανεπιστημίου,  πολιτικοί ακτιβιστές από την Ελλάδα και το εξωτερικό,
συγγραφείς,  νομικοί,  δημοσιογράφοι,
ΚΑΙ ΕΣΕΙΣ,
 συμμετέχουν σε μια συζήτηση για όλες τις πτυχές μιας Ριζικής Συνταγματικής Αλλαγής.
Το Σάββατο 8 Ιουνίου 2013
στο Αμφιθέατρο «Αθήνα 9,84» στην Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων
Σε καθεμία από τις τέσσερις συνεδρίες, μετά τις ομιλίες των εισηγητών,  ακολουθεί συζήτηση με το  κοινό με δυνατότητα 3λεπτων τοποθετήσεων.

10πμ:  ΕΝΑΡΞΗ ΗΜΕΡΙΔΑΣ   Μαρία Νεγρεπόντη – Δελιβάνη (Πρ. Πρύτανης και Καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας)

       1η Συνεδρία    ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΕΞΟΥΣΙΩΝ
10.15 – 12.15  Η συνταγματική κατοχύρωση της διάκρισης των   εξουσιών και της ανεξαρτησίας της δικαιοσύνης ως μέσα καταπολέμησης της διαπλοκής και της διαφθοράς. Υπάρχει ανάγκη αλλαγής πολιτεύματος;
Εισηγητές:   Σταύρος Λυγερός (δημοσιογράφος),  Λευτέρης Αθανασόπουλος (δικηγόρος),   Χρήστος Λυντέρης(διδάκτωρ νομικής – δικηγόρος, Πρωτοβουλία για Ρ.Σ.Α.)  Συντονιστής:   Νίκος Ξυδάκης (αρθρογράφος)

       2η Συνεδρία    ΘΕΣΜΟΙ ΑΜΕΣΗΣ ΛΑΪΚΗΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ
12.30 – 14.30   Το ζήτημα της λαϊκής κυριαρχίας. Εισαγωγή θεσμών άμεσης συμμετοχής των πολιτών στο αντιπροσωπευτικό σύστημα.
Εισηγητές:   Ανδρέας Δημητρόπουλος (καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου νομικής σχολής πανεπιστημίου Αθηνών),  Ηλίας Νικολόπουλος (καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου),  Ronald Pabst (Democracy International),   Πέτρος  Βουρλής (Referendums for Greece).  Συντονιστής:   Βασιλική Σιούτη (δημοσιογράφος).
ΔΙΑΚΟΠΗ
       3η Συνεδρία    ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΤΗΣ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ
16.00 – 18.00  Σύνταγμα από τους πολιτικούς ή Σύνταγμα από τους πολίτες;
Προβολή βίντεο:   «Το παράδειγμα της Ισλανδίας» (στιγμιότυπα από ομιλία της Kattrin Oddsdottir, μέλους του Συνταγματικού Συμβουλίου της Ισλανδίας).
Εισηγητές:  Γιώργος Κατρούγκαλος (καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου),  Αναστάσιος Π. Συριανός (συγγραφέας),  Αλέξανδρος Φραντζής (μέλος ομάδας αντίστασης πλ. Συντάγματος),  Πέτρος Χασάπης(δικηγόρος-οικονομολόγος, Πρωτοβουλία για Ρ.Σ.Α.)   Συντονιστής:   Κωνσταντίνος Λαβίθης (δημοσιογράφος)

       4η  Συνεδρία    Η ΔΙΕΘΝΗΣ ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ
18.15 – 20.00  
Εισηγητές:   Pedro Olalla (συγγραφέας και ελληνιστής),  Γιώργος Λιερός (συγγραφέας),  Μαρία Κανελλοπούλου (πρωτοβουλία Save Greek Water),  Γιάννης Λουκέρης (μπλόγκερ, Πρωτοβουλία για Ρ.Σ.Α.)  Συντονιστής:   Στέλιος Κούλογλου (δημοσιογράφος)
       ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ – ΤΕΛΟΣ ΗΜΕΡΙΔΑΣ:  20.00 – 20.30  Β. Ξυδιάς  (εκπαιδευτικός, Πρωτοβουλία για Ρ.Σ.Α.)

Πρόσθετες πληροφορίες:
(α) Το Fb-event της Ημερίδας ευρίσκεται στον σύνδεσμο:  http://www.facebook.com/events/478828268856093/   (β) Θα γίνεται  online  αναμετάδοση της Ημερίδας.

HMΕΡΙΔΑ_αφίσα