Πέμπτη, 24 Ιανουαρίου 2013

ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΤΑ Ή ΚΟΡΟΪΔΙΑ; ΠΩΣ Η ΥΠΟΣΧΕΣΗ ΓΙΑ ΕΞΟΦΛΗΣΗ ΤΩΝ ΛΗΞΙΠΡΟΘΕΣΜΩΝ ΟΦΕΙΛΩΝ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΜΕΤΑΤΡΑΠΗΚΕ ΣΕ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΚΑΤΑΒΟΛΗΣ ΦΠΑ ΓΙΑ ΑΜΟΙΒΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΕΙΣΠΡΑΧΘΕΙ

  Ως γνωστόν στην Ελλάδα το ανίκανο κράτος αναθέτει την είσπραξη των φόρων σε οποιονδήποτε άλλον εκτός από τις υπηρεσίες που είναι αρμόδιες για αυτόν τον σκοπό. Στην περίπτωση του ΦΠΑ υποχρέωσε τους ελεύθερους επαγγελματίες να τον εισπράττουν και κατόπιν να τον αποδίδουν ωσάν να είναι άμισθοι υπάλληλοι των Δ.Ο.Υ. Εν συνεχεία, αποθρασυνόμενο ακόμη περισσότερο, ανάγκασε τους πολίτες να πληρώνουν ΦΠΑ ακόμη και εάν δεν έχουν εισπράξει ποτέ ούτε τον φόρο ούτε την αμοιβή επί της οποίας υπολογίζεται και μάλιστα ακόμη και εάν αυτά οφείλονται από το ίδιο το κράτος! Αυτό είχε ως αποτέλεσμα υγιείς επιχειρήσεις στις οποίες το δημόσιο όφειλε μεγάλα ποσά να κινδυνεύουν με χρεοκοπία και πτώχευση!
  Τον  περασμένο Δεκέμβριο, ο Πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς, με το γνωστό ύφος του, εξήγγειλε ότι θα πνεύσει νέος άνεμος και θα δοθεί ανάσα στην οικονομία διότι το δημόσιο, με την δόση των 50 δις ευρώ, θα εξοφλήσει τις ληξιπρόθεσμες οφειλές του προς ιδιώτες, ύψους 9 δις ευρώ.
  Οι δημόσιες υπηρεσίες εμφανίσθηκαν αρχικώς να κινούνται προς αυτή την κατεύθυνση. Πλήθος πολιτών κλήθηκαν να εκδώσουν αποδείξεις  παροχής υπηρεσιών προκειμένου να πληρωθούν, μεταξύ των οποίων και πολλοί δικηγόροι στους οποίους οφείλονταν αποζημιώσεις για αυτεπάγγελτους διορισμούς τους ως συνήγοροι κατηγορουμένων από το έτος 2010.
  Ενώ όμως αρχικώς οι αρμόδιες υπηρεσίες εξέδωσαν ορισμένα εντάλματα πληρωμής, εν συνεχεία, από τα τέλη Δεκεμβρίου, διέκοψαν επ' αόριστον κάθε ενέργεια, με αποτέλεσμα, η μεγάλη πλειονότητα όσων εξέδωσαν αποδείξεις παροχής υπηρεσιών τον Νοέμβριο και τον Δεκέμβριο 2012, όχι μόνο να μην έχει εξοφληθεί μέχρι σήμερα και να μην προβλέπεται να εξοφληθεί , αλλά να υποχρεούται εντός του Ιανουαρίου να καταβάλει στο δημόσιο και τον αναλογούντα - μη εισπραχθέντα ΦΠΑ 23% επί των αμοιβών που δεν έχει λάβει! 
    Τα μεγάλα λόγια και οι υποσχέσεις για εξόφληση των ληξιπρόθεσμων οφειλών , όχι μόνο δεν τηρήθηκαν, αλλά  πλήθος πολιτών εξαναγκάζεται να αποδώσει φόρο που ουδέποτε εισέπραξε. Το κράτος των φαύλων θα εισπράξει και πάλι φόρους χωρίς να οφείλονται και δεν βιάζεται καθόλου να αποκαταστήσει την νέα αδικία. Το ερώτημα που τίθεται είναι ένα: Πρόκειται για ανικανότητα ή συνειδητή εξαπάτηση των πολιτών;   
   

Σάββατο, 19 Ιανουαρίου 2013

ΤΡΕΙΣ ΑΠΑΙΣΙΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΠΟΥ ΞΕΦΥΤΡΩΣΑΝ ΣΕ ΜΙΑ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΓΕΜΑΤΗ ΣΚΟΠΙΜΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΑΝΕΚΔΙΗΓΗΤΑ ΨΕΥΔΗ

     Η διαδικασία διερεύνησης του σκανδάλου της λίστας Λαγκάρτ απέδειξε για μία ακόμη φορά πόσο διάτρητη και άνιση σε σχέση με τα οριζόμενα για τους απλούς πολίτες είναι η προβλεπόμενη στο άρ. 86 του Συντάγματος και στον νόμο περί ευθύνης υπουργών διαδικασία για την διερεύνηση ποινικών αδικημάτων που τέλεσαν μέλη κυβερνήσεων κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους. Και τούτο διότι, όπως αποδείχθηκε από την συζήτηση ενώπιον της βουλής για την ανάγκη σύστασης προανακριτικής επιτροπής, όχι μόνο η βουλή στάθηκε παντελώς ανίκανη να προβεί σε σοβαρή η νομική αξιολόγηση των ενδείξεων τέλεσης των αδικημάτων σύμφωνα με όσα ορίζει ο ποινικός κώδικας και η ποινική δικονομία, αλλά, επιπλέον, εκεί που για αδικήματα τα οποία φέρεται να τέλεσε κάθε απλός πολίτης, ο εισαγγελέας είναι υποχρεωμένος θα διατάξει την διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης εκτός εάν η αναφορά ή η μήνυση ήταν μη στηριζόμενη στον νόμο ή προφανώς αβάσιμη ή ανεπίδεκτη δικαστικής εκτίμησης (άρ. 43  του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας),  η βουλή, για να αποφασίσει την διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης δεν αρκέσθηκε σε απλές  ελάχιστες ενδείξεις οι οποίες ήταν προφανείς, αλλά αναζητούσε ισχυρές αποδείξεις ενοχής, για την άσκηση ποινικής δίωξης.  
   Όλες αυτές τις ημέρες οι πρώην υπουργοί Βενιζέλος και Παπακωνσταντίνου αλλά και ο πρώην Εισαγγελέας κ. Διώτης, μετήλθαν τέτοιους παιδαριώδεις ισχυρισμούς για να δικαιολογήσουν τις πράξεις και τις παραλείψεις τους που είναι αμφίβολο εάν θα είχε το θράσος να τους υποστηρίξει μαθητής του δημοτικού σχολείου ενώπιον του δασκάλου του. Εάν όμως τα ψεύδη υπήρξαν ανεκδιήγητα, κατά την μακρά και θλιβερή συζήτηση ενώπιον της βουλής ακούσθηκαν και τρεις απαίσιες αλήθειες που προκαλούν θλίψη:
     Η πρώτη αλήθεια αφορά το πολιτικό προσωπικό που κυβέρνησε την Ελλάδα της μεταπολίτευσης. Αναφέρθηκε από τον Ευάγγελο Βενιζέλο, ο οποίος, νομίζοντας ότι έτσι θα δικαιολογηθεί για το γεγονός ότι όταν αποχώρησε από το υπουργείο οικονομικών πήρε μαζί του το  επίμαχο αρχείο USB με την λίστα Λαγκάρντ, ομολόγησε ότι διατηρεί στο σπίτι του και άλλα κρατικά αρχεία μεταξύ των οποίων και το αμυντικό δόγμα της χώρας. Αυτή η ομολογία δεν φανερώνει απλώς ότι το πολιτικό σύστημα θεωρεί την πολιτική εξουσία περίπου ως τσιφλίκι του, αλλά καταδεικνύει το μέγεθος της ανικανότητας της μεγάλης πλειονότητας των εκπροσώπων του και τις επιπτώσεις για τον τόπο αφού δεν είναι σε θέση να αντιληφθούν τους κινδύνους που διατρέχει η χώρα εάν κάθε ένας που διατελεί υπουργός αποχωρεί λαμβάνοντας αντίγραφα των δημοσίων εγγράφων και αρχείων!
    Η δεύτερη αλήθεια αφορά την πραγματικότητα των τριών ετών του μνημονίου. Ελέχθη από την Βουλευτή κ. Κωνσταντοπούλου , η οποία είπε ότι οι δύο πρώην υπουργοί οικονομικών κ.κ Παπακωνσταντίνου και Βενιζέλος ενώ παρουσιάζονταν με θράσος και έκαναν κήρυγμα στους πολίτες ότι η φορολογική συμμόρφωση αποτελεί πατριωτισμό, την ίδια στιγμή, παρά το γεγονός ότι διέθεταν συγκεκριμένα στοιχεία, έκαναν ό,τι ήταν δυνατόν για να μην ελεγχθούν συγκεκριμένα πρόσωπα για παράνομο πλουτισμό και αποφυγή εκπλήρωσης φορολογικών υποχρεώσεων. Εκείνοι που κατέστρεψαν την χώρα, όχι μόνο έχουν το θράσος να εμφανίζονται ως σωτήρες και τιμητές απαιτώντας από τους πολίτες θυσίες ως ένδειξη πατριωτισμού, αλλά κατά απολύτως προδοτικό τρόπο, υπονομεύουν αυτές τις θυσίες για να διατηρήσουν την ασυλία και τα παράνομα προνόμια των ημετέρων.
     Η τρίτη αλήθεια,δεν αφορά μόνο το παρόν αλλά δείχνει το μέλλον. Την εκστόμισε με τρόπο που σοκάρει ο κ. Βενιζέλος προς τον αρχηγό του ΣΥΡΙΖΑ, όταν ο τελευταίος, αναφερόμενος στην επίσκεψή του στην Γερμανία και στην συνάντηση με τον υπουργό οικονομικών κ. Σόιμπλε, υποστήριξε ότι και οι ξένοι πλέον έχουν αρχίσει να αντιλαμβάνονται ότι η κυβέρνηση είναι αναξιόπιστη. Ως απάντηση ο κ. Βενιζέλος είπε στον κ. Τσίπρα (έχοντας προφανώς υπόψη του και όσα έκανε στο παρελθόν ο απών την συζήτηση σημερινός πρωθυπουργός) ότι εάν, όπως ισχυρίσθηκε, οι ξένοι άρχισαν θεωρούν την κυβέρνηση αναξιόπιστη, τότε θα πρέπει ο ίδιος και ο ΣΥΡΙΖΑ να ετοιμάζονται στο μέλλον να ζητηθεί και η δική τους υπογραφή:!.
             

Πέμπτη, 10 Ιανουαρίου 2013

Η ΒΙΛΑ ΑΜΑΛΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑΣΤΕΣ ΚΑΤΑΛΗΨΙΕΣ ΜΕ ΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΜΗΧΑΝΕΣ

    Οι λεγόμενοι "αντιεξουσιαστές" αποτελούν ένα "εναλλακτικό" αλλά εξίσου απεχθές πρόσωπο του καθεστώτος της μεταπολίτευσης. 
   Γεννήθηκαν και ανδρώθηκαν με την έλευση της μεταπολίτευσης και χρησιμοποίησαν ως βάσεις τους τα πανεπιστήμια. Εκεί το πολιτικό σύστημα, με το πρόσχημα του ακαδημαϊκού ασύλου, τους εξασφάλισε πρωτοφανή προστασία και ατιμωρησία. 
   Τους παραχωρήθηκαν αίθουσες όπου αποθήκευαν εκρηκτικές ύλες, μάσκες, προκηρύξεις και όπλα. Από τα πανεπιστήμια εφορμούσαν ως "κουκουλοφόροι" ή "γνωστοί- άγνωστοι" για να διαλύσουν κάθε αυθεντική λαϊκή διαμαρτυρία, να κάψουν την Αθήνα ή άλλες πόλεις,  να επιτεθούν σε αθώους πολίτες και να προσφέρουν δεκανίκι και συσπείρωση στο σύστημα, στρέφοντας την κοινή γνώμη εναντίον τους και αποπροσανατολίζοντάς την από άλλα φλέγοντα ζητήματα .
     Μολονότι οι αντιεξουσιαστές εμφανίζονται θεωρητικά ως εχθροί του κράτους, οι αντιεξουσιαστές της μεταπολίτευσης εισπράττουν από το κράτος μεταχείριση, όχι εχθρική, αλλά, απεναντίας, σκανδαλωδώς επιεική κατά τρόπο απολύτως άνισο σε σχέση με άλλους πολίτες, διότι δύνανται ατιμώρητα να καταλαμβάνουν δημόσια κτίρια, σχολεία, πανεπιστήμια, να καταστρέφουν δημόσια περιουσία και να προβαίνουν σε πράξεις βίας ή τρομοκρατίας με στόχο την ζωή, την υγεία ή την περιουσία αθώων πολιτών.  
  Τριάντα οκτώ έτη από την μεταπολίτευση, η πλειονότητα των πολιτών άρχισε πλέον να αντιλαμβάνεται την σχέση μεταπολίτευσης - αντιεξουσιαστών- αστυνομίας- καταλήψεων- τρομοκρατίας- κουκουλοφόρων- γνωστών- αγνώστων κλπ.
   Σήμερα, μετά την ανακατάληψη από την Αστυνομία της Βίλλας Αμαλία, την οποία είχαν εν τω μεταξύ ανακαταλάβει οι αντιεξουσιαστές, αποκαλύφθηκαν εκτός από τα αναμενόμενα (αντιασφυξιογόνες μάσκες, λοστοί, κράνη , μαχαίρια κλπ) κάποια άλλα "περίεργα" ευρήματα: Βρέθηκαν πολλές φωτογραφικές μηχανές!
  Φαίνεται ότι πολλοί εκ των "αντιεξουσιαστών" είχαν ως χόμπι να φωτογραφίζονται ή να φωτογραφίζουν άλλους... 

Πέμπτη, 3 Ιανουαρίου 2013

ΠΑΡΑΓΡΑΦΗΚΑΝ Ή ΟΧΙ ΤΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΝ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΚΑΙ ΠΑΠΑΔΗΜΟΥ;

   Ως γνωστόν, το ελληνικό Σύνταγμα εξαρτά την διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης και την άσκηση ποινικής δίωξης κατά προσώπων που διατελούν ή διετέλεσαν μέλη κυβέρνησης για εγκλήματα που τέλεσαν "κατά την άσκηση των καθηκόντων τους" από απόφαση της απόλυτης πλειοψηφίας της Βουλής (άρ.86 Σ).
   Εξάλλου, όπως προβλέπει το άρ.37 του Συντάγματος, το οποίο κατοχυρώνει την αρχή της δεδηλωμένης, χωρίς την εμπιστοσύνη της βουλής δεν είναι δυνατός και ο σχηματισμός κυβέρνησης. Σε μία τέτοια περίπτωση όπου δεν είναι δυνατός ο σχηματισμός κυβέρνησης που να απολαμβάνει την εμπιστοσύνη της Βουλής, ο Πρόεδρος της δημοκρατίας είναι υποχρεωμένος να διαλύσει αμέσως την βουλή και να  αναθέσει την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης με μοναδικό σκοπό την διενέργεια νέων εκλογών σε έναν εκ των Προέδρων των τριών Ανωτάτων δικαστηρίων (άρ. 37 παρ.2 και 3).
   Κατ' αυτόν τον τρόπο καθιερώθηκε συνταγματικά ένα αλλοπρόσαλλο σύστημα βάσει του οποίου οι πολίτες ψηφίζουν για βουλή και εκλέγουν κυβέρνηση ενώ, εάν δεν καταστεί δυνατός ο σχηματισμός κυβέρνησης απολαυούσης της εμπιστοσύνης της βουλής, η βουλή διαλύεται υποχρεωτικά χωρίς να είναι σε θέση να ασκήσει ούτε την αρμοδιότητα έρευνας και δίωξης των μελών προηγούμενων κυβερνήσεων για ποινικά αδικήματα τελεσθέντα κατά την άσκηση των καθηκόντων τους.
  Μέσα σε αυτό το φαύλο σύστημα, με την συνταγματική αναθεώρηση του 2001, στην οποία πρωταγωνίστησε ως συνταγματολόγος ο νυν πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελος Βενιζέλος, προστέθηκε διάταξη που καθιερώνει συντομότατη παραγραφή των εν λόγω αδικημάτων ή, ακριβέστερα, συντομότατη αποσβεστική προθεσμία πέραν της οποίας η βουλή δεν δύναται να ασκήσει ποινική δίωξη. Συγκεκριμένα ορίσθηκε ότι "η βουλή μπορεί να ασκήσει την κατά την παράγραφο 1 αρμοδιότητά της μέχρι το πέρας της δεύτερης τακτικής συνόδου της βουλευτικής περιόδου που αρχίζει μετά την τέλεση του αδικήματος."(Άρ. 86 παρ.3 εδ.5.) Βεβαίως έστω και αυτόν τον τρόπο που κατοχυρώνει σκανδαλωδώς προνομιακή μεταχείριση των μελών κυβερνήσεων σε σχέση με τους λοιπούς πολίτες των οποίων τα αδικήματα μπορεί να παραγράφονται μετά από 20 έτη, παρέμεινε σε ισχύ η βούληση του νομοθέτη να είναι δυνατή η άσκηση ποινικής δίωξης κατά πρωθυπουργών και υπουργών όχι μόνο από την βουλή της οποίας απολάμβαναν την εμπιστοσύνη, αλλά και από την επόμενη. 
  Ως βουλευτική περίοδος νοείται η διάρκεια του βίου μίας βουλής μεταξύ δύο βουλευτικών εκλογών (άρ. 53 παρ.1 εδ.β΄Σ). Η βουλευτική περίοδος σύμφωνα με τον κανόνα του άρ.53 Σ διαρκεί τέσσερα έτη. Ωστόσο, κατ' εξαίρεση (η οποία στην χώρα μας έχει υποκαταστήσει τον κανόνα), είναι δυνατή η πρόωρη λήξη της βουλευτικής περιόδου για συγκεκριμένους λόγους , μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται και η αδυναμία σχηματισμού κυβέρνησης (άρ. 37 παρ.3 Σ). 
   Τα χρονικά διαστήματα εντός της βουλευτικής  περιόδου κατά τα οποία η βουλή συνέρχεται για να ασκήσει τα καθήκοντά της καλούνται βουλευτικές σύνοδοι.Υπάρχουν τρία είδη βουλευτικών συνόδων: Οι τακτικές, οι έκτακτες και οι ειδικές σύνοδοι. 
   Τακτική και η έκτακτη σύνοδος είναι οι προβλεπόμενες στο άρ. 64 Σ: Η τακτική άρχεται την πρώτη Δευτέρα του Οκτωβρίου και διαρκεί τουλάχιστον 5 μήνες , ενώ η έκτακτη συγκαλείται νωρίτερα από την πρώτη Δευτέρα του Οκτωβρίου με απόφαση του Προέδρου της Δημοκρατίας. Ποινική δίωξη κατά μελών κυβερνήσεων μπορεί να ασκηθεί τόσο σε τακτική όσο και κατά την διάρκεια έκτακτης συνόδου.
  Από την άλλη, ειδικές σύνοδοι είναι οι σύνοδοι κατά τις οποίες η βουλή συνέρχεται υποχρεωτικά εφόσον δεν βρίσκεται σε τακτική ή έκτακτη σύνοδο προκειμένου να ασχοληθεί αποκλειστικά και μόνο με το ειδικό θέμα για το οποίο συγκλήθηκε και όχι με οποιοδήποτε άλλο συμπεριλαμβανομένου και του θέματος άσκησης ποινικής δίωξης κατ' αρ. 86 Σ. Περίπτωση ειδικής συνόδου αποτελεί και η συγκρότηση της σε σώμα για την εκλογή Προεδρείου (άρ. 65 παρ.2). Συνεπώς, εφόσον μετά την διενέργεια βουλευτικών εκλογών  δεν είναι δυνατός ο σχηματισμός κυβέρνησης που να απολαμβάνει την εμπιστοσύνη της βουλής, η εν λόγω βουλή θα συγκροτηθεί σε σώμα σε ειδική σύνοδο και στην συνέχεια θα διαλυθεί χωρίς να συγκληθεί τακτική σύνοδος. Η δε προαναφερθείσα ειδική σύνοδος, όπως προαναφέρθηκε μπορεί να ασχοληθεί μόνο με την εκλογή Προεδρείου και με κανένα άλλο θέμα, συμπεριλαμβανομένης και της απόφασης για άσκηση ποινικής δίωξης κατά μελών κυβέρνησης. Κατά αυτόν τον τρόπο καθίσταται νομικά αδύνατο σε μία τέτοια βουλή να ασκήσει την αρμοδιότητα του άρ.86 του Συντάγματος δεδομένου ότι δεν είναι δυνατόν να συγκληθεί ούτε τακτική, ούτε έκτακτη σύνοδος, παρά μόνο ειδική σύνοδος για συγκρότηση σε σώμα. 
  Από όσα αναπτύχθηκαν ανωτέρω προκύπτει ότι, σύμφωνα με το ισχύον Σύνταγμα, ποινική δίωξη για τα αδικήματα που μπορεί να τέλεσαν μέλη των κυβερνήσεων Παπανδρέου και Παπαδήμου μπορεί να ασκηθεί "μέχρι το πέρας της δεύτερης τακτικής συνόδου της βουλευτικής περιόδου που αρχίζει μετά την τέλεση του αδικήματος."(Άρ. 86 παρ.3 εδ.5.). Ως βουλετική περίοδος που άρχισε μετά την τέλεση του αδικήματος εμφανίζεται εκ πρώτης όψεως εκείνη των εκλογών της 6ης Μαίου 2012. Ωστόσο, η συγκεκριμένη Βουλή της 6ης Μαϊου, επειδή δεν κατέστη δυνατός ο σχηματισμός κυβέρνησης, κατέστη Βουλή μιας ημέρας και ειδικού σκοπου διότι συνήλθε μόνο σε ειδική σύνοδο με αποκλειστική αρμοδιότητα την συγκρότηση σε σώμα και αμέσως διαλύθηκε κατ΄ άρ. 37 παρ.3 Σ, χωρίς να υπάρχει η νομική δυνατότητα σύγκλησης τακτικής ή έστω έκτακτης συνόδου. Συνεπώς, στην συγκεκριμένη περίπτωση η Βουλή της 6ης Μαϊου 2012 είναι πράγματι η Βουλή της βουλευτικής περιόδου που αρχίζει μετά την πιθανή τέλεση αδικημάτων των κυβερνήσεων Παπανδρέου και Παπαδήμου , ωστόσο δεν είναι η βουλή που μπορούσε να καταστεί νομικά δυνατή άσκηση ποινικής δίωξης κατά των ανωτέρω προσώπων διότι δεν ήταν δυνατή η σύγκληση τακτικής ή έστω εκτάκτης συνόδου.
   Ακολούθως, εάν φθάναμε στο σημείο να δεχθούμε ότι η αποσβεστική προθεσμία της Βουλής  να ασκήσει δίωξη για τα εγκλήματα των κυβερνήσεων Παπανδρέου και Παπαδήμου παρήλθε με την διάλυση της βουλής της 6ης Μαϊου, η οποία , όπως προαναφέρθηκε δεν είχε καν το δικαίωμα να ασκήσει τέτοια ποινική δίωξη, θα αναιρούσαμε ακόμη και τον μόνο ελάχιστο πυρήνα εγγυήσεων χρηστής απονομής δικαιοσύνης τον οποίο δέχθηκαν όλοι οι συνταγματικοί νομοθέτες μέχρι σήμερα, ήτοι ότι τα αδικήματα των μελών κυβέρνησης δεν μπορεί να κρίνονται μόνο από την βουλή της οποίας η κυβέρνηση απολάμβανε την εμπιστοσύνη, αλλά τουλάχιστον και από την επόμενη. 
    Με βάση τα ανωτέρω η διάταξη του άρ. 86 παρ.3 εδ.5 του Συντάγματος θα πρέπει να ερμηνευτεί σύμφωνα με την αληθή βούληση του συντακτικού νομοθέτη έτσι ώστε, όταν δεν είναι νομικά δυνατό σε μία Βουλή να συγκληθεί τακτική ή έστω έκτακτη σύνοδος και συνεπώς δεν είναι δυνατόν να συνέλθει για να αποφασίσει την άσκηση ή μη ποινικής διώξης, η προβλεπόμενη αποσβεστική προθεσμία άσκησης ποινικής δίωξης κατά μελών κυβερνήσεων να παρατείνεται για την επόμενη βουλευτική περίοδο όπου θα είναι δυνατή η σύγκληση τακτικής ή έστω έκτακτης συνόδου (πρβλ με ελαφρώς διαφοροποιημένη θέση Ράικο, Συνταγματικό Δίκαιο, 2011, ΝΟΜΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ σελ. 152.)
    Στην συγκεκριμένη περίπτωση εφόσον η παρούσα Βουλή είναι η επομένη της 6ης Μαϊου και έχει πλέον συγκληθεί εντός αυτής η πρώτη τακτική σύνοδος, η εν λόγω βουλή είναι αρμόδια να ασκήσει ποινική δίωξη και  δεν έχει παρέλθει ακόμη η αποσβεστική προθεσμία που ορίζει το άρ. 86 Σ.