Κυριακή, 30 Δεκεμβρίου 2012

ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΤΟΥ ΜΙΚΡΟΥ ΕΞΕΡΕΥΝΗΤΗ

    Ο Αλέξης Τσίπρας, κινούμενος στο πρότυπο του αείμνηστου Ανδρέα Παπανδρέου, δεν φαίνεται να συμπαθεί πολύ την Ευρώπη και τους θεσμούς της, ούτε βεβαίως τις ΗΠΑ. Έτσι, εφέτος τα Χριστούγεννα αποφάσισε να κάνει το μεγάλο ταξίδι προς την Λατινική Αμερική και συγκεκριμένα προς την Βραζιλία και την Αργεντινή, προκειμένου να διδαχθεί (και εν συνεχεία να φωτίσει και εμάς) σχετικά με τον μαγικό τρόπο δια του οποίου οι εν λόγω χώρες αντιμετώπισαν την οικονομική κρίση.
  Ο Αλέξης είναι προφανώς θαυμαστής του Τσε Γκεβάρα. Αλλά δεν είναι όλοι οι ηγέτες της Λατινικής Αμερικής αριστεροί. Στην Βραζιλία, τον προέτρεψαν να στραφεί σε επενδύσεις, εμπόριο και ανάπτυξη της ιδιωτικής οικονομίας, κάτι στον οποίο προκαλεί σχεδόν αλλεργία. Ακόμη χειρότερα, στην Αργεντινή, την οποία ο Πρόεδρος θαύμαζε για τον τρόπο που αντιμετώπισε την οικονομική κρίση, αποδείχθηκε ότι η κρίση δεν έφυγε, η χώρα παραμένει στο χείλος νέας χρεοκοπίας και, ακριβώς τις ημέρες της επίσκεψης , εμείς από την Ελλάδα παρακολουθούσαμε σκηνές λεηλασίας σε σούπερ μάρκετ , ανάλογες με εκείνες που είχαν συμβεί στο παρελθόν.
   Ο κ. Τσίπρας κατάλαβε ότι διέπραξε μεγάλη γκάφα και προσπάθησε να περισώσει τα πράγματα ανασκευάζοντας παλαιότερες δηλώσεις του περί παραδείγματος εκ της Αργεντινής και δηλώνοντας περίπου ότι οι εν λόγω χώρες αποτελούν παραδείγματα προς αποφυγή νεοφιλελεύθερων πολιτικών. Κατόπιν μας ευχήθηκε χρόνια πολλά και καλά Χριστούγεννα.
  Νομίζω ότι διάλεξε λάθος εποχή για το συγκεκριμένο ταξίδι. Θα ήταν καλύτερα να το είχε προγραμματίσει την εποχή του καρναβαλιού.

Κυριακή, 23 Δεκεμβρίου 2012

ΣΤΑ ΙΧΝΗ ΤΗΣ ΑΛΗΘΙΝΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

  Το πολίτευμα της δημοκρατίας γεννήθηκε στην αρχαία Αθήνα και σε άλλες ελληνικές πόλεις - κράτη στα τέλη του 6ου αι. π.Χ..Αλλά ο τοκετός υπήρξε μακρύς και επίπονος, διότι μεσολάβησαν αιώνες ζυμώσεων και ανακατατάξεων και περισσότερα από εκατό έτη κοινωνικών και πολιτικών συγκρούσεων. 
   Πατροπαράδοτο πολίτευμα των Αθηνών εμφανίζεται η βασιλεία. Η σταδιακή μετάβαση από αυτήν στην αριστοκρατία ή ολιγαρχία ξεκίνησε όταν κάποιοι βασιλείς αποδείχθηκαν μαλθακοί στα πολεμικά με αποτέλεσμα να προστεθεί δίπλα στον Βασιλιά το αξίωμα του Πολέμαρχου .("Μέγισται δε και πρώται των αρχών ήσαν βασιλεύς και πολέμαρχος και άρχων. Τούτων δε πρώτη μεν η του βασιλέως (αύτη γαρ ην πάτριος), δευτέρα δ' επικατέστη η πολεμαρχία δια το γενέσθαι τινάς των βασιλέων τα πολέμια μαλθακούς" , Αριστοτέλους, Αθηναίων Πολιτεία, 3).Αλλά η ολιγαρχία , παρά τους σκληρούς νόμους (όπως του Δράκοντα το 621-620 π.Χ.) δεν έφερε κοινωνική ειρήνη, αλλά απεναντίας μεγάλης διάρκειας και έντασης κοινωνική ρήξη, διότι τα κτήματα ανήκαν σε ολίγους, ενώ οι φτωχοί , όχι μόνο δεν είχαν πολιτικά δικαιώματα , αλλά περιέρχοντο σε κατάσταση δουλείας διότι, καθώς δεν είχαν γη δική τους για να καλλιεργήσουν , την μίσθωναν από τους πλούσιους υποθηκεύοντας τα σώματά τους.(Αριστοτέλης, ό.π., 2) .
    Τρεις εμφανίζονται οι σταθμοί για την θεμελίωση της δημοκρατίας στην αρχαία Αθήνα: Ο Σόλων , ο Κλεισθένης και ο Εφιάλτης.
   Ο Σόλων, ο οποίος εξελέγη Επώνυμος Άρχων το 594-593 π.Χ. εν μέσω βίαιης και μεγάλης διάρκειας εξέγερσης του λαού εναντίον της άρχουσας τάξης, απαγόρευσε τα δάνεια με εγγύηση το σώμα και κατήργησε τα ιδιωτικά και δημόσια χρέη ("σεισάχθεια"). Εισήγαγε επίσης νέο πολίτευμα διαιρώντας τον λαό σε 4 τάξεις ανάλογα με την περιουσία τους (πεντακοσιομέδιμνοι, ιππείς, ζευγίτες, θήτες) και παραχωρώντας τα σημαντικότερα αξιώματα στους εκπροσώπους των 3 πρώτων τάξεων. Οι θήτες ωστόσο για πρώτη φορά απέκτησαν το δικαίωμα να εκλέγονται δικαστές και να συμμετέχουν στην Εκκλησία του δήμου.
      Η μεγάλη μεταρρύθμιση του Σόλωνα δεν είχε θεμελιώσει ακόμη το δημοκρατικό πολίτευμα, ούτε μπόρεσε να αποτρέψει τις σφοδρές εμφύλιες συγκρούσεις . Τελικώς, μετά την παρένθεση της τυραννίας του Πεισίστρατου και των υιών του, την δημοκρατία θεμελίωσε ο Κλεισθένης ( 508-507 π.Χ.) και την επέκτεινε ο Εφιάλτης (462-461 π.Χ.).
     Τέσσερα ήταν τα χαρακτηριστικά της αθηναϊκής δημοκρατίας: (α) Η κυριαρχία της Εκκλησίας του Δήμου, η οποία ασκούσε κατ' αποκλειστικότητα την νομοθετική εξουσία και επιφύλασσε για την ίδια την άσκηση των ζωτικών τομέων της εκτελεστικής εξουσίας, τον εξοστρακισμό και ενίοτε την δικαστική εξουσία (β), το κληρωτό όλων των λοιπών αρχών (βουλής, δικαστών κλπ), πλην ελαχίστων εξαιρέσεων (λ.χ. στρατηγοί), όπου προβλέπετο εκλογή, (γ) ο κανόνας ότι κάθε πολίτης μπορεί να εκλεγεί στο ίδιο αξίωμα μόνο μία φορά (εξαίρεση και πάλι οι στρατηγοί) και (δ) ο απόλυτος και χωρίς καμία εξαίρεση δημόσιος έλεγχος και λογοδοσία όλων όσοι ασκούσαν δημόσιο αξίωμα, πριν, κατά την διάρκεια και μετά την παρέλευση των καθηκόντων τους.
     Η δημοκρατία της Αθήνας, απέκτησε μεγάλη αυτοπεποίθηση μετά την μάχη του Μαραθώνα (490 π.Χ) και απογειώθηκε μετά την ναυμαχία της Σαλαμίνας και το τέλος των περσικών πολέμων. Η Αθήνα κυριάρχησε οικονομικά και εν μέρει στρατιωτικά σε ολόκληρη την Μεσόγειο. Η πολιτιστική άνθηση υπήρξε πρωτοφανής  στην ιστορία της ανθρωπότητας. Αλλά η ήττα στον πελοποννησιακό πόλεμο (404 π.Χ.) επέφερε βαρύτατο πλήγμα, όχι μόνο για την Αθήνα, αλλά εν τέλει και για την νικήτρια Σπάρτη. 
    Κατά την ελληνιστική περίοδο η δημοκρατία αποδυναμώθηκε, κατά την ρωμαϊκή κοιμήθηκε και κατά την βυζαντινή εξαφανίστηκε. Αλλά ζούσε στα συγγράμματα των μεγάλων Ελλήνων συγγραφέων. Εκεί την ανακάλυψε η αναγέννηση και ο διαφωτισμός και την έφεραν ξανά στο προσκήνιο ως όραμα για την πολιτική χειραφέτηση του ανθρώπου στον αγώνα κατά της καταπίεσης και της μοναρχίας ελέω θεού. Οι βασιλείς και οι φεουδάρχες, όπως τότε στην αρχαία Αθήνα, έκαναν ένα βήμα πίσω και δέχθηκαν τον κοινοβουλευτισμό.
  Ο κοινοβουλευτισμός δεν εγγυάται κανένα από τα στοιχεία της αρχαίας αθηναϊκής δημοκρατίας που προηγουμένως αναφέρθηκαν. Απεναντίας όπως στην αρχαία Αθήνα το πολίτευμα του Δράκοντα δεν ήταν δημοκρατικό αλλά ολιγαρχικό, έτσι και ο κοινοβουλευτισμός, δηλαδή η άσκηση της εξουσίας, όχι άμεσα από τους πολίτες, αλλά  μέσω αντιπροσώπων οι οποίοι απλώς  εκλέγονται και ούτε καν ελέγχονται από το λαό, δεν αποτελεί δημοκρατία. Ο κοινοβουλευτισμός δεν έλυσε τα προβλήματα των κοινωνιών. Επιπλέον, τον περασμένο αιώνα εμφανίστηκαν ως φοβερή οπισθοδρόμηση τα σκοτεινά και ολοκληρωτικά συστήματα του ναζισμού, του φασισμού και του κομουνισμού. 
     Ήδη τα τελευταία πενήντα έτη οι λαοί δεν αρκούνται στον κοινοβουλευτισμό. Διεκδικούν άμεση συμμετοχή τους στην πολιτική εξουσία με δημοψηφίσματα, δημόσιο έλεγχο και λογοδοσία των αρχόντων, συμμετοχή όλων των πολιτών στις αρχές με ίσο τρόπο , ακόμη και με κλήρωση, καθώς και θέσπιση ανωτάτου ορίου θητειών κάποιου προσώπου σε δημόσιο αξίωμα. Όσον και εάν ο κοινοβουλευτισμός αυτοαποκαλείται σήμερα "έμμεση δημοκρατία" , στην πραγματικότητα δεν αποτελεί παρά  ένα ιστορικό στάδιο για την μετάβαση από την μοναρχία προς την θέσπιση της αληθινής δημοκρατίας, όπως την διδαχθήκαμε από τους προγόνους μας.

Παρασκευή, 7 Δεκεμβρίου 2012

Η ΚΟΛΟΜΒΙΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ

  Κάθε έτος η διεθνής οργάνωση "ΔΙΕΘΝΗΣ ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ" δημοσιεύει τον λεγόμενο δείκτη διαφθοράς όπου βαθμολογούνται με άριστα το εκατό τα κράτη όλου του κόσμου όσον αφορά τις επιδόσεις της στον τομέα της διαφθοράς.
  Στον φετινό πίνακα της Διεθνούς διαφάνειας πρώτες δέκα χώρες κατατάσσονται η Δανία (90), Φινλανδία (90), Νέα Ζηλανδία (90), Σουηδία (88), Σιγκαπούρη (87), Ελβετία (86), Αυστραλία (85), Νορβηγία(85), Καναδάς (84) και Ολλανδία (84).
    Η Ελλάδα πέρυσι ήταν 80η με βαθμό 34. Φέτος κατατάχθηκε 94η με βαθμολογία 36  μαζί με την Κολομβία, το Τσιμπουτί, την Ινδία, την Μολδαβία, την Μογγολία, την Σενεγάλη και το Μπένιν.
   Η βελτίωση της βαθμολογίας της χώρας ασφαλώς και είναι έργο των μεγάλων μεταρρυθμιστών που ανέλαβαν να την σώσουν από την χρεοκοπία, να διορθώσουν τα λάθη του παρελθόντος και να την οδηγήσουν στην πρόοδο και στην ευημερία.
    Τους αξίζουν συγχαρητήρια διότι οδήγησαν την χώρα στον δρόμο που τους ταιριάζει.

Τετάρτη, 5 Δεκεμβρίου 2012

Η ΥΠΑΓΩΓΗ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΣΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ

   Η αδελφή Κύπρος είναι το δεύτερο ελληνικό κράτος της Ευρωζώνης και της Ε.Ε.
  Η Κύπρος έχει πληθυσμό 800.000 κατοίκων. Το κράτος της διαθέτει σοβαρή οργάνωση και το δημόσιο χρέος της χώρας σήμερα ανέρχεται περίπου στα 13,3 δις ευρώ,  ήτοι 73,6% του ΑΕΠ της την στιγμή που το αντίστοιχο της Ελλάδας ξεπερνάει το 340 δις ευρώ ήτοι 158% του ΑΕΠ της.
   Δύο φορές στο πρόσφατο παρελθόν και συγκεκριμένα τα έτη 2005 και 2008, η κυπριακή κυβέρνηση πέτυχε να έχει δημοσιονομικά πλεονάσματα προκειμένου και να μειώνει το δημόσιο χρέος της όταν διαπιστωνόταν ότι αυξανόταν ανεπίτρεπτα, γεγονός το οποίο ουδέποτε απασχόλησε καν το ελληνικό κράτος , οι κυβερνήσεις του οποίου φρόντιζαν να το υπερχρεώνουν κάθε έτος με ποσά ακόμη και 30 δις ευρώ.
    Ωστόσο, μολονότι ακόμη και σήμερα το δημόσιο χρέος της Κύπρου δεν θεωρείται επικίνδυνα υψηλό , η χώρα αναγκάσθηκε να υπαχθεί σε μνημόνιο εξαιτίας της κακής εποπτείας του τραπεζικού της συστήματος και της κατάρρευσης των τραπεζών της οι οποίες εκτέθηκαν ιδιαιτέρως στην ελληνική χρεοκοπία. Όπως αναφέρουν οι πληροφορίες, οι κυπριακές τράπεζες απώλεσαν περισσότερα από 4 δις ευρώ από το κούρεμα των ελληνικών ομολόγων που εκείνες αγόραζαν ακόμη και όταν άλλοι τα ξεφορτώνονταν, ενώ έχασαν άλλα τόσα όταν με την έγκριση του τέως Διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας, Αθανάσιου Ορφανίδη, η Μαρφίν - Εγνατία μετατράπηκε από θυγατρική σε κυπριακή τράπεζα. Επιπλέον, οι κυπριακές τράπεζες είναι ιδιαίτερα εκτεθειμένες σε δάνεια των ελληνικών νοικοκυριών αξίας περίπου 23 δις ευρώ, ποσό περίπου διπλάσιο από το ΑΕΠ της χώρας.Κατόπιν τούτων υπολογίζεται ότι μπορεί να απαιτηθεί ποσό ακόμη και 20 δις ευρώ για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και την διάσωση της κυπριακής οικονομίας.
    Η Κύπρος είναι το τέταρτο κράτος της Ευρωζώνης μετά την Ελλάδα , την Πορτογαλία και την Ιρλανδία που αναγκάζεται να ζητήσει την υπαγωγή του στο μηχανισμό διάσωσης και μάλιστα το πρώτο που υπάγεται στο μνημόνιο εξαιτίας της χρεοκοπίας της Ελλάδας.
   Η Ελλάδα είναι το πιο υπερχρεωμένο κράτος από εκείνα που υπήχθησαν στον μηχανισμό του μνημονίου. Εάν ένα κράτος ήταν αναγκασμένο να υπαχθεί σε μηχανισμό διάσωσης ήταν ασφαλώς η Ελλάς. Παρά ταύτα μόνο εδώ διεξάγεται τόση συζήτηση και ασκείται τόση προπαγάνδα για την δήθεν δυνατότητα που είχε η χώρα να αποφύγει το μνημόνιο.
     Εδώ στην Ελλάδα, ορισμένοι εγχώριοι προπαγανδιστές και άλλοι επιπόλαιοι διέδιδαν ότι δήθεν η χώρα, αντί να υπαχθεί στο μνημόνιο, μπορούσε να λάβει δάνειο από τους Ρώσους ή τους Κινέζους. Κάποιοι άλλοι ανόητοι υποστήριζαν ότι η χώρα θα μπορούσε όχι απλώς να διασωθεί αλλά να πλουτίσει μόνο και μόνο ανακηρύσσοντας της ΑΟΖ. Σήμερα όλο αυτοί διαψεύδονται οικτρά διότι αποδείχθηκε ότι παρά τις προσπάθειες τις κυπριακής κυβέρνησης η Ρωσία δεν είχε καμία δυνατότητα ή διάθεση να την δανείσει, με το ποσό που απαιτείται για την διάσωσή της το οποίο είναι ελάχιστο σε σχέση με τις ελληνικές ανάγκες ενώ όσον αφορά την ΑΟΖ, η ανακήρυξή της δεν έσωσε την Κύπρο απο την χρεοκοπία διότι αλπούστατα τα οικονομικά αποτελέσματα δεν επέρχονται με την ανακήρυξη της ΑΟΖ αλλά με την εκμετάλλευση του υπεδάφους η οποία θα συμβεί πολύ αργότερα.   
     Στην Ελλάδα προ ολίγων ημερών η βουλή απέρριψε πρόταση για σύσταση εξεταστικής επιτροπής που θα ασχολείτο με τις συνθήκες υπαγωγής της χώρας στον μηχανισμό του μνημονίου. Πράγματι , μία τέτοια έρευνα θα είχε αξία, αλλά υπό έναν όρο: Όχι για διερευνηθεί εάν η τότε κυβέρνηση μπορούσε να αποφύγει το μνημόνιο, αλλά για να λογοδοτήσουν όλες οι κυβερνήσεις της μεταπολίτευσης που οδήγησαν την χώρα στην χρεοκοπία και το μνημόνιο.