Κυριακή, 30 Σεπτεμβρίου 2012

Ο ΑΜΑΡΤΩΛΟΣ ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΑΙ Ο ΨΕΥΤΗΣ ΦΡΑΝΣΟΥΑ

  Ο Αντώνης Σαμαράς και ο Φρανσουά Ολλάντ εξελέγησαν πρόσφατα, περίπου την ίδια περίοδο, ο μεν Πρωθυπουργός της Ελλάδας , ο δε Πρόεδρος της Γαλλίας.
   Ο κ. Σαμαράς ανέλαβε την ηγεσία της ΝΔ μετά την εκλογική ήττα του κόμματος τον Οκτώβριο 2009. Όταν η χώρα οδηγήθηκε στο μνημόνιο, ο κ. Σαμαράς και το κόμμα του αρνήθηκαν να το ψηφίσουν. Επί δύο και πλέον έτη ο αντιμνημονιακός Αντώνης εμφανιζόταν κάθε λίγο και λιγάκι στο Ζάππειο για να δηλώσει ότι θα καταργήσει το μνημόνιο, θα διαπραγματευθεί με τους δανειστές και θα εφαρμόσει νέο πρόγραμμα στηριγμένο στην μαγική λέξη της ανάπτυξης, σύμφωνα με το οποίο, ως εκ θαύματος, θα αυξάνονταν οι μισθοί και οι συντάξεις, θα μειώνονταν οι φόροι και θα εξαφανιζόταν το δημοσιονομικό έλλειμμα της χώρας.
   'Οταν παραιτήθηκε ο σοσιαλιστής πρώην συγκάτοικος και συμφοιτητής του, Γιώργος Παπανδρέου, ο οποίος θα μείνει στην ιστορία για την φράση "λεφτά υπάρχουν", ο Αντώνης Σαμαράς ξέχασε τους λεονταρισμούς και απέστειλε στους δανειστές επιστολή ότι θα τηρήσει τις δεσμεύσεις του μνημονίου. Ωστόσο, ενόψει και των εκλογών όπου ήλπιζε να πραγματοποιήσει το όνειρό του και να γίνει πρωθυπουργός, συνέχισε και πάλι τις βόλτες στο Ζάππειο, όπου αυτή την φορά υποσχόταν ότι έχει βρει ισοδύναμα μέτρα ύψους 18 δις για να αποτρέψει τις οριζόντιες περικοπές μισθών και συντάξεων.
     Με όλα αυτά και με άλλα ο Αντώνης Σαμαράς έγινε Πρωθυπουργός. Αλλά τότε ξέχασε και τις αντιμνημονιακές κορώνες και την επαναδιαπραγμάτευση και εμφανίστηκε στο Βερολίνο δηλώνοντας ότι θα τηρήσει στο ακέραιο τις δεσμεύσεις των μνημονίων. Όταν κάποιος ξένος δημοσιογράφος του θύμιζε τι έλεγε τα προηγούμενα χρόνια αρκέσθηκε στην φράση "ουδείς αναμάρτητος".
     Αντίστοιχης επικοινωνιακής έμπνευσης ήταν και η προεκλογική τακτική του Φρανσουά Ολλάντ, ο οποίος εξελέγη Πρόεδρος της Γαλλίας με το σύνθημα της  ανάπτυξης αντί της λιτότητας και με εξαγγελίες για γενναίες  αυξήσεις μισθών και συντάξεων.
     Σήμερα, ο κύριος Σαμαράς και η κυβέρνηση συνεργασίας ΝΔ - ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ, όχι μόνο έχουν ξεχάσει όλα τα ισοδύναμα μέτρα που δήθεν είχαν στην αντζέντα τους αλλά ετοιμάζονται να ψηφίσουν και να εφαρμόσουν πρόγραμμα οριζόντιων περικοπών και γιγαντιαίας αύξησης φόρων, το οποίο θα ισοπεδώσει την κοινωνία. Ομοίως και η κυβέρνηση του Ολλάντ ξέχασε απολύτως τις εξαγγελίες περί ανάπτυξης και αντ' αυτής επιχειρεί να εφαρμόσει προϋπολογισμό σκληρής λιτότητας.
      Στην αρχαία αθηναϊκή δημοκρατία , μία φορά κάθε χρόνο, στην διάρκεια της έκτης Πρυτανείας, η Εκκλησία του Δήμου ασχολείτο με καταγγελίες των πολιτών εναντίον εκείνων που έδωσαν ψεύτικες υποσχέσεις στο λαό (Αριστοτέλους, Αθηναίων Πολιτεία, 43). 
      Ως γνωστόν ο Πέλέκυς της αθηναϊκης δημοκρατίας υπήρξε βαρύς για πολλούς ψεύτες και, ως εκ τούτου, θα πρέπει να αποτελέσει παράδειγμα για τους λαούς της Ευρώπης που πλέον εξεγείρονται εναντίον όλων εκείνω που τους εξαπατούν.

Κυριακή, 23 Σεπτεμβρίου 2012

ΤΟ ΤΣΙΜΠΗΜΑ ΤΗΣ ΣΦΗΚΑΣ

"Δυστυχώς ανάμεσά μας μερικοί χωρίς κεντρί,
 κάθονται όμοιοι με κηφήνες. Άνεργοι, ξεκούραστοι
 τρων τους φόρους μας, που ιδρώτας χρειάζεται να μαζευτούν.
Μα ο μεγάλος πόνος είναι το μισθό να μας ρουφούν 
κάποιοι που γι' αυτόν τον τόπο δεν στρατεύτηκαν ποτέ, 
χέρια αρόζιαστα, που λόγχη δεν αγγίξανε ή κουπί.
Με δυο λόγια να η δική μας γνώμη ποια είναι: Όποιος  κεντρί
Αθηναίος δεν έχει βγάλει, να μην παίρνει τριώβολο."
(Αριστοφάνη,  Σφήκες, χορός, μετάφραση: Θ. Σταύρου) 
 
    Οι Σφήκες χρονολογούνται στο 422 π.Χ.. Σφήκες είναι οι δικαστές. Ανάμεσά τους ο Φιλοκλέων, ο οποίος είχε εθιστεί να δικάζει και να τιμωρεί. Νόμιζε ότι ασκούσε εξουσία, και αμειβόταν πλουσιοπάροχα,  αλλά ο υιός του Βδελυκλέων τον έκανε να συνειδητοποιήσει ότι ήταν θύμα των δημαγωγών που έδιναν στους δικαστές τα ψίχουλα και εισέπρατταν εκείνοι την μερίδα του λέοντος.      
   Στην Ελλάδα της μεταπολίτευσης η δικαστική εξουσία ουδέποτε όρθωσε το ανάστημά της. Αρκείτο  να εισπράττει αυξημένους μισθούς και δεν ασχολήθηκε ποτέ με την κάθαρση του δημόσιου βίου από τα τρωκτικά που πλούτιζαν σε βάρος της χώρας. Βεβαίως, δεν μπορούσε να αγγίξει και τους πιο υψηλά ιστάμενους, διότι το Σύνταγμα απαγορεύει την δίωξη των βουλευτών και των μελών της κυβέρνησης χωρίς την άδεια της βουλής. Έτσι επαναπαύτηκε και , πέραν των μισθών, ουδέποτε διεκδίκησε περισσότερα.
    Σήμερα όμως, ακόμη και οι μισθοί περικόπτονται. Και οι δικαστές ζητούν την αξιοπρέπειά τους. Ταυτόχρονα ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου ανακάλυψε ότι εδώ και μήνες ο ΣΔΟΕ ελέγχει 32 πολιτικά πρόσωπα για παράνομο πλουτισμό και ζήτησε τους σχετικούς φακέλους. Ο Σαμαράς έδωσε εντολή να δοθούν οι φάκελοι, κάποια ΜΜΕ άρχισαν να αναφέρουν συγκεκριμένα ονόματα  που όπως λένε ότι ήταν γνωστά για την δράση τους , αλλά ήδη από πηγές του ΣΔΟΕ , το οποίο δεν είναι τίποτε άλλο παρά μία υπηρεσία του δημοσίου υπαγόμενη στην εκτελεστική εξουσία, άρχισε να διαδίδεται ότι στοιχεία εναντίον πολιτικών δεν υπάρχουν!
     Αύριο ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου θα περιμένει στο γραφείο του τους φακέλους του ΣΔΟΕ. Κατόπιν, εάν αυτοί οι φάκελοι περιλαμβάνουν στοιχεία για βουλευτές , υπουργούς ή πρωθυπουργούς, θα πρέπει να ζητήσει την άδεια της βουλής για να ασκηθεί ποινική δίωξη.
     Η σφήκα απειλεί αλλά δεν τσιμπάει πάντοτε. Αλλά και να τσιμπήσει , πόσο επικίνδυνο άραγε είναι το κεντρί της;

Τετάρτη, 19 Σεπτεμβρίου 2012

ΟΙ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΣΥΛΛΗΨΗΣ ΚΑΙ ΔΙΩΞΗΣ ΤΩΝ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΟΙΝΙΚΗ ΔΙΚΟΝΟΜΙΑ

    Με αφορμή τα γνωστά επεισόδια εναντίον μεταναστών στα οποία πρωταγωνίστησαν και βουλευτές της Χρυσής Αυγής, ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη Νίκος Δένδιας, φέρεται να έδωσε εντολή στην ΕΛ.ΑΣ. να συλλαμβάνει ακόμη και βουλευτές, στην περίπτωση κατά την οποία τελούνται αδικήματα, όπως η αντιποίηση αρχής και η άσκηση σωματικής ή ψυχολογικής βίας.  Λίγο αργότερα όμως ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου τον διέψευσε δηλώνοντας ότι η σύλληψη βουλευτή χωρίς προηγούμενη άδεια της βουλής είναι δυνατή μόνο για αυτόφωρα κακουργήματα (στα οποία ασφαλώς δεν περιλαμβάνεται το αδίκημα της αντιποίησης αρχής, που σύμφωνα με το άρ. 175 ΠΚ είναι ελαφρύ πλημμέλημα τιμωρούμενο με ποινή φυλάκισης μέχρι ενός έτους ή χρηματική ποινή, ούτε βεβαίως οι σωματικές βλάβες, εκτός από την σκοπούμενη βαριά σωματική βλάβη ή την σωματική βλάβη που επιχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο του παθόντος κατ'. άρ. 309 -310 ΠΚ).
    Με την παραπάνω δήλωσή τοπυ ο Εισαγγελέας του Αρείου επανέφερε στην τάξη τον δημαγωγό υπουργό της δήθεν προστασίας του πολίτη: Πράγματι, σύμφωνα με το άρ. 62 του Συντάγματος  "όσο διαρκεί η βουλευτική περίοδος, ο βουλευτής δεν διώκεται , ούτε συλλαμβάνεται , ούτε φυλακίζεται, ούτε με άλλο τρόπο περιορίζεται χωρίς άδεια του Σώματος. ... Η άδεια θεωρείται ότι δεν δόθηκε, αν η βουλή δεν αποφανθεί μέσα σε τρεις μήνες αφότου η αίτηση του εισαγγελέα για δίωξη διαβιβάστηκε στον Πρόεδρο της Βουλής. ... Δεν απαιτείται άδεια για τα αυτόφωρα κακουργήματα." Εξάλλου , σύμφωνα με το άρ. 54 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, μέχρι την χορήγηση της αδείας από την βουλή δεν επιτρέπεται να ενεργηθεί καμία ανακριτική πράξη η οποία να θίγει το πρόσωπο εκείνου για την δίωξη του οποίου ζητείται η άδεια.
      Είναι φανερό ότι το Σύνταγμα και οι νόμοι παρέχουν τέτοια προνόμια και ασυλία στους βουλευτές και κυβερνώντες, ώστε η κοινωνία , αλλά και η δικαστική εξουσία, τίθενται σε θέση υποτέλειας. Ακόμη και στην περίπτωση όπου διαπράττεται μπροστά στα μάτια της κοινωνίας αυτόφωρο έγκλημα, η ισχύουσα τάξη απαγορεύει στην δικαστική εξουσία, όχι μόνο να συλλάβει τον βουλευτή, αλλά ούτε καν να ασκήσει ποινική δίωξη σε βάρος του, ή να προβεί σε οπιαδήποτε ανακριτική πράξη (λ.χ.σωματική έρευνα) εφόσον θίγεται το πρόσωπό του. Απεναντίας , αναγκάζει τον εισαγγελέα να εκλιπαρεί την βουλή να χορηγήσει την άδεια δίωξης και τον εξευτελίζει, διότι επιτρέπει στην βουλή να μην αποφανθεί καν επί του σχετικού αιτήματος και αφού περάσουν τρεις μήνες περιφρόνησης της δικαστικής εξουσίας, η σιωπή να θεωρείται άρνηση παροχής της άδειας!
    Ο κ. Δένδιας γνωρίζει ασφαλώς όλες αυτές τις διατάξεις του συντάγματος και των νόμων, αλλά επιχείρησε να παραπλανήσει τον ελληνικό λαό. Το έπραξε συνειδητά ,αφενός για να δείξει ότι δήθεν είναι σκληρός απέναντι στην Χρυσή Αυγή και, αφετέρου, για να αποκρύψει μία ακόμη άθλια συνταγματική διάταξη που χωρίζει τους Έλληνες σε Πατρίκιους και Πληβείους.

Δευτέρα, 17 Σεπτεμβρίου 2012

Η ΘΛΙΒΕΡΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΕΝΟΣ ΑΡΧΗΓΟΥ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΚΟΜΟΥΝΙΣΤΗΣ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΟΝ ΣΥΡΙΖΑ ΑΛΛΑ ΑΝΑΚΑΛΥΨΕ ΟΤΙ ΝΙΩΘΕΙ ΠΑΣΟΚ

   Ο Αλέξης Τσίπρας έχει κομουνιστικό παρελθόν, όπως άλλωστε οι περισσότεροι σύντροφοι που αργότερα εντάχθηκαν στον Συνασπισμό της λεγόμενης ριζοσπαστικής Αριστεράς. Όπως αναφέρουν συμφοιτητές του, ως φοιτητής στο Πολυτεχνείο αρκείτο να ασχολείται με τον συνδικαλισμό και δεν ενδιαφερόταν πολύ για τα μαθήματα, τα οποία ούτως ή άλλως "περνούσε". 
  Προστάτης του και άνθρωπος που τον ανάδειξε κομματικά φέρεται ο γνωστός αγωνιστής της αριστεράς Αλέκος Αλαβάνος, επί πολλά έτη ο πιο πλούσιος βουλευτής της ελληνικού κοινοβουλίου.
   O Αλέξης Τσίπρας διαδέχθηκε τον Αλέκο Αλαβάνο το 2008 στην προεδρεία του Συνασπισμού και εκλέχθηκε αρχηγός της κοινοβουλευτικής ομάδας ΣΥΡΙΖΑ. Αλλά κατόπιν ήλθε σε ρήξη με τον μέντορά του. Και τότε σιγά - σιγά με την πάροδο του χρόνου και κυρίως μετά την εκλογική άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ που τον έφερε σε θέση αξιωματικής αντιπολίτευσης, ο Αλέξης Τσίπρας ανακάλυψε ότι ιδεολογικά είναι ... ΠΑΣΟΚ! 
    Στις 3 Σεπτεμβρίου ο κ. Τσίπρας, αντί να θυμηθεί την λαϊκή επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου 1843 εναντίον του Όθωνα με αίτημα την θέσπιση Συντάγματος, προτίμησε να γιορτάσει την επέτειο της διακήρυξης της 3ης του Σεπτέμβρη 1974 και της ίδρυσης του ΠΑΣΟΚ.
    Χθες ο κ. Τσίπρας βρέθηκε στην Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης και παραχώρησε την καθιερωμένη συνέντευξη τύπου. Ο νεαρότερος αρχηγός αξιωματικής αντιπολίτευσης και μόνος αρχηγός κόμματος που έχει γεννηθεί μετά την μεταπολίτευση δεν είχε να αναφέρει ούτε μία  πρόταση για την ριζική θεσμική μεταρρύθμιση του φαύλου πολιτικού συστήματος. Αναφέρθηκε σε αγώνες των εργαζομένων, στην ανάγκη ο λαός να έλθει στην εξουσία, αλλά δεν υπέδειξε με ποιον τρόπο θα κυβερνήσει ο λαός. Προφανώς μέσω του ιδίου, όπως κυβέρνησε και το 1981 μέσω του Ανδρέα Παπανδρέου και της πασοκικής αλλαγής.
   Το περασμένο καλοκαίρι ευρισκόμενος σε κάποιο χωριό της Ηπείρου έτυχε να συνομιλήσω με παράγοντα του προοδευτικού ΣΥΡΙΖΑ, γνωστό για τους αγώνες του με αίτημα την προστασία του ποταμού Αράχθου. Μιλήσαμε για το μημόνιο και την χρεοκοπία της χώρας και του είπα ότι η χώρα χρειάζεται ριζοσπαστικές και δημοκρατικές θεσμικές  αλλαγές. Με ρώτησε τι εννοώ και του ανέφερα ως πρώτο παράδειγμα την ανάγκη να θεσπιστεί η διενέργεια δημοψηφίσματος κατόπιν λαϊκής πρωτοβουλίας, ώστε να μπορεί ο λαός με δική του πρωτοβουλία να προκαλεί δημοψήφισμα για θέσπιση ή κατάργηση νόμου. Μου απάντησε ότι δεν του αρέσει πολύ αυτή η ιδέα και όταν τον ρώτησα για ποιον λόγο μου είπε ότι δεν εμπιστεύεται την δημηγορία του λαού.
   Τελικά η δημοκρατία είναι δύσκολο πράγμα ειδικά όταν έχεις μάθει σε όλη σου τη ζωή πώς με μία μικρή μειοψηφία να καταδυναστεύεις την μεγάλη πλειοψηφία .     

Σάββατο, 15 Σεπτεμβρίου 2012

ΟΙ ΚΡΥΦΟΙ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΙ ΤΑ ΠΡΟΦΑΝΗ ΨΕΥΔΗ ΚΑΙ ΤΑ ΕΝΟΧΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΩΝ ΕΚΠΡΟΣΩΠΩΝ ΤΟΥ ΛΑΟΥ

   Περί τα τέλη του 2011 ο Έλληνας βουλευτής του ελβετικού κοινοβουλίου  Ιωσήφ Ζησιάδης είχε δηλώσει ότι η συμφωνία της Ελλάδας με την Ελβετία για τη φορολόγηση των εκεί ελληνικών καταθέσεων καθυστερεί σκοπίμως διότι υπάρχουν πολλοί βουλευτές οι οποίοι διατηρούν μεγάλους λογαριασμούς σε ελβετικές τράπεζες.
  Προκειμένου να καθησυχάσει κάπως την λαϊκή οργή μετά από αυτές τις αποκαλύψεις, ο τότε Πρόεδρος της Βουλής κ. Πετσάλνικος είχε δηλώσει ότι η Βουλή θα καλέσει τον κ. Ζησιάδη να δώσει περαιτέρω εξηγήσεις. Στην συνέχεια όμως, αντί  να κληθεί ο κ. Ζησιάδης, προτιμήθηκε να αναλάβει την έρευνα η επιτροπή της βουλής η οποία ως γνωστόν ερευνά με μεγάλη επιτυχία και διαφάνεια σύμφωνα και με τους ορισμούς του Συντάγματος τα οικονομικά των βουλευτών και των κομμάτων.
  Όπως ήταν επόμενο, η υπόθεση έκτοτε έλαβε χαρακτήρα φαρσοκωμωδίας. Όταν ζητήθηκε η συνδρομή των ιδίων των βουλευτών ώστε να συναινέσουν σε άρση του τραπεζικού απορρήτου τους, αρχικώς την αποδέχθηκαν ελάχιστοι, ενώ οι βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας αρνήθηκαν στο σύνολό τους με την δικαιολογία ότι θα καταρρακωνόταν το κύρος της χώρας.
     Αλλά και όσον αφορά αυτούς που συναίνεσαν, αντί να προηγηθεί συνεννόηση με την ελβετική κυβέρνηση και αποστολή σχετικών αιτημάτων προς κάθε ελβετική τράπεζα ξεχωριστά και σύμφωνα με το ελβετικό δίκαιο, απεστάλη μία πρόχειρη και γενική αίτηση συνοδευόμενη από  σχετικές εξουσιοδοτήσεις , η οποία δεν απευθυνόταν προς κάθε τράπεζα ξεχωριστά , αλλά προς το Υπουργείο Εξωτερικών της Ελβετίας προκειμένου να διαβιβαστεί στην Ένωση Ελβετών Τραπεζιτών,  η οποία ήταν αναρμόδια!
     Ακολούθως η Ένωση Ελβετών Τραπεζιτών απέρριψε το αίτημα της Βουλής να ανοίξουν οι όποιοι λογαριασμοί Ελλήνων βουλευτών στην Ελβετία με την αιτιολογία ότι « δεν είναι πολιτική της Ένωσης Ελβετών Τραπεζιτών να προωθεί αιτήσεις με τέτοιο γενικό περιεχόμενο στο σύνολο των μελών της και ότι τα μέλη του Κοινοβουλίου, μπορούν να απευθυνθούν απευθείας στις τράπεζές τους σε περίπτωση που διατηρούν λογαριασμό στην Ελβετία." Πρόσθεσαν επίσης ότι "οι ελβετικές τράπεζες ωστόσο, δεν είναι υποχρεωμένες να εκδώσουν διαβεβαιώσεις πως ένα συγκεκριμένο πρόσωπο δεν διατηρεί λογαριασμό σ' αυτές" και "μάλιστα, η πολιτική ορισμένων τραπεζών, ενδεχομένως είναι να μην εκδίδουν τέτοιες αρνητικές διαβεβαιώσεις».
   Οι παραπάνω απαντήσεις παρασχέθηκαν με e-mail της 25ης Απριλίου και 11ης Μαΐου 2012, αλλά η Βουλή απέκρυψε από τους πολίτες την ύπαρξή τους μέχρι σήμερα.
     Περιττό δε να αναφερθεί ότι η Βουλή δεν προέβη σε καμία άλλη ενέργεια ούτε βεβαίως επιχείρησε να άρει με οποιονδήποτε τρόπο τα νομικά κωλύματα.
     Άλλωστε δεν είχαν χρόνο. Μετά τις εκλογές έπρεπε να διορίσουν τους συγγενείς τους στο στρατό των "συμβούλων " τους. 

Τετάρτη, 12 Σεπτεμβρίου 2012

ΕΡΡΕΙ ΤΑ ΚΑΛΑ

   Το 411 π.Χ. οι Λακεδαιμόνιοι  υπέστησαν πανωλεθρία από τους Αθηναίους στην Κύζικο της Προποντίδας, όπου σκοτώθηκε ο αρχηγός τους  Μίνδαρος και έχασαν το σύνολο του στόλου τους. Τότε ο Ιπποκράτης, υπασπιστής του Μίνδαρου, έστειλε στην Σπάρτη το εξής μήνυμα, όπου περιέγραφε με τον χαρακτηριστικό λακωνικό τρόπο το μέγεθος της συμφοράς, την ολοκληρωτική καταστροφή των πλοίων και το τραγικό αδιέξοδο του στρατού: " Έρρει τα κάλα. Μίνδαρος απεσσύα. Πεινώντι τώνδρες. Απορίομες τι χρη δραν." (μετ.: "Χάθηκαν τα πλοία. Ο Μίνδαρος χάθηκε. Πεινούν οι άνδρες. Δεν ξέρουμε τι να κάνουμε." Ξεν. Ελληνικά, Α΄,  124). 
   Εάν θέλεις να παραδεχθείς την καταστροφή δεν ταιριάζουν πολλά λόγια. Αλλά στην σύγχρονη Ελλάδα εκείνοι που ευθύνονται για την καταστροφή δεν θέλουν να την παραδεχθούν. Επί τρία έτη, αντί να φανούν -έστω και την ύστατη ώρα- ειλικρινείς απέναντι στο λαό και να ομολογήσουν, όπως έπραξε στο παρελθόν ο Χαρίλαος Τρικούπης, ότι "δυστυχώς επτωχεύσαμε", υπόσχονται ψευδώς ότι δήθεν δεν πρόκειται να εφαρμόσουν το μνημόνιο, ότι θα διαπραγματευθούν με τους δανειστές, ότι δεν θα πλήξουν τους πολίτες αλλά θα εφαρμόσουν δήθεν μαγικά ισοδύναμα μέτρα και άλλα ψεύδη τα οποία διατυμπανίζουν πομπωδώς στο Ζάππειο και όπου αλλού τους δοθεί η ευκαιρία.
  Δυστυχώς όμως η αλήθεια είναι πικρή και περιγράφεται λακωνικά: Η χώρα χρεοκόπησε. Δεν υπάρχουν ισοδύναμα μέτρα. Η χρεοκοπία της χώρας συνεπάγεται και την χρεοκοπία των πολιτών της.
  Όσο πιο γρήγορα αντιληφθούμε αυτή την πικρή αλήθεια, τόσο συντομότερα θα πάψουμε να πιστεύουμε τους μνημονιακούς και αντιμνημονιακούς επίδοξους σωτήρες που επιχειρούν να μας εξαπατήσουν και θα κάνουμε το μόνο ρεαλιστικό και λογικό πράγμα που μπορεί να αποφασίσει ένας λαός όταν η χώρα του καταστράφηκε: Να τιμωρήσουμε τους υπαίτιους της καταστροφής και να αλλάξουμε εκ βάθρων το σαθρό πολιτικό σύστημα.

Δευτέρα, 3 Σεπτεμβρίου 2012

Η ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΤΗΣ 3ΗΣ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 1843

     3 Σεπτεμβρίου είναι η επέτειος της εξέγερσης της στρατιωτικής φρουράς και του λαού των Αθηνών το έτος 1843, με αίτημα την θέσπιση Συντάγματος.
    Ο ελληνικός λαός , αμέσως από την έναρξη της επανάστασης του 1821, επηρεασμένος από το σχέδιο Συντάγματος του Ρήγα, την Ελληνική Νομαρχία του Ανώνυμου Έλληνα, αλλά και γενικότερα από τις ιδέες του νεοελληνικού διαφωτισμού, έσπευσε να εκδηλώσει με αδιαφιλονίκητο τρόπο την βούλησή του να διοικείται δημοκρατικά. Έτσι, ψηφίσθηκαν τα επαναστατικά Συντάγματα της Επιδαύρου (1822), του Άστρους (1823) και της Τροιζήνας (1827). Παράλληλα όμως, ο καταστροφικός εμφύλιος πόλεμος που είχε οδηγήσει σε πλήρη ακυβερνησία, αλλά και η τουρκική απειλή, οδήγησαν το έτος 1828 στην απόφαση της βουλής να αναστείλει την ισχύ του δημοκρατικού Συντάγματος της Τροιζήνας και να αναθέσει όλες τις εξουσίες στον Κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια.
   Μετά την δολοφονία του Καποδίστρια στις 27 Σεπτεμβρίου του 1831 ακολούθησε νέα περίοδος αναρχίας και εμφυλίου πολέμου μέχρι την έλευση του Όθωνα με την Συνθήκη του Λονδίνου της 7ης Μαϊου 1832. 
    Η ανάληψη της βασιλείας από τον Όθωνα χαιρετίστηκε με ανακούφιση προκειμένου να θέσει τέρμα στην αναρχία. Αλλά ο Όθων, όπως και η αντιβασιλεία που προηγήθηκε μέχρι την ενηλικίωσή του, κυβέρνησαν απολυταρχικά. Μολονότι, η συνδιάσκεψη του Λονδίνου στις 30 Αυγούστου 1832 ζητούσε από τους Έλληνες να βοηθήσουν τον νέο Βασιλιά "εις την αποστολή του να δώσει εις το κράτος οριστικό Σύνταγμα" και ο .υπουργός εξωτερικών της Βαυαρίας Von Gise δήλωνε ότι μία από τις πρώτες φροντίδες της Αντιβασιλείας θα ήταν να συγκαλέσει Εθνική Συνέλευση και να συνεργαστεί μαζι της για να ετοιμάσει το οριστικό Σύνταγμα της χώρας (βλ Αλιβιζάτο, Εισαγωγή στην ελληνική συνταγματική ιστορία, σελ. 50),  μέχρι την εξέγερση της 3ης Σεπτεμβρίου η χώρα κυβερνήθηκε ως "ελέω θεού μοναρχία" .
   Η αυταρχική διακυβέρνηση των πρωθυπουργών Άρμανσμπεργκ και Ρούδχαρτ ήγειραν σφοδρή κατακραυγή και ενισχυόταν το αίτημα για σύγκληση Εθνικής Συνέλευσης και θέσπιση Συντάγματος. 
   Όπως ισχυρίζεται ο Μακρυγιάννης , ο ίδιος είχε θέσει σε εφαρμογή την ιδέα ίδρυσης μυστικής οργάνωσης με σκοπό τον εξαναγκασμό του Όθωνα να παραχωρήσει Σύνταγμα ήδη πριν από το 1840, μυώντας προς τον σκοπό αυτό έμπιστους πολίτες, τους οποίους όρκιζε και τους έβαζε να υπογράψουν  (βλ. Απομνημονεύματα, εκδ. Γ. Σφακιανάκη, Θεσσαλονίκη 1980,, τ. Β΄ σελ. 362.). Ωστόσο, αποφασιστικής σημασίας για την ενίσχυσή της ήταν η προσχώρηση στην ομάδα του Συνταγματάρχη και αρχηγού του ιππικού της στρατιωτικής φρουράς των Αθηνών Δ. Καλλέργη, ο οποίος εμύησε μάλιστα και μεγάλο μέρος της φρουράς των Αθηνών.
     Κατόπιν συμφωνίας, η εξέγερση ξεκίνησε την νύχτα της 2ας - 3η Σεπτεμβρίου 1843 με έναρξη τους πυροβολισμούς από το σπίτι του Μακρυγιάννη και σύνθημα "Ζήτω το Σύνταμα κ' η Εθνική Συνέλευση!" (απομνημονεύματα, ό.π., σελ.385). Αμέσως κινήθηκε  το ιππικό του Καλλέργη και περικύκλωσε το παλάτι με το ίδιο σύνθημα. Ακολούθησε ο λαός. Άναψαν φωτιές στα βουνά. Ο Μακρυγιάννης αναφέρει ότι ο κόσμος ήθελε να μπει στο παλάτι αλλά τον συγκράτησε ο ίδιος: " Τότε τους μίλησα νάχουν την μεγαλύτερη αρετή και πατριωτισμόν: Εμείς που θέλομεν να μας δώσει ο βασιλέας μας εκείνο οπού αποχτήσαμε με το αίμα μας και θυσίες μας, οπού το καταπάτησε κι ο Καποδίστριας. Οι Δύναμες τον οδήγησαν να μας δώσει σύνταμα, όταν τον αναγνώρισαν βασιλέα μας και ήρθε εδώ. Και υπεσκέθη, κ ως σήμερον δεν τόβαλε σ' ενέργεια. Να το βάλει τώρα και είναι Βασιλέας μας. Και να μας κυβερνάγη συνταγματικώς. Δι' αυτό αδελφοί σηκωθήκαμε και κινδυνέψαμεν, κι όχι να κάμωμεν αταξίες. Ούτε εις το περιβόλι να μην πλησιάσει κανένας και πειράξετε ούτ' ένα φύλλο."(Ό.π. σελ.386).
   Υπό την πίεση του στρατού και των πολιτών, ο Όθων αποδέχθηκε αμέσως το αίτημα να παραχωρήσει Σύνταγμα. και την ίδια ημέρα υπέγραψε το Διάταγμα περί σύγκλησης Εθνικής Συνέλευσης προς σύνταξη συνταγματικού πολιτεύματος (πρβλ. Εγκ. Ελευθερουδάκη, τ. 5ος, σελ.323).
     Η Εθνική Συνέλευση συνήλθε στις 8 Νοεμβρίου και πέτυχε εντός 3 μηνών να ψηφίσει το Σύνταγμα της 18-3-1844, που έθεσε τέλος σε μία περίοδο δωδεκαετούς απολυταρχικής και δίχως κανόνες μοναρχίας.       
    Η Πλατεία Συντάγματος, έστω και εάν δεν φέρει (όπως θα έπρεπε) τα αγάλματα του Καλλέργη ή του Μακρυγιάννη, ονομάζεται έτσι για να μας θυμίζει τον τόπο της ειρηνικής εξέγερσης της 3ης Σεπτεμβρίου 1843. Η επέτειος της 3ης Σεπτεμβρίου αποτελεί σημείο αναφοράς της ελληνικής συνταγματικής ιστορίας και εμπνέει όσους αγωνίζονται εναντίον του αυταρχισμού και της ανισότητας και υπέρ της δημοκρατίας και των δικαιωμάτων των πολιτών.