Πέμπτη, 31 Μαΐου 2012

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΓΙΑ ΡΙΖΙΚΗ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ

Με εντυπωσιακή προσέλευση πραγματοποιήθηκε η Δημόσια εκδήλωση - Συνέντευξη Τύπου που πραγματοποίησε η Πρωτοβουλία με θέμα «Η υπέρβαση της κρίσης και η αναγκαιότητα Νέου Συντάγματος», στο κτίριο της ΕΣΗΕΑ στην Αθήνα την Τρίτη 29 Μαΐου.
Την συζήτηση προλόγισε και συντόνισε ο δημοσιογράφος Σταύρος Λυγερός. Εκ μέρους της Πρωτοβουλίας μίλησαν ο κ. Αθανάσιος Θεοδωράκης, πολιτικός επιστήμονας και ο κ. Πέτρος Χασάπης, δικηγόρος οικονομολόγος.
Οι ομιλητές στάθηκαν στην επίκαιρη διαπίστωση ότι, τόσο οι προεκλογικές όσο και οι μετεκλογικές εξελίξεις, κατέδειξαν την αδυναμία συνεννόησης μεταξύ των κομμάτων μέσα στα πλαίσια της προεδρευομένης δημοκρατίας, την ανυπαρξία θεσμικών προβλέψεων για υπέρβαση της κρίσης, την ασφυξία των θεσμών στα πλαίσια του υπάρχοντος Συντάγματος, την ακυβερνησία. Δεν πρόκειται λοιπόν απλά για θέμα αλλαγής κυβέρνησης, εναλλαγής κομμάτων ή προσώπων. Το πολιτικό μας σύστημα χρειάζεται πλέον ριζική ανασυγκρότηση. Επίσης αναφέρθηκαν στον τρόπο με τον οποίο το ισχύον Σύνταγμα, έχοντας καταργήσει ουσιαστικά την ανεξαρτησία της νομοθετικής και της δικαστικής εξουσίας προς όφελος μιας υπερτροφικής εκτελεστικής εξουσίας, υπήρξε από τους βασικούς παράγοντες που εξέθρεψαν το πολιτικό σύστημα που μας οδήγησε στην κρίση.
Η Πρωτοβουλία δεν είναι πολιτικό κόμμα, είναι μια κίνηση απλών πολιτών που επιδιώκει να αναδείξει στην κορυφή της πολιτικής ατζέντας την επιτακτική ανάγκη για ένα νέο δημοκρατικό Σύνταγμα στηριζόμενο στον θεσμό της Προεδρικής Δημοκρατίας, πάνω στους έξι άξονες που περιγράφονται στη Διακήρυξη της Πρωτοβουλίας.
Η εκλογή του αρχηγού της εκτελεστικής εξουσίας απευθείας από τους πολίτες και όχι μέσω των βουλευτών-αντιπροσώπων τους, αλλά και η εισαγωγή σύγχρονων δημοκρατικών «αντίβαρων» για την εξισορρόπηση και την διάκριση των εξουσιών, θα αλλάξουν ριζικά τον τρόπο λειτουργίας της διοίκησης, θα ανατρέψουν το πελατειακό σύστημα. Π.χ. η εισαγωγή του θεσμού του δημοψηφίσματος με λαϊκή πρωτοβουλία, ενισχύει την άμεση δημοκρατία, περιορίζει το ρόλο των κρατικοδίαιτων κομμάτων και εξασφαλίζει κυβερνητική σταθερότητα. Ο πολίτης ενδυναμώνεται με σκοπό να καταργηθεί πια η αυτονόμηση του πολιτικού στοιχείου από την κοινωνία.
Στόχος της Πρωτοβουλίας είναι η δημιουργία, απευθείας από το λαό, ενός νέου Συντάγματος μέσω λαϊκής συντακτικής Εθνοσυνέλευσης και στην συνέχεια έγκρισή του με Δημοψήφισμα. Το προτεινόμενο σχέδιο είναι ανοιχτό σε δημόσια συζήτηση στον ιστότοπο dimosiadiavoulefsi.wordpress.com
Η Πρωτοβουλία θα επιδιώξει επαφή με άλλες ομάδες και κινήματα πολιτών με ανάλογη στόχευση, άλλες δημόσιες εκδηλώσεις στην επαρχία, καθώς και μια εκδήλωση στις αρχές του φθινόπωρου με Ισλανδούς ακτιβιστές. Ήδη στην συνέντευξη τύπου παρευρέθησαν εκπρόσωποι της ομάδας Occupy Athens. 
 Στην συνέντευξη παρέστησαν εκπρόσωποι του τύπου και πολλά μέλη της ομάδας πρωτοβουλίας. Μετά τις τοποθετήσεις των ομιλητών, ακολούθησε συζήτηση υψηλού επιπέδου γύρω από το ζήτημα της ανάγκης θέσπισης ενός νέου συντάγματος. Ταυτόχρονα, τα μέλη της Πρωτοβουλίας Χρήστος Λυντέρης και Βασίλης Ξυδιάς  παραχώρησαν ζωντανή τηλεφωνική συνέντευξη για το ίδιο θέμα στο ραδιοφωνικό σταθμό Σκάι.


Δευτέρα, 28 Μαΐου 2012

ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΤΗΣ ΣΥΝΑΛΛΑΓΗΣ

    Τα ελληνικά κόμματα  θυμίζουν κόμματα του τρίτου κόσμου ή της λατινικής Αμερικής. Αντί των προγραμμάτων, κυριαρχούν τα συνθήματα. Αντί της καταστατικής εσωτερικής δημοκρατικής οργάνωσης, ισχύει ο νόμος του αρχηγού και των αυλικών του και , αντί της διαφάνειας στα οικονομικά και στην προέλευση των πόρων τους, βασιλεύει η διαπλοκή με τα οικονομικά συμφέροντα και η φαυλότητα.
   Αυτό το ελεεινό σύστημα αντλεί την δύναμή του και από το υποκριτικό σύνταγμα της χώρας που κατέστησε τα κόμματα μεγάλο παράγοντα της πολιτικής ζωής, αποφεύγοντας ταυτόχρονα να συμπεριλάβει ρυθμίσεις κατοχύρωσης κανόνων εσωκομματικής δημοκρατίας , πολιτικής ισότητας και ελέγχου των οικονομικών τους. Σήμερα, επιδιώκει να ασκήσει και  πάλι εξουσία πάνω στο ημιθανές σώμα αυτής της χώρας.
   Ο πολίτης που επισκέπτεται τις επίσημες ιστοσελίδες των κομμάτων, εάν δεν κλαίει , γελάει  με τις λεγόμενες "θέσεις" τους, οι οποίες δεν απέχουν πολύ από εκθέσεις των μαθητών του λυκείου ενόψει πανελληνίων εξετάσεων. Είναι δε φοβερό το γεγονός ότι, ούτε ένα κόμμα, δεν λαμβάνει θέση για τα αίτια της πρωτοφανούς κρίσης και της χρεωκοπίας. 
   Αλλά τα κόμματα δεν χρειάζονται τις θέσεις και τα προγράμματα. Τους αρκεί η συναλλαγή εντός και εκτός της χώρας. Στο εσωτερικό, αηδία προκαλούν οι μετακινήσεις υποψηφίων από κόμμα σε κόμμα και οι ευκαιριακές συμπλεύσεις , όχι με γνώμονα την προγραμματική σύγκληση, αλλά καθαρά και ωμά με βάση το μικροκομματικό συμφέρον. Ακόμη πιο αλγεινή είναι η εικόνα στο εξωτερικό, όπου ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ σπεύδουν να αναζητήσουν τους προστάτες τους, κατηγορώντας ταυτόχρονα τα άλλα κόμματα και τους αρχηγούς τους με τον χειρότερο τρόπο.
    Υπό αυτές τις συνθήκες, η καταστροφή μοιάζει αναπόφευκτη.

Πέμπτη, 24 Μαΐου 2012

ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ ΞΑΝΑ !

    Το κόμμα "ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΞΑΝΑ" δημιουργήθηκε μέσω του διαδικτύου από τον ιδρυτή και μετέπειτα πρόεδρο του κόμματος Θάνο Τζήμερο.
   Περί τα τέλη του 2011 το υπό ίδρυση τότε ανωτέρω κόμμα ήρθε σε επαφή με το κόμμα των ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΩΝ, οι οποίοι αναζητούσαν δυνατότητες συνεργασίας ενόψει των βουλευτικών εκλογών. 
   Το Πολιτικό Συμβούλιο των ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΩΝ έλαβε απόφαση να εξουσιοδοτήσει το προεδρείο  του ώστε να συνεχίσει τις επαφές με σκοπό την συνεργασία των δύο κομμάτων υπό τον όρο ότι οι ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΙ θα  προσχωρούσαν στην συνεργασία αυτή συντεταγμένα ως ενιαίο κόμμα και θα διατηρούσαν την  αυτοτέλεια και την αυτονομία τους. Αντ' αυτού όμως σε συγκέντρωση ενώπιον φίλων των ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΩΝ με ομιλητές τον Πρόεδρο των ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΩΝ Θεόδωρο Πολυζωίδη και τον Θάνο Τζήμερο, συνεργάτης του Θάνου Τζήμερου με την υποστήριξη μελών των ΔΗΟΜΟΚΡΑΤΙΚΩΝ διακινούσε αιτήσεις εγγραφής στο υπό ίδρυση κόμμα ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΞΑΝΑ και ζητούσε από τα μέλη του ΠΣ των ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΩΝ να τα υπογράψουν.
    Τον Φεβρουάριο 2012, το προεδρείο των ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΩΝ συγκάλεσε Κεντρική Επιτροπή του κόμματος, όπου πρότεινε την ένταξη των ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΩΝ στο υπό ίδρυση κόμμα "ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΞΑΝΑ! "  
    Εγώ υποστήριξα την άποψη (δεν ήμουν ο μόνος) ότι η συνεργασία με την ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ έπρεπε να λάβει την μορφή, είτε μόνιμου συνασπισμού κομμάτων τύπου ΣΥΡΙΖΑ , είτε εκλογικού συνασπισμού, αλλά όχι την μορφή προσχώρησης, η οποία ισοδυναμεί με αφομοίωση. Το Προεδρείο διαβεβαίωσε ότι σε συννενόηση με τον Θάνο Τζήμερο υπήρχε πρόβλεψη στο σχέδιο καταστατικού του υπό ίδρυση κόμματος ότι οι ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΙ θα αποτελούσαν ιδρυτική συνιστώσα του. Η Κεντρική Επιτροπή απέρριψε τις θέσεις μου και έκανε δεκτή την πρόταση του Προεδρείου και εγώ δήλωσα ότι δεν πρόκειται να τους ακολουθήσω αλλά θα τους παρακολουθώ από μακριά.
    Σε λίγες ημέρες -περιέργως- το ιδρυτικό συνέδριο της ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ απέρριψε το συγκεκριμένο εδάφιο του καταστατικού που όριζε ότι οι ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΙ αποτελούν συνιστώσα του νέου κόμματος. Ο κ. Τζήμερος δικαιολογήθηκε ότι έτσι είναι η δημοκρατία, αλλά αυτός και το ΠΣ της ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ συνεχίζουν να θεωρούν τους ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΥΣ ιδρυτική συνιστώσα.
    Στις βουλευτικές εκλογές που προηγήθηκαν ο Θάνος Τζήμερος σε καμία δημόσια συνέντευξή του στα μεγάλα μέσα ενημέρωσης ανέφερε ότι ιδρυτική συνιστώσα της ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ είναι και το κόμμα των ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΩΝ. Προτιμούσε να εκφράζει την ευγνωμοσύνη του κατ' ιδίαν.
   Στις εκλογές η "ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΞΑΝΑ !" έλαβε το διόλου ευκαταφρόνητο ποσοστό του 2,2%. Σε αυτό συνετέλεσαν και οι 55 (από τους 210) υποψήφιοι των ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΩΝ. Αλλά κανείς δεν γνώριζε ότι οι ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΙ συνεργάζονται με την ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΞΑΝΑ.
    Μετά τις εκλογές ο κ. Τζήμερος εμφανίσθηκε ως σταρ σε πολλές τηλεοπτικές εκπομπές. και όλοι μιλούσαν για το "κόμμα του κ. Τζήμερου". Χθες ανακοίνωσε ότι στις επομενες εκλογές το κόμμα του θα συνεργασθεί με την ΔΡΑΣΗ του κ. Μάνου. Φαίνεται ότι υπήρξαν πολλές αντιδράσεις, τόσο στην ομάδα της ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ στο facebook, όσο και στα  όργανα του κόμματος. Για τον λόγο αυτόν χθες στενός συνεργάτης του κ.Τζήμερου κατέβασε τους διακόπτες του facebook για όλα τα σχόλια. Έκανε και μία δήλωση: η οποία έχει περίπου ως εξής:  "Όσοι συμφωνούν με τον Θάνο συνεχίζουν. Όσοι δεν συμφωνούν μπορούν να πηγαίνουν!"
    
   

Παρασκευή, 18 Μαΐου 2012

ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΤΟΥ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΟΝ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΤΑ ΔΑΝΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ

     Ήδη από το  έτος 2011 η Γερμανία εξέφρασε την θέση ότι τα κράτη - μέλη της Ευρωζώνης οφείλουν να θεσπίσουν συνταγματικές διατάξεις, βάσει των οποίων να επιβάλλεται η ψήφιση ισοσκελισμένου προϋπολογισμού. Τέτοιο παράδειγμα παρέχει πρώτο απ' όλα το ίδιο το γερμανικό Σύνταγμα, (θεμελιώδης νόμος της Βόννης του 1949), το οποίο περιλαμβάνει επίσης και σημαντικές διατάξεις σχετικά με την λήψη δανείων εκ μέρους του κράτους και την ευθύνη και λογοδοσία του υπουργού οικονομικών.
     Σύμφωνα με το άρ. 110 παρ.1 εδ.3 του γερμανικού Συντάγματος, "τα έσοδα και τα έξοδα του προϋπολογισμού πρέπει να ισοσκελίζονται", ενώ σύμφωνα με το άρ. 112,   "οι υπερβάσεις του προϋπολογισμού και οι έκτακτες δαπάνες χρειάζονται την έγκριση του Ομοσπονδιακού Υπουργού Οικονομικών που παρέχεται μόνο σε περίπτωση απρόβλεπτης και άφευκτης ανάγκης." Αλλά ο Υπουργός των οικονομικών δεν είναι ανεξέλεγκτος: Σύμφωνα με το άρ. 114 του γερμανικού Συντάγματος "1. Ο ομοσπονδιακός Υπουργός Οικονομικών πρέπει, κατά την διάρκεια του επόμενου οικονομικού έτους, να υποβάλει απολογισμό στην Ομοσπονδιακή Βουλή και στο Ομοσπονδιακό Συμβούλιο για όλα τα έσοδα και τα έξοδα καθώς και την περιουσία και τα χρέη, προς τον σκοπό της απαλλαγής της Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης από την ευθύνη. 2. Το Ελεγκτικό Συνέδριο, του οποίου τα μέλη διαθέτουν δικαστική ανεξαρτησία, ελέγχει τον απολογισμό καθώς και την αποδοτικότητα και κανονικότητα της διαχείρισης του προϋπολογισμού και της διευθύνσεως της οικονομίας. Έχει υποχρέωση να δίδει λογαριασμό κάθε χρόνο, εκτός απο την κυβέρνηση και αμέσως στην Ομοσπονδιακή Βουλή και στο Ομοσπονδιακό Συμβούλιο." Επίσης , σύμφωνα με την παρ. 1 του άρ.115 " η λήψη δανείων καθώς και η αναδοχή εγγυήσεων , η παροχή ασφαλειών και άλλων εγγυοδοσιών που δύνανται να προκαλέσουν δαπάνες σε μελλοντικά οικονομικά έτη , χρειάζονται εξουσιοδότηση  ομοσπονδιακού νόμου βάσει του ορισμένου ή οριστέου ύψους της σχετικής δαπάνης. Τα έσοδα από πιστώσεις δεν πρέπει να υπερβαίνουν το ποσό που έχει εγγραφεί στον προϋπολογισμό για δαπάνες επενδύσεων. Εξαιρέσεις επιτρέπονται μόνο για την αποφυγή διαταράξεως της ισορροπίας του συνόλου της οικονομίας."
     Ο απολογισμός και η λογοδοσία αποτελούν θεσμούς αυτονόητους για κάθε ευνομούμενο κράτος. Άλλωστε ακόμη και η διοίκηση του τελευταίου σωματείου οφείλει κάθε χρόνο να λογοδοτεί για την οικονομική της διαχείριση.
   Ανάλογες διατάξεις απολογισμού και λογοδοσίας περιλαμβάνουν και άλλα Συντάγματα όπως των ΗΠΑ, της Ιταλίας, της Ελβετίας του Βελγίου κλπ.
    Όλες οι ανωτέρω ασφαλιστικές δικλείδες αποτροπής της ανεξέλεγκτης και άνευ λογοδοσίας και ευθύνης χρέωσης της χώρας έλκουν την καταγωγή τους από τις δημοκρατίες της αρχαίας Ελλάδας. Περιττό να πούμε ότι απουσιάζουν πλήρως από το ισχύον ελληνικό Σύνταγμα.

Παρασκευή, 11 Μαΐου 2012

ΜΙΑ ΙΔΕΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΦΩΤΗ ΚΟΥΒΕΛΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ

    Είναι φανερό ότι, από τα κόμματα της βουλής η οποία προέκυψε μετά τις εκλογές της 6ης Μαϊου, μόνο η Δημοκρατική Αριστερά μπορεί να δώσει λύση στο πρόβλημα της ακυβερνησίας, συμμετέχοντας σε μία κυβέρνηση μαζί με την ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ. 
    Ωστόσο, η Δημοκρατική Αριστερά διστάζει να συμμετάσχει σε μία τέτοια κυβέρνηση φοβούμενη μήπως κατηγορηθεί από τον ΣΥΡΙΖΑ ότι προσφέρει δεκανίκι στα κόμματα του καθεστώτος της μεταπολίτευσης και του μνημονίου. Για τον λόγο αυτόν προτείνει μέχρι στιγμής οικουμενική κυβέρνηση με την συμμετοχή και του ΣΥΡΙΖΑ
    Βεβαίως, ο ΣΥΡΙΖΑ αρνείται να συμμετάσχει και επιδιώκει σε κάθε περίπτωση να καρπωθεί τα οφέλη είτε μέσω νέων εκλογών, είτε ευρισκόμενος στην θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Προκειμένου να αποφευχθεί το αδιέξοδο,  προτείνω στον κ. Κουβέλη και το  κόμμα του να δεχθεί την συμμετοχή σε συγκυβέρνηση με ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, προσθέτοντας σε όσους έθεσε μέχρι σήμερα τους εξής απαράβατους όρους:
    1. Παραίτηση των βουλευτών των 3 κομμάτων και των υπουργών της νέας κυβέρνησης από όλα τα προνόμια που τους παρέχει το σύνταγμα (διορισμός συμβούλων, υπαλλήλων, αυτοκίνητα, συγκοινωνιακή, ταχυδρομική , τηλεφωνική ατέλεια κλπ). Μείωση της βουλευτικής αποζημίωσης και του μισθού των μελών κυβέρνησης στο μισό του ισχύοντος.
    2. Κατάργηση της κρατικής χρηματοδότησης των κομμάτων μέχρι την λήξη της θητείας της νέας κυβέρνησης.
   3. Ανάρτηση στο διαδίκτυο των δηλώσεων ΠΟΘΕΝ ΕΣΧΕΣ  των βουλευτών και όλων όσοι διαχειρίστηκαν δημόσιο χρήμα από το 1990 μέχρι σήμερα με ταυτόχρονη παραίτηση των βουλευτών, των μελών κυβέρνησης και των στελεχών των 3 κομμάτων που θα την απαρτίζουν από κάθε είδους τραπεζικό, φορολογικό ή άλλο απόρρητο.Δημόσιος έλεγχος ΠΟΘΕΝ ΕΣΧΕΣ από κοινά επιλεγμένη αρχή, καταλογισμός των ποσών αδικαιολογήτου πλουτισμού και δήμευση των παράνομα αποκτηθέντων περιουσιακών στοιχείων.
  4.Άμεση καταγραφή και αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας με πλήρη δημοσιότητα, συμπεριλαμβανομένου και του ορυκτού πλούτου της χώρας.
    5. Μνημόνιο με τις τράπεζες, ώστε τα χρήματα που τους παρέχονται να διοχετεύονται στην αγορά και στην ανάπτυξη και όχι σε μισθούς των golden boys και σε περιουσίες των ολίγων.
   6.Δέσμευση ότι κάθε καταγγελία κατά βουλευτή ή μέλους κυβέρνησης θα παραπέμπεται αμέσως στην δικαιοσύνη χωρίς χρήση των διατάξεων περί ασυλίας βουλευτών και ευθύνης υπουργών.
   7.Καθιέρωση συστήματος δημόσιας λογοδοσίας κάθε προσώπου που αναλαμβάνει δημόσιο αξίωμα.
   8. Δέσμευση ότι  για περαιτέρω μείωση μισθών και συντάξεων , θα απαιτείται  δημόσια αιτιολόγηση ενώπιον των πολιτών ότι χωρίς αυτήν θα επέρχετο άμεσα η χρεωκοπία της χώρας και ότι  δεν υπάρχει η δυνατότητα επιβολής άλλων ισοδύναμων  μέτρων.
  9. Άμεση ριζική συνταγματική αλλαγή , επικυρωμένη με δημοψήφισμα, όπου θα κατοχυρώνεται μεταξύ άλλων (α) η οριστική κατάργηση όλων των προνομίων και της ασυλίας βουλευτών και υπουργών, (β) η κατάργηση της διάταξης βάση της οποίας η ηγεσία της δικαιοσύνης διορίζεται από την κυβέρνηση, (γ) η διαφάνεια των οικονομικών των κομμάτων χωρίς απόρρητα και με έλεγχο από την δικαιοσύνη, (δ) η διενέργεια δημοψηφισμάτων κατόπιν λαϊκής πρωτοβουλίας και (ε) η δημόσια λογοδοσία των αξιωματούχων.
     Εάν τα δύο άλλα κόμματα δεν δεχθούν αυτές τις προϋποθέσεις, τότε όλος ο κόσμος θα αντιληφθεί ότι δεν θέλουν να αλλάξουν το πολιτικό σύστημα, αλλά επιδιώκουν να διατηρηθούν στην εξουσία απομυζώντας την κοινωνία και σε μία τέτοια περίπτωση δικαίως ο Φώτης Κουβέλης θα μπορεί να δηλώσει ότι δεν συμμετέχει. Εάν πάλι δεχθούν, τότε η Δημοκρατική Αριστερά θα έχει προσφέρει μεγάλη υπηρεσία στον τόπο και κανείς δεν θα μπορεί να την κατηγορήσει για προδοσία της κοινωνίας.

Πέμπτη, 10 Μαΐου 2012

ΤΟ ΑΝΑΧΡΟΝΙΣΤΙΚΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΕΠΙΤΕΙΝΕΙ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΣΤΑΘΕΙΑ

    Η κακόγουστη παράσταση των διερευνητικών εντολών για σχηματισμό κυβέρνησης μετά τις εκλογές της 6ης Μαϊου δεν αναδεικνύει μόνο την ανευθυνότητα και την υποκρισία των κομμάτων που εξέλεξαν αντιπροσώπους στην νέα βουλή, αλλά και τις αδυναμίες του ίδιου του Συντάγματος σχετικά με την μορφή του πολιτεύματος και τις διατάξεις βάσει των οποίων διορίζεται νέα κυβέρνηση.
    Σύμφωνα με τα άρ.84 και 37 του ισχύοντος Συντάγματος θεσπίζεται η αρχή της δεδηλωμένης βάσει της οποίας, "η κυβέρνηση οφείλει να έχει την εμπιστοσύνη της βουλής" και "πρωθυπουργός διορίζεται ο αρχηγός του κόμματος το οποίο διαθέτει στην βουλή την πλειοψηφία των εδρών". Εάν κανένα κόμμα δεν διαθέτει την απόλυτη πλειοψηφία, ο πρόεδρος της δημοκρατίας παρέχει διερευνητικές εντολές σχηματισμού κυβέρνησης που να απολαμβάνει την εμπιστοσύνη της βουλής (κατά σειρά) στους αρχηγούς των τριών πρώτων σε κοινοβουλευτική δύναμη κομμάτων και, εάν επιβεβαιωθεί η αδυναμία σχηματισμού κυβέρνησης, διενεργούνται εκ νέου εκλογές.
    Η αρχή της δεδηλωμένης καθιερώθηκε το 1875 από τον Χαρίλαιο Τρικούπη, επί καθεστώτος βασιλευομένης δημοκρατίας, προκειμένου να περιοριστεί η αυθαιρεσία του βασιλέα να διορίζει όποια κυβέρνηση επιθυμούσε εκείνος. Σήμερα όμως συνδέεται με το πολίτευμα της αποκαλούμενης στο άρ.1 του Συντάγματος "Προεδρευομένης Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας", το οποίο διακρίνεται από την Προεδρική Δημοκρατία. Στην Προεδρική Δημοκρατία διενεργούνται άλλες εκλογές για την ανάδειξη της κυβέρνησης (προέδρου) και άλλες για την ανάδειξη της βουλής και ουδόλως επηρεάζεται η εκλογή του Προέδρου από την εμπιστοσύνη της βουλής. Κατ' αυτόν τον τρόπο επιτυγχάνεται διάκριση των εξουσιών, αρχές εκλεγμένες απευθείας από το λαό,  αλλά και κυβερνητική σταθερότητα. Τελευταίο παράδειγμα εκλογών για την ανάδειξη κυβέρνησης σε πολίτευμα Προεδρικής Δημοκρατίας αποτελούν οι πρόσφατες γαλλικές εκλογές. Απεναντίας, στην Προεδρευομένη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία, αντί ο λαός να εκλέγει τόσο την βουλή όσο και την κυβέρνηση με ξεχωριστές εκλογές, εφαρμόζοντας πιθανότατα και διαφορετικά κριτήρια επιλογής των κατάλληλων προσώπων, δεδομένου ότι άλλες ικανότητες απαιτούνται για την άσκηση κυβερνητικού έργου και άλλες και για σύνταξη και ψήφιση νόμων,  μέσα από ένα αλλόκοτο σύστημα, εκλέγει μόνο την βουλή και από την βουλή εκλέγεται εμμέσως η κυβέρνηση. Τα παραπάνω έχουν τις εξής συνέπειες:
    1. Υποβαθμίζεται πλήρως ο ρολος της βουλής, αφού οι πάντες ασχολούνται, όχι με την βουλή, αλλά με την κυβέρνηση που προκύψει μέσω της ανάδειξης της βουλής. Με άλλα λόγια, οι πολίτες ψηφίζουν βουλή για να αναδείξουν κυβέρνηση!
   2. Αλλοιώνεται η λαϊκή βούληση, διότι τα μεγάλα κόμματα, προκειμένου να επιτύχουν την πλειοψηφία των 151 βουλευτών ώστε να διαθέτουν την εμπιστοσύνη της βουλής, ασκούν εκβιασμό στο εκλογικό σώμα επισύρωντας τον φόβο της ακυβερνησίας και ψηφίζουν καλπονοθευτικούς εκλογικούς νόμους ενισχυμένης αναλογικής για να διαστρεβλώσουν προς όφελός τους την λαϊκή εντολή.   
    3. Καλλιεργείται η αλλαζονία και η άρνηση συννενόησης, διαλόγου και συνεργασίας μεταξύ των κομμάτων, προκειμένου να ισοπεδωθεί ο αντίπαλος και να πεισθεί ο λαός ότι δεν υπάρχει περιθώριο εξεύρεσης κοινού τόπου. 
    4. Σε περίπτωση κατά την οποια κανένα κόμμα δεν διαθέτει την εμπιστοσύνη της βουλής, επικρατεί τυχοδιωκτισμός, διαπλοκή και κυβερνητική αστάθεια.
    Είναι φανερό ότι, εάν η αρχή της δεδηλωμένης αποτελούσε δημοκρατική κατάκτηση εντός πολιτεύματος "βασιλευομένης δημοκρατίας" το  έτος 1875, σήμερα, μαζί με το πολίτευμα της προεδρευομένης κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, είναι αναχρονιστική διότι διαστρεβλώνει την θεμελιώδη δημοκρατική αρχή της διάκρισης των εξουσιών και επιτείνει την πολιτική αστάθεια. Η χώρα χρειάζεται ένα νέο πολίτευμα προεδρικής και όχι προεδρευομένης κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, όπου θα διενεργούνται ξεχωριστές εκλογές για εκλογή βουλής και κυβέρνησης , δεν θα υπάρχει κενό στην διακυβέρνηση της χώρας και η ανάθεση της κυβέρνησης θα είναι προϊόν λαϊκής βούλησης και όχι διαπλοκής, μυστικών συμφωνιών και εκβιασμών.

Τρίτη, 8 Μαΐου 2012

ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΗΣ 6ης ΜΑΙΟΥ 2012

    Οι  βουλευτικές εκλογές της 6ης Μαϊου είναι οι εκλογές της ταπείνωσης  του δικομματισμού , της διασποράς των ψήφων , της ανόδου των κομμάτων των άκρων και του λαϊκισμού και του θριάμβου του καλπονοθευτικού εκλογικού νόμου που διαστρέβλωσε την λαϊκή βούληση.
  Ασφαλώς, το πιο τρανταχτό μήνυμα της λαϊκής ετυμηγορίας υπήρξε η ταπείνωση του δικομματισμού της μεταπολίτευσης, ο οποίος νόμιζε ότι με τους εκβιασμούς του παρελθόντος, με την υποστήριξη του ξένου παράγοντα, με τα ψέμματα και με τις απειλές θα μπορούσε να υφαρπάξει την ψήφο των πολιτών. Αυτή ήταν η τακτική του δικομματισμού επί 37 χρόνια. Αλλά τούτη την φορά το κόλπο δεν έπιασε. 
   Οι ψηφοφόροι, αντί του δικομματισμού διέσπειραν της ψήφους τους σε πολλά κόμματα. Ωστόσο, σημαντικό μέρος του λαού ενίσχυσε τις απαίσιες και σκοτεινές δυνάμεις των άκρων και ιδιαίτερα των φασιστών της Χρυσής Αυγής και ένα άλλο μέρος πίστεψε τα ωραία παραμύθια του λαϊκισμού του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ότι θα καταγγείλουμε μονομερώς το μνημόνιο και θα ζήσουν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα.
   Τα άκρα και ο λαϊκισμός όχι μόνο ενισχύθηκαν, αλλά, χάρη στον καλπονοθευτικό εκλογικό νόμο, αναδείχθηκαν σε προνομιακούς παράγοντες της πολιτικής ζωής μαζί με τα απομεινάρια του δικομματισμού. Και τούτο διότι, χάρη στον αντιδημοκρατικό εκλογικό νόμο, το 19% των ψήφων του ελληνικού λαού δεν έχει αντιπροσώπους στην βουλή, ενώ το 18% έλαβε διπλάσια εκπροσώπηση από αυτή που θα του αναλογούσε έαν εφαρμοζόταν αυστηρά η αρχή της αντιπροσώπευσης.
     Σήμερα, τα απομεινάρια του δικομματισμού, οι λαϊκιστές, τα άκρα και οι λοιποί τυχοδιώκτες που εκπροσωπούνται στην βουλή, δεν "συνωστίζονται στην προκυμαία της Σμύρνης" όπως ανέφερε για τους Έλληνες που τους έσφαζαν οι Τούρκοι το 1922  το σχολικό βιβλίο της κ. Ρεπούση, πρώην στελέχους του ΠΑΣΟΚ και νυν βουλευτού του προοδευτικού κόμματος της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ, αλλά μαζεύονται στα παράθυρα της τηλεόρασης, οργανώνουν συνεντεύξεις τύπου πέριξ της Βουλής και κάνουν δηλώσεις γεμάτες θράσος. Δεν φαίνεται δυνατή οποιαδήποτε κυβέρνηση συνεργασίας διότι κανείς εξ αυτών δεν έχει την αληθινή διάθεση να συνεργαστεί ή να κυβερνήσει. Η σύνθεση της νέας βουλής, όπως προέκυψε βάσει του εκλογικού νόμου και της εκφρασθείσας διαστρεβλωμένης λαϊκής βούλησης δεν προσφέρει καμία ελπίδα υπεύθυνης διακυβέρνησης.