Κυριακή, 30 Δεκεμβρίου 2012

ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΤΟΥ ΜΙΚΡΟΥ ΕΞΕΡΕΥΝΗΤΗ

    Ο Αλέξης Τσίπρας, κινούμενος στο πρότυπο του αείμνηστου Ανδρέα Παπανδρέου, δεν φαίνεται να συμπαθεί πολύ την Ευρώπη και τους θεσμούς της, ούτε βεβαίως τις ΗΠΑ. Έτσι, εφέτος τα Χριστούγεννα αποφάσισε να κάνει το μεγάλο ταξίδι προς την Λατινική Αμερική και συγκεκριμένα προς την Βραζιλία και την Αργεντινή, προκειμένου να διδαχθεί (και εν συνεχεία να φωτίσει και εμάς) σχετικά με τον μαγικό τρόπο δια του οποίου οι εν λόγω χώρες αντιμετώπισαν την οικονομική κρίση.
  Ο Αλέξης είναι προφανώς θαυμαστής του Τσε Γκεβάρα. Αλλά δεν είναι όλοι οι ηγέτες της Λατινικής Αμερικής αριστεροί. Στην Βραζιλία, τον προέτρεψαν να στραφεί σε επενδύσεις, εμπόριο και ανάπτυξη της ιδιωτικής οικονομίας, κάτι στον οποίο προκαλεί σχεδόν αλλεργία. Ακόμη χειρότερα, στην Αργεντινή, την οποία ο Πρόεδρος θαύμαζε για τον τρόπο που αντιμετώπισε την οικονομική κρίση, αποδείχθηκε ότι η κρίση δεν έφυγε, η χώρα παραμένει στο χείλος νέας χρεοκοπίας και, ακριβώς τις ημέρες της επίσκεψης , εμείς από την Ελλάδα παρακολουθούσαμε σκηνές λεηλασίας σε σούπερ μάρκετ , ανάλογες με εκείνες που είχαν συμβεί στο παρελθόν.
   Ο κ. Τσίπρας κατάλαβε ότι διέπραξε μεγάλη γκάφα και προσπάθησε να περισώσει τα πράγματα ανασκευάζοντας παλαιότερες δηλώσεις του περί παραδείγματος εκ της Αργεντινής και δηλώνοντας περίπου ότι οι εν λόγω χώρες αποτελούν παραδείγματα προς αποφυγή νεοφιλελεύθερων πολιτικών. Κατόπιν μας ευχήθηκε χρόνια πολλά και καλά Χριστούγεννα.
  Νομίζω ότι διάλεξε λάθος εποχή για το συγκεκριμένο ταξίδι. Θα ήταν καλύτερα να το είχε προγραμματίσει την εποχή του καρναβαλιού.

Κυριακή, 23 Δεκεμβρίου 2012

ΣΤΑ ΙΧΝΗ ΤΗΣ ΑΛΗΘΙΝΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

  Το πολίτευμα της δημοκρατίας γεννήθηκε στην αρχαία Αθήνα και σε άλλες ελληνικές πόλεις - κράτη στα τέλη του 6ου αι. π.Χ..Αλλά ο τοκετός υπήρξε μακρύς και επίπονος, διότι μεσολάβησαν αιώνες ζυμώσεων και ανακατατάξεων και περισσότερα από εκατό έτη κοινωνικών και πολιτικών συγκρούσεων. 
   Πατροπαράδοτο πολίτευμα των Αθηνών εμφανίζεται η βασιλεία. Η σταδιακή μετάβαση από αυτήν στην αριστοκρατία ή ολιγαρχία ξεκίνησε όταν κάποιοι βασιλείς αποδείχθηκαν μαλθακοί στα πολεμικά με αποτέλεσμα να προστεθεί δίπλα στον Βασιλιά το αξίωμα του Πολέμαρχου .("Μέγισται δε και πρώται των αρχών ήσαν βασιλεύς και πολέμαρχος και άρχων. Τούτων δε πρώτη μεν η του βασιλέως (αύτη γαρ ην πάτριος), δευτέρα δ' επικατέστη η πολεμαρχία δια το γενέσθαι τινάς των βασιλέων τα πολέμια μαλθακούς" , Αριστοτέλους, Αθηναίων Πολιτεία, 3).Αλλά η ολιγαρχία , παρά τους σκληρούς νόμους (όπως του Δράκοντα το 621-620 π.Χ.) δεν έφερε κοινωνική ειρήνη, αλλά απεναντίας μεγάλης διάρκειας και έντασης κοινωνική ρήξη, διότι τα κτήματα ανήκαν σε ολίγους, ενώ οι φτωχοί , όχι μόνο δεν είχαν πολιτικά δικαιώματα , αλλά περιέρχοντο σε κατάσταση δουλείας διότι, καθώς δεν είχαν γη δική τους για να καλλιεργήσουν , την μίσθωναν από τους πλούσιους υποθηκεύοντας τα σώματά τους.(Αριστοτέλης, ό.π., 2) .
    Τρεις εμφανίζονται οι σταθμοί για την θεμελίωση της δημοκρατίας στην αρχαία Αθήνα: Ο Σόλων , ο Κλεισθένης και ο Εφιάλτης.
   Ο Σόλων, ο οποίος εξελέγη Επώνυμος Άρχων το 594-593 π.Χ. εν μέσω βίαιης και μεγάλης διάρκειας εξέγερσης του λαού εναντίον της άρχουσας τάξης, απαγόρευσε τα δάνεια με εγγύηση το σώμα και κατήργησε τα ιδιωτικά και δημόσια χρέη ("σεισάχθεια"). Εισήγαγε επίσης νέο πολίτευμα διαιρώντας τον λαό σε 4 τάξεις ανάλογα με την περιουσία τους (πεντακοσιομέδιμνοι, ιππείς, ζευγίτες, θήτες) και παραχωρώντας τα σημαντικότερα αξιώματα στους εκπροσώπους των 3 πρώτων τάξεων. Οι θήτες ωστόσο για πρώτη φορά απέκτησαν το δικαίωμα να εκλέγονται δικαστές και να συμμετέχουν στην Εκκλησία του δήμου.
      Η μεγάλη μεταρρύθμιση του Σόλωνα δεν είχε θεμελιώσει ακόμη το δημοκρατικό πολίτευμα, ούτε μπόρεσε να αποτρέψει τις σφοδρές εμφύλιες συγκρούσεις . Τελικώς, μετά την παρένθεση της τυραννίας του Πεισίστρατου και των υιών του, την δημοκρατία θεμελίωσε ο Κλεισθένης ( 508-507 π.Χ.) και την επέκτεινε ο Εφιάλτης (462-461 π.Χ.).
     Τέσσερα ήταν τα χαρακτηριστικά της αθηναϊκής δημοκρατίας: (α) Η κυριαρχία της Εκκλησίας του Δήμου, η οποία ασκούσε κατ' αποκλειστικότητα την νομοθετική εξουσία και επιφύλασσε για την ίδια την άσκηση των ζωτικών τομέων της εκτελεστικής εξουσίας, τον εξοστρακισμό και ενίοτε την δικαστική εξουσία (β), το κληρωτό όλων των λοιπών αρχών (βουλής, δικαστών κλπ), πλην ελαχίστων εξαιρέσεων (λ.χ. στρατηγοί), όπου προβλέπετο εκλογή, (γ) ο κανόνας ότι κάθε πολίτης μπορεί να εκλεγεί στο ίδιο αξίωμα μόνο μία φορά (εξαίρεση και πάλι οι στρατηγοί) και (δ) ο απόλυτος και χωρίς καμία εξαίρεση δημόσιος έλεγχος και λογοδοσία όλων όσοι ασκούσαν δημόσιο αξίωμα, πριν, κατά την διάρκεια και μετά την παρέλευση των καθηκόντων τους.
     Η δημοκρατία της Αθήνας, απέκτησε μεγάλη αυτοπεποίθηση μετά την μάχη του Μαραθώνα (490 π.Χ) και απογειώθηκε μετά την ναυμαχία της Σαλαμίνας και το τέλος των περσικών πολέμων. Η Αθήνα κυριάρχησε οικονομικά και εν μέρει στρατιωτικά σε ολόκληρη την Μεσόγειο. Η πολιτιστική άνθηση υπήρξε πρωτοφανής  στην ιστορία της ανθρωπότητας. Αλλά η ήττα στον πελοποννησιακό πόλεμο (404 π.Χ.) επέφερε βαρύτατο πλήγμα, όχι μόνο για την Αθήνα, αλλά εν τέλει και για την νικήτρια Σπάρτη. 
    Κατά την ελληνιστική περίοδο η δημοκρατία αποδυναμώθηκε, κατά την ρωμαϊκή κοιμήθηκε και κατά την βυζαντινή εξαφανίστηκε. Αλλά ζούσε στα συγγράμματα των μεγάλων Ελλήνων συγγραφέων. Εκεί την ανακάλυψε η αναγέννηση και ο διαφωτισμός και την έφεραν ξανά στο προσκήνιο ως όραμα για την πολιτική χειραφέτηση του ανθρώπου στον αγώνα κατά της καταπίεσης και της μοναρχίας ελέω θεού. Οι βασιλείς και οι φεουδάρχες, όπως τότε στην αρχαία Αθήνα, έκαναν ένα βήμα πίσω και δέχθηκαν τον κοινοβουλευτισμό.
  Ο κοινοβουλευτισμός δεν εγγυάται κανένα από τα στοιχεία της αρχαίας αθηναϊκής δημοκρατίας που προηγουμένως αναφέρθηκαν. Απεναντίας όπως στην αρχαία Αθήνα το πολίτευμα του Δράκοντα δεν ήταν δημοκρατικό αλλά ολιγαρχικό, έτσι και ο κοινοβουλευτισμός, δηλαδή η άσκηση της εξουσίας, όχι άμεσα από τους πολίτες, αλλά  μέσω αντιπροσώπων οι οποίοι απλώς  εκλέγονται και ούτε καν ελέγχονται από το λαό, δεν αποτελεί δημοκρατία. Ο κοινοβουλευτισμός δεν έλυσε τα προβλήματα των κοινωνιών. Επιπλέον, τον περασμένο αιώνα εμφανίστηκαν ως φοβερή οπισθοδρόμηση τα σκοτεινά και ολοκληρωτικά συστήματα του ναζισμού, του φασισμού και του κομουνισμού. 
     Ήδη τα τελευταία πενήντα έτη οι λαοί δεν αρκούνται στον κοινοβουλευτισμό. Διεκδικούν άμεση συμμετοχή τους στην πολιτική εξουσία με δημοψηφίσματα, δημόσιο έλεγχο και λογοδοσία των αρχόντων, συμμετοχή όλων των πολιτών στις αρχές με ίσο τρόπο , ακόμη και με κλήρωση, καθώς και θέσπιση ανωτάτου ορίου θητειών κάποιου προσώπου σε δημόσιο αξίωμα. Όσον και εάν ο κοινοβουλευτισμός αυτοαποκαλείται σήμερα "έμμεση δημοκρατία" , στην πραγματικότητα δεν αποτελεί παρά  ένα ιστορικό στάδιο για την μετάβαση από την μοναρχία προς την θέσπιση της αληθινής δημοκρατίας, όπως την διδαχθήκαμε από τους προγόνους μας.

Παρασκευή, 7 Δεκεμβρίου 2012

Η ΚΟΛΟΜΒΙΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ

  Κάθε έτος η διεθνής οργάνωση "ΔΙΕΘΝΗΣ ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ" δημοσιεύει τον λεγόμενο δείκτη διαφθοράς όπου βαθμολογούνται με άριστα το εκατό τα κράτη όλου του κόσμου όσον αφορά τις επιδόσεις της στον τομέα της διαφθοράς.
  Στον φετινό πίνακα της Διεθνούς διαφάνειας πρώτες δέκα χώρες κατατάσσονται η Δανία (90), Φινλανδία (90), Νέα Ζηλανδία (90), Σουηδία (88), Σιγκαπούρη (87), Ελβετία (86), Αυστραλία (85), Νορβηγία(85), Καναδάς (84) και Ολλανδία (84).
    Η Ελλάδα πέρυσι ήταν 80η με βαθμό 34. Φέτος κατατάχθηκε 94η με βαθμολογία 36  μαζί με την Κολομβία, το Τσιμπουτί, την Ινδία, την Μολδαβία, την Μογγολία, την Σενεγάλη και το Μπένιν.
   Η βελτίωση της βαθμολογίας της χώρας ασφαλώς και είναι έργο των μεγάλων μεταρρυθμιστών που ανέλαβαν να την σώσουν από την χρεοκοπία, να διορθώσουν τα λάθη του παρελθόντος και να την οδηγήσουν στην πρόοδο και στην ευημερία.
    Τους αξίζουν συγχαρητήρια διότι οδήγησαν την χώρα στον δρόμο που τους ταιριάζει.

Τετάρτη, 5 Δεκεμβρίου 2012

Η ΥΠΑΓΩΓΗ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΣΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ

   Η αδελφή Κύπρος είναι το δεύτερο ελληνικό κράτος της Ευρωζώνης και της Ε.Ε.
  Η Κύπρος έχει πληθυσμό 800.000 κατοίκων. Το κράτος της διαθέτει σοβαρή οργάνωση και το δημόσιο χρέος της χώρας σήμερα ανέρχεται περίπου στα 13,3 δις ευρώ,  ήτοι 73,6% του ΑΕΠ της την στιγμή που το αντίστοιχο της Ελλάδας ξεπερνάει το 340 δις ευρώ ήτοι 158% του ΑΕΠ της.
   Δύο φορές στο πρόσφατο παρελθόν και συγκεκριμένα τα έτη 2005 και 2008, η κυπριακή κυβέρνηση πέτυχε να έχει δημοσιονομικά πλεονάσματα προκειμένου και να μειώνει το δημόσιο χρέος της όταν διαπιστωνόταν ότι αυξανόταν ανεπίτρεπτα, γεγονός το οποίο ουδέποτε απασχόλησε καν το ελληνικό κράτος , οι κυβερνήσεις του οποίου φρόντιζαν να το υπερχρεώνουν κάθε έτος με ποσά ακόμη και 30 δις ευρώ.
    Ωστόσο, μολονότι ακόμη και σήμερα το δημόσιο χρέος της Κύπρου δεν θεωρείται επικίνδυνα υψηλό , η χώρα αναγκάσθηκε να υπαχθεί σε μνημόνιο εξαιτίας της κακής εποπτείας του τραπεζικού της συστήματος και της κατάρρευσης των τραπεζών της οι οποίες εκτέθηκαν ιδιαιτέρως στην ελληνική χρεοκοπία. Όπως αναφέρουν οι πληροφορίες, οι κυπριακές τράπεζες απώλεσαν περισσότερα από 4 δις ευρώ από το κούρεμα των ελληνικών ομολόγων που εκείνες αγόραζαν ακόμη και όταν άλλοι τα ξεφορτώνονταν, ενώ έχασαν άλλα τόσα όταν με την έγκριση του τέως Διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας, Αθανάσιου Ορφανίδη, η Μαρφίν - Εγνατία μετατράπηκε από θυγατρική σε κυπριακή τράπεζα. Επιπλέον, οι κυπριακές τράπεζες είναι ιδιαίτερα εκτεθειμένες σε δάνεια των ελληνικών νοικοκυριών αξίας περίπου 23 δις ευρώ, ποσό περίπου διπλάσιο από το ΑΕΠ της χώρας.Κατόπιν τούτων υπολογίζεται ότι μπορεί να απαιτηθεί ποσό ακόμη και 20 δις ευρώ για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και την διάσωση της κυπριακής οικονομίας.
    Η Κύπρος είναι το τέταρτο κράτος της Ευρωζώνης μετά την Ελλάδα , την Πορτογαλία και την Ιρλανδία που αναγκάζεται να ζητήσει την υπαγωγή του στο μηχανισμό διάσωσης και μάλιστα το πρώτο που υπάγεται στο μνημόνιο εξαιτίας της χρεοκοπίας της Ελλάδας.
   Η Ελλάδα είναι το πιο υπερχρεωμένο κράτος από εκείνα που υπήχθησαν στον μηχανισμό του μνημονίου. Εάν ένα κράτος ήταν αναγκασμένο να υπαχθεί σε μηχανισμό διάσωσης ήταν ασφαλώς η Ελλάς. Παρά ταύτα μόνο εδώ διεξάγεται τόση συζήτηση και ασκείται τόση προπαγάνδα για την δήθεν δυνατότητα που είχε η χώρα να αποφύγει το μνημόνιο.
     Εδώ στην Ελλάδα, ορισμένοι εγχώριοι προπαγανδιστές και άλλοι επιπόλαιοι διέδιδαν ότι δήθεν η χώρα, αντί να υπαχθεί στο μνημόνιο, μπορούσε να λάβει δάνειο από τους Ρώσους ή τους Κινέζους. Κάποιοι άλλοι ανόητοι υποστήριζαν ότι η χώρα θα μπορούσε όχι απλώς να διασωθεί αλλά να πλουτίσει μόνο και μόνο ανακηρύσσοντας της ΑΟΖ. Σήμερα όλο αυτοί διαψεύδονται οικτρά διότι αποδείχθηκε ότι παρά τις προσπάθειες τις κυπριακής κυβέρνησης η Ρωσία δεν είχε καμία δυνατότητα ή διάθεση να την δανείσει, με το ποσό που απαιτείται για την διάσωσή της το οποίο είναι ελάχιστο σε σχέση με τις ελληνικές ανάγκες ενώ όσον αφορά την ΑΟΖ, η ανακήρυξή της δεν έσωσε την Κύπρο απο την χρεοκοπία διότι αλπούστατα τα οικονομικά αποτελέσματα δεν επέρχονται με την ανακήρυξη της ΑΟΖ αλλά με την εκμετάλλευση του υπεδάφους η οποία θα συμβεί πολύ αργότερα.   
     Στην Ελλάδα προ ολίγων ημερών η βουλή απέρριψε πρόταση για σύσταση εξεταστικής επιτροπής που θα ασχολείτο με τις συνθήκες υπαγωγής της χώρας στον μηχανισμό του μνημονίου. Πράγματι , μία τέτοια έρευνα θα είχε αξία, αλλά υπό έναν όρο: Όχι για διερευνηθεί εάν η τότε κυβέρνηση μπορούσε να αποφύγει το μνημόνιο, αλλά για να λογοδοτήσουν όλες οι κυβερνήσεις της μεταπολίτευσης που οδήγησαν την χώρα στην χρεοκοπία και το μνημόνιο.

Παρασκευή, 30 Νοεμβρίου 2012

Ν. Τσάμης, Χ. Λυντέρης: Το παράδειγμα της Ισλανδίας




  Στις 9 Νοεμβρίου 2012 μέλη της πρωτοβουλίας για ριζική συνταγματική αλλαγή διοργάνωσαν εκδήλωση στην αίθουσα τελετών του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών με θέμα: "Αναμόρφωση του πολιτικού συστήματος και έξοδος από την κρίση μέσα από ένα νέο Σύνταγμα: Το παράδειγμα της Ισλανδίας." Κύρια ομιλήτρια και προσκεκλημένη ήταν η δικηγόρος και μέλος του Συνταγματικού Συμβουλίου της Ισλανδίας Katrin Oddsdotir, η οποία εντυπωσίασε το ακροατήριο με την αυθεντικότητα της ομιλίας της. Προηγήθηκε καλωσόρισμα  από τον συντονιστή Νίκο Τσάμη και εισαγωγική ομιλία του δικηγόρου Αθηνών- διδάκτορος νομικής  Χρήστο Λυντέρη, αμφοτέρων μελών της πρωτοβουλίας για ριζική συνταγματική αλλαγή που είπαν τα εξής:

Πέμπτη, 22 Νοεμβρίου 2012

ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ ΠΟΥ ΑΠΕΙΛΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΠΙΕΙ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

   Το πολιτικό σύστημα της μεταπολίτευσης, το οποίο επί 35 έτη καταχρέωνε την χώρα  και καταλήστευε το δημόσιο χρήμα σε διορισμούς , μίζες και διαφθορά οδήγησε την χώρα στην χρεοκοπία και τους πολίτες στην φτώχεια και στην εξαθλίωση. Αλλά δεν σταμάτησε εκεί. Αφού διέλυσε την χώρα και τους πολίτες της, τώρα απειλεί πλέον και την παγκόσμια οικονομική σταθερότητα.
   Η εμπλοκή του ΔΝΤ, η διένεξη με την Γερμανία και η αδιέξοδος των συνομιλιών σχετικά με την διαχείριση του ελληνικού χρέους καθιστούν προφανές ότι ζήτημα της Ελλάδας δεν είναι πλέον εσωτερικό, ούτε καν ευρωπαϊκό, αλλά παγκόσμιο.
  Οι ΗΠΑ, οι οποίες μετά το τέλος του β΄παγκοσμίου πολέμου ανέλαβαν την μεγάλη ευθύνη να ξαναχτίσουν την ηττημένη Γερμανία πείθονταν και τους συμμάχους (μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα) να συμβάλουν στην ανοικοδόμησή της χωρίς να απαιτούν την καταβολή των πολεμικών αποζημιώσεων, τώρα ζητούν από την Γερμανία και την Ευρωπαϊκή Ένωση να συμβάλουν στην οικονομική διάσωση της Ελλάδας χαρίζοντας μέρος των δανείων που έλαβε η χώρα, διότι μόνον έτσι χρέος της να καταστεί βιώσιμο.
   Η Γερμανία και τα λοιπά κράτη της Ευρωζώνης, τα οποία επί 35 έτη έκαναν μπίζνες με το πολιτικό σύστημα της μεταπολίτευσης, θα αναγκασθούν να επωμισθούν μέρος από το βάρος των χρεών που δημιούργησαν για την Ελλάδα οι φαύλοι κυβερνήτες της.
   Η παγκόσμια κοινότητα δεν θέλει την Ελλάδα εκτός της Ευρώπης. Αλλά η Ελλάδα , εάν δεν θέλει να είναι για πάντα η επαίτης και η δούλη του κόσμου, οφείλει να ανατρέψει το άθλιο πολιτικό σύστημα της μεταπολίτευσης και να ξαναχτισθεί από την αρχή, όπως χτίσθηκε η Γερμανία μετά το 1945.   


Πέμπτη, 8 Νοεμβρίου 2012

ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΤΗΣ ΙΣΛΑΝΔΙΑΣ: ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΤΟΝ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟ ΣΥΛΛΟΓΟ ΑΘΗΝΩΝ ΜΕ ΠΡΟΣΚΕΚΛΗΜΕΝΗ ΤΗΝ KATRIN ODDSDOTIR


ΟΜΙΛΙΑ & ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ

Αναμόρφωση του πολιτικού συστήματος
και έξοδος από την κρίση με ένα νέο Σύνταγμα:
ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ
ΤΗΣ  ΙΣΛΑΝΔΙΑΣ

Την Παρασκευή 9 Νοεμβρίου 2012 στις 19:00 στην αίθουσα τελετών του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών (Ακαδημίας 60) μέλη της "Πρωτοβουλίας για Ριζική Συνταγματική Αλλαγή" καλούν σε ομιλία - ανοιχτή συζήτηση με το κοινό την Katrin Oddsdottir, δικηγόρο, ακτιβίστρια ανθρωπίνων δικαιωμάτων και μέλος του Συνταγματικού Συμβουλίου της Ισλανδίας.

Η Katrin Oddsdottir θα παρουσιάσει τον τρόπο συγκρότησης του Συνταγματικού Συμβουλίου της Ισλανδίας, την διαδικασία συμμετοχής1/3 των Ισλανδών πολιτών στην διαδικτυακή διαβούλευση αλλά και τα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος μέσα από το οποίο στις 20 Οκτωβρίου επικυρώθηκε ένα νέο Σύνταγμα για τη χώρα, διαμορφωμένο από τους πολίτες για τους πολίτες. Θα ακολουθήσει συζήτηση υπό το συντονισμό μελών του Δικηγορικού Συλλόγου και της  "Πρωτοβουλίας για Ριζική Συνταγματική Αλλαγή", με επίκεντρο τις πιθανότητες ανάπτυξης παρόμοιων διαδικασιών στην Ελλάδα.

H εκδήλωση πραγματοποιείται με την υποστήριξη της ομάδας συντονισμού του project Politeia 2.0 – Democracy re-born’. το οποίο προκρίθηκε στον τελικό του διεθνούς διαγωνισμού Κοινωνικής Καινοτομίας της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων.

Επικοινωνία
Twitter: #neo_syntagma
Κατερίνα Μπαλαμώτη | 6973450426 | kbalamoti@gmail.com

Βιογραφικό ομιλήτριας
Η Katrin Oddsdottir εργάζεται ως δικηγόρος ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο δικηγορικό  γραφείο Rettur - Adalsteinsson & Partners στην Ισλανδία, επικεντρώνοντας το ενδιαφέρον της στα δικαιώματα των προσφύγων, των ατόμων με αναπηρία και των παιδιών. Είναι κάτοχος μεταπτυχιακού διπλώματος στα Ανθρώπινα Δικαιώματα από το Πανεπιστήμιο του Λονδίνου και πτυχίο Νομικής από πανεπιστήμιο του Ρέικιαβικ. Η Oddsdottir έχει επίσης πτυχίο στη δημοσιογραφία από το Dublin City University και εργάστηκε ως δημοσιογράφος και κειμενογράφος πριν αρχίσει να ασχολείται συστηματικά με τη νομοθεσία η οποία και οδήγησε σε μια αλλαγή της επαγγελματικής της σταδιοδρομίας.

Πρωτοβουλία για Ριζική Συνταγματική Αλλαγή
Η “Πρωτοβουλία” ιδρύθηκε στις αρχές του 2012. Αίτημά των μελών της είναι η θέσπιση ενός νέου Συντάγματος σύμφωνα με τους έξι (6) άξονες της Διακήρυξής της, το οποίο θα προκύψει κατόπιν λαϊκής συντακτικής εθνοσυνέλευσης. Αρχικώς, οι υπογράφοντες την Διακήρυξη  μέλη της Πρωτοβουλίας ήταν 12. Σήμερα η Πρωτοβουλία αριθμεί περί τα 800 μέλη και 1900 φίλους στην σελίδα του Facebook. Έλληνες πολίτες από όλο τον κόσμο γνωρίζουν καθημερινά την Πρωτοβουλία και υπογράφουν τη Διακήρυξη, ενισχύοντας το συλλογικό αίτημα για ένα νέο Σύνταγμα για την Ελλάδα, διαμορφωμένο μέσα από ανοιχτές, σύγχρονες, συμμετοχικές διαδικασίες. 

Σάββατο, 27 Οκτωβρίου 2012

Η 28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940 ΚΑΙ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΓΛΩΣΣΑΣ ΤΗΣ ΤΡΙΤΗΣ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ

   Ο αγώνας των Ελλήνων και η νίκη εναντίον των Ιταλών  στον πόλεμο του 1940 δεν ήταν απλά ένα γεγονός της σύγχρονης ιστορίας μας για το οποίο πρέπει να είμαστε υπερήφανοι, αλλά θα πρέπει να θεωρείται η τελευταία ιστορική εποποιία των Ελλήνων και η τελευταία μεγάλη προσφορά τους στην ανθρωπότητα. Και τούτο διότι αγωνίσθηκαν, λίγοι αυτοί και χωρίς τεχνικά μέσα, εις βάρος στρατού πολυάριθμου και αήττητου και ήταν ο πρώτος λαός που νίκησε τις δυνάμεις του άξονα σε μία περίοδο που το σκοτάδι του ναζισμού και του φασισμού είχε υποδουλώσει την Ευρώπη και είχε τρομοκρατήσει ολόκληρο τον ελεύθερο κόσμο.
     Η συμμετοχή στον πόλεμο του 1940 αποτελεί ύψιστη τιμή για κάθε Έλληνα πολεμιστή. Αλλά υπήρξαν και κάποιοι που δεν συμμετείχαν.    
    Ο αποκαλούμενος "εθνάρχης" και ιδρυτής της μεταπολίτευσης Κωνσταντίνος Καραμανλής γεννήθηκε το 1907 και το 1930 υπηρέτησε στρατιωτική θητεία μόλις 4 μηνών ως "προστάτης οικογένειας". Όταν ξέσπασε ο ελληνοϊταλικός πόλεμος του 1940 παρουσιάσθηκε στο Σιδηρόκαστρο, αλλά κρίθηκε ανίκανος λόγω βαρηκοΐας . Στην διάρκεια της κατοχής , αντί της αντίστασης κατά του κατακτητή ο Κωνσταντίνος Καραμανλής,  μάλλον δεν άκουγε καλά τι συνέβαινε και ασχολείτο με την δικηγορία. Τον χαρακτηρισμό του εθνάρχη αποφάσισε να τον λάβει αφού τελείωσε ο πόλεμος, η κατοχή και αντίσταση, τα οποία άφησε στα χέρια άλλων.
   Αλλά και ο Ανδρέας Παπανδρέου, το έτερον ήμισυ της μεταπολίτευσης, υιός του Γεωργίου Παπανδρέου και της Σοφίας Μινέικο της οποίας ο πατέρας (παππούς του) υπήρξε αρχαιοκάπηλος των  αρχαιοτήτων της Δωδώνης, γεννήθηκε στην Χίο το 1919, σπούδασε στο  Αμερικανικό Κολέγιο Ψυχικού και εισήχθη στην Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, όπου δεν τελείωσε τις σπουδές του, διότι συνελήφθη ως μέλος αντικαθεστωτικής - τροτσκιστικής οργάνωσης και, αφού φυλακίσθηκε για ένα διάστημα, μετά την απελευθέρωσή του μετέβη στις ΗΠΑ.  Στον β΄παγκόσμιο πόλεμο υπηρέτησε στο πολεμικό ναυτικό των ΗΠΑ. 
    Εάν κρίνουμε από τους δύο παραπάνω πυλώνες της, είναι προφανές ότι η μεταπολίτευση δεν έχει να θυμάται πολλά πράγματα από τον πόλεμο του 1940. Έτσι και τα σχολικά βιβλία παρουσιάζουν μία αμηχανία όσον αφορά την συγκεκριμένη αναφορά.
      Στο σχολικό βιβλίο της γλώσσας 3ης δημοτικού , η μοναδική αναφορά στον πόλεμο του 1940 φέρει τον χαρακτηριστικό τίτλο "από το ημερολόγιο της Ροζίνας, μίας δεκάχρονης εβραιοπούλας από τη Θεσσαλονίκη", το οποίο έχει επί λέξει ως εξής:
   "Οκτώβριος 1940: Τη Δευτέρα 28 Οκτωβρίου 1940 δεν πήγαμε σχολείο. Είχε κηρυχθεί ο Ελληνοϊταλικός πόλεμος. Αναστατωμενα ήμασταν εμείς τα παιδιά. Οι Ιταλοί βομβάρδιασαν τη Θεσσαλονίκη. Στο μαγαζί του πατέρα μου γίνηκαν καταστροφές.
    Απρίλιος 1941: Αφού χύθηκε αίμα πολύ στα σύνορα, είπαν ότι νικούσαμε (σσ.προφανώς η εβραιοπούλα δεν ήταν και... σίγουρη για την νίκη). Μα δυστυχώς μας βγήκαν ξινά. Η Γερμανία κήρυξε τον πόλεμο στην Ελλάδα. Τρεις ημέρες βαστάξαμε εμείς οι Έλληνες. Στις 9 Απριλίου το βράδυ μπήκαν οι Γερμανοί στην Θεσσαλονίκη. Η μαμά έκλαιγε, ο μπαμπάς ήταν καταστενοχωρημένος κι εμεις οι τρεις αδελφές καθόμασταν χωρίς μιλιά. Δεν πέρασε πολύς καιρός και άρχισε να θερίζει μια φοβερή πείνα. Δεν βρίσκαμε πουθενά τροφή παρά μόνο σε μερικά χωριά.
       Μάρτιος 1943: Έφθασε στα αυτιά μας μια κακή είδηση, ότι θα μας εξορίσουν. Ο κόσμος κοίταξε να σωθεί. Εμάς ήρθε ο γιατρός Καρακώτσος να μας σώσει. Κρυφτήκαμε στο διαμέρισμά του. Περνώ τον καιρό μου διαβάζοντας, γράφοντας ή παίζοντας με την αδελφή μου και τον γιο του γιατρού.
      Οκτώβριος 1944: Στις 26 Οκτωβρίου 1944 ελευθερώθηκε η Θεσσαλονίκη. Μείναμε κλεισμένοι στην κρυψώνα μας 18 ολόκληρους μήνες, 548 ατέλειωτες μέρες."

    Αντιλαμβάνομαι ότι για ορισμένους (και δεν εννοώ ότι συγκαταλέγεται σε αυτούς η μικρή εβραιοπούλα από την Θεσσαλονίκη, ούτε... η μικρή Ολλανδέζα) η αναφορά στο έπος του 1940 δεν είναι καθόλου επιθυμητή. Και τούτο διότι, αφενός δεν πρέπει οι Έλληνες να θυμούνται και πολλές πράξεις ηρωισμού του παρελθόντος τους γιατί μπορεί να παραδειγματιστούν επικίνδυνα και , αφετέρου , διότι με την αναφορά στον μεγάλο αυτόν αγώνα μπορεί κάποιοι να βρεθούν στην δύσκολη θέση να ερωτηθούν τι έπραξαν οι ίδιοι ή οι πρόγονοί τους την συγκεκριμένη χρονική στιγμή. 
      Εγώ πάντως , όπως και η μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού, όσο και εάν κάποιοι ελπίζουν και επιδιώκουν το αντίθετο, δεν θα ξεχάσω ποτέ ότι πολέμησαν οι παππούδες μου στα βουνά της Πίνδου το 1940. Θα τους τιμώ για όλη μου την ζωή ως ήρωες και  θα φροντίσω να τους τιμούν και τα παιδιά μου. 

Πέμπτη, 25 Οκτωβρίου 2012

ΣΑΝ ΦΤΥΣΙΜΟ ΣΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

  Όταν ο κύριος Διώτης, εισαγγελέας και πρώην διευθυντής του ΣΔΟΕ, κλήθηκε να παράσχει εξηγήσεις ενώπιον του οικονομικού εισαγγελέα ως ύποπτος διάπραξης εγκλημάτων που σχετίζονται με την λίστα Λαγκάρτ, ισχυρίσθηκε ότι δεν προέβη σε καμία ενέργεια αξιοποίησής της διότι ο τότε υπουργός οικονομικών κ. Παπακωνσταντίνου, του έδωσε μεν την λίστα, αλλά δεν του είπε και τι να την κάνει!
    Εξάλλου,σήμερα, ο κ. Παπακωνσταντίνου, όταν εξετάσθηκε για το ίδιο θέμα από την βουλή (διότι βάσει του άρ. 86 του Συντάγματος η δικαιοσύνη δεν έχει κανένα δικαίωμα να εξετάσει την αυτού υψηλότητά του) δήλωσε επίσης ξεδιάντροπα ότι έβγαλε αντίγραφο της παραπάνω λίστας, παρέδωσε την πρωτότυπη προς φύλαξη σε κάποιον υπάλληλο του υπουργείου του οποίου τα στοιχεία δεν αποκάλυψε , αλλά η λίστα χάθηκε!
   Οι παραπάνω ισχυρισμοί έρχονται σε συνέχεια των απίστευτων ισχυρισμών Βενιζέλου, ο οποίος δήλωσε ότι,  μετά την αποχώρησή του από το υπουργείο οικονομικών, πήρε μαζί του στο σπίτι του και αντίγραφο του αρχείου Λαγκάρτ το οποίο στην συνέχεια ξέχασε σε κάποιο συρτάρι του γραφείου του.
   Τέτοιου είδους δηλώσεις, σε μία εποχή που το πολιτικό σύστημα έχει οδηγήσει στην δυστυχία εκατομμύρια έλληνες, ισοδυναμούν με ράπισμα στο μάγουλο της κοινωνίας και φτύσιμο στο πρόσωπό της.
    Πολλοί διερωτούνται εάν το θράσος και η προκλητικότητα των αδίστακτων του καθεστώτος της μεταπολίτευσης απέναντι στην κοινωνία θα οδηγήσει στην εξέγερσή της. Εγώ δεν διερωτώμαι εάν θα εξεγερθεί , αλλά γιατί δεν έχει εξεγερθεί ακόμα. 

Τρίτη, 23 Οκτωβρίου 2012

ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΤΗΣ 20ΗΣ ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ ΣΤΗΝ ΙΣΛΑΝΔΙΑ

     Όταν η Ισλανδία χρεοκόπησε εξαιτίας της πτώχευσης των Τραπεζών της, οι πολίτες της χώρας δεν αρκέσθηκαν να διαμαρτύρονται, να βρίζουν ή να χειρονομούν εναντίον της κυβέρνησης. Απαίτησαν επίσης την διενέργεια δημοσίου διαλόγου  για τα αίτια της χρεοκοπίας, με στόχο την εξυγίανση και την αναμόρφωση του πολιτικού συστήματος της χώρας μέσω της θέσπισης νέου Συντάγματος, το οποιοίο δεν θα ήταν Σύνταγμα εκ των άνω αλλά από την βάση, δηλαδή από το λαό. 
   Προς τον σκοπό αυτόν εξελέγη 25 μελές Συνταγματικό Συμβούλιο, το οποίο ανέλαβε την σύνταξη σχεδίου νέου Συντάγματος κατόπιν δημόσιας διαβούλευσης. Μετά την δημόσια διαβούλευση, στην οποία συμμετείχε ενεργά μέσω του διαδικτύου μεγάλο μέρος των πολιτών, το σχέδιο Συντάγματος που διαμορφώθηκε τέθηκε σε (μη δεσμευτικό) συνταγματικό δημοψήφισμα , με σκοπό κατόπιν (και ανάλογα με το αποτέλεσμα) να τεθεί υπό την κρίση της βουλής , όπως προβλέπει το ισλανδικό Σύνταγμα. 
    Το δημοψήφισμα διεξήχθη , στις 20 Οκτωβρίου 2012. Οι ψηφοφόροι ρωτήθηκαν εάν εγκρίνουν κάποιες από τις εξής 6 προτάσεις που περιλαμβάνονται σε ένα νέο σχέδιο Συντάγματος που εκπονήθηκε από το Ισλανδικό Συνταγματικό Συμβούλιο:

  1. Θέλετε οι προτάσεις του Συνταγματικού Συμβουλίου να αποτελέσουν την βάση ενός νέου σχεδίου Συντάγματος;
  2. Στο νέο Σύνταγμα, θέλετε οι φυσικοί πόροι που δεν ανήκουν σε ιδιώτες να κηρυχθούν εθνική περιουσία;
  3. Θα θέλατε να δείτε διατάξεις του νέου Συντάγματος που να αφορούν την ιδρυθείσα (εθνική) εκκλησία στην Ισλανδία;
  4. Θα θέλατε να δείτε μια διάταξη στο νέο Σύνταγμα που να επιτρέπει την εκλογή συγκεκριμένων ατόμων στην βουλή (Althingi) περισσότερο από ό, τι συμβαίνει σήμερα;
  5. Θα θέλατε να δείτε μια διάταξη το νέο Σύνταγμα , η οποία θα παρέχει την ίδια βαρύτητα ψήφου σε όλα τα μέρη της χώρας;
  6. Θα θέλατε να δείτε μια διάταξη στο νέο Σύνταγμα που θα δηλώνει ότι ένα συγκεκριμένο ποσοστό του εκλογικού σώματος είναι σε θέση να απαιτεί την διενέργεια δημοψηφίσματος;

Αποτελέσματα (πηγή wikipedia):

Ερώτηση Για Κατά Κενό Άκυρος Σύνολο
Ψηφοφορίες % Ψηφοφορίες %
1 73.408 66,9 36.252 33,1 4.991 741 115.392
2 84.633 82,9 17.441 17,1 12.582 736 115.392
3 58.354 57,1 43.861 42,9 11.792 740 114.747
4 78.356 78,4 21.623 21,6 14.673 741 115.393
5 66.554 66,5 33.536 33,5 14.664 747
115.501
672.523 73,3 26.402 26,7 15.729 739 115.393
Εκλογικό σώμα 236.941 236.941
Συμμετοχή 48,9% 48,9%
  Το πολιτικό σύστημα και τα ελληνικά μμε, για ευνόητους λόγους, αποφεύγουν με κάθε τρόπο οποιαδήποτε αναφορά στο δημοψήφισμα της Ισλανδίας . Αλλά, στις 9 Νοεμβρίου 2012, σε πείσμα όλων αυτών που θέλουν η χώρα αυτή να ζει χωρίς ελπίδα, δέσμια του ελεεινού πολιτικού συστήματος, η  Katrin Oddsdotir, μέλος του 25μελούς Συνταγματικού Συμβουλίου της Ισλανδίας, θα έλθει στην Ελλάδα κατόπιν προσκλήσεως μελών της Πρωτοβουλίας για Ριζική Συνταγματική Αλλαγή και θα μιλήσει για το παράδειγμα της Ισλανδίας στην αίθουσα εκδηλώσεων του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών.


Παρασκευή, 19 Οκτωβρίου 2012

ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ Ή ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ;

Η ελληνική συνταγματική ιστορία διδάσκει ότι, μέχρι σήμερα, κάθε ριζική συνταγματική αλλαγή στην χώρα μας, αφενός αποτέλεσε προϊόν, όχι απευθείας του λαού, αλλά συντακτικής ή αναθεωρητικής βουλής και, αφετέρου διενεργήθηκε κατά παρέκκλιση ή παραβίαση της προβλεπόμενης διαδικασίας.
Ειδικότερα, μετά την επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου 1843, όταν ο Όθων συναίνεσε στην ψήφιση του πρώτου Συντάγματος από την αναγνώριση του ελληνικού κράτους, συγκροτήθηκε Συντακτική Βουλή από 244 πληρεξουσίους. Η Συντακτική Βουλή, η οποία ονομάσθηκε «η της Γ’ Σεπτεμβρίου εν Αθήναις Εθνική των Ελλήνων Συνέλευσις», συνήλθε στις 8 Νοεμβρίου 1843 και στις 26 Νοεμβρίου εξέλεξε 21μελή επιτροπή για να καταρτίσει σχέδιο συντάγματος. Η επιτροπή υπέβαλε το σχέδιό της στις 28 Δεκεμβρίου 1843, το τελικό σχέδιο ψηφίσθηκε στις 21 Φεβρουαρίου 1844 και υποβλήθηκε στον Όθωνα για παρατηρήσεις. Ο Όθων κύρωσε το Σύνταγμα στις 18 Μαρτίου 1844.
Το Σύνταγμα του 1844 δεν προέβλεπε καν διαδικασία αναθεώρησης. Ωστόσο, αυτό δεν εμπόδισε, μετά την κατάλυση της βασιλείας του Όθωνα την νύχτα της 1ης Οκτωβρίου 1862, την έκδοση ψηφίσματος  με το οποίο προκηρυσσόταν η άμεση σύγκληση συντακτικής εθνοσυνέλευσης, ήτοι συντακτικής βουλής. Στις εκλογές της 24-27 Νοεμβρίου 1862 για την ανάδειξη της συντακτικής βουλής εξελέγησαν 343 βουλευτές στους οποίους προστέθηκαν τον Ιούλιο 1864 και 84 εκπρόσωποι των Ιονίων νήσων. Η « β΄ εν Αθήναις των Ελλήνων Συνέλευσις» όπως ονομάσθηκε ακολούθησε την ίδια οδό με την προηγούμενη: Διόρισε  επιτροπή για την σύνταξη σχεδίου Συντάγματος. Η επιτροπή εργάσθηκε επί ένα περίπου χρόνο και υπέβαλε το σχέδιο στις 23 Δεκεμβρίου 1863. Τελικώς,  το Σύνταγμα του 1864 ψηφίσθηκε από την βουλή στις 17-10-1864 και κυρώθηκε από τον Βασιλέα Γεώργιο Α΄ στις 16 Νοεμβρίου 1864.
Το Σύνταγμα του 1864 προέβλεπε ιδιαίτερα αυστηρή αναθεωρητική διαδικασία, η οποία καθιστούσε απολύτως δυσχερή οποιαδήποτε προσπάθεια αναθεώρησής του,  κάτι που είχε επισημάνει προς την βουλή ακόμη και ο ίδιος ο Βασιλιάς. Ωστόσο, το Σύνταγμα του 1911, το οποίο εμφανίζεται ως αναθεώρηση του Συντάγματος του 1864, ουδόλως θεσπίσθηκε σύμφωνα με την προβλεπόμενη τότε διαδικασία του άρ. 107 του Συντάγματος 1864, ήτοι από τις βουλές δύο συνεχών περιόδων με πλειοψηφία των ¾ των μελών τους. Ψηφίσθηκε πάντως και πάλι από αναθεωρητική βουλή κατόπιν σχεδίου της κυβέρνησης Βενιζέλου και επεξεργασίας από 30μελή επιτροπή.
Σύμφωνα με το άρ. 108 του Συντάγματος του 1911, δεν επιτρεπόταν η αναθεώρηση ολόκληρου του Συντάγματος. Ωστόσο, το Σύνταγμα του 1925 αποτελεί νέο Σύνταγμα και δεν ψηφίσθηκε σύμφωνα με τις προβλέψεις του άρ. 108 του Συντάγματος του 1911. Χωρίς να προβλέπεται από το προηγούμενο Σύνταγμα, διενεργήθηκαν εκλογές για την ανάδειξη συντακτικής βουλής  398 μελών, η οποία ονομάσθηκε «Δ΄εν Αθήναις Συντακτική Συνέλευσις» και εν συνεχεία προκηρύχθηκε δημοψήφισμα με το οποίο ο λαός απεφάνθη μόνο επί του ζητήματος εάν η χώρα θα είχε πολίτευμα βασιλείας ή δημοκρατίας ψηφίζοντας υπέρ της δημοκρατίας με ποσοστό 69,95 %. Ήταν η πρώτη φορά που ο λαός αποφαινόταν άμεσα και όχι μέσω αντιπροσώπων. Ακολούθως, η βουλή ανέθεσε σε επιτροπή την σύνταξη σχεδίου Συντάγματος, το οποίο δεν τέθηκε σε ισχύ διότι μεσολάβησε η δικτατορία Παγκάλου. Τελικώς, μετά την πτώση του Παγκάλου θεσπίσθηκε το σχεδόν πανομοιότυπο με του 1925 Σύνταγμα του 1927 και πάλι από Συντακτική βουλή.
Το Σύνταγμα του 1927 προέβλεπε επίσης ότι αναθεωρούνται μόνο οι μη θεμελιώδεις διατάξεις του. Αλλά στις 10 Οκτωβρίου 1935 καταργήθηκε με ψήφισμα πραξικοπηματικού τύπου η αβασίλευτη δημοκρατία και επαναφέρθηκε σε ισχύ «προσωρινώς» και μέχρι την διενέργεια δημοψηφίσματος το Σύνταγμα του 1864/1911. Το δημοψήφισμα του 1935 ήταν προϊόν αισχρής νοθείας και ανέδειξε πολίτευμα βασιλείας με ποσοστό 97,88 % .
Μετά τον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο, το Σύνταγμα του 1952, το οποίο εμφανιζόταν ως αναθεώρηση του Συντάγματος 1864/1911 και προέβλεπε πολίτευμα βασιλευομένης δημοκρατίας, υπήρξε και πάλι προϊόν Αναθεωρητικής βουλής. Όπως και το Σύνταγμα του 1911, προέβλεπε  στο άρ. 108 ότι «δεν επιτρέπεται η αναθεώρηση ολόκληρου του Συντάγματος» αλλά επιπλέον όριζε ρητά ότι «ουδέποτε αναθεωρούνται οι διατάξεις του παρόντος Συντάγματος αι καθορίζουσαι την μορφήν του πολιτεύματος ως Βασιλευομένης Δημοκρατίας ως και αι θεμελιώδεις διατάξεις αυτού.» Ωστόσο, το Σύνταγμα  του 1975, το οποίο θεσπίσθηκε επίσης από αναθεωρητική βουλή, κατόπιν δημοψηφίσματος στο οποίο ο λαός απεφάνθη υπέρ της δημοκρατίας και κατά της βασιλείας, αγνόησε πλήρως τις απαγορεύσεις του προηγούμενου Συντάγματος.
Η ελληνική ιστορία διδάσκει ότι τα Συντάγματα αλλάζουν, όχι σύμφωνα με τις προβλέψεις τους, αλλά σύμφωνα με τον συσχετισμό πολιτικών δυνάμεων. Μέχρι σήμερα, όλα τα ελληνικά συντάγματα θεσπίσθηκαν από εκπροσώπους του  λαού και όχι απευθείας από τον ίδιο. Αλλά οι εποχές πλέον έχουν αλλάξει. Παγκοσμίως εισάγονται στην πολιτική ζωή θεσμοί άμεσης συμμετοχής των πολιτών. Πολλά συντάγματα (όπως λ.χ. της Ελβετίας, Γαλλίας, Ισπανίας, Ιταλίας) απαιτούν για την αναθεώρησή τους να αποφανθεί απευθείας ο λαός με διενέργεια δημοψηφίσματος. Στην  Ισλανδία αυτές τις ημέρες ολοκληρώνεται μία πρωτόγνωρη διαδικασία  υψηλού επιπέδου πολιτικής ζωής όπου οι πολίτες, μετά από δημόσια διαβούλευση, θα ψηφίσουν  για να θεσπιστεί το νέο Σύνταγμα της χώρας.
Η Ελλάδα δεν μπορεί να ζει στο παρελθόν. Οφείλει να αλλάξει το αναχρονιστικό Σύνταγμα του 1975, το οποίο αποτελεί αναθεώρηση των Συνταγμάτων 1864/1911/1952. Αλλά πρέπει να προβεί στην αλλαγή αυτή δημοκρατικά, μέσω δύο δημοψηφισμάτων, το πρώτο για να αποφασισθούν επακριβώς οι σκοπούμενες συνταγματικές αλλαγές  και το δεύτερο (αφού προηγουμένως εκλεγεί και επιτροπή κατάρτισης σχεδίου συντάγματος σύμφωνα με το πρώτο δημοψήφισμα) για την οριστική επικύρωση του σχεδίου Συντάγματος. Αυτονόητο είναι ότι θα πρέπει όλα τα ανωτέρω να διεξαχθούν μέσα από συνεχή δημόσια διαβούλευση.
Μία τέτοιου είδους διαδικασία συνταγματικής αλλαγής θα αποτελούσε από μόνη της μία επανάσταση στην πολιτική ζωή του τόπου ανάλογη  με την μεταρρύθμιση του Κλεισθένη στην αρχαία Αθήνα.

( Αναδημοσίευση από την ιστοσελίδα της Πρωτοβουλίας για ριζική συνταγματική αλλαγή - www.neosyntagma.net)

Πέμπτη, 11 Οκτωβρίου 2012

ΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΛΗΣΤΕΙΑΣ

  Όταν προ τριών ετών, στις εκλογές του Οκτωβρίου του 2009, οι πολίτες προσέρχονταν να ψηφίσουν με βάση τις υποσχέσεις του Γιώργου Παπανδρέου για αυξήσεις μισθών και συντάξεων , αλλαγή του κράτους, διαφάνεια και ευμάρεια, ουδείς ανυποψίαστος φανταζόταν τι θα επακολουθούσε.
   Αλλά η πραγματικότητα υπήρξε αμείλικτη. Πολύ γρήγορα οι υποσχέσεις αποδείχθηκαν απατηλά λόγια ανεύθυνων και ασυνείδητων ανθρώπων και η χώρα εισήλθε στον αστερισμό των μνημονίων. Το σύνθημα "λεφτά υπάρχουν" έδωσε τη θέση του στο σύνθημα "αλλάζουμε ή βουλιάζουμε" και έκτοτε οι τρεις κυβερνήσεις που ανέλαβαν την διακυβέρνηση της χώρας διακηρύττουν την βούληση να προβούν σε διαρθρωτικές αλλαγές για να σώσουν την χώρα.
  Η χώρα είναι χρεοκοπημένη και κλινικά νεκρή , συντηρούμενη τεχνητά στην ζωή από τους δανειστές της.
    Πέρασαν τρία χρόνια από τον Οκτώβριο του 2009 και η σημερινή είναι η 3η κυβέρνηση επίδοξων σωτήρων.
     Επί τρία ολόκληρα έτη , όλοι αυτοί οι σωτήρες:
   Δεν έκαναν τίποτε απολύτως για την καταπολέμηση της διαφθοράς που ήταν βασική αιτία της κατασπατάλησης του δημοσίου χρήματος και της χρεοκοπίας.
    Δεν αξιοποίησαν  ούτε κατ' ελάχιστο την δημόσια περιουσία. Το κράτος δεν γνωρίζει την ακίνητη περιουσία του, μισθώνει ακίνητα ιδιωτών αντί να χρησιμοποιεί τα δικά του, αφήνει την περιουσία του ανεκμετάλλευτη , έρμαιο των καταπατητών και των καιροσκόπων.
     Δεν αξιοποίησαν ούτε στο ελάχιστο τον πλούσιο ορυκτό πλούτο της χώρας.
    Δεν κατήργησαν ούτε έναν από τους πολλούς άχρηστους δημόσιους οργανισμούς που υπάρχουν για να προσλαμβάνουν και να αμείβουν παχυλά τους κρατικοδίαιτους του πολιτικού συστήματος.
    Δεν τιμώρησαν ούτε έναν από τους καταχραστές του δημοσίου, που διέλυσαν την χώρα. Ουδείς λογοδότησε ενώπιον της δικαιοσύνης. Απεναντίας, συντελείται πρωτοφανής και απροσχημάτιστη συγκάλυψη σκανδάλων.
   Δεν εμφάνισαν ούτε ένα σοβαρό σχέδιο αξιοποίησης των συγκριτικών πλεονεκτημάτων της χώρας (φυσικό περιβάλλον, μνημεία πολιτισμού, ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, τουρισμός, παραγωγή γεωργικών προϊόντων με ονομασία προέλευσης).
    Δεν περιέκοψαν κανένα σχεδόν από τα προνόμια των βουλευτών, των μελών των κυβερνήσεων και της κουστωδίας τους.
   Αποφεύγουν με κάθε τρόπο ακόμη και την συζήτηση για την αλλαγή του ελεεινού πολιτικού συστήματος, ήτοι για την ανάγκη ριζικής συνταγματικής αλλαγής, η οποία θα έπρεπε να είναι το βασικό αντικείμενο δημοσίου διαλόγου μίας χώρας η οποία οδηγήθηκε στην κατάρρευση και στην υποδούλωση έναντι των δανειστών της.
    Επί τρία ολόκληρα έτη οι σωτήρες της χώρας δεν έκαναν τίποτε από τα παραπάνω. Έκαναν και κάνουν όμως ένα πράγμα συνεχώς: Καταληστεύουν την περιουσία των πολιτών όπως η βδέλλες, τα υδρόβια σκουλήκια  που μας πίνουν  το αίμα.

Παρασκευή, 5 Οκτωβρίου 2012

ΤΟ ΑΡΧΕΙΟ ΤΩΝ 2000 ΚΑΤΑΘΕΤΩΝ ΤΗΣ ΕΛΒΕΤΙΑΣ ΚΑΙ Ο ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ

     Ο Ευάγγελος Βενιζέλος, πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και πρώην καθηγητής του συνταγματικού δικαίου, δήλωσε ότι το ηλεκτρονικό αρχείο των 2.000  Ελλήνων μεγαλοκαταθετών της Ελβετίας το οποίο είχε στο γραφείο του και παρέδωσε στην κυβέρνηση μετά τον σάλο που ξέσπασε όταν αποκαλύφθηκε ότι  το εν λόγω αρχείο παραδόθηκε από την διευθύντρια του ΔΝΤ στον Έλληνα υπουργό Οικονομικών και κατόποιν χάθηκαν τα ίχνη του, αποτελεί αντίγραφο το οποίο έβγαλε από το πρωτότυπο που του παραδόθηκε ατύπως όταν ανέλαβε υπουργός οικονομικών.
   Ωστόσο, στο σημείο αυτό , πέρα από το αυτονόητο ερώτημα , πώς ακριβώς διενεργείται η παράδοση - παραλαβή ενός υπουργείου στο ελληνικό κράτος και πέρα από τα ερωτηματικά περί της σκοπιμότητας του κ. Βενιζέλου να κρατήσει για τον εαυτό του αντίγραφο αυτού του αρχείου όταν αποχώρησε από την κυβέρνηση και το υπουργείο οικονομικών, ανακύπτουν τα εξής ζητήματα ποινικού δικαίου που αφορούν την παράνομη λήψη αντιγράφου από αρχείο προσωπικών δεδομένων και μάλιστα δημόσια αρχής:
    Σύμφωνα με το άρ. 22 παρ. 4 , 6 και 7 του  νόμου 2472\1997:
"4. Οποιος χωρίς δικαίωμα επεμβαίνει με οποιονδήποτε τρόπο σε αρχείο δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα ή λαμβάνει γνώση των δεδομένων αυτών ή τα αφαιρεί, αλλοιώνει, βλάπτει, καταστρέφει, επεξεργάζεται, μεταδίδει, ανακοινώνει, τα καθιστά προσιτά σε μη δικαιούμενα πρόσωπα ή επιτρέπει στα πρόσωπα αυτά να λάβουν γνώση των εν λόγω δεδομένων ή τα εκμεταλλεύεται με οποιονδήποτε τρόπο, τιμωρείται με φυλάκιση και χρηματική ποινή και αν πρόκειται για ευαίσθητα δεδομένα με φυλάκιση τουλάχιστον ενός (1) έτους και χρηματική ποινή τουλάχιστον ενός εκατομμυρίου (1.000.000) έως δέκα εκατομμυρίων (10.000.000) δραχμών, αν η πράξη δεν τιμωρείται βαρύτερα από άλλες διατάξεις.
.................................................................................................................................................................
6. Αν ο υπαίτιος των πράξεων των παρ. 1 έως 5 του παρόντος άρθρου είχε σκοπό να προσπορίσει στον εαυτό του ή σε άλλον παράνομο περιουσιακό όφελος, ή να βλάψει τρίτον, επιβάλλεται κάθειρξη έως δέκα 10 ετών και χρηματική ποινή τουλάχιστον δύο εκατομμυρίων (2.000.000) δραχμών έως δέκα εκατομμυρίων (10.000.000) δραχμών.
7. Αν από τις πράξεις των παρ.1 έως και 5 του παρόντος άρθρου προκλήθηκε κίνδυνος για την ελεύθερη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος ή για την εθνική ασφάλεια, επιβάλλεται κάθειρξη και χρηματική ποινή τουλάχιστον πέντε εκατομμυρίων (5.000.000) δραχμών έως δέκα εκατομμυρίων (10.000.000) δραχμών."
       Νομίζω ότι  στα ανωτέρω ζητήματα , μόνο η εισαγγελική έρευνα μπορεί να δώσει επαρκή απάντηση.

Κυριακή, 30 Σεπτεμβρίου 2012

Ο ΑΜΑΡΤΩΛΟΣ ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΑΙ Ο ΨΕΥΤΗΣ ΦΡΑΝΣΟΥΑ

  Ο Αντώνης Σαμαράς και ο Φρανσουά Ολλάντ εξελέγησαν πρόσφατα, περίπου την ίδια περίοδο, ο μεν Πρωθυπουργός της Ελλάδας , ο δε Πρόεδρος της Γαλλίας.
   Ο κ. Σαμαράς ανέλαβε την ηγεσία της ΝΔ μετά την εκλογική ήττα του κόμματος τον Οκτώβριο 2009. Όταν η χώρα οδηγήθηκε στο μνημόνιο, ο κ. Σαμαράς και το κόμμα του αρνήθηκαν να το ψηφίσουν. Επί δύο και πλέον έτη ο αντιμνημονιακός Αντώνης εμφανιζόταν κάθε λίγο και λιγάκι στο Ζάππειο για να δηλώσει ότι θα καταργήσει το μνημόνιο, θα διαπραγματευθεί με τους δανειστές και θα εφαρμόσει νέο πρόγραμμα στηριγμένο στην μαγική λέξη της ανάπτυξης, σύμφωνα με το οποίο, ως εκ θαύματος, θα αυξάνονταν οι μισθοί και οι συντάξεις, θα μειώνονταν οι φόροι και θα εξαφανιζόταν το δημοσιονομικό έλλειμμα της χώρας.
   'Οταν παραιτήθηκε ο σοσιαλιστής πρώην συγκάτοικος και συμφοιτητής του, Γιώργος Παπανδρέου, ο οποίος θα μείνει στην ιστορία για την φράση "λεφτά υπάρχουν", ο Αντώνης Σαμαράς ξέχασε τους λεονταρισμούς και απέστειλε στους δανειστές επιστολή ότι θα τηρήσει τις δεσμεύσεις του μνημονίου. Ωστόσο, ενόψει και των εκλογών όπου ήλπιζε να πραγματοποιήσει το όνειρό του και να γίνει πρωθυπουργός, συνέχισε και πάλι τις βόλτες στο Ζάππειο, όπου αυτή την φορά υποσχόταν ότι έχει βρει ισοδύναμα μέτρα ύψους 18 δις για να αποτρέψει τις οριζόντιες περικοπές μισθών και συντάξεων.
     Με όλα αυτά και με άλλα ο Αντώνης Σαμαράς έγινε Πρωθυπουργός. Αλλά τότε ξέχασε και τις αντιμνημονιακές κορώνες και την επαναδιαπραγμάτευση και εμφανίστηκε στο Βερολίνο δηλώνοντας ότι θα τηρήσει στο ακέραιο τις δεσμεύσεις των μνημονίων. Όταν κάποιος ξένος δημοσιογράφος του θύμιζε τι έλεγε τα προηγούμενα χρόνια αρκέσθηκε στην φράση "ουδείς αναμάρτητος".
     Αντίστοιχης επικοινωνιακής έμπνευσης ήταν και η προεκλογική τακτική του Φρανσουά Ολλάντ, ο οποίος εξελέγη Πρόεδρος της Γαλλίας με το σύνθημα της  ανάπτυξης αντί της λιτότητας και με εξαγγελίες για γενναίες  αυξήσεις μισθών και συντάξεων.
     Σήμερα, ο κύριος Σαμαράς και η κυβέρνηση συνεργασίας ΝΔ - ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ, όχι μόνο έχουν ξεχάσει όλα τα ισοδύναμα μέτρα που δήθεν είχαν στην αντζέντα τους αλλά ετοιμάζονται να ψηφίσουν και να εφαρμόσουν πρόγραμμα οριζόντιων περικοπών και γιγαντιαίας αύξησης φόρων, το οποίο θα ισοπεδώσει την κοινωνία. Ομοίως και η κυβέρνηση του Ολλάντ ξέχασε απολύτως τις εξαγγελίες περί ανάπτυξης και αντ' αυτής επιχειρεί να εφαρμόσει προϋπολογισμό σκληρής λιτότητας.
      Στην αρχαία αθηναϊκή δημοκρατία , μία φορά κάθε χρόνο, στην διάρκεια της έκτης Πρυτανείας, η Εκκλησία του Δήμου ασχολείτο με καταγγελίες των πολιτών εναντίον εκείνων που έδωσαν ψεύτικες υποσχέσεις στο λαό (Αριστοτέλους, Αθηναίων Πολιτεία, 43). 
      Ως γνωστόν ο Πέλέκυς της αθηναϊκης δημοκρατίας υπήρξε βαρύς για πολλούς ψεύτες και, ως εκ τούτου, θα πρέπει να αποτελέσει παράδειγμα για τους λαούς της Ευρώπης που πλέον εξεγείρονται εναντίον όλων εκείνω που τους εξαπατούν.

Κυριακή, 23 Σεπτεμβρίου 2012

ΤΟ ΤΣΙΜΠΗΜΑ ΤΗΣ ΣΦΗΚΑΣ

"Δυστυχώς ανάμεσά μας μερικοί χωρίς κεντρί,
 κάθονται όμοιοι με κηφήνες. Άνεργοι, ξεκούραστοι
 τρων τους φόρους μας, που ιδρώτας χρειάζεται να μαζευτούν.
Μα ο μεγάλος πόνος είναι το μισθό να μας ρουφούν 
κάποιοι που γι' αυτόν τον τόπο δεν στρατεύτηκαν ποτέ, 
χέρια αρόζιαστα, που λόγχη δεν αγγίξανε ή κουπί.
Με δυο λόγια να η δική μας γνώμη ποια είναι: Όποιος  κεντρί
Αθηναίος δεν έχει βγάλει, να μην παίρνει τριώβολο."
(Αριστοφάνη,  Σφήκες, χορός, μετάφραση: Θ. Σταύρου) 
 
    Οι Σφήκες χρονολογούνται στο 422 π.Χ.. Σφήκες είναι οι δικαστές. Ανάμεσά τους ο Φιλοκλέων, ο οποίος είχε εθιστεί να δικάζει και να τιμωρεί. Νόμιζε ότι ασκούσε εξουσία, και αμειβόταν πλουσιοπάροχα,  αλλά ο υιός του Βδελυκλέων τον έκανε να συνειδητοποιήσει ότι ήταν θύμα των δημαγωγών που έδιναν στους δικαστές τα ψίχουλα και εισέπρατταν εκείνοι την μερίδα του λέοντος.      
   Στην Ελλάδα της μεταπολίτευσης η δικαστική εξουσία ουδέποτε όρθωσε το ανάστημά της. Αρκείτο  να εισπράττει αυξημένους μισθούς και δεν ασχολήθηκε ποτέ με την κάθαρση του δημόσιου βίου από τα τρωκτικά που πλούτιζαν σε βάρος της χώρας. Βεβαίως, δεν μπορούσε να αγγίξει και τους πιο υψηλά ιστάμενους, διότι το Σύνταγμα απαγορεύει την δίωξη των βουλευτών και των μελών της κυβέρνησης χωρίς την άδεια της βουλής. Έτσι επαναπαύτηκε και , πέραν των μισθών, ουδέποτε διεκδίκησε περισσότερα.
    Σήμερα όμως, ακόμη και οι μισθοί περικόπτονται. Και οι δικαστές ζητούν την αξιοπρέπειά τους. Ταυτόχρονα ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου ανακάλυψε ότι εδώ και μήνες ο ΣΔΟΕ ελέγχει 32 πολιτικά πρόσωπα για παράνομο πλουτισμό και ζήτησε τους σχετικούς φακέλους. Ο Σαμαράς έδωσε εντολή να δοθούν οι φάκελοι, κάποια ΜΜΕ άρχισαν να αναφέρουν συγκεκριμένα ονόματα  που όπως λένε ότι ήταν γνωστά για την δράση τους , αλλά ήδη από πηγές του ΣΔΟΕ , το οποίο δεν είναι τίποτε άλλο παρά μία υπηρεσία του δημοσίου υπαγόμενη στην εκτελεστική εξουσία, άρχισε να διαδίδεται ότι στοιχεία εναντίον πολιτικών δεν υπάρχουν!
     Αύριο ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου θα περιμένει στο γραφείο του τους φακέλους του ΣΔΟΕ. Κατόπιν, εάν αυτοί οι φάκελοι περιλαμβάνουν στοιχεία για βουλευτές , υπουργούς ή πρωθυπουργούς, θα πρέπει να ζητήσει την άδεια της βουλής για να ασκηθεί ποινική δίωξη.
     Η σφήκα απειλεί αλλά δεν τσιμπάει πάντοτε. Αλλά και να τσιμπήσει , πόσο επικίνδυνο άραγε είναι το κεντρί της;

Τετάρτη, 19 Σεπτεμβρίου 2012

ΟΙ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΣΥΛΛΗΨΗΣ ΚΑΙ ΔΙΩΞΗΣ ΤΩΝ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΟΙΝΙΚΗ ΔΙΚΟΝΟΜΙΑ

    Με αφορμή τα γνωστά επεισόδια εναντίον μεταναστών στα οποία πρωταγωνίστησαν και βουλευτές της Χρυσής Αυγής, ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη Νίκος Δένδιας, φέρεται να έδωσε εντολή στην ΕΛ.ΑΣ. να συλλαμβάνει ακόμη και βουλευτές, στην περίπτωση κατά την οποία τελούνται αδικήματα, όπως η αντιποίηση αρχής και η άσκηση σωματικής ή ψυχολογικής βίας.  Λίγο αργότερα όμως ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου τον διέψευσε δηλώνοντας ότι η σύλληψη βουλευτή χωρίς προηγούμενη άδεια της βουλής είναι δυνατή μόνο για αυτόφωρα κακουργήματα (στα οποία ασφαλώς δεν περιλαμβάνεται το αδίκημα της αντιποίησης αρχής, που σύμφωνα με το άρ. 175 ΠΚ είναι ελαφρύ πλημμέλημα τιμωρούμενο με ποινή φυλάκισης μέχρι ενός έτους ή χρηματική ποινή, ούτε βεβαίως οι σωματικές βλάβες, εκτός από την σκοπούμενη βαριά σωματική βλάβη ή την σωματική βλάβη που επιχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο του παθόντος κατ'. άρ. 309 -310 ΠΚ).
    Με την παραπάνω δήλωσή τοπυ ο Εισαγγελέας του Αρείου επανέφερε στην τάξη τον δημαγωγό υπουργό της δήθεν προστασίας του πολίτη: Πράγματι, σύμφωνα με το άρ. 62 του Συντάγματος  "όσο διαρκεί η βουλευτική περίοδος, ο βουλευτής δεν διώκεται , ούτε συλλαμβάνεται , ούτε φυλακίζεται, ούτε με άλλο τρόπο περιορίζεται χωρίς άδεια του Σώματος. ... Η άδεια θεωρείται ότι δεν δόθηκε, αν η βουλή δεν αποφανθεί μέσα σε τρεις μήνες αφότου η αίτηση του εισαγγελέα για δίωξη διαβιβάστηκε στον Πρόεδρο της Βουλής. ... Δεν απαιτείται άδεια για τα αυτόφωρα κακουργήματα." Εξάλλου , σύμφωνα με το άρ. 54 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, μέχρι την χορήγηση της αδείας από την βουλή δεν επιτρέπεται να ενεργηθεί καμία ανακριτική πράξη η οποία να θίγει το πρόσωπο εκείνου για την δίωξη του οποίου ζητείται η άδεια.
      Είναι φανερό ότι το Σύνταγμα και οι νόμοι παρέχουν τέτοια προνόμια και ασυλία στους βουλευτές και κυβερνώντες, ώστε η κοινωνία , αλλά και η δικαστική εξουσία, τίθενται σε θέση υποτέλειας. Ακόμη και στην περίπτωση όπου διαπράττεται μπροστά στα μάτια της κοινωνίας αυτόφωρο έγκλημα, η ισχύουσα τάξη απαγορεύει στην δικαστική εξουσία, όχι μόνο να συλλάβει τον βουλευτή, αλλά ούτε καν να ασκήσει ποινική δίωξη σε βάρος του, ή να προβεί σε οπιαδήποτε ανακριτική πράξη (λ.χ.σωματική έρευνα) εφόσον θίγεται το πρόσωπό του. Απεναντίας , αναγκάζει τον εισαγγελέα να εκλιπαρεί την βουλή να χορηγήσει την άδεια δίωξης και τον εξευτελίζει, διότι επιτρέπει στην βουλή να μην αποφανθεί καν επί του σχετικού αιτήματος και αφού περάσουν τρεις μήνες περιφρόνησης της δικαστικής εξουσίας, η σιωπή να θεωρείται άρνηση παροχής της άδειας!
    Ο κ. Δένδιας γνωρίζει ασφαλώς όλες αυτές τις διατάξεις του συντάγματος και των νόμων, αλλά επιχείρησε να παραπλανήσει τον ελληνικό λαό. Το έπραξε συνειδητά ,αφενός για να δείξει ότι δήθεν είναι σκληρός απέναντι στην Χρυσή Αυγή και, αφετέρου, για να αποκρύψει μία ακόμη άθλια συνταγματική διάταξη που χωρίζει τους Έλληνες σε Πατρίκιους και Πληβείους.

Δευτέρα, 17 Σεπτεμβρίου 2012

Η ΘΛΙΒΕΡΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΕΝΟΣ ΑΡΧΗΓΟΥ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΚΟΜΟΥΝΙΣΤΗΣ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΟΝ ΣΥΡΙΖΑ ΑΛΛΑ ΑΝΑΚΑΛΥΨΕ ΟΤΙ ΝΙΩΘΕΙ ΠΑΣΟΚ

   Ο Αλέξης Τσίπρας έχει κομουνιστικό παρελθόν, όπως άλλωστε οι περισσότεροι σύντροφοι που αργότερα εντάχθηκαν στον Συνασπισμό της λεγόμενης ριζοσπαστικής Αριστεράς. Όπως αναφέρουν συμφοιτητές του, ως φοιτητής στο Πολυτεχνείο αρκείτο να ασχολείται με τον συνδικαλισμό και δεν ενδιαφερόταν πολύ για τα μαθήματα, τα οποία ούτως ή άλλως "περνούσε". 
  Προστάτης του και άνθρωπος που τον ανάδειξε κομματικά φέρεται ο γνωστός αγωνιστής της αριστεράς Αλέκος Αλαβάνος, επί πολλά έτη ο πιο πλούσιος βουλευτής της ελληνικού κοινοβουλίου.
   O Αλέξης Τσίπρας διαδέχθηκε τον Αλέκο Αλαβάνο το 2008 στην προεδρεία του Συνασπισμού και εκλέχθηκε αρχηγός της κοινοβουλευτικής ομάδας ΣΥΡΙΖΑ. Αλλά κατόπιν ήλθε σε ρήξη με τον μέντορά του. Και τότε σιγά - σιγά με την πάροδο του χρόνου και κυρίως μετά την εκλογική άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ που τον έφερε σε θέση αξιωματικής αντιπολίτευσης, ο Αλέξης Τσίπρας ανακάλυψε ότι ιδεολογικά είναι ... ΠΑΣΟΚ! 
    Στις 3 Σεπτεμβρίου ο κ. Τσίπρας, αντί να θυμηθεί την λαϊκή επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου 1843 εναντίον του Όθωνα με αίτημα την θέσπιση Συντάγματος, προτίμησε να γιορτάσει την επέτειο της διακήρυξης της 3ης του Σεπτέμβρη 1974 και της ίδρυσης του ΠΑΣΟΚ.
    Χθες ο κ. Τσίπρας βρέθηκε στην Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης και παραχώρησε την καθιερωμένη συνέντευξη τύπου. Ο νεαρότερος αρχηγός αξιωματικής αντιπολίτευσης και μόνος αρχηγός κόμματος που έχει γεννηθεί μετά την μεταπολίτευση δεν είχε να αναφέρει ούτε μία  πρόταση για την ριζική θεσμική μεταρρύθμιση του φαύλου πολιτικού συστήματος. Αναφέρθηκε σε αγώνες των εργαζομένων, στην ανάγκη ο λαός να έλθει στην εξουσία, αλλά δεν υπέδειξε με ποιον τρόπο θα κυβερνήσει ο λαός. Προφανώς μέσω του ιδίου, όπως κυβέρνησε και το 1981 μέσω του Ανδρέα Παπανδρέου και της πασοκικής αλλαγής.
   Το περασμένο καλοκαίρι ευρισκόμενος σε κάποιο χωριό της Ηπείρου έτυχε να συνομιλήσω με παράγοντα του προοδευτικού ΣΥΡΙΖΑ, γνωστό για τους αγώνες του με αίτημα την προστασία του ποταμού Αράχθου. Μιλήσαμε για το μημόνιο και την χρεοκοπία της χώρας και του είπα ότι η χώρα χρειάζεται ριζοσπαστικές και δημοκρατικές θεσμικές  αλλαγές. Με ρώτησε τι εννοώ και του ανέφερα ως πρώτο παράδειγμα την ανάγκη να θεσπιστεί η διενέργεια δημοψηφίσματος κατόπιν λαϊκής πρωτοβουλίας, ώστε να μπορεί ο λαός με δική του πρωτοβουλία να προκαλεί δημοψήφισμα για θέσπιση ή κατάργηση νόμου. Μου απάντησε ότι δεν του αρέσει πολύ αυτή η ιδέα και όταν τον ρώτησα για ποιον λόγο μου είπε ότι δεν εμπιστεύεται την δημηγορία του λαού.
   Τελικά η δημοκρατία είναι δύσκολο πράγμα ειδικά όταν έχεις μάθει σε όλη σου τη ζωή πώς με μία μικρή μειοψηφία να καταδυναστεύεις την μεγάλη πλειοψηφία .     

Σάββατο, 15 Σεπτεμβρίου 2012

ΟΙ ΚΡΥΦΟΙ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΙ ΤΑ ΠΡΟΦΑΝΗ ΨΕΥΔΗ ΚΑΙ ΤΑ ΕΝΟΧΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΩΝ ΕΚΠΡΟΣΩΠΩΝ ΤΟΥ ΛΑΟΥ

   Περί τα τέλη του 2011 ο Έλληνας βουλευτής του ελβετικού κοινοβουλίου  Ιωσήφ Ζησιάδης είχε δηλώσει ότι η συμφωνία της Ελλάδας με την Ελβετία για τη φορολόγηση των εκεί ελληνικών καταθέσεων καθυστερεί σκοπίμως διότι υπάρχουν πολλοί βουλευτές οι οποίοι διατηρούν μεγάλους λογαριασμούς σε ελβετικές τράπεζες.
  Προκειμένου να καθησυχάσει κάπως την λαϊκή οργή μετά από αυτές τις αποκαλύψεις, ο τότε Πρόεδρος της Βουλής κ. Πετσάλνικος είχε δηλώσει ότι η Βουλή θα καλέσει τον κ. Ζησιάδη να δώσει περαιτέρω εξηγήσεις. Στην συνέχεια όμως, αντί  να κληθεί ο κ. Ζησιάδης, προτιμήθηκε να αναλάβει την έρευνα η επιτροπή της βουλής η οποία ως γνωστόν ερευνά με μεγάλη επιτυχία και διαφάνεια σύμφωνα και με τους ορισμούς του Συντάγματος τα οικονομικά των βουλευτών και των κομμάτων.
  Όπως ήταν επόμενο, η υπόθεση έκτοτε έλαβε χαρακτήρα φαρσοκωμωδίας. Όταν ζητήθηκε η συνδρομή των ιδίων των βουλευτών ώστε να συναινέσουν σε άρση του τραπεζικού απορρήτου τους, αρχικώς την αποδέχθηκαν ελάχιστοι, ενώ οι βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας αρνήθηκαν στο σύνολό τους με την δικαιολογία ότι θα καταρρακωνόταν το κύρος της χώρας.
     Αλλά και όσον αφορά αυτούς που συναίνεσαν, αντί να προηγηθεί συνεννόηση με την ελβετική κυβέρνηση και αποστολή σχετικών αιτημάτων προς κάθε ελβετική τράπεζα ξεχωριστά και σύμφωνα με το ελβετικό δίκαιο, απεστάλη μία πρόχειρη και γενική αίτηση συνοδευόμενη από  σχετικές εξουσιοδοτήσεις , η οποία δεν απευθυνόταν προς κάθε τράπεζα ξεχωριστά , αλλά προς το Υπουργείο Εξωτερικών της Ελβετίας προκειμένου να διαβιβαστεί στην Ένωση Ελβετών Τραπεζιτών,  η οποία ήταν αναρμόδια!
     Ακολούθως η Ένωση Ελβετών Τραπεζιτών απέρριψε το αίτημα της Βουλής να ανοίξουν οι όποιοι λογαριασμοί Ελλήνων βουλευτών στην Ελβετία με την αιτιολογία ότι « δεν είναι πολιτική της Ένωσης Ελβετών Τραπεζιτών να προωθεί αιτήσεις με τέτοιο γενικό περιεχόμενο στο σύνολο των μελών της και ότι τα μέλη του Κοινοβουλίου, μπορούν να απευθυνθούν απευθείας στις τράπεζές τους σε περίπτωση που διατηρούν λογαριασμό στην Ελβετία." Πρόσθεσαν επίσης ότι "οι ελβετικές τράπεζες ωστόσο, δεν είναι υποχρεωμένες να εκδώσουν διαβεβαιώσεις πως ένα συγκεκριμένο πρόσωπο δεν διατηρεί λογαριασμό σ' αυτές" και "μάλιστα, η πολιτική ορισμένων τραπεζών, ενδεχομένως είναι να μην εκδίδουν τέτοιες αρνητικές διαβεβαιώσεις».
   Οι παραπάνω απαντήσεις παρασχέθηκαν με e-mail της 25ης Απριλίου και 11ης Μαΐου 2012, αλλά η Βουλή απέκρυψε από τους πολίτες την ύπαρξή τους μέχρι σήμερα.
     Περιττό δε να αναφερθεί ότι η Βουλή δεν προέβη σε καμία άλλη ενέργεια ούτε βεβαίως επιχείρησε να άρει με οποιονδήποτε τρόπο τα νομικά κωλύματα.
     Άλλωστε δεν είχαν χρόνο. Μετά τις εκλογές έπρεπε να διορίσουν τους συγγενείς τους στο στρατό των "συμβούλων " τους. 

Τετάρτη, 12 Σεπτεμβρίου 2012

ΕΡΡΕΙ ΤΑ ΚΑΛΑ

   Το 411 π.Χ. οι Λακεδαιμόνιοι  υπέστησαν πανωλεθρία από τους Αθηναίους στην Κύζικο της Προποντίδας, όπου σκοτώθηκε ο αρχηγός τους  Μίνδαρος και έχασαν το σύνολο του στόλου τους. Τότε ο Ιπποκράτης, υπασπιστής του Μίνδαρου, έστειλε στην Σπάρτη το εξής μήνυμα, όπου περιέγραφε με τον χαρακτηριστικό λακωνικό τρόπο το μέγεθος της συμφοράς, την ολοκληρωτική καταστροφή των πλοίων και το τραγικό αδιέξοδο του στρατού: " Έρρει τα κάλα. Μίνδαρος απεσσύα. Πεινώντι τώνδρες. Απορίομες τι χρη δραν." (μετ.: "Χάθηκαν τα πλοία. Ο Μίνδαρος χάθηκε. Πεινούν οι άνδρες. Δεν ξέρουμε τι να κάνουμε." Ξεν. Ελληνικά, Α΄,  124). 
   Εάν θέλεις να παραδεχθείς την καταστροφή δεν ταιριάζουν πολλά λόγια. Αλλά στην σύγχρονη Ελλάδα εκείνοι που ευθύνονται για την καταστροφή δεν θέλουν να την παραδεχθούν. Επί τρία έτη, αντί να φανούν -έστω και την ύστατη ώρα- ειλικρινείς απέναντι στο λαό και να ομολογήσουν, όπως έπραξε στο παρελθόν ο Χαρίλαος Τρικούπης, ότι "δυστυχώς επτωχεύσαμε", υπόσχονται ψευδώς ότι δήθεν δεν πρόκειται να εφαρμόσουν το μνημόνιο, ότι θα διαπραγματευθούν με τους δανειστές, ότι δεν θα πλήξουν τους πολίτες αλλά θα εφαρμόσουν δήθεν μαγικά ισοδύναμα μέτρα και άλλα ψεύδη τα οποία διατυμπανίζουν πομπωδώς στο Ζάππειο και όπου αλλού τους δοθεί η ευκαιρία.
  Δυστυχώς όμως η αλήθεια είναι πικρή και περιγράφεται λακωνικά: Η χώρα χρεοκόπησε. Δεν υπάρχουν ισοδύναμα μέτρα. Η χρεοκοπία της χώρας συνεπάγεται και την χρεοκοπία των πολιτών της.
  Όσο πιο γρήγορα αντιληφθούμε αυτή την πικρή αλήθεια, τόσο συντομότερα θα πάψουμε να πιστεύουμε τους μνημονιακούς και αντιμνημονιακούς επίδοξους σωτήρες που επιχειρούν να μας εξαπατήσουν και θα κάνουμε το μόνο ρεαλιστικό και λογικό πράγμα που μπορεί να αποφασίσει ένας λαός όταν η χώρα του καταστράφηκε: Να τιμωρήσουμε τους υπαίτιους της καταστροφής και να αλλάξουμε εκ βάθρων το σαθρό πολιτικό σύστημα.

Δευτέρα, 3 Σεπτεμβρίου 2012

Η ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΤΗΣ 3ΗΣ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 1843

     3 Σεπτεμβρίου είναι η επέτειος της εξέγερσης της στρατιωτικής φρουράς και του λαού των Αθηνών το έτος 1843, με αίτημα την θέσπιση Συντάγματος.
    Ο ελληνικός λαός , αμέσως από την έναρξη της επανάστασης του 1821, επηρεασμένος από το σχέδιο Συντάγματος του Ρήγα, την Ελληνική Νομαρχία του Ανώνυμου Έλληνα, αλλά και γενικότερα από τις ιδέες του νεοελληνικού διαφωτισμού, έσπευσε να εκδηλώσει με αδιαφιλονίκητο τρόπο την βούλησή του να διοικείται δημοκρατικά. Έτσι, ψηφίσθηκαν τα επαναστατικά Συντάγματα της Επιδαύρου (1822), του Άστρους (1823) και της Τροιζήνας (1827). Παράλληλα όμως, ο καταστροφικός εμφύλιος πόλεμος που είχε οδηγήσει σε πλήρη ακυβερνησία, αλλά και η τουρκική απειλή, οδήγησαν το έτος 1828 στην απόφαση της βουλής να αναστείλει την ισχύ του δημοκρατικού Συντάγματος της Τροιζήνας και να αναθέσει όλες τις εξουσίες στον Κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια.
   Μετά την δολοφονία του Καποδίστρια στις 27 Σεπτεμβρίου του 1831 ακολούθησε νέα περίοδος αναρχίας και εμφυλίου πολέμου μέχρι την έλευση του Όθωνα με την Συνθήκη του Λονδίνου της 7ης Μαϊου 1832. 
    Η ανάληψη της βασιλείας από τον Όθωνα χαιρετίστηκε με ανακούφιση προκειμένου να θέσει τέρμα στην αναρχία. Αλλά ο Όθων, όπως και η αντιβασιλεία που προηγήθηκε μέχρι την ενηλικίωσή του, κυβέρνησαν απολυταρχικά. Μολονότι, η συνδιάσκεψη του Λονδίνου στις 30 Αυγούστου 1832 ζητούσε από τους Έλληνες να βοηθήσουν τον νέο Βασιλιά "εις την αποστολή του να δώσει εις το κράτος οριστικό Σύνταγμα" και ο .υπουργός εξωτερικών της Βαυαρίας Von Gise δήλωνε ότι μία από τις πρώτες φροντίδες της Αντιβασιλείας θα ήταν να συγκαλέσει Εθνική Συνέλευση και να συνεργαστεί μαζι της για να ετοιμάσει το οριστικό Σύνταγμα της χώρας (βλ Αλιβιζάτο, Εισαγωγή στην ελληνική συνταγματική ιστορία, σελ. 50),  μέχρι την εξέγερση της 3ης Σεπτεμβρίου η χώρα κυβερνήθηκε ως "ελέω θεού μοναρχία" .
   Η αυταρχική διακυβέρνηση των πρωθυπουργών Άρμανσμπεργκ και Ρούδχαρτ ήγειραν σφοδρή κατακραυγή και ενισχυόταν το αίτημα για σύγκληση Εθνικής Συνέλευσης και θέσπιση Συντάγματος. 
   Όπως ισχυρίζεται ο Μακρυγιάννης , ο ίδιος είχε θέσει σε εφαρμογή την ιδέα ίδρυσης μυστικής οργάνωσης με σκοπό τον εξαναγκασμό του Όθωνα να παραχωρήσει Σύνταγμα ήδη πριν από το 1840, μυώντας προς τον σκοπό αυτό έμπιστους πολίτες, τους οποίους όρκιζε και τους έβαζε να υπογράψουν  (βλ. Απομνημονεύματα, εκδ. Γ. Σφακιανάκη, Θεσσαλονίκη 1980,, τ. Β΄ σελ. 362.). Ωστόσο, αποφασιστικής σημασίας για την ενίσχυσή της ήταν η προσχώρηση στην ομάδα του Συνταγματάρχη και αρχηγού του ιππικού της στρατιωτικής φρουράς των Αθηνών Δ. Καλλέργη, ο οποίος εμύησε μάλιστα και μεγάλο μέρος της φρουράς των Αθηνών.
     Κατόπιν συμφωνίας, η εξέγερση ξεκίνησε την νύχτα της 2ας - 3η Σεπτεμβρίου 1843 με έναρξη τους πυροβολισμούς από το σπίτι του Μακρυγιάννη και σύνθημα "Ζήτω το Σύνταμα κ' η Εθνική Συνέλευση!" (απομνημονεύματα, ό.π., σελ.385). Αμέσως κινήθηκε  το ιππικό του Καλλέργη και περικύκλωσε το παλάτι με το ίδιο σύνθημα. Ακολούθησε ο λαός. Άναψαν φωτιές στα βουνά. Ο Μακρυγιάννης αναφέρει ότι ο κόσμος ήθελε να μπει στο παλάτι αλλά τον συγκράτησε ο ίδιος: " Τότε τους μίλησα νάχουν την μεγαλύτερη αρετή και πατριωτισμόν: Εμείς που θέλομεν να μας δώσει ο βασιλέας μας εκείνο οπού αποχτήσαμε με το αίμα μας και θυσίες μας, οπού το καταπάτησε κι ο Καποδίστριας. Οι Δύναμες τον οδήγησαν να μας δώσει σύνταμα, όταν τον αναγνώρισαν βασιλέα μας και ήρθε εδώ. Και υπεσκέθη, κ ως σήμερον δεν τόβαλε σ' ενέργεια. Να το βάλει τώρα και είναι Βασιλέας μας. Και να μας κυβερνάγη συνταγματικώς. Δι' αυτό αδελφοί σηκωθήκαμε και κινδυνέψαμεν, κι όχι να κάμωμεν αταξίες. Ούτε εις το περιβόλι να μην πλησιάσει κανένας και πειράξετε ούτ' ένα φύλλο."(Ό.π. σελ.386).
   Υπό την πίεση του στρατού και των πολιτών, ο Όθων αποδέχθηκε αμέσως το αίτημα να παραχωρήσει Σύνταγμα. και την ίδια ημέρα υπέγραψε το Διάταγμα περί σύγκλησης Εθνικής Συνέλευσης προς σύνταξη συνταγματικού πολιτεύματος (πρβλ. Εγκ. Ελευθερουδάκη, τ. 5ος, σελ.323).
     Η Εθνική Συνέλευση συνήλθε στις 8 Νοεμβρίου και πέτυχε εντός 3 μηνών να ψηφίσει το Σύνταγμα της 18-3-1844, που έθεσε τέλος σε μία περίοδο δωδεκαετούς απολυταρχικής και δίχως κανόνες μοναρχίας.       
    Η Πλατεία Συντάγματος, έστω και εάν δεν φέρει (όπως θα έπρεπε) τα αγάλματα του Καλλέργη ή του Μακρυγιάννη, ονομάζεται έτσι για να μας θυμίζει τον τόπο της ειρηνικής εξέγερσης της 3ης Σεπτεμβρίου 1843. Η επέτειος της 3ης Σεπτεμβρίου αποτελεί σημείο αναφοράς της ελληνικής συνταγματικής ιστορίας και εμπνέει όσους αγωνίζονται εναντίον του αυταρχισμού και της ανισότητας και υπέρ της δημοκρατίας και των δικαιωμάτων των πολιτών.