Δευτέρα, 30 Μαΐου 2011

Η ΑΝΟΙΞΗ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ

   Η δημιουργία της ιστορίας ομοιάζει με τις υπόγειες πηγές, οι οποίες ξεχύνονται ξαφνικά και δημιουργούν ορμητικό ποτάμι. Και τούτο διότι, όπως οι πηγές ρέουν ακόμη και εάν πολλοί δεν αντιλαμβάνονται την ύπαρξή τους μέχρι να τις δουν να γίνονται ποταμός, έτσι και η ιστορία δημιουργείται πολύ πριν ξεσπάσει το ιστορικό γεγονός το οποίο θα γραφεί στα κατάστιχά της.
    Σήμερα το ποτάμι της ιστορίας κατέκλυσε την Πλατεία Συντάγματος, όπου χιλιάδες απλοί Έλληνες πολίτες διαδήλωσαν ενάντια στην αθλιότητα της μεταπολίτευσης.Ο ελληνικός λαός επώαζε επί αρκετά έτη την απαξίωση του ισχύοντος πολιτικού συστήματος. Μετά την προτροπή των Ισπανών βγήκε  και αυτός την προηγούμενη εβδομάδα στις πλατείες της χώρας. Σήμερα ξεχύθηκε στους δρόμους. Στοιβάχθηκε στους συρμούς του μετρό, γέμισε κάθε σπιθαμή της Πλατείας Συντάγματος και των γύρω οδών και έστειλε ένα βροντερό μήνυμα στο καθεστώς της φαυλότητας και της χρεοκοπίας ότι πλησιάζει το τέλος του.
   Οι Αθηναίοι, παρά την αγανάκτηση, διατηρούν ακόμη το χιούμορ τους. Τα συνθήματά τους συνιστούν περισσσότερο χλεύη παρά απειλή: " Με το έτσι, με το θέλω καταντήσατε την Ελλάδα μας μπουρδέλο!"  "Ε,ε,ε, ο,ο,ο πάρε το ποδήλατο και πέσε στο γκρεμό!"
     Ωστόσο, η εξέγερση δεν πρέπει να μείνει στα συνθήματα. Χρειάζεται να μεταβληθεί από βροντερή φωνή διαμαρτυρίας  σε ειρηνική επανάσταση και προς τούτο έχει ανάγκη τον λόγο.
    Καμία επανάσταση δεν επικράτησε χωρίς τη βοήθεια του λόγου, ο οποίος είναι το όραμα και η υπόσχεση που κομίζει. Η υπέροχη εξέγερση των Ελλήνων του Μαϊου 2011 οφείλει να αποτινάξει το παλιό καθεστώς και να αγωνιστεί για τις αξίες της δημοκρατίας, της δικαιοσύνης και της ισότητας στο ελληνικό κράτος. Αιτήματά της μπορεί να είναι η κατάργηση όλων των προνομίων μελών κυβέρνησης και βουλευτών, η δημοσίευση, η διασταύρωση και ο έλεγχος του ΠΟΘΕΝ ΕΣΧΕΣ  του  συνόλου του πολιτικού προσωπικού της μεταπολίτευσης, η μείωση κατά το ήμισυ των απολαβών τους, η κατάργηση της κρατικής χρηματοδότησης των κομμάτων που βούλιαξαν την Ελλάδα, αλλά ακόμη περισσότερο, η  ριζική πολιτική μεταρρύθμιση μέσα από ένα νέο Σύνταγμα που θα κατοχυρώνει μεταξύ άλλων την δυνατότητα λαϊκής πρωτοβουλίας για διενέργεια δημοψηφισμάτων την ανεξαρτησία της δικαιοσύνης την λογοδοσία των αξιωματούχων και την διάκριση των εξουσιών.
   Στις 3 Σεπτεμβρίου 1843 ο πρόγονοί μας εξεγέρθηκαν και συγκεντρώθηκαν έξω από τα ανάκτορα του βασιλιά απαιτώντας να παραχωρήσει Σύνταγμα. Ο Όθων υποχώρησε και θεσπίσθηκε το Σύνταγμα του 1844, το οποίο έθεσε τέλος στην απολυταρχία του.  Εξαιτίας της εν λόγω εξέγερσης, η πλατεία ονομάσθηκε πλατεία Συντάγματος.
   Σήμερα, στην ίδια πλατεία, οι Έλληνες πολίτες αποδείξαμε ότι μπορούμε ακόμη να αγωνιζόμαστε ενάντια στους φαύλους.  Η ιστορία θα κρίνει εάν θα εμπνευσθούμε από τους προγόνους μας στην ανάγκη διεκδίκησης μεγάλων δημοκρατικών πολιτειακών αλλαγών. Η άνοιξη της Αθήνας μπορεί να φέρει και το καλοκαίρι.
  

Παρασκευή, 27 Μαΐου 2011

ΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΤΗΣ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΟΥ ΥΣΤΑΤΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ

    Η λεγόμενη μεταπολίτευση ανέλαβε την πολιτική εξουσία της χώρας μετά την προδοσία της Κύπρου και την κατάρρευση της δικτατορίας των συνταγματαρχών. 
   Το καθεστώς της μεταπολίτευσης στηρίχθηκε σε δύο μεγάλα κόμματα εξουσίας (ΝΔ - ΠΑΣΟΚ) και χρησιμοποίησε ως δεκανίκια τις παραφυάδες τους και την αριστερά, αφήνοντας κάθε άλλο κόμμα στο περιθώριο της πολιτικής ζωής παρέα με την συντριπτική πλειονότητα των Ελλήνων πολιτών. Το σύστημα που εγκαθιδρύθηκε ήταν αντιδημοκρατικό και αντεθνικό. Βασίστηκε στους διορισμούς, τις μίζες και την διαφθορά. Το δημόσιο χρήμα κατασπαταλείτο, αλλά οι κυβερνώντες είχαν τον τρόπο να επιβιώνουν με δανεικά και υποτιμήσεις του εθνικού νομίσματος.
    Η ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στην ζώνη του ευρώ παρουσιάσθηκε ως μία μεγάλη επιτυχία, αλλά ταυτόχρονα σήμανε και την αρχή του τέλους της φαυλότητας. Η κοινή νομισματική πολιτική επέβαλε άλλους όρους και οι κυβερνήσεις δεν είχαν πλέον στην διάθεσή τους το παλιό κόλπο της κοπής νομισμάτων. Επιπλέον, ήλθε και η οικονομική κρίση και τα δανεικά δεν ήταν πλέον έυκολο να τα βρει κανείς. Έτσι, η Ελλάδα χρεοκόπησε και, για να μην κηρύξει στάση πληρωμών, αναγκάσθηκε να συνάψει δανειακές συμβάσεις με τους δανειστές της αποδεχόμενη τους σκληρούς όρους του μνημονίου.
   Το μνημόνιο του 2010 τέθηκε έτσι ώστε, από την μία να αποτρέψει την πλήρη κατάρρευση της χώρας και από την άλλη να την θέτει υπό κηδεμονία για πολλά χρόνια με συνεχόμενα νέα μνημόνια. Χρειαζόταν υπέρβαση του μνημονίου. Ωστόσο, το καθεστώς της μεταπολίτευσης, όχι μόνο δεν γνωρίζει από υπερβάσεις, αλλά δεν είνα ικανό να εκτελέσει ούτε το μνημόνιο, καθώς ακόμη και την κρίσιμη αυτήν συγκυρία η κυβέρνηση δεν μπορεί να στενοχωρήσει τα συνδικάτα και τους "ημέτερους" ενώ η αξιωματική αντιπολίτευση παίζει καιροσκοπικά παιχνίδια ποντάροντας στην αποτυχία της χώρας. 
     Η χώρα πλέον κινδυνεύει να απωλέσει και το μοναδικό όφελος της περιόδου της μεταπολίτευσης, το οποίο είναι η συμμετοχή στην Ευρώπη και στην ζώνη του ευρώ. Οι αγανακτισμένοι πολίτες συσσωρεύονται πλέον καθημερινά στην πλατεία Συντάγματος. Εάν η χώρα καταρρεύσει και επιστρέψει στην δραχμή, αυτό θα είναι και το ύστατο έγκλημα του καθεστώτος της μεταπολίτευσης.

Πέμπτη, 19 Μαΐου 2011

ΣΥΛΛΗΨΗ - ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΚΑΙ ΕΞΕΥΤΕΛΙΣΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΟΥ ΔΝΤ

     Στις 14 Μαϊου 2011, λίγο προτού διαφύγει με αεροσκάφος της Air France, συνελήφθη (εντός του αεροπλάνου) στην Νέα Υόρκη ο Διευθυντής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου Ντομινίκ Στράους Καν, κατόπιν καταγγελίας καμαριέρας του πολυτελούς ξενοδοχείου επί της οδού 45 West 44th Street της Νέας Υόρκης όπου διέμενε ότι της επιτέθηκε σεξουαλικά και προσπάθησε να την βιάσει.
    Σύμφωνα με την έκθεση της Αστυνομίας της Νέας Υόρκης, βάσει της οποίας συντάχθηκε το κατηγορητήριο του Ποινικού Δικαστηρίου του Μανχάταν, ο κατηγορούμενος ανάγκασε δια της βίας το θύμα σε στοματική και πρωκτική σεξουαλική επαφή, αποπειράθηκε να το εξαναγκάσει δια της βίας σε συνουσία, προέβη σε παράνομη κατακράτηση, υπέβαλε το θύμα σε σεξουαλική επαφή χωρίς την θέλησή του και άγγιξε απόκρυφα σημεία του σώματός της δια της χρήσης βίας και εκ προθέσεως, με σκοπό την ικανοποίηση της σεξουαλικής του επιθυμίας. Ειδικότερα, αναφερόμενο στις συνθήκες τελέσεως των αδικημάτων το κατηγορητήριο αναφέρει ότι ο δράστης (1) έκλεισε την πόρτα ώστε να μην μπορεί να διαφύγει το θύμα (2) άρπαξε χωρίς την συναίνεσή της το στήθος της καμαριέρας , (3) επιχείρησε να κατεβάσει το εσώρουχό της και άγγιξε δια της βίας την περιοχή του αιδοίου της και (4) την ανάγκασε να δύο φορές σε στοματική σεξουαλική επαφή (στο σημείο αυτό υπάρχει αντίφαση διότι δεν γίνεται λόγος για πρωκτική επαφή αλλά για... δύο στοματικές).    
     Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, το οποίο βασίζεται στον Ποινικό Κώδικα της Πολιτείας της Νέας Υόρκης, οι ανωτέρω πράξεις συνιστούν τα εξής αδικήματα:
      1. Εγκληματική σεξουαλική πράξη ά βαθμού (όταν ο δράστης εξαναγκάζει το θύμα σε στοματική ή πρωκτική σεξουαλική επαφή, είτε δια της βίας, είτε εκμεταλλευόμενος την ανικανότητά του θύματος προς συναίνεση) , για την οποία απειλείται ποινή φυλάκισης 5-25 έτη.
      2. Απόπειρα βιασμού α΄βαθμού (για τον βιασμό προβλέπεται φυλάκιση 5-25 έτη).
      3. Σεξουαλική κακομεταχείριση α΄βαθμού, για την οποία απαιλείται ποινή φυλάκισης μέχρι 7 έτη.
      4. Παράνομη κατακράτηση β΄βαθμού, η οποία επισύρει ποινή φυλάκισης 3-5 έτη.
      5. Σεξουαλική κακομεταχείριση γ΄βαθμού, όπου προβλέπεται φυλάκιση μέχρι 7 έτη.
      6. Ικανότητα προς άσκηση φυσικής βίας.
      Ο κατηγορούμενος οδηγήθηκε στην δικαστή Μελίσσα Τζάκσον, η οποία απεφάνθη ότι έπρεπε να κρατηθεί μέχρι την ημέρα της δίκης του διότι κρίθηκε - ορθώς- ύποπτος φυγής. Έκτοτε κρατείται στις φυλακές του νησιού Ράικερς της Νέας Υόρκης.
    Σύμφωνα με το των Ηνωμένων Πολιτειών, ο Στράους Κάν θα δικαστεί από αμιγές ορκωτό δικαστήριο, ήτοι δικαστήριο αποτελούμενο αποκλειστικά από πολίτες- ενόρκους και όχι τακτικούς δικαστές. Έχει εναποθέσει όλες τις ελπίδες του στον συνήγορό του. Πρόκειται για τον δικηγόρο που πέτυχε την αθώωση του Μαίκλ Τζάκσον το 2005 για την υπόθεση παιδεραστίας...

Σάββατο, 14 Μαΐου 2011

ΤΟ ΖΑΠΠΕΙΟ ΜΕΓΑΡΟ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΕΥΘΥΝΟΙ "ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΤΟΥ"

    Το Ζάππειο Μέγαρο είναι νεοκλασσικό κτίριο ημικυκλικής κατασκευής με προπύλαια κορινθιακού ρυθμού, το οποίο θεμελιώθηκε το 1874 και αποπερατώθηκε το 1888 με δαπάνες των βορειοηπειρωτών εξαδέλφων Ευαγγέλη και  Κωνσταντίνου Ζάππα.
    Ο Ευαγγέλης Ζάππας (1800-1865) και ο Κωνσταντίνος Ζάππας (1812-1892) υπήρξαν ευφιείς Έλληνες και αγνοί πατριώτες. Ο Ευαγγέλης Ζάππας αγωνίσθηκε στην επανάσταση του 1821 ως πρωτοπαλίκαρο του Μάρκου Μπότσαρη. Μετά την επανάσταση βρέθηκε στο Βουκουρέστι όπου σύντομα τον ακολούθησε ο Κωνσταντίνος. Εκεί πλούτισαν ασχολούμενοι με καλλιέργειες  και αγορές αγροτικών εκτάσεων. Αλλά διέθεταν τον πλούτο τους για φιλανθρωπικούς και εθνικούς σκοπούς. Ο Ευαγγέλης Ζάππας λίγο πριν νοσήσει και αποβιώσει συνέταξε διαθήκη δια της οποίας δώρησε στο ελληνικό έθνος περισσότερο από έξι εκατομμύρια δραχμές υπό την διαχείρηση του εξαδέλφου του, ενώ μετά τον θάνατό του ο Κωνσταντίνος Ζάππας αύξησε την περιουσία και ίδρυσε Ζάππεια Παρθεναγωγεία στην Κωνσταντινούπολη, την Ανδριανούπολη και αλλού. Μεταξύ των ευεργεσιών των εξαδέλφων Ζάππα συγκαταλέγεται και το Ζάππειο Μέγαρο, το οποίο δημιουργήθηκε ως κτίριο των Ολυμπιακών εκθέσεων για τα "Ολύμπια", ήτοι για ολυμπιακούς αγώνες  της βιομηχανίας και  των καλών τεχνών, σύμφωνα με πρόταση του Ραγκαβή και του Σούτσου, στην υλοποίηση της οποίας ο Ευαγγέλης Ζάππας είχε μεγάλη οικονομική συμβολή. 
    Μετά τον θάνατο του Κωνσαντίνου Ζάππα και την υφαρπαγή της ευρισκόμενης στην Ρουμανία περιουσίας του από το ρουμανικό κράτος, το Ζάππειο Μέγαρο έμεινε κλειστό για σαράντα χρόνια λόγω έλλειψης εσόδων. Χρησιμοποιήθηκε εκ νέου μετά τον β΄παγκόσμιο πόλεμο για εκθέσεις.
     Το 1979 υπογράφηκε εκεί η ένταξη της Ελλάδας στην ΕΟΚ και από εκεί και πέρα το Ζάππειο άρχισε να χρησιμοποιείται ως ο τόπος των συνεντεύξεων των ηγετών της μεταπολίτευσης. Τα τελευταία 30 χρόνια  παρήλασαν από το μέγαρο του Ζαππείου πολλοί μεγαλοσχήμονες. Διοργανώθηκαν πανηγυρικές συνεντεύξεις τύπου, ακούστηκαν υποσχέσεις και ανεύθυνα μεγάλα λόγια. Αλλά η χώρα χρεοκόπησε.
    Τελευταίος ανεύθυνος επισκέπτης του Ζαππείου εμφανίσθηκε ο αρχηγός της ΝΔ Αντώνης Σαμαράς, ο οποίος αφού την πρώτη φορά υποσχέθηκε ότι ως κυβέρνηση θα εκμηδενίσει το έλλειμμα σε ένα έτος, επέστρεψε προσφάτως με το λεγόμενο "Ζάπππειο 2" , όπου υποστήριξε ότι θα σώσει τη χώρα νομιμοποιώντας τα αυθαίρετα, καταργώντας το ΠΟΘΕΝ ΕΣΧΕΣ για απόκτηση πρώτης κατοικίας, αυξάνοντας τις συντάξεις, μειώνοντας τον ΦΠΑ από 23% στο 15%  και τον φόρο στις επιχειρήσεις από 45% στο 40%. Στο κρίσιμο ερώτημα, πού θα βρει τους πόρους για τις παροχές που υπόσχεται μίλησε για αξιοποίηση της ακίννητης περιουσίας του δημοσίου και πάταξη της φοροδιαφυγής χωρίς να εξηγεί με ποιον ακριβώς τρόπο θα τα πετύχει.
   Κάποιος φίλος μου είπε ότι θα έπρεπε να τον ρωτήσουν πώς τολμά να ισχυρίζεται ότι θα νοικοκυρέψει τα οικονομικά του κράτους όταν δεν μπορεί να νοικοκυρέψει τα οικονομικά του κόμματός του, το οποίο είναι τοπιο καταχρεωμένο κόμμα στην Ελλάδα.
     Στο Ζάππειο για μία ακόμη φορά όλα ήταν πλούσια (με δανεικά) και γεμάτα ανέξοδες υποσχέσεις.
    Δυστυχώς, οι αδελφοί Ζάππα δεν βρίσκονται εδώ για να τους πετάξουν όλους έξω από το Ζάππειο με τις κλωτσιές.     

Τρίτη, 10 Μαΐου 2011

ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΗΣ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ


     Δημόσια περιουσία καλείται η κινητή, ακίνητη ή άυλη περιουσία, η οποία ανήκει στο κράτος εν στενή εννοία ή στον ευρύτερο δημόσιο τομέα (τοπική αυτοδιοίκηση, νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου, δημόσια νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου, δημόσιες επιχειρήσεις ή εταιρείες).
    Αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας θα πρέπει να θεωρείται η χρησιμοποίηση, η παραχώρηση της χρήσης,  ή ακόμη και η μεταβίβαση της περιουσίας επ' ωφελεία του δημοσίου.
     Η αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας, η οποία θεωρείται αυτονόητος στόχος κάθε ευνομούμενου κράτους, στην Ελλάδα υπήρξε περίπου άγνωστη έννοια και για πρώτη φορά τίθεται επιτακτικά σήμερα που η χώρα βρίσκεται στα πρόθυρα της επίσημης πτώχευσης. Αλλά για να φθάσει κανείς στο στάδιο της αξιοποίησης πρέπει πρώτα να γνωρίζει την περιουσία του.
     Δυστυχώς, ακόμη και σήμερα το ελληνικό κράτος, όχι μόνο δεν γνωρίζει την περιουσία του αλλά, μολονότι όλοι ομιλούν για την αξιοποίηση αυτής της περιουσίας, ουδείς φρόντισε να προτείνει έστω και στοιχειωδώς έναν τρόπο καταγραφής  της.
    Είναι φανερό ότι η δημόσια περιουσία δεν μπορεί να καταγραφεί από την Κτηματική Εταιρεία του Δημοσίου, η οποία, αφενός έχει αποδείξει ότι είναι ανίκανη και , αφετέρου, ασχολείται μόνο με τα ακίνητα του δημοσίου.Καταγραφή της δημόσιας περιουσίας μπορεί να πραγματοποιηθεί μόνο εάν κάθε δημόσιος φορέας υποχρεωθεί να φροντίσει για την καταγραφή της δικής του περιουσίας υπό την εποπτεία του υπουργείου οικονομικών. 
    Το υπουργείο οικονομικών, όπως προχώρησε σε απογραφή των δημοσίων υπαλλήλων,οφείλει τώρα να ζητήσει από κάθε φορέα του δημοσίου ξεχωριστά (κράτος εν στενή εννοία, περιφέρειες, δήμους, Α.Ε.Ι, Τ.Ε.Ι, ασφαλιστικούς οργανισμούς, λοιπά ΝΠΔΔ, δημόσια νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου, δημόσιες επιχειρήσεις και οργανισμούς) να καταγράψει λεπτομερώς με την βοήθεια νομικών συμβούλων οι οποίοι θα ερευνήσουν υποθηκοφυλακεία και κτηματολογικά γραφεία την κινητή και ακίνητη περιουσία του και, εν συνεχεία, να καταχωρήσει την εν λόγω καταγραφή σε ειδικό ηλεκτρονικό αρχείο που θα δημιουργηθεί.Υπό τέτοιες συνθήκες θα ήταν δυνατή μία σοβαρή και επωφελής για το δημόσιο αξιοποίηση της περιουσίας του μέσα από την χρήση δημοσίων ακινήτων αντί της μίσθωσης άλλων από ιδιώτες, δια προγραμμάτων ανταλλαγής ακινήτων μεταξύ φορέων του δημοσίου, μέσω μισθώσεων σε ιδιώτες , πωλήσεων περιουσιακών στοιχείων μέσα από δημόσιους πλειστηριασμούς, ή ακόμη και παραχώρησης της χρήσης γης σε ανέργους προκειμένου να ασκήσουν το επάγγελμα του αγρότη και του κτηνοτρόφου και να μην εισπράττουν επιδόματα ανεργίας από τον ΟΑΕΔ.
   Παρήλθαν 18 μήνες από τις εκλογές του Οκτωβρίου 2009 και η κυβέρνηση, παρά τις ψευδείς προεκλογικές διακηρύξεις, με εξαίρεση κάποιες ενδιαφέρουσες υποσχέσεις του υπουργού γεωργίας ότι θα παραχωρήσει αγροτικές εκτάσεις σε ακτήμονες, ουδέν έπραξε για την σοβαρή καταγραφή και αξιοποίηση της περιουσίας του δημοσίου. Στο ίδιο χρονικό διάστημα το καιροσκοπικό κόμμα της Νέας Δημοκρατίας δεν διστάζει να εξαγγέλλει με τον ίδιο αόριστο και ανεύθυνο τρόπο με τον οποίο υποσχόταν το ΠΑΣΟΚ ότι δήθεν διαθέτει πρόγραμμα αξιοποίησης της δημόσιας περιουσίας το οποίο θα αποδώσει  50 δις ευρώ. Τα εν λόγω κόμματα, αλλά και τα λοιπά του κοινοβουλίου, προβαίνουν σε αυθαίρετες εκτιμήσεις για το ύψος της δημόσιας περιουσίας, την οποία δήθεν είναι έτοιμα να αξιοποιήσουν. Από την προχειρότητα και τις ανύπαρκτες μεθόδους τους είναι προφανές ότι δεν έχουν καμία διάθεση να αξιοποιήσουν πραγματικά την δημόσια περιουσία επ' ωφελεία του δημοσίου. Απλώς προτίθενται να πουλήσουν τα καλύτερα περιουσιακά στοιχεία σε εξευτελιστικές τιμές. 

Δευτέρα, 2 Μαΐου 2011

Η ΔΗΘΕΝ ΠΟΙΝΙΚΗ ΔΙΩΞΗ ΚΑΤΑ ΤΣΟΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΥ Η ΠΑΡΑΛΕΙΨΗ ΕΝΣΩΜΑΤΩΣΗΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΤΙΚΗΣ ΟΔΗΓΙΑΣ ΠΕΡΙ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΣΥΜΒΑΣΕΩΝ ΚΑΙ Ο ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΦΑΡΙΣΑΪΣΜΟΣ

      Το σκάνδαλο της προμήθειας των γερμανικών υποβρυχίων αποτελεί ένα ακόμη έγκλημα  σε βάρος του δημοσίου χρήματος το οποίο διέπραξαν οι κυβερνήσεις της μεταπολίτευσης, οδηγώντας την χώρα στην χρεοκοπία.
    Το εν λόγω σκάνδαλο δεν αποκαλύφθηκε βεβαίως από την ελληνική δικαιοσύνη, η οποία -δυστυχώς- μέχρι σήμερα εμφανίζεται ως η θεραπαινίδα του καθεστώτος της διαφθοράς. Ήλθε στο φως (όπως και τα υπόλοιπα σκάνδαλα) μετά από δικαστική έρευνα στο εξωτερικό και συγκεκριμένα κατόπιν έρευνας της γερμανικής δικαιοσύνης, βάσει της οποίας αποδεικνύεται ότι η Ελλάδα, στον χώρο των δημοσίων συμβάσεων, είναι πιο διεφθαρμένη ακόμη και από χώρες της Αφρικής, δεδομένου ότι για την ανάθεση κάθε δημοσίου έργου απαιτείται μίζα ανερχόμενη στο 5% επί του ποσού της σύμβασης.
     Προ ολίγων ημερών, η ελληνική Βουλή κατόπιν πρωτοβουλίας της κυβέρνησης και με την συνεργασία του κόμματος της ΝΔ αποφάσισε να διενεργήσει προκαταρκτική εξέταση για την  διερεύνηση ποινικών ευθυνών του Άκη Τσοχατζόπουλου, ο οποίος διετέλεσε υπουργός εθνικής άμυνας κατά την περίοδο υπογραφής της εν λόγω σύμβασης. Αλλά ο "ωραίος Άκης" όπως τον έλεγαν κάποτε οι σύντροφοί του στο ΠΑΣΟΚ, δεν έχει να φοβηθεί τίποτε, διότι γνωρίζει  ότι το έγκλημα που διέπραξε σε βάρος του ελληνικού δημοσίου, όπως άλλωστε και κάθε ποινικό αδίκημα που τελέσθηκε από όλους όσοι υπήρξαν μέλη των κυβερνήσεων μέχρι και το έτος 2007, έχει ήδη παραγραφεί με βάση την διάταξη περί συντομότατης παραγραφής που καθιέρωσε το άρ.86 του Συντάγματος.
    Μέσα από την διαδικασία της δήθεν δίωξης Τσοχατζόπουλου ΠΑΣΟΚ και ΝΔ επιχειρούν  μία ακόμη θλιβερή φάρσα σε βάρος των πολιτών, ενώ επιπλέον, ακόμη και σήμερα που η χώρα χρεωκόπησε εξαιτίας τους, αρνούνται να πράξουν ο,τιδήποτε μπορεί να οδηγήσει  σε καταπολέμηση της διαφθοράς και δημιουργία περιβάλλοντος διαφάνειας, ιδίως στο πεδίο των δημοσίων συμβάσεων.
    Στις 9 Ιανουαρίου 2008 τέθηκε σε ισχύ η οδηγία 2007\66\EC  της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία αφορά την αποτελεσματικότητα των ενδίκων μέσων για την αμφισβήτηση της ανάθεσης μίας δημόσιας σύμβασης και την καταπολέμηση των δημοσίων συμβάσεων που καταρτίζονται κατόπιν παράνομης απευθείας ανάθεσης. Η παράνομη απευθείας ανάθεση, ήτοι η ανάθεση προμήθειας ή έργου χωρίς δημόσιο διαγωνισμό,  θεωρείται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ως η πιο σοβαρή παραβίαση του δικαίου περί δημοσίων συμβάσεων της Ε.Ε , ενώ είναι βέβαιο ότι παράγει σκάνδαλα και διαφθορά. Από την άλλη πλευρά όμως οι απευθείας αναθέσεις έχουν αποδειχθεί ιδιαίτερα  κερδοφόρες για το διεφθαρμένο καθεστώς  των κομμάτων της μεταπολίτευσης, τα οποία εκ δόλου παραλείπουν να ενσωματώσουν στο εθνικό μας δίκαιο την  εν λόγω οδηγία, μολονότι έπρεπε να έχει ενσωματωθεί μέχρι 20 Δεκεμβρίου 2009. Ενδεικτικό δε είναι ότι η σημερινή κυβέρνηση αποφεύγει να ενσωματώσει την ανωτέρω οδηγία παρόλο που κάτι τέτοιο προβλέπεται ρητά ακόμη και από το μνημόνιο με καταληκτική ημερομηνία τον Μάρτιο 2011.
    Το παράδειγμα της ανωτέρω οδηγίας δεν είναι το μοναδικό από το οποίο αποδεικνύεται  η απροθυμία της κυβέρνησης να προβεί σε διαρθρωτικές μεταρρθμίσεις που προβλέπονται από το μνημόνιο και τείνουν προς περισσότερη διαφάνεια και λιγότερη διαφθορά. Ανάλογα παραδείγματα  αποτελεούν η παράλειψη ενίσχυσης της ανεξαρτησίας της "Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας",  και της "Ελληνικής Αρχής Ανταγωνισμού" .         
      Η κυβέρνηση θυμίζει τον κουτοπόνηρο επαρχιώτη που επιχειρεί να εξαπατήσει τους δανειστές του με τα μεγάλα λόγια. Το μέλλον της χώρας είναι ούτως ή άλλως επίφοβο. Οι δανειστές, εάν διαπιστώσουν ότι η κυβέρνηση δεν έχει σκοπό να προβεί σε πραγματικές αλλαγές  ίσως  αναγκασθούν να επανεξετάσουν την στάση τους απέναντι στο άθλιο καθεστώς της μεταπολίτευσης.