Τρίτη, 20 Απριλίου 2010

"ΕΙΣ ΥΓΕΙΑΝ ΤΩΝ ΚΟΡΟΪΔΩΝ"

         Η Ελλάδα τρικλίζει και καταρρέει, και, γύρω- γύρω, τα όρνια και οι ύαινες παρακολουθούν και ετοιμάζονται να ξεσκίσουν ό,τι θα απομείνει από το άψυχο κουφάρι της.  Την ίδια στιγμή ,εκείνοι  οι οποίοι επί πολλά έτη πλούτιζαν σε βάρος του ελληνικού δημοσίου και των συμπολιτών τους, σπεύδουν τώρα να εγκαταλείψουν  το βυθιζόμενο πλοίο και να  εξασφαλίσουν το προϊόν της ληστείας, μεταφέροντας τα παράνομα πλούτη τους στο εξωτερικό. Αυτοί δεν πρόκειται να χάσουν ποτέ: " Εις υγείαν των κορόιδων! "
        Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι υπάρχουν κορόιδα. Τα κορόιδα είναι η μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών, οι οποίοι,  σήμερα βρίσκονται ίσως σε απόγνωση , αλλά , επί 35 έτη, εύκολα και χωρίς περίσκεψη, χωρίς να αντιλαμβάνονται την πολιτική τους ευθύνη, συντήρησαν το φαύλο πολιτικό σύστημα της μίζας και της διαφθοράς.  Εκείνοι οι οποίοι συνήθως γκρινιάζουν, αλλά , μόλις έρχονται οι εκλογές, σπεύδουν ,όπως τα πρόβατα ,να μπουν στο μαντρί και να ψηφίσουν τα διεφθαρμένα κόμματα της μεταπολίτευσης έναντι πινακίου φακής. Είναι και αυτοί συνυπεύθυνοι για τα σημερινά χάλια. Ωστόσο, για τους επιτήδειους είναι και κορόιδα , διότι ήταν πάντοτε έτοιμοι να νομιμοποιήσουν με την ψήφο και την ανοχή τους την παράνομη διεφθαρμένη εξουσία , αρκεί να ελάμβαναν υποσχέσεις ή, το πολύ πολύ ένα ξεροκόμματο.
      Για ορισμένους, υπάρχουν ίσως και κάποια άλλα κορόιδα. Είναι οι λίγοι άνθρωποι, οι οποίοι δεν δέχθηκαν "να φιλήσουν κατουρημένες ποδιές", ούτε να νομιμοποιήσουν με την ψήφο τους ,έναντι οποιουδήποτε ανταλλάγματος, το άθλιο καθεστώς της συναλλαγής. Υπάρχουν  άνθρωποι, οι οποίοι ζουν με "το μέτωπο καθαρό " στηριζόμενοι στις δικές τους δυνάμεις, εκφράζουν με ανεξαρτησία την άποψή τους και αρνούνται εκ πεποιθήσεως να συμμετάχουν στην διαφθορά. Τέτοιοι συμπολίτες μας υπήρξαν πολλές φορές τα θύματα της διαφθοράς. Εμποδίστηκαν με κάθε τρόπο, σε πολλές εκφάνσεις της κοινωνικής ζωής. Παρ' ότι είχαν τα προσόντα πολλοί εξ αυτών δεν διορίστηκαν ποτέ στο δημόσιο, ούτε έλαβαν δημόσια αξιώματα, αλλά τους επιβλήθηκε σιωπητήριο. Ακόμη και κατά την άσκηση του επαγγέλματός τους , της τέχνης τους ή της επιστήμης τους, δέχθηκαν την επίθεση διεφθαρμένων, αλλά, παρόλα ταύτα δεν υπέκυψαν. Για κάποιους σε αυτή την χώρα οι παραπάνω μπορεί να είναι κορόιδα. Επειδή όμως έχουμε χάσει την έννοια των λέξεων, καλό θα ήταν να το ξεκαθαρίσουμε: Αυτοί δεν είναι κορόιδα. Απλώς είναι έντιμοι.
     Ε, λοιπόν, καιρός είναι να πιούμε κάποτε και στην υγεία των εντίμων πολιτών.

Παρασκευή, 16 Απριλίου 2010

ΟΙ ΜΕΓΑΛΕΣ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΑΠΟΝΟΜΗ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΟΔΗΓΟΥΝ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΣΤΑ ΟΡΙΑ ΤΗΣ ΔΙΑΛΥΣΗΣ

        Δεν θα ήταν δυστυχώς υπερβολή να υποστηρίξει κανείς ότι η  παρατηρούμενη απίστευτη βραδύτητα στην απονομή της δικαιοσύνης έχει ο οδηγήσει το σύστημα στα όρια της κατάργησης.
        Ήδη υπάρχουν αγωγές ενώπιον των πολιτικών δικαστηρίων, οι οποίες κατατίθενται σήμερα , λαμβάνουν δικάσιμο το έτος 2013  και υπό αυτές τις συνθήκες είναι βέβαιο ότι δεν θα εκδοθεί για αυτές τελεσίδικη απόφαση πριν από το 2017! Εξάλλου, και τα ασφαλιστικά μέτρα, τα οποία υποτίθεται ότι σκοπό έχουν την αντιμετώπιση επειγουσών καταστάσεων, όπως την ανάγκη διατροφής των τέκνων από τους γονείς τους, ή  την ρύθμιση της οικογενειακής στέγης  και της γονικής μέριμνας σε περίπτωση διάστασης, έχουν απωλέσει πλήρως το σκοπό τους , αφού η συζήτηση ενώπιον του δικαστηρίου προσδιορίζεται πλέον  περίπου1 έτος μετά την κατάθεση της σχετικής αίτησης.
        Στον τομέα της ποινικής δικαιοσύνης  ο μέσος όρος από την καταγγελία ενός εγκλήματος μέχρι την έκδοση αμετάκλητης  καταδικαστικής απόφασης  αγγίζει τα 7-8 έτη, ενώ και στον τομέα των διοικητικών δικαστηρίων οι αγωγές και οι προσφυγές των πολιτών εναντίον του δημοσίου δεν εκδικάζονται ούτε καν σε πρώτο βαθμό δικαιοδοσίας πριν την παρέλευση 5 -6 ετών από την κατάθεση!
        Η ταχύτητα στην απονομή της δικαιοσύνης αποτελεί στοιχείο της δικαιοσύνης  της ίδιας, διότι  η επιβολή της δικαιοσύνης επιβάλλεται να είναι κατα το δυνατόν άμεση,  ώστε και ο πολίτης που αδικήθηκε να αισθάνεται ότι έτυχε έννομης προστασίας και η κοινωνία να έχει εμπιστοσύνη στην έννομη τάξη και ο δράστης της παρανομίας να παραδειγματιστεί δια  των  άμεσων κυρώσεων.  Είναι προφανές όμως ότι , πλέον, ουδείς αδικούμενος  μπορεί να έχει την ελπίδα ότι το ελληνικό κράτος θα τον προστατεύσει από όσους τον αδικούν.  
      Το ελληνικό κράτος μπορεί να μην παραδέχεται ακόμη την παράλυση του συστήματος απονομής δικαιοσύνης στην χώρα μας . Δυστυχώς όμως η εν λόγω αναπηρία διαπιστώθηκε ήδη από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων  το οποίο δεν διστάζει πλέον  να καταδικάζει  την Ελλάδα και να της επιβάλλει σημαντικές χρηματικές ποινές, με την αιτιολογία ότι οι καθυστερήσεις στην απονομή της δικαιοσύνης ισοδυναμούν  με αρνησιδικία και,συνεπώς, στερούνται οι πολίτες του δικαιώματος σε παροχή δικαστικής προστασίας.
        Οι  ευθύνες των κυβερνήσεων είναι τεράστιες, διότι ουδέποτε εκτίμησαν σοβαρά το μέγεθος του προβλήματος με αποτέλεσμα , σήμερα , να μην αρκούν πλέον απλές επεμβάσεις , αλλά τεράστιες μεταρρυθμίσεις, ώστε η δικαιοσύνη να απονέμεται με στοιχειώδη ταχύτητα.
       Επιπλέον όμως, άμοιροι ευθυνών δεν είναι ούτε οι δικαστές, οι οποίοι , παρά τα όσα ορίζονται στους κώδικες πολιτικής και ποινικής δικονομίας, σπεύδουν αβασάνιστα να χορηγούν αναβολές προκειμένου να διώξουν την υπόθεση από πάνω τους, φορτώνοντας τα πινάκια των επομένων ετών.
        Θύματα όλων αυτών είναι όσοι αναγκάζονται να προσφύγουν ενώπιον της ελληνικής δικαιοσύνης.