Σάββατο, 16 Σεπτεμβρίου 2017

ΟΙ ΠΟΙΝΙΚΕΣ ΚΥΡΩΣΕΙΣ ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ

    Με τις διατάξεις των άρθρων 2 έως 9 του ν. 4042/2012 εναρμονίστηκε το εθνικό δίκαιο προς τις διατάξεις της Οδηγίας 2008/99/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 17ης Νοεμβρίου 2008 «σχετικά με την προστασία του περιβάλλοντος μέσω ποινικού δικαίου» (Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L328/28/6.12.2008) και θεσπίστηκαν κυρώσεις, μέσω του ποινικού δικαίου, για τις περιπτώσεις που προκαλείται ή ενδέχεται να προκληθεί ρύπανση ή υποβάθμιση του περιβάλλοντος. Προς τον σκοπό αυτόν το άρ. 7 του ν.4042/2012 τροποποίησε επί το αυστηρότερο τις κυρώσεις που προβλέπονταν στο άρ. 28 ν. 1650/1986. 
    Σύμφωνα με το άρ. 3 του νόμου 4042/2012, ποινικά αδικήματα τα οποία τιμωρούνται κατά τα ανωτέρω είναι τα εξής:
  "α) Η απόρριψη, εκπομπή ή εισαγωγή ποσότητας υλικών ή ιοντίζουσας ακτινοβολίας στον αέρα, το έδαφος ή το νερό, που προκαλεί ή ενδέχεται να προκαλέσει το θάνατο ή σοβαρές σωματικές βλάβες, σε πρόσωπα, ή ουσιαστικές βλάβες, στην ποιότητα του αέρα, την ποιότητα του εδάφους, την ποιότητα του νερού ή στα ζώα ή τα φυτά.
   β) Η συλλογή, μεταφορά, ανάκτηση ή διάθεση αποβλήτων, συμπεριλαμβανομένης της επιχειρησιακής εποπτείας των πράξεων αυτών και της επακόλουθης συντήρησης των εγκαταστάσεων διάθεσης, και συμπεριλαμβανομένων δράσεων που εκτελούνται από εμπόρους ή μεσίτες (διαχείριση των αποβλήτων), που προκαλούν ή ενδέχεται να προκαλέσουν το θάνατο ή σοβαρές σωματικές βλάβες σε πρόσωπα ή ουσιαστικές βλάβες στην ποιότητα του αέρα, στην ποιότητα του εδάφους ή στην ποιότητα του νερού ή στα ζώα ή τα φυτά.
' γ) Η αποστολή αποβλήτων, οσάκις η δραστηριότητα αυτή εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 2 παράγραφος 35 του Κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1013/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 14ης Ιουνίου 2006, για τις μεταφορές αποβλήτων και διενεργείται σε μη αμελητέα ποσότητα, ανεξάρτητα από το εάν εκτελείται ως ενιαία μεταφορά ή ως πολλαπλές μεταφορές που φαίνονται αλληλένδετες
  δ) Η λειτουργία μονάδας, η οποία εκτελεί επικίνδυνες δραστηριότητες ή στην οποία αποθηκεύονται ή χρησιμοποιούνται επικίνδυνες ουσίες ή παρασκευάσματα και η οποία προκαλεί ή ενδέχεται να προκαλέσει, εκτός της μονάδας, το θάνατο ή σοβαρές σωματικές βλάβες, σε πρόσωπα ή ουσιαστικές βλάβες στην ποιότητα του αέρα, την ποιότητα του εδάφους ή την ποιότητα του νερού ή στα ζώα ή τα φυτά.
' ε) Η παραγωγή, η επεξεργασία, η διαχείριση, η χρήση, η κατοχή, η αποθήκευση, η μεταφορά, η εισαγωγή, η εξαγωγή ή η διάθεση πυρηνικών υλικών ή άλλων επικίνδυνων ραδιενεργών ουσιών που προκαλούν ή ενδέχεται να προκαλέσουν θάνατο ή σοβαρή σωματική βλάβη σε πρόσωπα ή ουσιαστική βλάβη στην ποιότητα του αέρα, την ποιότητα του εδάφους ή την ποιότητα του νερού ή στα ζώα ή τα φυτά.
 στ) Η θανάτωση, ο αφανισμός, η κατοχή ή η σύλληψη προστατευόμενων ειδών της άγριας χλωρίδας ή πανίδας, εξαιρουμένων των περιπτώσεων που η συμπεριφορά αφορά αμελητέα ποσότητα αυτών των ειδών και έχει αμελητέο αντίκτυπο στο καθεστώς διατήρησης των ειδών.
 ζ) Η εμπορία με προστατευόμενα είδη άγριας πανίδας ή χλωρίδας ή μερών ή παραγώγων αυτών, εξαιρουμένων των περιπτώσεων που η συμπεριφορά αφορά αμελητέα ποσότητα των ειδών αυτών και έχει αμελητέο αντίκτυπο στο καθεστώς διατήρησης των ειδών
  η) Κάθε συμπεριφορά που προκαλεί την ουσιαστική υποβάθμιση του οικότοπου/ ενδιαιτήματος μέσα σε προστατευόμενη περιοχή.
  θ)Η παραγωγή, εισαγωγή, εξαγωγή, διάθεση στην αγορά ή η χρήση ουσιών που καταστρέφουν τη στιβάδα του όζοντος."
    Ο ν. 1650/1986, στον οποίο παραπέμπει ως προς την τιμωρία των δραστών ρύπανσης του περιβάλλοντος ο ν. 4042/2012  τροποποιώντας μάλιστα τις σχετικές διατάξεις του ,περιλαμβάνει αρχικώς την γενική διάταξη του άρ. 28 παρ.2 σύμφωνα με την οποία "όποιος προκαλεί ρύπανση ή υποβαθμίζει το περιβάλλον με πράξη ή παράλειψη που αντιβαίνει στις διατάξεις του νόμου αυτού ή των κανονιστικών πράξεων που εκδίδονται κατ' εξουσιοδότηση του, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους ή και χρηματική ποινή 3.000,00 έως 60.000,00 ευρώ. Αν η πράξη του προηγούμενου εδαφίου τελέστηκε από αμέλεια, επιβάλλεται φυλάκιση μέχρι ενός έτους ή και χρηματική ποινή. Αν οι αρνητικές επιπτώσεις της ρύπανσης ή της υποβάθμισης του περιβάλλοντος είναι, με βάση το είδος ή την ποσότητα των ρύπων ή την έκταση ή τη σημασία της υποβάθμισης, περιορισμένες επιβάλλεται φυλάκιση μέχρι ενός έτους ή και χρηματική ποινή." 
   Ωστόσο,σύμφωνα με την ειδικότερη  διάταξη του άρ. 28 παρ. 3 εδ. (ε)  του ν. 1650/1986, αν η πράξη ρύπανσης ή υποβάθμισης του περιβάλλοντος με πράξη ή παράλειψη "είχε ως επακόλουθο σοβαρή ή ευρεία ρύπανση ή υποβάθμιση ή σοβαρή ή ευρεία οικολογική και περιβαλλοντική διατάραξη ή καταστροφή, με βάση το είδος ή την ποσότητα των ρύπων ή την έκταση ή τη σημασία της υποβάθμισης ή το θάνατο εμβρύου ή ανθρώπου ή την εμφάνιση βαριάς σωματικής ή διανοητικής πάθησης σε νεογνό ή τη βαριά σωματική ή διανοητική πάθηση ανθρώπου, επιβάλλεται κάθειρξη ή και χρηματική ποινή 150.000,00 έως 500.000,00 ευρώ. Αν οι πράξεις των στοιχείων γ', δ' και ε' της παραγράφου αυτής τελέστηκαν από αμέλεια, επιβάλλεται φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους ή και χρηματική ποινή 60.000,00 έως 150.000,00 ευρώ." 
       Σύμφωνα με την παρ. 4 του ιδίου άρθρου, "αν η ρύπανση ή άλλη υποβάθμιση του περιβάλλοντος προέρχεται από τη δραστηριότητα νομικού προσώπου, το δικαστήριο κηρύσσει αστικώς υπεύθυνο εις ολόκληρον για την καταβολή της χρηματικής ποινής και το νομικό πρόσωπο.
     Επίσης, σύμφωνα με την παρ. 7 του άρ. 28 ν. 1650/1986 " στις περιπτώσεις εγκλημάτων του κεφαλαίου αυτού ως πολιτικώς ενάγων μπορεί να παρίσταται το Δημόσιο, καθώς και οι Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης στην περιφέρεια των οποίων τελέσθηκε το έγκλημα, το Τεχνικό Επιμελητήριο της Ελλάδος, το Γεωτεχνικό Επιμελητήριο της Ελλάδος, πανεπιστήμια, άλλοι επιστημονικοί φορείς, δικηγορικοί σύλλογοι, φορείς διαχείρισης προστατευόμενων περιοχών, μη κυβερνητικές οργανώσεις και φυσικά πρόσωπα, ανεξάρτητα αν έχουν υποστεί περιουσιακή ζημία, προς υποστήριξη της κατηγορίας και μόνο και με αίτημα ιδίως την αποκατάσταση των πραγμάτων, στο μέτρο που είναι δυνατή. Έγγραφη προδικασία δεν απαιτείται."
    Με αυτές τις διατάξεις αναμένεται να αντιμετωπιστεί ποινικά η τεράστια καταστροφή του περιβάλλοντος που προκάλεσε η βύθιση του πλοίου Αγία Ζώνη ΙΙ το οποίο βυθίστηκε υπό μέχρι στιγμής αδιευκρίνιστες συνθήκες.

Παρασκευή, 8 Σεπτεμβρίου 2017

Η ΟΜΙΛΙΑ ΜΑΚΡΟΝ ΑΝΕΔΕΙΞΕ ΤΗΝ ΠΝΥΚΑ ΣΥΜΒΟΛΟ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΟΡΑΜΑΤΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

   Εάν το όραμα της ενωμένης Ευρώπης ξεπήδησε μέσα από την φρίκη του β΄παγκοσμίου πολέμου, οι ρίζες επί των οποίων όφειλε να στηριχθεί ώστε να εμπνεύσει τους πολίτες του είναι βαθιές και ανάγονται στην δημοκρατία και στον πολιτισμό με επίκεντρο τον άνθρωπο. 
     Η δημοκρατία γεννήθηκε στην Αγορά και στην Πνύκα της αρχαίας Αθήνας ,εξαφανίστηκε μαζί με τις πόλεις κράτη κατά την ελληνιστική και ρωμαϊκή περίοδο και επιχειρήθηκε η εν μέρει αναβίωσή της στην Ευρώπη μετά τον 17ο αιώνα. 
   Ο πολιτισμός με επίκεντρο των άνθρωπο ανέτειλε στα νερά του Αιγαίου Πελάγους, βαπτίστηκε στον Παρθενώνα και στο θέατρο του Διονύσου, ταξίδεψε στην Μεσόγειο, διασώθηκε στην Ρώμη και στην Κωνσταντινούπολη, κοιμήθηκε κατά τον Μεσαίωνα και ξύπνησε κατά την Aναγέννηση και τον Διαφωτισμό.   
   Πολιτισμός και δημοκρατία δύνανται να εμπνεύσουν, διότι έχουν ως επίκεντρο τον κάθε πολίτη ξεχωριστά. Οι αρχαίοι Έλληνες γνώριζαν ότι δημοκρατία και πολιτισμός προϋποθέτουν την ύπαρξη της "πόλης", η οποία αναγνώριζε ισχύ και αναδείκνυε την αξία κάθε πολίτη της. Αλλά οι Ευρωπαίοι ηγέτες που ανέλαβαν να δημιουργήσουν την ενωμένη Ευρώπη δεν έδωσαν σημασία.
   Παρά τις διακηρύξεις, ούτε η ΕΟΚ και , ακόμη περισσότερο, ούτε η μετεξέλιξή της σε Ευρωπαϊκή Ένωση και η Ευρωζώνη, έθεσαν ως επίκεντρο τον άνθρωπο. Απεναντίας, δημιουργήθηκε ένας μηχανισμός γραφειοκρατίας, όλο και περισσότερο μακριά από δημοκρατική νομιμοποίηση, λογοδοσία και δημόσιο έλεγχο, ο οποίος έστρεψε μονοδιάστατα το ενδιαφέρον στην οικονομία και στο νόμισμα, παραμελώντας την παιδεία, τον πολιτισμό και τους πολίτες.
    Τα μηνύματα των δημοψηφισμάτων, με βάση τα οποία οι Ευρωπαίοι πολίτες απέρριψαν το σχέδιο Συντάγματος της Ε.Ε., δεν έφθασαν ποτέ στα αυτιά των ιθυνόντων των Βρυξελλών. Η Ευρώπη, ζητούσε από τους πολίτες να την εμπιστευθούν, ενώ την ίδια στιγμή τους άφηνε όλο και περισσότερο στο περιθώριο.
  Είναι φανερό ότι η Ε.Ε δεν μπορεί να εμπνεύσει κανέναν στηριζόμενη σε τραπεζίτες, λογιστές και χρηματιστές . Απαιτείται ένα νέο όραμα της Ευρώπης με βάση την δημοκρατία και τον πολιτισμό, όπως αυτό που περιέγραψε ο Πρόεδρος Μακρόν από το βήμα της Πνύκας.
   Εάν οι Βρυξέλλες και η Φραγκφούρτη είναι τα σύμβολα της Ευρώπης  των γραφειοκρατών και των τραπεζιτών , η Πνύκα θα πρέπει να αποτελέσει το σύμβολο της Ευρώπης των πολιτών της. 

Πέμπτη, 17 Αυγούστου 2017

Ο ΝΟΜΟΣ 4469/2017 ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΞΩΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟ ΡΥΘΜΙΣΗΣ ΟΦΕΙΛΩΝ

  Ο ν. 4469/2017 περί εξωδικαστικού μηχανισμού ρύθμισης οφειλών επιχειρήσεων και άλλες διατάξεις παρέχει την δυνατότητα να ρυθμιστούν εξωδικαστικά και κατόπιν συμφωνίας οι οφειλές φυσικών και νομικών προσώπων. Για να συμβεί αυτό τρία είναι τα καίρια σημεία: (α) Η πλήρωση των τυπικών προϋποθέσεων για την υπαγωγή στις διατάξεις του νόμου, (β) η υποβολή της αίτησης και (γ) η διαπραγμάτευση με τους πιστωτές.

(Α) Οι τυπικές προϋποθέσεις  υπαγωγής στον  ν. 4469/2017:
  Σύμφωνα με το άρ. 2 του νόμου η δυνατότητα ρύθμισης οφειλών δεν παρέχεται σε όλους  αλλά σε κάθε φυσικό πρόσωπο με πτωχευτική ικανότητα, ήτοι εμπορική ιδιότητα και κάθε νομικό πρόσωπο το οποίο αποκτά εισόδημα από επιχειρηματική δραστηριότητα και έχει φορολογική κατοικία στην Ελλάδα , εφόσον:
   α) κατά την 31η Δεκεμβρίου 2016 είχε οφειλή προς χρηματοδοτικό φορέα από δάνειο ή πίστωση σε καθυστέρηση τουλάχιστον ενενήντα (90) ημερών ή οφειλή που ρυθμίστηκε μετά την 1η Ιουλίου 2016 ή είχε ληξιπρόθεσμες οφειλές προς τη Φορολογική Διοίκηση ή προς Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης ή προς άλλο νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου, περιλαμβανομένων των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης, ή είχε βεβαιωθεί η μη πληρωμή επιταγών εκδόσεώς του λόγω μη επαρκούς υπολοίπου κατά το άρθρο 40 του ν. 5960/1933 (Α' 401) ή είχαν εκδοθεί διαταγές πληρωμής ή δικαστικές αποφάσεις λόγω ληξιπρόθεσμων απαιτήσεων εις βάρος του,
   β) οι συνολικές προς ρύθμιση οφειλές του ξεπερνούν το ποσό των είκοσι χιλιάδων (20.000) ευρώ και
   γ) πληροί τα κριτήρια επιλεξιμότητας του άρθρου 3, ήτοι εφόσον, σε μία τουλάχιστον από τις τελευταίες τρεις χρήσεις πριν από την υποβολή της αίτησης έχει θετικό καθαρό αποτέλεσμα προ φόρων, τόκων και αποσβέσεων εάν τηρεί απλογραφικό λογιστικό σύστημα ή ( α) έχει θετικά αποτελέσματα προ τόκων, φόρων και αποσβέσεων ή  ( β) έχει θετική καθαρή θέση (equity),εάν τηρεί το διπλογραφικό λογιστικό σύστημα.
      Εξάλλου, δεν έχουν δικαίωμα υπαγωγής στη διαδικασία εξωδικαστικής ρύθμισης οφειλών:
   α) τα πιστωτικά και χρηματοδοτικά ιδρύματα, καθώς και τα υποκαταστήματα αλλοδαπών πιστωτικών ή χρηματοδοτικών ιδρυμάτων που λειτουργούν στην Ελλάδα,
   β) οι πάροχοι επενδυτικών υπηρεσιών, καθώς και τα υποκαταστήματα αλλοδαπών παρόχων επενδυτικών υπηρεσιών που λειτουργούν στην Ελλάδα,
  γ) οι Οργανισμοί Συλλογικών Επενδύσεων σε Κινητές Αξίες (ΟΣΕΚΑ), καθώς και οι Οργανισμοί Εναλλακτικών Επενδύσεων (ΟΕΕ), καθώς και οι διαχειριστές αυτών,
   δ) οι ασφαλιστικές εταιρίες.
   Επίσης , πρόσωπο που έχει υποβάλει αίτηση υπαγωγής, ή έχει ήδη υπαχθεί στις διατάξεις του πτωχευτικού κώδικα, ή έχει διακόψει την δραστηριότητά του , ή έχει καταδικαστεί για την διάπραξη συγκεκριμένων αδικημάτων  (φοροδιαφυγής, νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, υπεξαίρεσης, εκβίασης, πλαστογραφίας, δωροδοκίας, δωροληψίας, λαθρεμπορίας, καταδολίευσης δανειστών, χρεοκοπίας, ή απάτης), δεν μπορεί να υπαχθεί στις διατάξεις του νόμου αυτού.

   (Β) Η υποβολή της αιτήσεως
   Η αίτηση , η οποία σύμφωνα με το άρ 4 του νόμου, μαζί με τα προβλεπόμενα στο άρ. 5 δικαιολογητικά, μπορεί να υποβληθεί ηλεκτρονικά έως την 31-12-2018  στην Ειδική Γραμματεία Διαχείρισης Ιδιωτικού Χρέους (Ε.Γ.Δ.Ι.Χ.) με τη χρήση ειδικής ηλεκτρονικής πλατφόρμας, η οποία τηρείται στην ιστοσελίδα της Ε.Γ.Δ.Ι.Χ., δεν αποτελεί απλώς ένα τυπικό στάδιο της διαδικασίας . Απεναντίας, η ορθή συμπλήρωσή της  έχει πολύ μεγάλη σημασία για την πορεία της διαπραγμάτευσης στην συνέχεια, όχι μόνο διότι μπορεί να απορριφθεί ως μη νόμιμη, αλλά κυρίως διότι πρέπει να περιλαμβάνει εκτός των τυπικών στοιχείων (στοιχεία οφειλέτη, στοιχεία πιστωτών, ύψος απαιτησεων, δικαιολογητικά έγγραφα κλπ), αφενός την πρότασή του αιτούντος για τον τρόπο ρύθμισης των οφειλών του στην οποία να αναφέρει τουλάχιστον το ποσό που είναι σε θέση να καταβάλει σε μηνιαία ή ετήσια βάση για την αποπληρωμή των οφειλών του βασιζόμενος στα εκτιμώμενα έσοδα και έξοδα του οφειλέτη κατά τις επόμενες τρεις (3) τουλάχιστον χρήσεις και , αφετέρου, κατάλογο των περιουσιακών στοιχείων του οφειλέτη με αναφορά στην εκτιμώμενη εμπορική αξία τους, έτσι ώστε να μπορεί να προσδιορισθεί η αξία ρευστοποίησης της περιουσίας του. Συνεπώς, στο σημείο αυτό θα ήταν χρήσιμη η συνδρομή ενός εμπειρογνώμονα και ενός εκτιμητή  ακινήτων ομοίων τυπικών προσόντων με τα πρόσωπα στα οποία θα προσφύγουν  κατά την πορεία της διαπραγμάτευσης και οι πιστωτές. Σύμφωνα με το άρ. 1 του νόμου «ως «εμπειρογνώμονας» νοείται κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο που προσφέρει κατ' επάγγελμα υπηρεσίες παροχής χρηματοοικονομικών συμβουλών και ως «εκτιμητής ακινήτων» νοείται ο πιστοποιημένος εκτιμητής ακινήτων που έχει καταχωριστεί στο Μητρώο Πιστοποιημένων Εκτιμητών του Υπουργείου Οικονομικών, σύμφωνα με την παρ. Γ' του άρθρου πρώτου του ν. 4152/2013 (Α' 107).
   Η κατάθεση της αίτησης επιφέρει ως  συνέπεια τον διορισμό συντονιστή, ο οποίος, αφού ελέγξει την τυπική πληρότητα της αίτησης, την κοινοποιεί στους πιστωτές και, εφόσον διαπιστωθεί απαρτία, άρχεται η διαδικασία διαπραγμάτευσης (άρ. 6-8). Σύμφωνα με το άρ. 1 του νόμου «απαρτία συμμετεχόντων πιστωτών» υπάρχει όταν συμμετέχουν στη διαδικασία πιστωτές που είναι δικαιούχοι τουλάχιστον του πενήντα τοις εκατό (50%) του συνόλου των απαιτήσεων κατά του οφειλέτη. Δεν λαμβάνονται υπόψη για το σχηματισμό απαρτίας απαιτήσεις προσώπων συνδεδεμένων με τον οφειλέτη και απαιτήσεις πιστωτών που δεν δεσμεύονται από τη σύμβαση αναδιάρθρωσης οφειλών σύμφωνα με τις παραγράφους 4, 6 και 7 του άρθρου 2 και το έκτο εδάφιο της παραγράφου 3 του άρθρου 4.
  Με την αίτηση υπαγωγής στη διαδικασία παρέχεται από τον οφειλέτη άδεια για κοινοποίηση στον συντονιστή, τον εμπειρογνώμονα και τους συμμετέχοντες πιστωτές, επεξεργασία και διασταύρωση από αυτούς των δεδομένων του, τα οποία περιλαμβάνονται στην αίτηση και τα συνοδευτικά έγγραφα, όσο και άλλων δεδομένων του που βρίσκονται στην κατοχή των συμμετεχόντων πιστωτών για τους σκοπούς της διαδικασίας εξωδικαστικής ρύθμισης οφειλών. Η άδεια του προηγούμενου εδαφίου συνεπάγεται την άρση του απορρήτου των τραπεζικών καταθέσεων και του φορολογικού απορρήτου του άρθρου 17 του ν. 4174/2013 . Επίσης, με την αίτηση υπαγωγής παρέχεται από τον οφειλέτη άδεια για κοινοποίηση σε όλους τους πιστωτές των στοιχείων που περιλαμβάνονται στο απόσπασμα της αίτησης, σύμφωνα με την παράγραφο 2 του άρθρου 7.

    (γ) Το στάδιο της διαπραγμάτευσης
   Για την έγκριση πρότασης αναδιάρθρωσης οφειλών απαιτείται συμφωνία του οφειλέτη και πλειοψηφία τριών πέμπτων (3/5) των συμμετεχόντων πιστωτών, στους οποίους συμπεριλαμβάνεται ποσοστό δύο πέμπτων (2/5) των συμμετεχόντων πιστωτών με ειδικό προνόμιο. Αν εγκριθεί η πρόταση αναδιάρθρωσης οφειλών, υπογράφεται με επιμέλεια του συντονιστή μεταξύ των συναινούντων πιστωτών και του οφειλέτη η σύμβαση αναδιάρθρωσης οφειλών. Η υπογραφή της σύμβασης αναδιάρθρωσης με μηχανικό μέσο ή ηλεκτρονικό τρόπο είναι επαρκής. Ο συντονιστής αποστέλλει αντίγραφο της υπογεγραμμένης σύμβασης αναδιάρθρωσης σε όλους τους συμμετέχοντες πιστωτές και στον οφειλέτη. Αν δεν επιτευχθεί συμφωνία μετά το πέρας των ψηφοφοριών της παραγράφου 6, η διαδικασία θεωρείται περαιωθείσα ως άκαρπη και ο συντονιστής συντάσσει πρακτικό αποτυχίας της διαδικασίας, το οποίο αποστέλλει ηλεκτρονικά στον αιτούντα και στους πιστωτές.
   Σύμφωνα με το άρ. 9 με την επιφύλαξη του άρθρου 15, οι πιστωτές και ο οφειλέτης μπορούν να διαμορφώσουν ελεύθερα το περιεχόμενο της σύμβασης αναδιάρθρωσης οφειλών. Ορίζεται ωστόσο ότι:
  α) η συμφωνία δεν επιτρέπεται να φέρει οποιονδήποτε πιστωτή σε χειρότερη οικονομική θέση από αυτήν στην οποία θα βρισκόταν σε περίπτωση ρευστοποίησης των περιουσιακών στοιχείων του οφειλέτη, στο πλαίσιο διαδικασίας αναγκαστικής εκτέλεσης
 β) ποσά και άλλα ανταλλάγματα που απομένουν προς διανομή μετά την κατά προτεραιότητα διανομή ποσών και άλλων ανταλλαγμάτων, σύμφωνα με τις περιπτώσεις α' και β', διανέμονται σε όλους τους πιστωτές συμμέτρως κατά το μέρος των απαιτήσεών τους που απομένει ανεξόφλητο μετά την εφαρμογή των περιπτώσεων α' και β',
γ) με την επιφύλαξη της περίπτωσης α', για τον υπολογισμό των ποσών και των τυχόν άλλων ανταλλαγμάτων διανομής μεταξύ των πιστωτών, από τις απαιτήσεις των πιστωτών αφαιρούνται προηγουμένως:
   αα) το σύνολο των τόκων υπερημερίας των πιστωτών του ιδιωτικού τομέα,
  ββ) ποσοστό ενενήντα πέντε τοις εκατό (95%) των απαιτήσεων του Δημοσίου από πρόστιμα που έχουν επιβληθεί από τη φορολογική διοίκηση και ποσοστό ογδόντα πέντε τοις εκατό (85%) των απαιτήσεων του Δημοσίου και των Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης από προσαυξήσεις ή τόκους εκπρόθεσμης καταβολής.
   Τα αναφερόμενα στις υποπεριπτώσεις αα' και ββ' ποσά συνυπολογίζονται στη διανομή μόνο στην περίπτωση και κατά την έκταση που το επιτρέπει η ικανότητα αποπληρωμής του οφειλέτη και αποπληρώνονται, εν όλω ή εν μέρει, μόνο εφόσον έχουν αποπληρωθεί πλήρως οι λοιπές απαιτήσεις των πιστωτών.
   Σε αντίθετη περίπτωση τα ανωτέρω ποσά διαγράφονται μετά την ολοσχερή εξόφληση όλων των οφειλών με βάση τη σύμβαση αναδιάρθρωσης.
   Σύμφωνα με το άρ. 15 ειδικώς στις περιπτώσεις οφειλετών με συνολικό ποσό βασικής οφειλής προς το Δημόσιο έως είκοσι χιλιάδες (20.000) ευρώ, , εφαρμόζονται οι εξής κανόνες:
   α) για βασικές οφειλές έως τρεις χιλιάδες (3.000) ευρώ, η αποπληρωμή αυτών και των επ' αυτών προσαυξήσεων ή τόκων εκπρόθεσμης καταβολής γίνεται τμηματικά σε τριάντα έξι (36) μηνιαίες δόσεις κατ' ανώτατο όριο, με ελάχιστη μηνιαία δόση πενήντα (50) ευρώ, χωρίς δυνατότητα διαγραφής κανενός ποσού,
   β) για βασικές οφειλές άνω των τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ, η αποπληρωμή αυτών και των επ' αυτών προσαυξήσεων ή τόκων εκπρόθεσμης καταβολής γίνεται τμηματικά σε εκατόν είκοσι (120) μηνιαίες δόσεις κατ' ανώτατο όριο, με ελάχιστη μηνιαία δόση πενήντα (50) ευρώ, χωρίς δυνατότητα διαγραφής βασικής οφειλής.
   Στις περιπτώσεις της παρούσας παραγράφου, το Δημόσιο δεν συμμετέχει στις διαπραγματεύσεις, ούτε υποβάλλει πρόταση αναδιάρθρωσης οφειλών και οι οφειλές προς αυτό προσμετρώνται στις θετικές ψήφους των συμμετεχόντων πιστωτών, εφόσον στο τελικό σχέδιο αναδιάρθρωσης έχουν τηρηθεί οι κανόνες του εν λόγω άρθρου και οι λοιποί υποχρεωτικοί κανόνες του άρθρου 9, στο βαθμό που συμβιβάζονται με τους ανωτέρω κανόνες.

  Ο νόμος παρέχει την δυνατότητα επικύρωσης της συμφωνίας από το δικαστήριο (άρ.12). Σε περίπτωση μη τήρησης της συμφωνίας, η συμφωνία ακυρώνεται ή ανατρέπεται (αρ. 14).
 Ο νόμος ορίζει ότι η εκπροσώπηση του οφειλέτη ή κάθε συμμετέχοντος πιστωτή από δικηγόρο είναι προαιρετική (άρ. 8 παρ.15).

   

Παρασκευή, 11 Αυγούστου 2017

ΤΟ 22ο ΠΟΡΤΡΑΙΤΟ ΤΗΣ ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗΣ ΚΑΛΛΟΝΩΝ ΤΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ


KaterinaRosaBotzaris.jpg
   Η Αικατερίνη Μπότσαρη υπήρξε η κόρη του Μάρκου Μπότσαρη, ενός εκ των ευγενεστέρων μορφών της ελληνικής επανάστασης.
   Ο Μάρκος Μπότσαρης γεννήθηκε στο Σούλι το 1790 και με την έναρξη της επανάστασης πρωταγωνίστησε, μεταξύ άλλων, στις νικηφόρες μάχες στην Πλάκα και στο Κομπότι της Άρτας.  Αλλά παγκόσμια φήμη απέκτησε εξαιτίας της δράσης του ως ηγέτης των υπερασπιστών του Μεσολογγίου κατά την πρώτη πολιορκία του, η οποία κατέληξε σε πανωλεθρία των Τούρκων τα Χριστούγεννα του 1822.
    Ο Μάρκος Μπότσαρης σκοτώθηκε στην νικηφόρο μάχη του Κεφαλόβρυσου τον Αύγουστο του 1823 και ετάφη στο Μεσσολόγγι σε μία πρωτοφανή ατμόσφαιρα θρήνου και ρωμαϊκού θριάμβου, εν μέσω φοβερής πομπής λαφύρων και αιχμαλώτων. Έκτοτε, άφησε αυτή την ζωή και μετέβη στην αιωνιότητα δια της ιστορίας, αλλά και μέσω της ποίησης, της ζωγραφικής, της γλυπτικής, της όπερας και της δημοτικής  μνήμης και παράδοσης.
    Η Αικατερίνη Μπότσαρη, η οποία γεννήθηκε το 1818 ή 1820 και κατά την έναρξη της επανάστασης βρέθηκε όμηρος των Τούρκων στα Ιωάννινα, εμφανίστηκε στο νεοσύστατο ελληνικό κράτος ως η πανέμορφη θυγατέρα ενός ήρωα.   
     Η βασίλισσα Αμαλία την έθεσε αμέσως υπό την προστασία της. Έλαβε τον τίτλο της πρώτης «κυρίας επί των τιμών» της βασιλικής αυλής και  συμμετείχε  ως ακόλουθος της Αμαλίας στις επίσημες επισκέψεις της στις βασιλικές αυλές των διαφόρων κρατών της Ευρώπης.
    Η Αικατερίνη, θυγατέρα Μάρκου Μπότσαρη τίμησε την θέση της και το όνομά της. Στο παλάτι απέκτησε το προσωνύμιο «Ρόζα» επειδή ήταν όμορφη σαν τριαντάφυλλο. Ταυτόχρονα όμως ήταν μία γυναίκα με καθαρό βλέμμα και αγέρωχο χαρακτήρα.
   Το 1844, κατά την διάρκεια επίσημης επίσκεψης στην Βαυαρία τιμήθηκε από τον βασιλιά της Λουδοβίκο Α΄ με χρυσό σταυρό και κατά την παραμονή της εκεί απέσπασε τέτοιον  θαυμασμό της κοινής γνώμης για την ομορφιά της και την φήμη της ως κόρης του Μάρκου Μπότσαρη, ώστε η βασίλισσα Θηρεσία ανέθεσε στον ζωγράφο Γιόζεφ Καρλ Στίλερ να φιλοτεχνήσει το πορτραίτο της.
    Το πορτραίτο της Αικατερίνης Μπότσαρη είναι το 22ο κατά σειρά πορτραίτο που εκτίθεται στην «πινακοθήκη καλλονών» (Schonenheitgalerie)  του υπέροχου παλατιού των Νυμφών (παλάτι Νύμφενμπουργκ) του Μονάχου.
  Οι επισκέπτες μπορούν ακόμη και σήμερα να το θαυμάσουν μαζί με τα υπόλοιπα πορτραίτα στον χώρο της πρώην τραπεζαρίας του παλατιού και κατόπιν να απολαύσουν συναυλίες όπερας ή κλασσικής μουσικής που διοργανώνονται και φέτος μετά θεσπέσιου δείπνου.

  Το πορτραίτο της Αικατερίνης Μπότσαρη αφιερώνεται στην Ελληνίδα με τον καθαρό χαρακτήρα, το υπέροχο χαμόγελο, τα ζεστά χείλη και το σπινθηροβόλο πρόσωπο με τις χίλιες εκφράσεις.  

Κυριακή, 6 Αυγούστου 2017

ΝΑ ΣΕ ΜΙΣΟΥΝ ΝΑ ΣΕ ΦΘΟΝΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΣΕ ΘΑΥΜΑΖΟΥΝ

   "Ούτε εσκέφθητε ποτέ ποίου είδους άνθρωποι είναι οι Αθηναίοι, προς τους οποίους θ' αναγκασθήτε να πολεμήσετε, και πόσον πολύ, ή μάλλον πόσον εντελώς διαφορετικοί είναι από σας.  Εκείνοι τωόντι είναι νεωτερισταί, ικανοί και εις ταχείαν σύλληψιν νέων σχεδίων και εις ταχείαν εκτέλεσιν των άπαξ αποφασισθέντων. Ενώ η ιδική σας ικανότης περιορίζεται εις την διατήρησιν των κεκτημένων, χωρίς τίποτε νέον να επινοήτε και χωρίς καν να φέρετε εις πέρας το απολύτως αναγκαίον.  Επί πλέον, εκείνοι μεν και τολμούν υπέρ την δύναμίν των, και διακινδυνεύουν παρά τας υπαγορεύσεις της φρονήσεως, και διατηρούν την αισιοδοξίαν των εν μέσω των κινδύνων. Η ιδική σας αντιθέτως συνήθεια είναι να επιχειρήτε κατώτερα της δυνάμεως σας, και να δυσπιστήτε και προς εκείνα ακόμη, τα οποία η σκέψις παρουσιάζει ως βέβαια, και όταν περιπέσετε εις κινδύνους, να νομίζετε ότι ουδέποτε θ' απαλλαγήτε απ' αυτούς. Αλλά και περαιτέρω, εκείνοι είναι ακαταπονήτως δραστήριοι, σεις είσθε αναβλητικοί, εκείνοι φίλοι των ταξειδίων, σεις αποστρέφεστε τας αποδημίας. Διότι εκείνοι μεν θεωρούν τα ταξείδια ως μέσον αυξήσεως του πλούτου των, ενώ σεις φοβείσθε, ότι δια νέων επιχειρήσεων ημπορείτε να διακινδυνεύσετε και τα ήδη υπάρχοντα.  Οσάκις νικήσουν τους εχθρούς των, ωθούν την εκμετάλλευσιν μέχρι του ακροτάτου δυνατού σημείου και οσάκις νικηθούν, υποχωρούν όσον το δυνατόν ολιγώτερον.  Μεταχειρίζονται τα σώματά των εις την υπηρεσίαν της πατρίδος, ως να ήσαν εντελώς ξένα και όχι ιδικά των, το πνεύμα των όμως θεωρούν ως το ασφαλέστερον εις την διάθεσίν των όργανον, όπως κατορθώσουν να επιτύχουν κάτι τι άξιον λόγου υπέρ αυτής.  Και αν μεν δεν επιτύχουν όσα εσχεδίασαν, θεωρούν ότι έχασαν κάτι τι, το οποίον είχαν ήδη. Εάν όμως η επιχείρησίς των στεφθή υπό επιτυχίας, θεωρούν το επιτευχθέν μικρόν, εν συγκρίσει προς ό,τι υπολείπεται ακόμη να πραχθή. Αλλ' εάν τυχόν αποτύχη καμμία των επιχείρησις, αναπληρώνουν το έλλειμμα δια της συλλήψεως νέων αμέσως ελπίδων. Διότι εις μόνους αυτούς συμβαίνει ώστε πραγματοποίησις και επιθυμία, οσάκις συλλαμβάνουν εν σχέδιον, να συμπίπτουν εις εν και το αυτό, ως εκ της ταχύτητος, με την οποίαν επιχειρούν τ' αποφασισθέντα.  Αυτός είναι ο πλήρης μόχθων και κινδύνων σκοπός, υπέρ του οποίου αγωνίζονται καθ' όλην των την ζωήν. Και απολαμβάνουν ελάχιστα τα υπάρχοντα, διότι διαρκώς επιζητούν ν' αποκτήσουν περισσότερα. Η εκτέλεσις του καθήκοντος αποτελεί δι' αυτούς την μόνην εορτήν, και θεωρούν την ησυχίαν της απραξίας ως μεγαλητέραν συμφοράν παρά την επίπονον δράσιν.Ώστε την αλήθειαν θα έλεγε κανείς, εάν συγκεφαλαιώνων ήθελεν ειπεί περί αυτών, ότι εγεννήθησαν, όπως ούτε οι ίδιοι μένουν ήσυχοι, ούτε τους άλλους αφίνουν ησύχους." (Θουκυδίδη, Ιστορίαι, 1.70.1 - 1.70.9, Δημηγορία Κορινθίων, μετ. Ελ. Βενιζέλου).
   Ανέκαθεν με εντυπωσίαζε το συγκεκριμένο απόσπασμα. Όχι μόνο διότι περιγράφει με εξαιρετικό τρόπο τον χαρακτήρα ενός εκπληκτικού και δαιμόνιου λαού , των Αθηναίων του 5ου αι., αλλά και διότι, ως λόγος που εκφέρεται από αντίπαλο και μάλιστα με σκοπό να πείσει άλλες πόλεις να κηρύξουν τον πόλεμο εναντίον του, εκπέμπει έναν μοναδικό συνδυασμό μίσους, φθόνου και θαυμασμού.
   Είναι φοβερό να σε μισούν , να σε  φθονούν , αλλά συγχρόνως να είναι αναγκασμένοι να σε θαυμάζουν. Οι Αθηναίοι με τον δυναμισμό, την επινοητικότητα και την φοβερή εξωστρέφεια και αυτοπεποίθησή τους προκάλεσαν τελικά τον φθόνο, το μίσος και τον συνασπισμό όλων των άλλων εναντίον τους. Ουδέποτε ωστόσο εκείνοι που τους φθονούσαν και τους μισούσαν δεν έπαψαν ταυτόχρονα να τους θαυμάζουν.
   Άραγε  ήταν η περίφημη εξωστρέφεια,  αυτοπεποίθηση,  επινοητικότητα,  τόλμη , επιμονή στους στόχους και  ταχύτητα σύλληψης και δράσης των Αθηναίων, η οποίαν περιγράφεται τόσο γλαφυρά και σε αντιδιαστολή με τον χαρακτήρα των Λακεδαιμονίων στο παραπάνω χωρίο του Θουκυδίδη, εκείνη που οδήγησε στην δημιουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος, ή μήπως υπήρξε η ίδια το αποτέλεσμα της εγκαθίδρυσης του πολιτεύματος της δημοκρατίας, το οποίο έδωσε δύναμη και αξία στον πολίτη και απελευθέρωσε όλες τις δυνάμεις της κοινωνίας; Πιθανότατα συνέβησαν αμφότερα.
  Η δημιουργική αθηναϊκή κοινωνία , η οποία εκ του μηδενός και δίχως κανένα ιστορικό προηγούμενο επινόησε το δημοκρατικό πολίτευμα, αφού έλυσε τα δικά της ζητήματα, και ένιωσε δικαιωμένη μετά τον θρίαμβο των περσικών πολέμων, εν συνεχεία στράφηκε προς τον κόσμο. Δεν δίστασε να επινοήσει και να υιοθετήσει κάθε καινοτομία. Δεν φοβήθηκε να οραματιστεί, να ταξιδέψει και να ξενιτευθεί. Δεν σταμάτησε να σχεδιάζει, να ονειρεύεται και να ελπίζει ακόμη και στις πιο δύσκολες στιγμές. Θεώρησε ότι δεν υπάρχει τίποτε που να μην είναι ικανή να πραγματοποιήσει. Αλλά δεν υπολόγισε καλά τον φθόνο και το μίσος εκείνων που την παρατηρούσαν έκθαμβοι και την θαύμαζαν. 
  Ο Περικλής ξεκαθαρίζει καλύτερα πώς νοείτο η παροιμιώδης τόλμη και αισιοδοξία των Αθηνών : "Γιατί μας διακρίνει κάτι το ξεχωριστό και ως προς αυτό, ώστε και να τολμούμε εμείς οι ίδιοι πάρα πολύ και να υπολογίζουμε με πολύ μεγάλη ακρίβεια τις συνέπειες, για όσα επιχειρήσουμε. Ενώ αντίθετα τους άλλους η άγνοια τους οδηγεί σε αλόγιστο θάρρος, η σκέψη όμως σε δισταγμό." (Θουκυδίδης, Ιστορίαι, Επιτάφιος, μετ. Αλεξανδρίδη).
   Είναι Θαυμαστή η τήρηση του μέτρου: Τολμηροί και αισιοδόξοι, αλλά όχι ανόητοι.
    «Ίσως είμαι εκ φύσεως αισιόδοξος» είπα αυτές τις ημέρες σε κάποιο αγαπημένο μου πρόσωπο, "αλλά βασίζω την αισιοδοξία μου σε συγκεκριμένα δεδομένα", και τότε θυμήθηκα αυτό το απόσπασμα του Θουκυδίδη για τον χαρακτήρα των Αθηναίων.
     Είναι υπέροχο να αγαπάς και να σε αγαπούν. Αλλά εάν είναι να σε φθονούν και να σε μισούν, αξίζει τον κόπο μόνο όταν ταυτόχρονα σε θαυμάζουν.    



     
    
   
      

Σάββατο, 29 Ιουλίου 2017

ΠΟΡΕΙΑ ΣΕ ΑΝΟΙΚΤΟ ΠΕΛΑΓΟΣ: ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΕΡΙΚΛΗ ΣΤΟΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟ ΒΕΝΙΖΕΛΟ

  Ο Περικλής, μία από τις πιο χαρισματικές πολιτικές προσωπικότητες της παγκόσμιας ιστορίας, υπήρξε το πιο λαμπρό παράδειγμα πολίτη της αθηναϊκής δημοκρατίας. Χαρακτηριζόταν από εξαιρετική πολιτική οξυδέρκεια, μεγάλες ηγετικές ικανότητες, υψηλότατη καλλιέργεια και ρητορική δεινότητα. Καταγόταν από αριστοκρατική οικογένεια των Αθηνών, αλλά ο ιδιωτικός βίος του περιγράφεται λιτός.
   Ο Περικλής δεν έδρασε ποτέ εξωθεσμικά. Απεναντίας, αξιοποίησε απόλυτα την περίφημη ισηγορία της αθηναϊκής δημοκρατίας ώστε να απευθυνθεί στους συμπολίτες του και να προωθήσει το όραμά του , το οποίο συνοπτικά έγκειτο σε τρία σημεία: Αθήνα της δημοκρατίας, Αθήνα κυρίαρχη, Αθήνα του πολιτισμού.
 Επί των ημερών του η δημοκρατία ενισχύθηκε. Αφαιρέθηκαν οι πλείστες αρμοδιότητες από το αριστοκρατικό σώμα του Αρείου Πάγου και ανατέθηκαν στο κληρωτό δικαστήριο της Ηλιαίας. Ενισχύθηκε η μισθοδοσία των πολιτών που συμμετείχαν στις συνεδριάσεις των δικαστηρίων και της Εκκλησίας του Δήμου και διαμορφώθηκαν εκπληκτικοί θεσμοί χορηγιών. Η Αθήνα, κυριάρχησε πολιτικά, οικονομικά και στρατιωτικά σε ολόκληρη την Μεσόγειο, αλλά αυτό δεν θα ήταν αρκετό εάν ταυτόχρονα δεν σημειωνόταν και μία ανεπανάληπτη στην ιστορία άνθηση του πολιτισμού. Δημόσια έργα απαράμιλλης ομορφιάς κόσμησαν την πόλη, η φιλοσοφία, οι επιστήμες και οι τέχνες έφθασαν σχεδόν στο απόγειο τους, η αγορά της Αθήνας εξελίχθηκε σε ένα διαρκές κέντρο παιδείας των πολιτών της και ακόμη και ο άπορος πολίτης μπορούσε με τον θεσμό των θεωρικών να παρακολουθήσει δωρεάν τις υπέροχες τραγωδίες του Αισχύλου, του Ευριπίδη και του Σοφοκλή.
  Ο Θουκυδίδης γράφει ότι ο Περικλής, ήταν ο ηγέτης της αθηναϊκής δημοκρατίας, εκείνος , ο οποίος, με τις συμβουλές του, άλλοτε ενίσχυε το φρόνημα των Αθηναίων όταν αυτό ήταν χαμηλό και άλλοτε τους  συγκρατούσε, όταν διαπίστωνε ότι από την υπέρμετρη αισιοδοξία μπορεί αποφάσιζαν παράτολμες ενέργειες. Σύμφωνα με τον Θουκυδίδη ο Περικλής είχε την πεποίθηση ότι η Αθήνα μπορούσε να επικρατήσει στον πελοποννησιακό πόλεμο, χάρη στην οικονομική ισχύ και τον στόλο της,  εάν δεν αναλάμβανε μεγάλους κινδύνους. Αλλά ο Περικλής πέθανε από τον λοιμό στο τρίτο έτος του πολέμου και η απώλειά του, όπως αναφέρει και ο Θουκυδίδης, υπήρξε μεγάλη. Οι διάδοχοί του υπήρξαν κατώτεροι των περιστάσεων, οι Αθηναίοι έπραξαν ακριβώς τα αντίθετα απ' όσα εκείνος, όσο ζούσε, τους συμβούλευε και η Αθήνα συνετρίβη χάρη στα δικά της σφάλματα, χωρίς έκτοτε να ξαναβρεί την παλαιά της αίγλη και ισχύ.

  Ο Ελευθέριος Βενιζέλος, ο οποίος γεννήθηκε στην Κρήτη και αναδείχθηκε πολιτικά μέσα από τις φλόγες του κρητικού αγώνα για ελευθερία και ένωση με την Ελλάδα, δεν αρκέσθηκε στις νομικές σπουδές και στο επάγγελμα του δικηγόρου, αλλά έλαβε ευρεία μόρφωση, υπήρξε μελετητής του Θουκυδίδη και , προφανώς, θαυμαστής του Περικλή.
   Προσκλήθηκε στην Ελλάδα το 1909, σε μία περίοδο που η χώρα παρέπαιε, από τον Στρατιωτικό Σύνδεσμο που λίγους μήνες νωρίτερα είχε επιχειρήσει το κίνημα στο Γουδί.. Ο Βενιζέλος, δεινός διαπραγματευτής, μεσολάβησε μεταξύ του στέμματος και των κινηματιών και πέτυχε την συγκατάθεση του Βασιλιά  σε αναθεώρηση του Συντάγματος, με αντάλλαγμα την διάλυση του Στρατιωτικού Συνδέσμου. Στις  εκλογές που ακολούθησαν  το παλαιό πολιτικό σύστημα συνετρίβη , νέα πρόσωπα αναδείχθηκαν, ο ίδιος εξελέγη βουλευτής με μεγάλη πλειοψηφία, ίδρυσε το κόμμα των Φιλελευθέρων και κατόπιν έλαβε εντολή σχηματισμού κυβέρνησης ως πρωθυπουργός. Μέσα σε ελάχιστο χρόνο οι αλλαγές υπήρξαν κοσμογονικές: Ευρεία συνταγματική αναθεώρηση, ριζικές τομές στην νομοθεσία και στην διοίκηση, αναδιοργάνωση του στρατεύματος, θρίαμβος στους βαλκανικούς πολέμους 1912-13 και διπλασιασμός των εδαφών της χώρας. Αλλά μετά την δολοφονία του βασιλέα Γεωργίου Α΄στην Θεσσαλονίκη το 1913 και την άνοδο στον θρόνο του Κωνσταντίνου Α,΄επήλθε ο εθνικός διχασμός. Ο Βενιζέλος, ο οποίος υποστήριζε ότι η Ελλάδα έπρεπε να εισέλθει στον ά παγκόσμιο πόλεμο στο πλευρό της Αντάντ, εξήλθε νικητής από τον εμφύλιο σπαραγμό , αλλά τα τραύματα του διχασμού δεν επουλώθηκαν ποτέ. Η Ελλάδα εμφανίστηκε στον πόλεμο το 1917 στο πλευρό των νικητών , ο ελληνικός στρατός έφθασε μέχρι την Σμύρνη, αλλά αμέσως μετά την υπογραφή της συνθήκης των Σεβρών το 1920, αντιβενιζελικοί επιχείρησαν να δολοφονήσουν τον Βενιζέλο στο σταθμό της Λυών και βενιζελικοί δολοφόνησαν στην Αθήνα τον Ίωνα Δραγούμη. Στις εκλογές του Νοεμβρίου 1920 οι αντιβενιζελικοί νίκησαν και ο Βενιζέλος, αντιμετωπίζοντας τις απειλές και την χλεύη των πολιτικών του αντιπάλων, αποχώρησε από την Ελλάδα μαζί με την σύζυγό του. Ταξίδεψαν ως την Αμερική φθάνοντας μέχρι το Μάτσου Πίτσου των Ίνκας στο Περού, ενώ ταυτόχρονα, βαθιά απογοητευμένος και ανήσυχος για την πορεία των πραγμάτων αποφάσισε να μεταφράσει τον Θουκυδίδη αντιλαμβανόμενος πόσο ορθά ο Θουκυδίδης ανέφερε ότι  προέβη στην καταγραφή των γεγονότων για να παραμείνουν για την ανθρωπότητα "κτήμα ες αεί". Επέστρεψε μετά την μικρασιατική καταστροφή όταν κλήθηκε να διαπραγματευτεί την Συνθήκη της Λωζάνης του 1923. Ανέλαβε  για λίγο την κυβέρνηση το 1924, παραιτήθηκε και, τελικώς, επανεξελέγη πρωθυπουργός το 1928. Στην τετραετία 1928-1932 επιχείρησε νέες σημαντικές τομές στο εσωτερικό της χώρας , το 1933 ανέλαβε τα ηνία νέας κυβέρνησης που κατέπεσε, και διέπραξε μέγα σφάλμα επιχειρώντας -αποτυχημένο- πραξικόπημα. Ακολούθησε νέα απόπειρα δολοφονίας του και οριστική αποχώρησή του από την Ελλάδα.
  Ο Βενιζέλος πέθανε στο Παρίσι το 1936 έχοντας προλάβει να ολοκληρώσει μία εξαιρετική μετάφραση του Θουκυδίδη η οποία εκδόθηκε το 1940 στην Βρετανία από τις εκδόσεις Oxford University Press. Έκτοτε και μέχρι σήμερα οι διάδοχοί του στην πολιτική ζωή του τόπου υπήρξαν όλοι ανεξαιρέτως, από κατώτεροι των περιστάσεων ,έως διεφθαρμένοι και ασήμαντοι.  
 
    Προ ολίγων ημερών περιδιάβηκα την αρχαία Αθήνα του Περικλή έχοντας στα αυτιά μου υπέροχες μουσικές. Έκλεισα τα μάτια μου για να τις νιώσω καλύτερα. Και τότε νόμισα πως τον είδα να εκφωνεί τον Επιτάφιο  για τους νεκρούς του πρώτου έτους του πελοποννησιακού πολέμου μιλώντας στους συμπολίτες του, για τα ιδανικά και τα οράματα για τα οποία αξίζει να δώσουν ακόμη και την ζωή τους, για την υπέροχη πόλη που μαζί δημιούργησαν, για τους θεσμούς της, για τις αξίες που πρέπει να τους ενώνουν και όχι για τα μικρά που τους χωρίζουν.
   Έπειτα κατέβηκα στον Πειραιά χωρίς να δω ούτε ίχνος από τα μακρά τείχη.
   Ένα πλοίο με οδήγησε στο ανοικτό πέλαγος και με μετέφερε στην Κρήτη. Επισκέφθηκα την οικία Βενιζέλου στην Χαλέπα των Χανίων. Είδα το γραφείο του με την βιβλιοθήκη που φιλοξενούσε 25.000 τόμους βιβλίων μέχρι το μεγαλύτερο μέρος της να καεί από τους Γερμανούς το 1941. Σε άλλο δωμάτιο στάθηκα στο χειρόγραφο μετάφρασης του Θουκυδίδη, σε κάποιο άλλο στα ματωμένα ρούχα του, μετά την απόπειρα δολοφονίας του στον σιδηροδρομικό σταθμό της Λυών, ενώ σε άλλο χώρο φωτογράφισα το τρυπημένο από τις σφαίρες αυτοκίνητο που τον μετέφερε κατά την δεύτερη απόπειρα δολοφονίας του το 1933.
   Έφερα στον νου μου τον Βενιζέλο το 1909 να παίρνει τον αντίθετο από εμένα δρόμο, από την Κρήτη προς στην Αθήνα. Να εκφωνεί τον περίφημο λόγο στην Πλατεία Συντάγματος τον Σεπτέμβριο 1910, όπου μίλησε στους Έλληνες , όχι με συνθήματα και υποσχέσεις παροχών, αλλά με επιχειρήματα, για το όραμα μιας άλλης Ελλάδας και τις μεγάλες θεσμικές αλλαγές που είχε ανάγκη η χώρα, στο Σύνταγμα, στην παιδεία, στην δικαιοσύνη, στην διοίκηση, στην εμπορική νομοθεσία. Τον αναλογίστηκα να θριαμβεύει, να συγκρούεται με το στέμμα , να επιτυγχάνει την αναμόρφωση της χώρας και την Ελλάδα των δύο ηπείρων και των πέντε θαλασσών. Τον φαντάστηκα να ητττάται, να λοιδορείται, να εγκαταλείπει την Ελλάδα με την σύζυγό του και να γυρίζει τον κόσμο και ένιωσα την καυτή επιθυμία να ταξιδέψω και εγώ το ίδιο ταξίδι ως το Μάτσου Πίτσου με την γυναίκα της ζωής μου. Θυμήθηκα ότι έχω στην βιβλιοθήκη μου την δική του μετάφραση του Θουκυδίδη ως  " κτῆμά τε ἐς ἀεὶ μᾶλλον ἤ ἀγώνισμα ἐς τὸ παραχρῆμα ἀκούειν ".
     Αξίζει να ζει και να αγωνίζεται κανείς για υπέροχα συναισθήματα και ανώτερα οράματα. Αλλά ποιος είπε ότι τα υπέροχα πράγματα δεν έχουν κόπο και πόνο; 
      

Πέμπτη, 20 Ιουλίου 2017

ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΗΡΙΑΝΝΑ: ΠΟΤΕ ΧΟΡΗΓΕΙΤΑΙ ΑΝΑΣΤΟΛΗ ΕΚΤΕΛΕΣΕΩΣ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΙΚΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΕΦΕΣΕΩΣ;

  Επειδή με αφορμή την συζήτηση της αίτησης αναστολής εκτελέσεως της καταδικαστικής απόφασης της κατηγορουμένης για συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση πολλοί έσπευσαν να τοποθετηθούν χωρίς καν να γνωρίζουν τι ορίζει ο νόμος, παραθέτω τις σχετικές παρ.7 και 8 του άρ. 497 ΚΠΔ προκειμένου ο καθένας να βγάλει ασφαλέστερα τα συμπεράσματά του: 
  "7.Σε περίπτωση που ο κατηγορούμενος καταδικάστηκε με απόφαση του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου σε ποινή στερητική της ελευθερίας και άσκησε έφεση, η οποία όμως δεν έχει ανασταλτική δύναμη, μπορεί να ζητηθεί με αίτηση του ίδιου ή του εισαγγελέα η αναστολή της εκτέλεσης της πρωτόδικης απόφασης, μέχρις ότου εκδοθεί η απόφαση του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου. Η αίτηση απευθύνεται στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο και αν πρόκειται για το μικτό ορκωτό εφετείο και αυτό δεν συνεδριάζει, στο πενταμελές εφετείο. Στον κατηγορούμενο μπορεί να επιβληθούν περιοριστικοί όροι. Εάν η αίτηση απορριφθεί, νέα αίτηση δεν μπορεί να υποβληθεί πριν παρέλθει ένας μήνας από τη δημοσίευση της απόφασης με την οποία απορρίφθηκε η προηγούμενη. «Εάν στον κατηγορούμενο επιβληθεί ο περιοριστικός όρος του κατ' οίκον περιορισμού με ηλεκτρονική επιτήρηση, εφαρμόζονται αντίστοιχα και τα οριζόμενα στο άρθρο 283Α , με την εξαίρεση της παραγράφου 2 του εν λόγω άρθρου.»
8. Τότε μόνο δεν χορηγείται ανασταλτικό αποτέλεσμα, κατά την παράγραφο 4 του παρόντος, στην έφεση ή απορρίπτεται η αίτηση αναστολής εκτέλεσης της πρωτόδικης απόφασης, όταν κρίνεται αιτιολογημένα ότι οι περιοριστικοί όροι δεν αρκούν και ότι ο κατηγορούμενος δεν έχει γνωστή και μόνιμη διαμονή στη χώρα ή έχει κάνει προπαρασκευαστικές ενέργειες για να διευκολύνει τη φυγή του ή κατά το παρελθόν υπήρξε φυγόποινος ή φυγόδικος ή κρίθηκε ένοχος για απόδραση κρατουμένου ή παραβίαση περιορισμών διαμονής, εφόσον από τη συνδρομή των παραπάνω στοιχείων προκύπτει σκοπός φυγής ή κρίνεται αιτιολογημένα ότι αν αφεθεί ελεύθερος είναι πολύ πιθανό, όπως προκύπτει από προηγούμενες καταδίκες του για αξιόποινες πράξεις ή από τα συγκεκριμένα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της πράξης, να διαπράξει και άλλα εγκλήματα. Το δικαστήριο σε κάθε περίπτωση χορηγεί ανασταλτικό αποτέλεσμα ή αναστολή εκτελέσεως, αν αιτιολογημένα κρίνει ότι η άμεση έκτιση ή συνέχιση έκτισης της ποινής θα έχει ως συνέπεια υπέρμετρη και ανεπανόρθωτη βλάβη για τον ίδιο ή για την οικογένειά του. Αν παραβιαστούν οι όροι που τέθηκαν το αρμόδιο δικαστήριο αποφαίνεται, ύστερα από αίτηση του εισαγγελέα, για την άρση ή όχι της χορηγηθείσας αναστολής εκτελέσεως."
   Συνεπώς, κριτήρια για την χορήγηση της αναστολής εκτέλεσης της καταδικαστικής απόφασης είναι (α) ότι δεν αρκούν οι περιοριστικοί όροι και (β) ότι ο κατηγορούμενος δεν έχει γνωστή και μόνιμη διαμονή στη χώρα ή έχει κάνει προπαρασκευαστικές ενέργειες για να διευκολύνει τη φυγή του ή κατά το παρελθόν υπήρξε φυγόποινος ή φυγόδικος ή κρίθηκε ένοχος για απόδραση κρατουμένου ή παραβίαση περιορισμών διαμονής και (γ) εάν διαπιστωθούν τα παραπάνω, διαπιστωθεί επιπλέον ότι ο κατηγορούμενος αν αφεθεί ελεύθερος είναι πολύ πιθανό, όπως προκύπτει από προηγούμενες καταδίκες του για αξιόποινες πράξεις ή από τα συγκεκριμένα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της πράξης, να διαπράξει και άλλα εγκλήματα. 
  Ορίζεται ωστόσο, ότι το δικαστήριο υποχρεούται " σε κάθε περίπτωση" να χορηγήσει ανασταλτική δύναμη στην έφεση, αν αιτιολογημένα κρίνει ότι η άμεση έκτιση ή συνέχιση έκτισης της ποινής θα έχει ως συνέπεια υπέρμετρη και ανεπανόρθωτη βλάβη για τον ίδιο  τον κατηγορούμενο ή για την οικογένειά του. 
   Με απλά λόγια , κριτήρια χορήγησης της ανασταλτικής δύναμης της εφέσεως σύμφωνα με το άρ. 497 είναι η αναγκαιότητά της , η εξασφάλιση ότι θα βρίσκεται ο κατηγορούμενος στην διάθεση της δικαιοσύνης, η σοβαρή πιθανότητα εάν αφεθεί ελεύθερος να διαπράξει αξιόποινες πράξεις και πάνω απ' όλα εάν προκύπτει υπέρμετρη βλάβη την οποία  θα υποστεί από την άμεση έκτιση της ποινής ή την συνέχισή της .